LOGIN“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
เหมือนคนที่ไม่แยแสว่าใครจะมองยังไง แต่ในความเงียบนั้น มือของเขากลับสั่นเล็กน้อยตอนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เขากดต่อสายโทรหาพี่ชาย รอสายอยู่นานพอสมควรกว่าที่ปลายสายจะกดรับ “พี่ครับ” ทันทีที่ปลายสายรับ เสือก็ยิ้มออกมาเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ต่างจากตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่น (….) ปลายสายเงี
“แรงมากกกก” “แต่ก็สมควรแล้วที่นางโดนพ่อไล่ออกจากบ้าน ก็ดูนางทำตัวดิ เห็นผู้ชายดีกว่าพ่อแม่” “ค่าเทอมยังไม่ได้อีกเหรอ ทางผู้อำนวยการให้ครูมาตาม” อาจารย์ที่ปรึกษาเอ่ย ไอมิเอะก็ยืนก้มหน้า ปลายรองเท้าชิดกันแน่น นิ้วมือบีบชายเสื้อเอาไว้โดยไม่รู้ตัว ความอับอายกับความรู้สึกผิดไหลเข้ามาพร้อมกัน จนไม่กล้า
บทที่ 179 “คุณชายตามเด็กคนนั้นไปถึงที่บ้าน แต่บ้านหลังนั้นไม่ใช่บ้านของเธอ แต่เป็นบ้านเช่า คุณชายไปก่อความวุ่นวายที่นั่น ทำให้เพื่อนบ้านใกล้เคียงโทรแจ้งตำรวจ ตอนนี้สายตรวจกำลังจะเข้าไปที่หมู่บ้านนั้นครับ” “สกัดพวกเขาเอาไว้ อย่าให้มีเรื่องมาถึงฉัน ช่วงนี้ฉันจะมีข่าวเสียหายไม่ได้เด็ดขาด” ท่านรองนาย
“มิเอะ” น้ำเสียงกึ่งอ้อนกึ่งคำสั่งเอ่ยเรียกไอมิเอะอย่างหมดสภาพ “เมาแล้วยังจะเงี่ยนอีก เมาแล้วก็ไปนอนห้องตัวเอง ปล่อยให้เมียมึงนอน อย่าเพิ่งไปกวน” ทิศเหนือกลอกตา เหนื่อยใจสุดขีด ปึง! ปึง! ปึง! แต่จินไม่ฟังแม้ครึ่งคำ เขาเคาะประตูรัวๆ แรงจนประตูแทบพัง “มิเอะ” เขาเรียกอีกครั้ง “เปิดประตู” ปึง!







