Masuk“มึงๆ กูไปรู้มาว่าอีเมย์มันไปทำจมูก เพื่อเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัย คงกะจะเป็นดาวมหาวิทยาลัยละมั้ง” เส้นด้ายจีบปากจีบคอพูดขึ้นมา “อีอึ่งไข่นั่นน่ะนะ?” แก้มยุ้ยเอ่ยถาม “ทำจมูกแล้วก็น่าจะดูดไขมันด้วยเลย หรือไม่ก็ควรปักปากกา เพราะสภาพมันตอนนี้ดูไม่ได้เลย กูนึกว่าศพขึ้นอืด ลอยตามน้ำมา” “ก็จริง อย่างมันท
“และนี่ก็คือแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของเชียงใหม่ค่ะ ที่นี่บรรยากาศดีมากๆ แล้วก็สวยมากๆ เลย ยังไงก็อย่าลืมมาเที่ยวกันเยอะๆ นะคะ^^” น้ำเสียงหวานบวกกับท่าทางอ้อนๆ นั้น ไม่เพียงแต่ส่งไปถึงคนดูในคลิป แต่ยังตกคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ เข้าอย่างจัง จินที่เดิมทียืนหน้านิ่งมาตลอด ถึงกับชะงักไปนิด เขาเบือนสายตาหลบไป
ไอมิเอะผายมือไปทางร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างๆ โดยวันนี้จินอยู่ในชุดสูท วันนี้เขาสุภาพและเท่บาดใจเกินต้าน หลังจากผ่านไปสองเดือนกว่า จากผมหัวเกรียนสั้นกุดก็ยาวขึ้นพอให้เซ็ตทรงได้ เรือนผมสีดำสนิทปัดตกปลายนิดๆ ยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มยิ่งขึ้น นัยน์ตาคู่คมปลาบปัดมองลงมาด้วยสายตาเรียบตึงทว่าซ่อนความคล
“อีกนิดจะเป็นง่อยอยู่แล้วมั้งนั่น ตั้งแต่ได้เป็นคุณนายวูล์ฟ มาดไม่แผ่วเลยจริงๆ” เสียงพวกคนงานผู้หญิงบริเวณนั้นก้มหน้าซุบซิบกันเบาๆ พลางมองมาทางไอมิเอะด้วยความหมั่นไส้แกมประชด โดยที่เจ้าตัวไม่ทันได้ยินสักนิด อากาศช่วงสายเริ่มร้อนจัด จินเลยถอดเสื้อยืดออก เผยให้เห็นแผงอกตึงแน่นกับซิกซ์แพ็กเป็นลอนสวย ห
จินชะงักคันบังคับไปนิด นัยน์ตาคมกริบทอดมองต้นดอกรักสีขาวต้นนั้น ก่อนจะบังคับหัวตักเหล็กขนาดใหญ่ค่อยๆ ขุดช้อนลงไปใต้ดินอย่างเบามือและประณีตที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขุดอุ้มยกขึ้นมาทั้งรากและพุ่มโคนโดยไม่ทำให้กิ่งก้านหรือดอกเสียหายแม้แต่น้อย เขาหมุนตัวรถแม็กโครข้ามฝั่งมาจอดตรงหน้าใต้ร่มไม้ใหญ่ ยื่นหัวตักเ
จนเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง จินยังคงขับรถต่อ ยังไม่ได้กินข้าวสักคำ ด้วยความสงสารและเป็นห่วง คนตัวเล็กจึงตัดสินใจเดินตรงไปยังกลุ่มคนงานขับรถแม็กโครอีกคนที่กำลังนั่งกินข้าวพักผ่อนอยู่ “จะไปไหนอีก เดี๋ยวมันว่าง ก็ลงมากินเองนั่นแหละ อยู่เฉยๆ บ้าง ยิ่งท้องไส้อยู่” ไตเติลที่เห็นไอมิเอะเดินดิ่งไปทางนั้นก็รี
“กูพูดไม่ดีตรงไหน มันเป็นคนเดินเข้ามาหาเรื่องกูก่อน จะให้กูยอม เรื่องอะไรกูต้องยอม มันเป็นพ่อกูรึไง” “แกก็เป็นซะแบบนี้” เธอพูดเสียงเบาราวกับสิ้นหวัง “กูเป็นแบบนี้แล้วจะทำไม กูต้องทำตัวเป็นคนดี ยอมมันเหรอ กูถึงจะได้ใจมึง” คำพูดสุดท้ายหลุดออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ทำให้เต็นท์ทั้งหลังเหมือนเงียบกริบ ไอม
“กลิ่นเหล้าหึ่งเลยนะ” อาจารย์ก็เอ่ยแซวปนเอ็ด แล้วอาจารย์ก็หันไปมองที่ไตเติลทันที “ลำก่อเจ้า” “ลำขนาดครับ” ไตเติลก็ตอบติดตลกนิดๆ พยายามทำบรรยากาศให้เบาลง ทั้งที่ความจริงแล้วเมื่อคืนพวกเขาเหนื่อยจนแทบล้มตายเพราะจินเพียงคนเดียว จินเดินตรงไปยังโต๊ะของตนเองด้วยท่าทางไม่แคร์ใครสักนิด เขานั่งลงข้างไอมิเ
ไอมิเอะกัดริมฝีปากตัวเอง เธอเดินเข้าไปใกล้ ๆ อย่างช้า ๆ พลางใจเต้นแรงทุกก้าว เห็นจินวิดพื้นเธอก็ไม่สามารถละสายตาออกไปได้เลย ด้วยความกล้าเล็ก ๆ เธอค่อย ๆ ย่อตัวลง แล้วนั่งคร่อมบนหลังของเขา ทำให้จินเงยหน้าขึ้นเพียงแป๊บเดียว ดวงตาคมจับจ้องเธอผ่านกระจกบานใหญ่ตรงหน้า แต่ไม่ได้ดุหรือห้าม จากนั้นก็กลับไปว
“พูดแบบนี้….” เอมิโกะหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงเล่ห์เย้ายวนในแววตาที่ช้อนมองขึ้นไปหาเขา “ถ้าซื้อของเสร็จแล้วก็ไปโรงแรม” จินพูดขึ้นตัดบทเสียงเรียบอย่างไร้อารมณ์ หญิงสาวก็ชะงักตกใจ มองหน้าเขาอย่างประหม่า “ให้ฉันสำรวจความอมชมพูของเธอ อยากรู้จริงๆ ว่าจะตรงปกเหมือนที่ปากพูดรึเปล่า” แต่ในขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่







