Masukมหาวิทยาลัย
เมื่อเค้กทานข้าวเสร็จก็เดินมาเข้าห้องสมุดที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย เธอหยิบหนังสือที่วางอยู่บนชั้นมาเพื่อจะอ่านก่อนจะถึงเวลาเข้าเรียนในวิชาต่อไป เธอเปิดหนังสือแล้วอ่านได้ไม่ถึงห้านาทีก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงดังมาจากมุมหนึ่ง และเสียงเหมือนกับมีอะไรกระทบกันดังกึกก้องไปทั้งห้อง เธอที่อยากรู้จึงลุกจากเก้าอี้แล้วเดินไปตามเสียงที่ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนได้เห็นหญิงสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษายืนโก้งโค้ง มือเกาะขอบชั้นวางหนังสือและมีชายร่างสูงในเสื้อช็อปที่กางเกงอยู่กลางสะโพกกำลังจับเอวของผู้หญิงคนนั้นและทำเรื่องนั้นกัน เค้กเบิกตากว้างด้วยความตกใจจนเกือบช็อกเมื่อเห็นว่าชายที่กำลังมีเพศสัมพันธ์กับนักศึกษาสาวอยู่นั้นคือเจ้าของห้องคอนโดที่เธออาศัยอยู่ เธอคิดในใจว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว แต่ทำไมเขาถึงยังมาทำแบบนี้กับคนอื่นอีก “ซี้ด อื้อ พิมพ์เสียวจังเลยค่ะพี่โซ่” ตั่บๆๆๆ “กระแทกเข้ามาลึกๆอีกค่ะ พิมพ์จะแตกแล้ว” ตั่บ!ๆๆๆ “ลึกอีกค่ะ ใกล้แล้ว อ๊า เสียว” ร่างสูงรัวสะโพกส่งท่อนเอ็นขนาดมหึมาเข้าใส่ร่องสาวจากทางด้านหลังด้วยความหนักหน่วง ก่อนที่เขาจะส่งหญิงสาวไปถึงปลายทาง จากนั้นเขาจึงเร่งเครื่องความเร็วตอกอัดเข้าไปในร่องสาวพร้อมกับปลดปล่อยน้ำกามเข้าใส่เครื่องป้องกันราคาแพง “อ๊า อ๊า” โซ่ถอนแก่นกายแล้วดึงถุงยางออก ก่อนจะยื่นให้หญิงสาวตรงหน้า “ฝากทิ้งให้ด้วย” “ค่ะ” จากนั้นชายหนุ่มก็ดึงกางเกงขึ้นมารูดซิปพร้อมกับติดตะขอ ก่อนจะเดินออกไปจึงได้เห็นว่ารูมเมทของเขายืนสีหน้าตกตะลึงอยู่ โซ่ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะพูดขู่ออกไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงเรียบนิ่งแฝงไว้ด้วยการกดดันและบังคับ “เธอห้ามเอาเรื่องที่เห็นเมื่อกี้ไปบอกแฟนฉันเด็ดขาด…” “ถ้าเธอไปบอกพายว่าเห็นฉันเอากับคนอื่น เธอได้ตายคามือฉันแน่” อึก “…” เค้กกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากพร้อมกับก้มหน้าเพราะไม่กล้าสบสายตากับแววตาดุร้ายของเขา “รับปากมา!” เขาพูดตะคอกจนเสียงดังกึกก้องไปทั่วห้องสมุดพลางนัยน์ตาคมจดจ้องไปยังใบหน้าเรียวเล็กอย่างคาดคั้น “ค ค่ะ เค้กจะไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกพี่พายค่ะ” เธอรับปากออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเพราะรู้สึกหวาดกลัวกับน้ำเสียงเฉียบขาดของอีกคน ก่อนที่คนตัวสูงจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบแล้วสาวเท้าก้าวเดินออกจากห้องสมุดไปด้วยท่วงท่าสง่างาม คอนโด ตอนเย็น เค้กสแกนคีย์การ์ดเข้ามาในห้องคอนโดก็เห็นร่างสูงกับแฟนสาวนั่งกันอยู่บนโซฟาในห้องโถง โซ่ที่เห็นรูมเมทของตัวเองจึงชะงักไปนิดหนึ่งเมื่อนึกไปถึงเหตุการณ์ในห้องสมุดเมื่อตอนกลางวัน เค้กเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะหันมาพูดกับแฟนสาวที่นั่งข้างๆ “พายอยากได้อะไรไหม เดี๋ยวฉันซื้อให้” คนที่ทำผิดต่อแฟนมาจนนับครั้งไม่ถ้วนพูดอย่างเอาอกเอาใจเพื่อให้แฟนตัวเองรู้สึกเชื่อใจในตัวเขาว่าเขาไม่เคยนอกกายเธอไปมีอะไรกับคนอื่น “โซ่ซื้อให้พายเยอะแล้ว ไม่เอาดีกว่า” “พายอยากได้สร้อยข้อมือไหม เดี๋ยวฉันซื้อให้” “พายไม่ชอบใส่สร้อยข้อมือน่ะ พายชอบใส่นาฬิกาอย่างเดียว” “แล้วพายอยากได้นาฬิกาเรือนใหม่ไหม” “เรียนนี้พายยังไม่รู้สึกเบื่อเลย ค่อยซื้อดีกว่า…” “ว่าแต่…โซ่เบื่อพายหรือยังล่ะ” “ใครจะเบื่อแฟนตัวเองกัน พายก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าฉันมีอะไรกับพายบ่อยจะตายไป” “วันนี้โซ่อยากไหม” เขาชะงักไปเมื่อนึกไปถึงตอนที่เขาเอากับนักศึกษาปีสองเมื่อตอนกลางวัน ก่อนจะพูดออกไปด้วยรอยยิ้มกริ่ม แววตาเจ้าชู้ “อยากสิ” ถึงเขาจะได้ระบายความใคร่ไปเมื่อตอนกลางวันแล้ว แต่ถ้าคนเป็นแฟนชวนทำอีกเขาก็สามารถบิ้วอารมณ์ทำกับเธอได้อีก เขาไม่อยากปฏิเสธให้เธอสงสัย “งั้นเราขึ้นห้องกันเถอะโซ่” “ทำตรงนี้เลยก็ได้นะพาย เราทำในห้องกันบ่อยแล้ว” “จะทำกันตรงนี้ได้ไง เดี๋ยวเค้กก็ออกมาเห็นหรอก” “เขาจะออกมาเห็นก็ช่างเขาสิ บางทีเขาอาจจะเคยเห็นคนเอากันมาแล้วก็ได้นะ อย่างเช่นในหนังเอวีไง” “พายไม่กล้าหรอก ถ้าเค้กออกมาเห็นเข้า พายอายตายเลย” “ทำแปปเดียวเอง เขาคงยังไม่ออกมาหรอก ป่านนี้เขาอาจจะหลับอยู่ก็ได้นะ” “…” พายครุ่นคิดและรู้สึกลังเล เพราะตอนนี้เธอก็อยาก ถ้าจะขึ้นห้องก็ขัดจังหวะ “ทำตรงนี้แหละ เขาไม่ออกมาหรอก ถอดเสื้อผ้าออกเถอะ” เขาทำท่าจะถอดเสื้อของเธอ “เดี๋ยวก่อน พายขอเข้าไปดูเค้กก่อนว่าหลับหรือเปล่า” พูดจบพายก็ลุกจากโซฟาตัวยาวแล้วเดินไปเคาะประตูห้องของเค้ก เมื่อเค้กไม่เปิดพายจึงเปิดประตูเข้าไปดู เมื่อเห็นว่าเค้กหลับอยู่บนเตียงนอน พายจึงปิดประตูเบาๆและเดินกลับมาที่แฟนหนุ่ม “ทำตรงนี้ก็ได้ เค้กหลับอยู่” ว่าแล้วพายก็ถอดกระโปรงออก จากนั้นโซ่ก็ถอดกางเกงออกไปอย่างรวดเร็ว เขาหยิบถุงยางอนามัยออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วสวมเข้าที่แก่นกายที่เริ่มตื่นตัวขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะจับร่างบางให้มานอนบนโซฟา จากนั้นทั้งสองจึงจัดการปลดปล่อยความต้องการออกมา เมื่อทั้งคู่แต่งตัวเสร็จก็พากันขึ้นไปอาบน้ำในห้องนอน“ช่วยเปิดโอกาสให้ผัวเลวๆคนนี้ได้ทำความดีเพื่อเมียเถอะนะ…” น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน แววตาเว้าวอน“…” “ได้ไหมครับ พี่อยากเป็นสามีที่ดีของเค้กและอยากเป็นพ่อที่ดีของลูกนะ พี่จะทำแต่สิ่งดีๆให้ลูกได้เห็นเพื่อเป็นแบบอย่างให้ลูก พี่จะสอนลูกให้ทำแต่สิ่งดีๆ และพี่จะบอกลูกว่าในสมัยวัยรุ่นพี่เคยทำตัวแย่มาก่อน แล้วพี่ก็จะตักเตือนลูกว่าห้ามทำแบบพี่”“…” เธอเริ่มลังเลนิดหน่อยกับความในใจที่เขาเอ่ยออกมา“ให้พี่ได้ลูแลเค้กกับลูกนะ พี่จะดูแลเค้กกับลูกให้ดีที่สุด เค้กอยากได้อะไรพี่จะให้เค้กทุกอย่าง”“…” “อยู่กับพี่ที่นี่นะ พี่ขอร้อง…”หลังจากที่เค้กครุ่นคิดและชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจแล้วพูดออกไป“ก็ได้ค่ะ”เขายิ้มร่าด้วยความดีใจและเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกเมื่อเธอจะอยู่ที่นี่กับเขา ก่อนน้ำตาแห่งความดีใจจะไหลลงอาบแก้มสากแล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะความตื้นตันใจ“งั้นเราขึ้นคอนโดกันเถอะ” ว่าแล้วเขาก็ลงจากรถแล้วเดินมาโอบเมียตัวน้อยอย่างทะนุถนอมก่อนจะพากันขึ้นคอนโดไปเมื่อเข้ามาในห้องคอนโดเขาก็หันบอกเธอที่ยืนข้างๆ“ขึ้นไปนอนห้องนอนชั้นบนดีกว่านะ”“เค้กจะไม่ขึ้นไปชั้นบน เค้กจะนอนห้องเดิม”“ได้ ง
ย้อนกลับไปตอนที่เค้กย้ายออกไปจากคอนโด‘นั่นเค้กจะไปไหนเหรอ’‘เค้กจะย้ายไปอยู่หอพักค่ะ’โซ่ที่นั่งทานข้าวอยู่เมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ชะงักพลางใจกระตุกไปจังหวะหนึ่ง แต่เขาก็ทำทีไม่ได้ใส่ใจ‘โซ่ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอ เอาแต่กินอย่างเดียวเลยนะ’‘แล้วพายจะให้ฉันพูดอะไรล่ะ’‘ก็เรื่องที่เค้กไปอยู่ที่อื่นไง’‘เขาจะไปอยู่ที่ไหนก็ช่างเขาสิ เพราะฉันก็ไม่ได้อยากให้เขามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว’ พูดจบเขาก็ทานข้าวต่อ ทว่าหัวใจของเขารู้สึกโหวงๆเมื่อคนที่เคยเป็นรูมเมทของเขามาสองปีไม่อยู่ที่นี่แล้วหนึ่งเดือนต่อมาหนึ่งเดือนหลังจากที่เค้กย้ายออกไป ทุกคืนโซ่มักจะออกไปดื่มแล้วกลับมาเกือบเช้า เพราะหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้อารมณ์ของเขาแปรปรวน หงุดหงิดง่ายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จนพายต้องพูด‘ช่วงหลังๆมานี้โซ่ออกไปดื่มบ่อยจังเลยนะ แล้วก็กลับมาเกือบเช้าเกือบทุกวันด้วย แล้วโซ่ก็หงุดหงิดบ่อยด้วย’ ‘ช่วงนี้ฉันมีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะ’ โซ่ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายแล้วพูดออกไป‘เรื่องอะไรเหรอ โซ่บอกพายได้ไหม’‘ฉันขอถามพายหน่อยสิ’‘อยากถามเรื่องอะไรล่ะ’‘เรื่องที่ฉันไปมีผู้หญิงอื่น ใครเป็นคนบอกพายเหรอ’‘ก
“มึงต้องพยายามหน่อยนะไอ้โซ่ เพราะกว่าเค้กจะเชื่อใจว่ามึงหยุดที่เธอคนเดียว คงต้องใช้เวลา และอีกเรื่องคือตอนนั้นมึงวู่วามเอง ไม่สืบให้ดีก่อนว่าใครกันแน่เป็นคนบอกเรื่องนั้นกับพาย”“กูรู้ว่ากูผิด แต่กูกำลังทำดีเค้กอยู่นี่ไง”“ผู้หญิงบางคนถ้าได้โกรธแล้วง้อยากนะ”“ต่อให้มันจะยากแค่ไหน แต่กูก็ไม่ยอมแพ้หรอก เค้กเป็นเมียกู ต่อให้ต้องง้อไปทั้งชีวิต กูก็จะง้อ” พูดจบร่างสูงก็สาวเท้าไปขึ้นรถแล้วขับมุ่งหน้ากลับคอนโดไปหนึ่งอาทิตย์ต่อมาบริษัทดราก้อน ตอนเย็นในขณะที่เค้กสาวเท้าออกไปจากบริษัท เธอก็ต้องหยุดฝีก้าวไว้เพราะรู้สึกเวียนหัวและหน้ามืด เธอยกมือคลึงที่ขมับและส่ายศีรษะเบาๆเพื่อให้หายจากอาการหน้ามืด แต่ก็ไม่ได้ผลเพราะมันยิ่งทำให้เธอยิ่งรู้สึกเวียนหัวมากขึ้นเค้กหย่อนตัวนั่งบนพื้นเพราะหน้ามืดเหมือนจะเป็นลม ดราก้อนที่ออกมาเห็นพอดีจึงตกใจมากที่เห็นเธอนั่งบนพื้นแบบนั้น“เค้ก! เป็นอะไร!” เขาโผเข้ามาย่อกายนั่งข้างๆ เค้กที่มีใบหน้าซีดเซียวหันมองชายหนุ่มด้วยสายตาปรือปรอย ก่อนที่เธอจะหมดสติและฟุบไปบนหน้าอกของเขา“เค้ก!” ดราก้อนอุทานพร้อมกับเขย่าร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมอกของเขา เขาพยายามตั้งสติแล้วอุ้มเธอพาไ
ห้องทำงาน“เรื่องมันเป็นยังไง มึงเล่ามาให้หมด” เมื่อนั่งกันเรียบร้อยแล้ว ดราก้อนก็เอ่ยขึ้นทันทีด้วยสีหน้าจริงจัง“เค้กเป็นคนบ้านเดียวกับแม่ แม่ของเค้กกับแม่เป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกัน เมื่อสี่ปีก่อนตอนเค้กเข้าปีหนึ่ง แม่ฝากให้เค้กมาอยู่กับกูที่คอนโด”“ตอนนั้นพายก็อยู่กับมึงด้วยใช่ไหม”“อืม”“แล้วไงต่อ”“เค้กมาอยู่คอนโดกูได้ปีนึง พายก็จับได้ว่ากูไปยุ่งกับคนอื่น กูก็เลยคิดว่าเค้กเป็นคนบอกพาย”“แล้วเค้กรู้ด้วยเหรอว่ามึงไปยุ่งกับคนอื่น”“รู้”“เค้กรู้ได้ไง”“เค้กเห็นตอนที่กูกับนักศึกษามีอะไรกันในห้องสมุด แล้วเค้กก็ไม่ได้เห็นแค่ครั้งเดียว”“มึงก็เลยคิดว่าเค้กเป็นคนเอาเรื่องที่มึงไปเอากับอื่นไปบอกพาย?”“อืม”“พอพายบอกเลิก มึงก็โกรธเค้กเพราะคิดว่าเค้กเป็นคนไปฟ้องพาย แล้วมึงก็เอาความโกรธไปลงกับเค้ก แล้วมึงก็แก้แค้นเค้กด้วยวิธีนั้น”“อืม”“พอมึงมีอะไรกับเค้กแล้วก็ไปง้อพาย แล้วพากลับมาอยู่ด้วยกันอีก โดยที่เค้กก็ยังอยู่กับมึง”“หลังจากพายกลับมาเป็นแฟนกับกูได้ปีนึง เค้กก็ย้ายออกไปอยู่ที่อื่น”“แล้วพอมาตอนนี้มึงก็มาทำตัวหวงก้าง อยากได้คืน?”“…”“คืนนั้นที่กูโทรไปชวนมึงออกมากินเหล้า แล้วมึงไม่ออกมาเพ
เมื่อรถของอัมพรลับสายตาไปแล้ว โซ่ก็ไม่รอช้าที่จะลุกจากม้าหินแล้วเข้าบ้านไปหาเจ้าของบ้านตัวเล็กจึงเห็นว่าเธอนั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องโถง เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงเดินเข้าไปหย่อนกายนั่งข้างเธอพรึบ“คุณ!” เค้กที่กำลังจดจ่ออยู่กับหน้าจอทีวีถึงกับตกใจเมื่อร่างสูงเข้ามาในบ้าน แล้วเขามาทำไม“ดูอะไรอยู่เหรอ เห็นตั้งใจดูจัง”“…” เค้กไม่ตอบคำถาม เธอลุกจากโซฟาหมายจะเข้าห้อง แต่เขาเอื้อมไปรั้งเอวบางให้มานั่งบนตัก พร้อมกับสวมกอดไว้จากทางด้านหลังหมับ!“ปล่อยนะ” เสียงนิ่ง หน้านิ่ง“จะรีบไปไหนล่ะ อยากดูโทรทัศน์ไม่ใช่เหรอ”“ไม่อยากดูแล้ว เสียบรรยากาศ” เธอบิดกายดิ้น แต่สองแขนแกร่งกลับโอบร่างเล็กไว้อย่างอ่อนโยน“เกลียดฉันมากเลยเหรอ”“รู้อยู่แล้วนี่ ยังจะถามอีก แล้วมาทำไม ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ”“ก็มาหาเมียไง หลายวันแล้วไม่ได้เห็นหน้าเมีย คิดถึงใจจะขาดอยู่แล้ว” พูดจบจมูกโด่งเป็นสันก็กดจูบไปบนพวงแก้มนุ่มพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมที่เขาถวิลหามาหลายวันแล้วจนเต็มปอดฟอด“กลับบ้านไปได้แล้ว”“ขอกอดเมียให้หายคิดถึงก่อนนะ” ว่าแล้วก็หอมแก้มขาวอีกทีฟอด“ไปเที่ยวในเมืองกันไหม พาแม่เธอไปด้วย”“ไม่ไป เค้กไม่อยากไปไหนกับคุณ
ห้าวันต่อมาเป็นเวลาห้าวันแล้วที่โซ่ไม่ได้เจอกับเค้ก หลายวันที่ผ่านมานี้เขารู้สึกกระสับกระส่ายที่ไม่ได้เจอเธอ วันนี้เขาจึงคิดได้ว่าถ้าอยากเจอเธอต้องไปหาดราก้อนที่บริษัทเพราะดราก้อนจะพาเธอออกไปกินข้าวเที่ยงทุกวันเมื่อคิดได้อย่างนั้นเขาก็ออกจากบริษัทไปขึ้นรถและมุ่งหน้าไปยังบริษัทของดราก้อนทันทีบริษัทดราก้อนคนตัวสูงเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของเพื่อนอย่างร้อนใจ ดราก้อนละสายตาออกจากงานตรงหน้าแล้วเอ่ยถามเพื่อนของตัวเอง“มึงมีธุระอะไรถึงได้มาหากูถึงนี่ หรืออยากจะให้เค้กแก้แบบตรงไหนอีก”“เพื่อนกันมาหากันไม่ได้หรือไง” โซ่เอ่ยด้วยท่าทีไขสือแล้วหย่อนตัวนั่งฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเอ่ยออกไป“นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว เดี๋ยวออกไปกินข้าวกันนะ”“อืม วันนี้เราคงต้องออกไปกินกันสองคนนะ เพราะเค้กไม่มาทำงาน”“เขาไปไหน” โซ่ถามด้วยสีหน้าสงสัยและตกใจ“เค้กลากลับบ้านที่ต่างจังหวัด กูไปส่งที่สนามบินเมื่อเช้า”“ลากลับบ้าน?”“อืม ลาห้าวัน”พรึบ!โซ่ลุกพรวดจากเก้าอี้ ดราก้อนเอ่ยถามด้วยสีหน้างงงวย“มึงจะไปไหน” “กูไม่ได้ไปกินข้าวกับมึงแล้วนะ พอดีกูเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระที่จะต้องไปทำ กูไปนะ” ว่าแล้วร่างสูงก็ออกจากบริษัท
หนึ่งเดือนต่อมาเค้กไปอยู่บ้านหนึ่งเดือนในช่วงปิดเทอม ตอนนี้ก็กลับมาเรียนตามปกติแล้วมหาวิทยาลัยในขณะที่เค้กเดินออกมาจากตึกคณะสถาปัตยกรรม รถหรูของโซ่ที่มีพายนั่งมาด้วยก็ขับผ่านเธอไปอย่างช้าๆบนรถ“โซ่นั่นเค้กนี่ รับเค้กกลับคอนโดด้วยสิ” เมื่อพายเห็นเค้กก็หันบอกแฟนหนุ่มทันที“ให้เขากลับเองนั่นแหละดี
เค้กรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปเกือบสองชั่วโมง ร่างเล็กขยับตัวลุกจากเตียงแล้วออกมาจากห้องนอน เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อไม่เห็นใครจึงเดินออกมาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาในห้องโถงสายตาของเธอบังเอิญเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่ตกอยู่ข้างโซฟา เธอเพ่งมองอยู่นานนับนาที จึงรู้ว่าสิ่งที่เธอเห็นนั้นคือถุงยางอ
เมื่อพายลงมาถึงชั้นล่างก็เห็นว่ารูมเมทนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องนั่งเล่น เมื่อเห็นอย่างนั้นเธอจึงเดินเข้าไปพร้อมกับทักทายด้วยท่าทีเป็นกันเอง“สวัสดีจ๊ะ”เค้กที่ได้ยินเสียงทักทายจึงละสายตาจากหน้าจอมือถือแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองก็ทำเอาเธอชะงักและสงสัยว่าหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเป็นใคร ก่อนที่พายจะเอ่ย
คอนโดเมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องคอนโด เจ้าของใบหน้าหล่อร้ายก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนิ่ง“คอนโดนี้มีสองชั้น ห้องนอนฉันอยู่ชั้นบน ส่วนเธอนอนห้องข้างล่าง และเธอก็ห้ามขึ้นไปชั้นบนเด็ดขาด”“ค่ะ”เขาหยิบคีย์การ์ดในกระเป๋าสตางค์แบรนด์ดังแล้วยื่นให้เธอ“นี่คีย์การ์ดคอนโด” เธอยื่นมือไปรับ“เอากระเป๋าเข้าไปเ







