LOGINShare
8 ไม่มีน้ำใจ
publish date:
2026-03-23 14:03:37หนึ่งเดือนต่อมา
เค้กไปอยู่บ้านหนึ่งเดือนในช่วงปิดเทอม ตอนนี้ก็กลับมาเรียนตามปกติแล้ว มหาวิทยาลัย ในขณะที่เค้กเดินออกมาจากตึกคณะสถาปัตยกรรม รถหรูของโซ่ที่มีพายนั่งมาด้วยก็ขับผ่านเธอไปอย่างช้าๆ บนรถ “โซ่นั่นเค้กนี่ รับเค้กกลับคอนโดด้วยสิ” เมื่อพายเห็นเค้กก็หันบอกแฟนหนุ่มทันที “ให้เขากลับเองนั่นแหละดีแล้ว ให้เขานั่งไปด้วยก็เกะกะเปล่าๆ” โซ่พูดด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ “โซ่ ทำไมถึงได้ใจดำจังล่ะ เค้กอยู่กับเรานะ เราควรมีน้ำใจกับเขาบ้างสิ” “ฉันอยากนั่งไปกับพายสองคน ไม่อยากให้ใครมาวุ่นวาย” “เฮ้อ ก็ได้” พายถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนกับแฟนตัวเองที่เขาไม่เคยมีน้ำใจกับเค้กเลย หลายเดือนที่เค้กมาอยู่ที่คอนโด หลายครั้งที่โซ่กับเธอไปมหาวิทยาลัยในเวลาเดียวกันกับเค้ก พอเธอบอกว่าให้รับเค้กไปมหาวิทยาลัยด้วย โซ่กลับบอกว่า ‘ให้เขาไปเองนั่นแหละดีแล้ว อย่าให้เขามาวุ่นวายกับเราเลย’ ครืนๆ ทันใดนั้นท้องฟ้าที่กำลังสว่างสดใสกลับมืดครึ้มและมีเสียงฟ้าร้อง พายที่เห็นจึงเอ่ยขึ้น “ฝนกำลังจะตกแล้วนะโซ่ รับเค้กไปด้วยเถอะ” “ให้เขากลับเองเถอะพาย พายอย่าไปใส่ใจเขานักเลย” “โซ่นี่ยังไงกันนะ” พายบ่นพึมพำ “พายไม่ดีใจเหรอที่ฉันไม่ให้ผู้หญิงอื่นเข้ามาวุ่นวายน่ะ” “พายรู้ว่าโซ่มีแต่พาย ซื่อสัตย์กับพายคนเดียว แต่ถึงโซ่จะให้เค้กนั่งรถไปด้วย แต่พายก็เชื่อใจว่าโซ่ไม่คิดจะอะไรกับเค้ก และพายก็เชื่อว่าเค้กก็ไม่ได้คิดอะไรกับโซ่หรอก” “พายจะให้เขาไปกับเราให้ได้เลยใช่ไหม” “ก็พายสงสารเค้กนี่ ถ้าฝนตกใส่เดี๋ยวเขาก็ป่วยหรอก” “ก็ได้ ฉันเห็นแก่พายนะ” “งั้นโซ่ก็จอดรถเลย” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เหยียบเบรค พายลงกระจกแล้วพูดกับเค้กที่เดินมาถึงรถพอดี “เค้กมาขึ้นรถสิ ฝนจะตกแล้วนะ” เค้กหันไปมองร่างสูงที่นั่งหลังพวงมาลัย เมื่อเห็นว่าเขามีสีหน้านิ่งขรึมจึงหันมาพูดกับพายด้วยรอยยิ้ม “ไม่เป็นไรค่ะพี่พาย พอดีเค้กไม่ได้จะกลับคอนโดเลย เพราะต้องแวะทำธุระที่อื่นก่อน” เธอพูดอ้างออกไป เธอรู้ว่าพี่พายอยากให้เธอนั่งรถไปด้วย และเธอก็รู้ว่าเขาไม่ได้อยากให้เธอนั่งรถของเขา “อ๋อ งั้นพี่ไปก่อนนะ” พูดจบพายก็กดปุ่มปิดกระจกแล้วโซ่ก็ออกรถทันทีด้วยความโล่งใจที่ไม่มีคนอื่นขึ้นรถมาด้วย คอนโด เมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องคอนโด ร่างสูงก็พูดกับแฟนสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มเพราะเดี๋ยวเขาจะไปหานักศึกษาสาวปีสามที่เขานัดไว้ว่าจะไปหาที่คอนโด “พายขึ้นห้องไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวฉันต้องออกไปหาเพื่อนน่ะ” “โซ่จะกลับดึกไหม” “คืนนี้ไม่ดึกหรอก เพราะไม่ได้จะไปดื่ม” “โซ่ไปเถอะ อย่าขับรถเร็วนะ” พายเตือนแฟนหนุ่มด้วยรอยยิ้ม “อืม งั้นฉันไปนะ” บอกจบคนตัวสูงก็ออกจากคอนโดไปขึ้นรถแล้วมุ่งหน้าไปยังคอนโดของนักศึกษาปีสามที่เขาได้แลกเปลี่ยนช่องทางการติดต่อเมื่อตอนกลางวันที่มหาวิทยาลัย เมื่อมาถึงคอนโดของหญิงสาว ร่างสูงก็ไม่รอช้าที่จะถอดเสื้อผ้าแล้วสวมถุงยางอนามัย จากนั้นจึงจัดการระบายอารมณ์ใคร่ออกมา เสร็จแล้วเขาก็กลับคอนโดทันที คอนโด เมื่อโซ่เข้ามาในห้องคอนโดก็ได้ยินเสียงเหมือนใครจามอยู่ในครัว เขาคิดว่าเป็นพายจึงสาวเท้าเข้าไปดูก็เห็นว่าเป็นรูมเมทของเขาที่ในมือถือยาและแก้วน้ำ เขาที่เห็นอย่างนั้นก็คิดว่าตอนเย็นเธอคงตากฝนจึงเป็นหวัด ชายหนุ่มผละออกไปจากตรงนั้นอย่างไม่ได้ใส่ใจแล้วสาวเท้าขึ้นชั้นบนไปหาแฟนสาว เพื่อทำดีลบล้างความผิดที่เขาไปทำเรื่องนั้นกับคนอื่นเมื่อครู่ หนึ่งอาทิตย์ต่อมา คอนโด ตอนเย็น เค้กที่กลับมาจากมหาวิทยาลัยสาวเท้าเข้ามาในตึกของคอนโดที่มีสามสิบชั้น เธอกดลิฟต์แล้วเดินเข้าไป ก่อนจะมีร่างสูงคุ้นเคยที่อยู่ในเสื้อช็อปกับหญิงสาวที่อยู่ในชุดนักศึกษารัดรูปและกระโปรงสั้นพากันเข้ามาในลิฟต์ ก่อนที่นักศึกษาสาวจะเอ่ยกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่ยืนสีหน้านิ่งอยู่ข้างตัวเองด้วยท่าทียั่วยวน “ห้องนอนของซาริยินดีต้อนรับพี่โซ่นะคะ” “เธออยู่ชั้นไหน” “ชั้นสิบห้าค่ะ” “ก่อนไปถึงห้องของเธอ ลองใช้ปากให้ฉันก่อนสิ ถ้าเธอทำให้ฉันพอใจ ฉันก็จะเข้าห้องไปกับเธอ” “ในลิฟต์นี้เลยเหรอคะ” “อืม” “ได้เลยค่ะ” จากนั้นหญิงสาวก็นั่งคุกเข่าตรงหน้าร่างสูงแล้วปลดกระดุมพร้อมกับรูดซิปกางเกง เค้กที่เห็นอย่างนั้นจึงหันหน้าไปทางอื่นทันที ก่อนที่ไม่กี่วินาทีจะได้ยินเสียงลามกดังออกมาอย่างชัดเจน บ๊วบๆๆๆ อ๊อกๆๆๆ “เร็วอีก ฉันจะแตกแล้ว” จากนั้นหญิงสาวก็เร่งความเร็วของการรูดรั้งแก่นกายที่อยู่เต็มปากเธอจนลึกเกือบถึงคอหอย ก่อนที่ไม่กี่วินาทีท่อนเอ็นใหญ่จะเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำกามสีขุ่นออกมา หญิงสาวกลืนกินน้ำรักของเขาจนหมดแล้วรูดซิปติดตะขอให้เขา พร้อมกับลุกขึ้น “ซาริทำให้พี่โซ่พอใจไหมคะ” “อืม เดี๋ยวฉันไปทำต่อในห้องของเธอ” ติ๊ง! เมื่อประตูลิฟต์เปิดตรงชั้นสิบห้า เรียวขายาวก็ก้าวออกจากลิฟต์พร้อมกับนักศึกษาปีสามแล้วมุ่งตรงไปยังห้องคอนโดของเธอเพื่อทำการปลดปล่อยกัน
Latest chapter
วิศวะเลวทวงรัก 29 ได้รับโอกาส (จบ)
“ช่วยเปิดโอกาสให้ผัวเลวๆคนนี้ได้ทำความดีเพื่อเมียเถอะนะ…” น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน แววตาเว้าวอน“…” “ได้ไหมครับ พี่อยากเป็นสามีที่ดีของเค้กและอยากเป็นพ่อที่ดีของลูกนะ พี่จะทำแต่สิ่งดีๆให้ลูกได้เห็นเพื่อเป็นแบบอย่างให้ลูก พี่จะสอนลูกให้ทำแต่สิ่งดีๆ และพี่จะบอกลูกว่าในสมัยวัยรุ่นพี่เคยทำตัวแย่มาก่อน แล้วพี่ก็จะตักเตือนลูกว่าห้ามทำแบบพี่”“…” เธอเริ่มลังเลนิดหน่อยกับความในใจที่เขาเอ่ยออกมา“ให้พี่ได้ลูแลเค้กกับลูกนะ พี่จะดูแลเค้กกับลูกให้ดีที่สุด เค้กอยากได้อะไรพี่จะให้เค้กทุกอย่าง”“…” “อยู่กับพี่ที่นี่นะ พี่ขอร้อง…”หลังจากที่เค้กครุ่นคิดและชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจแล้วพูดออกไป“ก็ได้ค่ะ”เขายิ้มร่าด้วยความดีใจและเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกเมื่อเธอจะอยู่ที่นี่กับเขา ก่อนน้ำตาแห่งความดีใจจะไหลลงอาบแก้มสากแล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะความตื้นตันใจ“งั้นเราขึ้นคอนโดกันเถอะ” ว่าแล้วเขาก็ลงจากรถแล้วเดินมาโอบเมียตัวน้อยอย่างทะนุถนอมก่อนจะพากันขึ้นคอนโดไปเมื่อเข้ามาในห้องคอนโดเขาก็หันบอกเธอที่ยืนข้างๆ“ขึ้นไปนอนห้องนอนชั้นบนดีกว่านะ”“เค้กจะไม่ขึ้นไปชั้นบน เค้กจะนอนห้องเดิม”“ได้ ง
วิศวะเลวทวงรัก 28 พิสูจน์ตัวเอง
ย้อนกลับไปตอนที่เค้กย้ายออกไปจากคอนโด‘นั่นเค้กจะไปไหนเหรอ’‘เค้กจะย้ายไปอยู่หอพักค่ะ’โซ่ที่นั่งทานข้าวอยู่เมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ชะงักพลางใจกระตุกไปจังหวะหนึ่ง แต่เขาก็ทำทีไม่ได้ใส่ใจ‘โซ่ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอ เอาแต่กินอย่างเดียวเลยนะ’‘แล้วพายจะให้ฉันพูดอะไรล่ะ’‘ก็เรื่องที่เค้กไปอยู่ที่อื่นไง’‘เขาจะไปอยู่ที่ไหนก็ช่างเขาสิ เพราะฉันก็ไม่ได้อยากให้เขามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว’ พูดจบเขาก็ทานข้าวต่อ ทว่าหัวใจของเขารู้สึกโหวงๆเมื่อคนที่เคยเป็นรูมเมทของเขามาสองปีไม่อยู่ที่นี่แล้วหนึ่งเดือนต่อมาหนึ่งเดือนหลังจากที่เค้กย้ายออกไป ทุกคืนโซ่มักจะออกไปดื่มแล้วกลับมาเกือบเช้า เพราะหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้อารมณ์ของเขาแปรปรวน หงุดหงิดง่ายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จนพายต้องพูด‘ช่วงหลังๆมานี้โซ่ออกไปดื่มบ่อยจังเลยนะ แล้วก็กลับมาเกือบเช้าเกือบทุกวันด้วย แล้วโซ่ก็หงุดหงิดบ่อยด้วย’ ‘ช่วงนี้ฉันมีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะ’ โซ่ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายแล้วพูดออกไป‘เรื่องอะไรเหรอ โซ่บอกพายได้ไหม’‘ฉันขอถามพายหน่อยสิ’‘อยากถามเรื่องอะไรล่ะ’‘เรื่องที่ฉันไปมีผู้หญิงอื่น ใครเป็นคนบอกพายเหรอ’‘ก
วิศวะเลวทวงรัก 27 ยอมและเชื่อฟังทุกอย่าง
“มึงต้องพยายามหน่อยนะไอ้โซ่ เพราะกว่าเค้กจะเชื่อใจว่ามึงหยุดที่เธอคนเดียว คงต้องใช้เวลา และอีกเรื่องคือตอนนั้นมึงวู่วามเอง ไม่สืบให้ดีก่อนว่าใครกันแน่เป็นคนบอกเรื่องนั้นกับพาย”“กูรู้ว่ากูผิด แต่กูกำลังทำดีเค้กอยู่นี่ไง”“ผู้หญิงบางคนถ้าได้โกรธแล้วง้อยากนะ”“ต่อให้มันจะยากแค่ไหน แต่กูก็ไม่ยอมแพ้หรอก เค้กเป็นเมียกู ต่อให้ต้องง้อไปทั้งชีวิต กูก็จะง้อ” พูดจบร่างสูงก็สาวเท้าไปขึ้นรถแล้วขับมุ่งหน้ากลับคอนโดไปหนึ่งอาทิตย์ต่อมาบริษัทดราก้อน ตอนเย็นในขณะที่เค้กสาวเท้าออกไปจากบริษัท เธอก็ต้องหยุดฝีก้าวไว้เพราะรู้สึกเวียนหัวและหน้ามืด เธอยกมือคลึงที่ขมับและส่ายศีรษะเบาๆเพื่อให้หายจากอาการหน้ามืด แต่ก็ไม่ได้ผลเพราะมันยิ่งทำให้เธอยิ่งรู้สึกเวียนหัวมากขึ้นเค้กหย่อนตัวนั่งบนพื้นเพราะหน้ามืดเหมือนจะเป็นลม ดราก้อนที่ออกมาเห็นพอดีจึงตกใจมากที่เห็นเธอนั่งบนพื้นแบบนั้น“เค้ก! เป็นอะไร!” เขาโผเข้ามาย่อกายนั่งข้างๆ เค้กที่มีใบหน้าซีดเซียวหันมองชายหนุ่มด้วยสายตาปรือปรอย ก่อนที่เธอจะหมดสติและฟุบไปบนหน้าอกของเขา“เค้ก!” ดราก้อนอุทานพร้อมกับเขย่าร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมอกของเขา เขาพยายามตั้งสติแล้วอุ้มเธอพาไ
วิศวะเลวทวงรัก 26 ไม่ย่อท้อ
ห้องทำงาน“เรื่องมันเป็นยังไง มึงเล่ามาให้หมด” เมื่อนั่งกันเรียบร้อยแล้ว ดราก้อนก็เอ่ยขึ้นทันทีด้วยสีหน้าจริงจัง“เค้กเป็นคนบ้านเดียวกับแม่ แม่ของเค้กกับแม่เป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกัน เมื่อสี่ปีก่อนตอนเค้กเข้าปีหนึ่ง แม่ฝากให้เค้กมาอยู่กับกูที่คอนโด”“ตอนนั้นพายก็อยู่กับมึงด้วยใช่ไหม”“อืม”“แล้วไงต่อ”“เค้กมาอยู่คอนโดกูได้ปีนึง พายก็จับได้ว่ากูไปยุ่งกับคนอื่น กูก็เลยคิดว่าเค้กเป็นคนบอกพาย”“แล้วเค้กรู้ด้วยเหรอว่ามึงไปยุ่งกับคนอื่น”“รู้”“เค้กรู้ได้ไง”“เค้กเห็นตอนที่กูกับนักศึกษามีอะไรกันในห้องสมุด แล้วเค้กก็ไม่ได้เห็นแค่ครั้งเดียว”“มึงก็เลยคิดว่าเค้กเป็นคนเอาเรื่องที่มึงไปเอากับอื่นไปบอกพาย?”“อืม”“พอพายบอกเลิก มึงก็โกรธเค้กเพราะคิดว่าเค้กเป็นคนไปฟ้องพาย แล้วมึงก็เอาความโกรธไปลงกับเค้ก แล้วมึงก็แก้แค้นเค้กด้วยวิธีนั้น”“อืม”“พอมึงมีอะไรกับเค้กแล้วก็ไปง้อพาย แล้วพากลับมาอยู่ด้วยกันอีก โดยที่เค้กก็ยังอยู่กับมึง”“หลังจากพายกลับมาเป็นแฟนกับกูได้ปีนึง เค้กก็ย้ายออกไปอยู่ที่อื่น”“แล้วพอมาตอนนี้มึงก็มาทำตัวหวงก้าง อยากได้คืน?”“…”“คืนนั้นที่กูโทรไปชวนมึงออกมากินเหล้า แล้วมึงไม่ออกมาเพ
วิศวะเลวทวงรัก 25 มีสิทธิ์
เมื่อรถของอัมพรลับสายตาไปแล้ว โซ่ก็ไม่รอช้าที่จะลุกจากม้าหินแล้วเข้าบ้านไปหาเจ้าของบ้านตัวเล็กจึงเห็นว่าเธอนั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องโถง เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงเดินเข้าไปหย่อนกายนั่งข้างเธอพรึบ“คุณ!” เค้กที่กำลังจดจ่ออยู่กับหน้าจอทีวีถึงกับตกใจเมื่อร่างสูงเข้ามาในบ้าน แล้วเขามาทำไม“ดูอะไรอยู่เหรอ เห็นตั้งใจดูจัง”“…” เค้กไม่ตอบคำถาม เธอลุกจากโซฟาหมายจะเข้าห้อง แต่เขาเอื้อมไปรั้งเอวบางให้มานั่งบนตัก พร้อมกับสวมกอดไว้จากทางด้านหลังหมับ!“ปล่อยนะ” เสียงนิ่ง หน้านิ่ง“จะรีบไปไหนล่ะ อยากดูโทรทัศน์ไม่ใช่เหรอ”“ไม่อยากดูแล้ว เสียบรรยากาศ” เธอบิดกายดิ้น แต่สองแขนแกร่งกลับโอบร่างเล็กไว้อย่างอ่อนโยน“เกลียดฉันมากเลยเหรอ”“รู้อยู่แล้วนี่ ยังจะถามอีก แล้วมาทำไม ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ”“ก็มาหาเมียไง หลายวันแล้วไม่ได้เห็นหน้าเมีย คิดถึงใจจะขาดอยู่แล้ว” พูดจบจมูกโด่งเป็นสันก็กดจูบไปบนพวงแก้มนุ่มพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมที่เขาถวิลหามาหลายวันแล้วจนเต็มปอดฟอด“กลับบ้านไปได้แล้ว”“ขอกอดเมียให้หายคิดถึงก่อนนะ” ว่าแล้วก็หอมแก้มขาวอีกทีฟอด“ไปเที่ยวในเมืองกันไหม พาแม่เธอไปด้วย”“ไม่ไป เค้กไม่อยากไปไหนกับคุณ
วิศวะเลวทวงรัก 24 อยากตามไปอยู่ด้วย
ห้าวันต่อมาเป็นเวลาห้าวันแล้วที่โซ่ไม่ได้เจอกับเค้ก หลายวันที่ผ่านมานี้เขารู้สึกกระสับกระส่ายที่ไม่ได้เจอเธอ วันนี้เขาจึงคิดได้ว่าถ้าอยากเจอเธอต้องไปหาดราก้อนที่บริษัทเพราะดราก้อนจะพาเธอออกไปกินข้าวเที่ยงทุกวันเมื่อคิดได้อย่างนั้นเขาก็ออกจากบริษัทไปขึ้นรถและมุ่งหน้าไปยังบริษัทของดราก้อนทันทีบริษัทดราก้อนคนตัวสูงเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของเพื่อนอย่างร้อนใจ ดราก้อนละสายตาออกจากงานตรงหน้าแล้วเอ่ยถามเพื่อนของตัวเอง“มึงมีธุระอะไรถึงได้มาหากูถึงนี่ หรืออยากจะให้เค้กแก้แบบตรงไหนอีก”“เพื่อนกันมาหากันไม่ได้หรือไง” โซ่เอ่ยด้วยท่าทีไขสือแล้วหย่อนตัวนั่งฝั่งตรงข้าม ก่อนจะเอ่ยออกไป“นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว เดี๋ยวออกไปกินข้าวกันนะ”“อืม วันนี้เราคงต้องออกไปกินกันสองคนนะ เพราะเค้กไม่มาทำงาน”“เขาไปไหน” โซ่ถามด้วยสีหน้าสงสัยและตกใจ“เค้กลากลับบ้านที่ต่างจังหวัด กูไปส่งที่สนามบินเมื่อเช้า”“ลากลับบ้าน?”“อืม ลาห้าวัน”พรึบ!โซ่ลุกพรวดจากเก้าอี้ ดราก้อนเอ่ยถามด้วยสีหน้างงงวย“มึงจะไปไหน” “กูไม่ได้ไปกินข้าวกับมึงแล้วนะ พอดีกูเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระที่จะต้องไปทำ กูไปนะ” ว่าแล้วร่างสูงก็ออกจากบริษัท
วิศวะเลวทวงรัก 7 ฝากเอาไปทิ้งให้ด้วย
เค้กรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาหลังจากหลับไปเกือบสองชั่วโมง ร่างเล็กขยับตัวลุกจากเตียงแล้วออกมาจากห้องนอน เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อไม่เห็นใครจึงเดินออกมาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาในห้องโถงสายตาของเธอบังเอิญเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่ตกอยู่ข้างโซฟา เธอเพ่งมองอยู่นานนับนาที จึงรู้ว่าสิ่งที่เธอเห็นนั้นคือถุงยางอ
วิศวะเลวทวงรัก 6 ทำผิดต่อแฟนนับครั้งไม่ถ้วน
มหาวิทยาลัยเมื่อเค้กทานข้าวเสร็จก็เดินมาเข้าห้องสมุดที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย เธอหยิบหนังสือที่วางอยู่บนชั้นมาเพื่อจะอ่านก่อนจะถึงเวลาเข้าเรียนในวิชาต่อไปเธอเปิดหนังสือแล้วอ่านได้ไม่ถึงห้านาทีก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงดังมาจากมุมหนึ่ง และเสียงเหมือนกับมีอะไรกระทบกันดังกึกก้องไปทั้งห้อง เธอที่อยากรู้
วิศวะเลวทวงรัก 5 ไม่อยากมีภาระ
เมื่อพายลงมาถึงชั้นล่างก็เห็นว่ารูมเมทนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องนั่งเล่น เมื่อเห็นอย่างนั้นเธอจึงเดินเข้าไปพร้อมกับทักทายด้วยท่าทีเป็นกันเอง“สวัสดีจ๊ะ”เค้กที่ได้ยินเสียงทักทายจึงละสายตาจากหน้าจอมือถือแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองก็ทำเอาเธอชะงักและสงสัยว่าหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเป็นใคร ก่อนที่พายจะเอ่ย
วิศวะเลวทวงรัก 4 ไม่อยากทำความรู้จัก
คอนโดเมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องคอนโด เจ้าของใบหน้าหล่อร้ายก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนิ่ง“คอนโดนี้มีสองชั้น ห้องนอนฉันอยู่ชั้นบน ส่วนเธอนอนห้องข้างล่าง และเธอก็ห้ามขึ้นไปชั้นบนเด็ดขาด”“ค่ะ”เขาหยิบคีย์การ์ดในกระเป๋าสตางค์แบรนด์ดังแล้วยื่นให้เธอ“นี่คีย์การ์ดคอนโด” เธอยื่นมือไปรับ“เอากระเป๋าเข้าไปเ
You may also like
รอยร้าวรัก
Sitha72.4K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.4K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X130.3K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.0K viewsลวงรัก ยัยซาแซงแฟน
Peach Poyy183 viewsเล่ห์ร้าย ล่ารัก
Phat_sara379 viewsเมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]
ณ ธารา66 viewsรักนี้มีอัคนี #7Days (sun)
ศรีประภา. - เสือสาวแสนสวย74 views
