Share

ตอนที่23 รังแก

last update publish date: 2026-09-15 23:59:05

เช้าวันต่อมา

แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมายังตึกคณะวิศวะบรรยากาศควรจะสดชื่น ทว่าสำหรับ เซลีน มันกลับเต็มไ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่27 ขอชิมหน่อย SM20++++++

    ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรก ผ่านรอยแยกเข้าไปลากเลียกลีบกุหลาบอวบอูมอย่างจงใจ สัมผัสอุ่นเปียกทำเอาเซลีนสะดุ้งสุดตัว เผลอยกสะโพกแอ่นลอยขึ้นจากเบาะโซฟาด้วยความตกใจ และซ่านเสียวอย่างรุนแรง"อ๊า... พะ... พี่โรม... อื้อ!"โรมันไม่เปิดโอกาสให้คนใต้ร่างได้พักหายใจ เขาตวัดปลายลิ้นรัวเร็วและหนักหน่วง บดขยี้ลงบนยอดเกสรสีสดอย่างช่ำชอง ละเลียดชิมน้ำหวานฉ่ำวาวที่ไหลออกมาไม่ขาดสายเสียงดูดดึงและเสียงเฉอะแฉะดังก้องตลบอบอวลไปทั่วห้องรับแขก ลิ้นหนาแยงสอดลึกลงไปในร่องเนื้อคับแน่น ดูดดึงกลีบเนื้อทั้งสองข้างสลับกับการใช้ฟันขบงับเบาๆ ด้วยความเอ็นดูระคนหมั่นเขี้ยว"ซี๊ด... โคตรฉ่ำเลยลีน... หอยหนูโคตรหวาน" โรมสบถเสียงแหบพร่า ดวงตาสีเทาจางฉ่ำปรือไปด้วยเพลิงเสน่หา"อ๊ะ...อ๊าา""อ้าขาออกอีกนิดเด็กดี... ให้พี่เลียลึกๆ ให้หนูเสียวจนดิ้นคามือ...""อ๊ะ... อ๊ายยย! ไม่ไหว... ลีนเสียว... พี่โรม... อือออ!"เซลีนครางระงม สองมือบางจิกเบาะโซฟาแน่น ร่างกายสั่นระริกไปตามจังหวะลิ้นร้ายกาจ ที่บดขยี้จุดกระสันจนเธอสำลักความสุขสมเมื่อปรนเปรอจนคนตัวเล็กดิ้นเกร็งด้วยความวาบหวามจนถึงขีดสุด โรมันก็ยันกายลุกขึ้นนั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างขาเรียว

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่26 ติดใจ NC18++++++

    ริมฝีปากหนาประกบจูบลงมาอีกครั้ง โดยไม่เปิดโอกาสให้คนตัวเล็กได้ทักท้วง จุมพิตครานี้ดุดัน เร่าร้อน และบดขยี้อย่างหิวกระหาย ลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกผ่านกลีบปากอิ่มเข้าไปตวัดเกี่ยวรัดลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง ละเลียดชิมความหวานและแลกเปลี่ยนน้ำลายจนเกิดเสียงเฉอะแฉะ เซลีนหัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็ว หายใจติดขัดจนแทบจะขาดใจ ร่างกายอ่อนระทวยไปกับสัมผัสอันชำนาญของเขา ฝ่ามือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามสีข้างเนียนละเอียด ก่อนจะสอดล้วงเข้าไปใต้กางเกง ปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับกึ่งกลางกายสาวที่เริ่มชื้นแฉะ ผ่านเนื้อผ้าชั้นในตัวจิ๋ว เซลีนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ รีบหุบเรียวขาเข้าหากันทันทีด้วยสัญชาตญาณ "พะ... พี่โรม พอแล้วค่ะ... อื้อ!" "หนูสัญญาแล้วว่าจะตามใจพี่ไม่ใช่เหรอครับ" โรมันถอนจูบออกเล็กน้อย กระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหู สายตาสีเทาจางทอประกายลุ่มลึกเปี่ยมด้วยเล่ห์กลล่อลวง "...อื้อ!" "พี่จะไม่ปล่อยให้หนูต้องเหนื่อยเลย... แต่ช่วยครางให้ดังๆ ก็พอ" วาจาหวานหยดย้อยและสายตาอันทรงเสน่ห์เปรียบเสมือนมนตร์สะกด ทำเอาเซลีนเคลิ้มตามอย่างง่ายดาย สติสัมปชัญญะที่มีเริ่มหลุดลอย โรมันอาศัยจังหวะนั้นแยกเรียวขาบางให้อ้าออกกว

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่25 ถ้าใครทำลีนเจ็บ พี่ไม่เอามันไว้แน่

    หลังจากเดินพ้นออกมาจากโรงอาหาร เซลีนก็พามีนาตรงไปยังลานจอดรถทันที สภาพของพวกเธอในตอนนี้เปียกเลอะเทอะไปด้วยน้ำแดง จนไม่สามารถนั่งเรียนต่อในคลาสบ่ายได้ทั้งสองจึงส่งข้อความขอลาอาจารย์ประจำวิชาเรียบร้อยแล้ว เซลีนเป็นคนอาสาขับรถไปส่งมีนาที่บ้านด้วยตัวเองบรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความเงียบ ก่อนที่มีนาจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด"ลีน... ขอบใจแกมากนะ แล้วก็... ขอโทษด้วยที่ทำให้แกต้องมาพลอยเดือดร้อนไปด้วย" มีนาก้มมองตักตัวเอง สองมือบีบเข้าหากันแน่น"เฮ้ย คิดมากน่าแก!" เซลีนหัวเราะออกมาเบาๆ เพื่อให้เพื่อนคลายความเครียด ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดยามนึกถึงยัยรุ่นพี่กลุ่มนั้น"...""ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย คนที่ควรขอโทษคือยัยพวกนั้นต่างหาก ทำตัวถ่อยชะมัด! โดนผู้ชายหลอกแล้วยังมาทำซ่าสาดน้ำใส่คนอื่นอีก""เออ... แต่จะว่าไปก็น่าไม่อยากเชื่อเลยนะ" มีนาเปรยขึ้นมาด้วยสีหน้าฉงน"...""พี่โรมัน... เขาเข้ามาช่วยพวกเราด้วย ปกติเห็นใครๆ ก็บอกว่าเขาเย็นชา ไม่เคยสนใจเรื่องของใครเลยแท้ๆ"เซลีนหัวใจกระตุกวูบ เธอรีบทำหน้าเฉไฉ มองตรงไปข้างหน้าแล้วตอบปัดๆ"กะ... ก็คงเพราะพวกนั้นไปสร้างความวุ่นวายในเขตคณะมั

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่24 ปกป้อง

    "หึ! ธุระงั้นเหรอ?" ฟ้าเหยียดยิ้มร้าย "ก็แค่จะมาขอทวงคืนโต๊ะตัวนี้น่ะ พวกเธอมาแย่งที่นั่งประจำของพวกฉันไป รู้ตัวหรือเปล่า?""แย่งเหรอ?" เซลีนขมวดคิ้ว "พวกเรามาก่อน โต๊ะนี้ก็ว่างอยู่ ใครๆ ก็มานั่งได้ ไม่เห็นจะมีป้ายปักไว้ว่าเป็นที่นั่งประจำของใครเลย""แต่พวกฉันนั่งตรงนี้มาตั้งหลายปีแล้ว!" ผู้หญิงอีกคนในกลุ่มเสริมขึ้นมาเสียงแข็ง"งั้นก็โทษทีละกัน ที่พวกเรามาก่อน" เซลีนตอบกลับอย่างไม่ยอมคน"...""ถ้าพวกพี่อยากนั่ง ก็รอให้พวกเรากินเสร็จก่อนละกัน""นี่เธอ!" ฟ้าตวาดเสียงดัง "อย่ามาทำปากดีกับฉันนะ! นังหน้าด้าน!"เสียงเถียงกันของเซลีนและกลุ่มผู้หญิงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนนักศึกษาในโรงอาหารเริ่มหันมามองด้วยความสนใจ บางคนถึงกับลุกขึ้นยืนมองเพื่อดูสถานการณ์มีนานั่งตัวสั่นด้วยความกลัว เธอจับแขนเซลีนไว้แน่น พยายามจะดึงเพื่อนให้ยอมแพ้ แต่เซลีนกลับไม่ได้สนใจ เธอยังคงจ้องมองฟ้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความโกรธ"หน้าด้านเหรอ? ใครกันแน่ที่หน้าด้าน" เซลีนตอบกลับอย่างแสบสัน"...""ไม่มีมารยาทกะคนอื่น แล้วยังจะมาหาเรื่องคนอื่นอีก บ้าบอที่สุดเลย!""แก!"ฟ้าโกรธจัดจนตัวสั่น เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ จนสบเข้ากับแ

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่23 รังแก

    เช้าวันต่อมาแสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมายังตึกคณะวิศวะบรรยากาศควรจะสดชื่น ทว่าสำหรับ เซลีน มันกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดทันทีที่เธอก้าวเท้าเข้ามาร่างบางชะงัก ดวงตากลมโตเบิ่งกว้างด้วยความตกใจ เมื่อมองไปยังม้านั่งหินอ่อนหน้าคณะ ภาพตรงหน้าคือ มีนา เพื่อนสนิทที่กำลังนั่งคุดคู้ ก้มหน้าลงกับฝ่ามือ และไหล่บางสั่นเทาจากการสะอื้น เสียงร้องไห้แผ่วเบาที่พยายามเก็บไว้ ทำเอาหัวใจของเซลีนกระตุกวูบ"มีนา!"เซลีนตะโกนเรียกชื่อเพื่อนเสียงหลง เธอรีบวิ่งเข้าไปหาเพื่อนสนิท ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ แล้วรวบตัวมีนาเข้ามากอดไว้ มือบางลูบแผ่นหลังเพื่อนเบาๆ อย่างปลอบโยน ความเป็นห่วงฉายชัดบนสีหน้า"ฮืออ...""แกเป็นไร?! ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรแก บอกฉันมาสิ!" เซลีนเอ่ยถามเสียงสั่นมีนาผละตัวออกมาเล็กน้อย ใบหน้าเนียนอาบไปด้วยคราบน้ำตา ดวงตาแดงกล่ำจากการร้องไห้อย่างหนัก เธอสะอื้นจนตัวโยน พยายามจะกั้นเสียงร้องแต่กลับทำไม่ได้"ลีน... ฉัน... ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ฮือออ" มีนาซุกหน้าลงกับไหล่เพื่อนอีกครั้ง ร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น"ใจเย็นๆ ค่อยๆ เล่าให้ฉันฟัง เกิดอะไรขึ้น?" เซลีนปลอบพลางเช็ดน้ำตาให้เพื่อนอย่างเบามือมีนาพยายามร

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่22 ผมจะจีบน้อง

    เสียงแก้วไวน์กระทบกันเคล้าคลอไปกับบรรยากาศอันอบอุ่นบนโต๊ะอาหาร พงษ์เพชรตักอาหารใส่จานให้ลูกสาว ก่อนจะหันไปเปิดประเด็นคุยกับว่าที่ลูกเขยคนโปรดอย่างอารมณ์ดี "ช่วงนี้ได้ข่าวว่าที่อู่คึกคักน่าดูเลยนี่หว่า ได้ยินว่าคิวจองแต่งรถยาวไปถึงปีหน้า ลูกค้าแน่นเลยสิ" โรมันยกยิ้มมุมปาก พลางเอ่ยตอบติดตลกด้วยท่าทางกวนประสาท "ก็แน่นพอตัวครับป๋า แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช่ลูกค้าหรอกครับ... มีแต่พวกเพื่อนๆ ที่ชอบแวะมาสิง กินเหล้าฟรีแล้วไม่ยอมกลับบ้าน" เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะ ทว่ารุ่งโรจน์ บิดาของโรมันกลับส่ายหน้าเบาๆ พลางเอ็ดบุตรชายอย่างไม่จริงจังนัก "แกก็น่าจะพูดความจริงซะบ้าง วันๆ รวมตัวแต่พวกนักเลงหัวไม้ แหล่งรวมพวกอันธพาลชัดๆ ถ้าตำรวจไม่เกรงใจเพื่อนพ่อ ป่านนี้คงโดนตรวจทุกวัน" "พ่อครับ... อันธพาลที่ไหนจะหล่อแล้วก็ทำเงินได้เดือนละแปดหลักแบบผมล่ะ" โรมันยักคิ้วตอบบิดาอย่างไม่ยอมแพ้ "จะอวดว่าแกไม่ได้ขอเงินฉันใช้?" "ผมยังไม่ได้พูดนะ" "แต่ท่าทางแกบอกแบบนั้น... คิดถึงข้าวแดงแกงร้อนตอนเด็กบ้าง ใครมันหาให้แกกิน ที่บ้านมีธุรกิจเยอะแยะไม่ยอมทำ ฉันละเหนื่อยใจกับแกจริงๆ" "ผมไม่ชอบไง... ก็เคยบอกพ่อไปแล้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status