Share

6/nc

last update Last Updated: 2025-11-24 21:30:59

“ใส่เสื้อผ้าบ้างแอร์มันเย็นเดี๋ยวจะป่วย ใส่กางเกงขาสั้นตัวเดียวเดินไปเดินมาไม่หนาวเหรอ”

คุณตำรวจเดินตรงเข้าหาร่างกำยำของเด็กหนุ่มเอ่ยอย่างอ่อนโยน นิ้วเรียวยาวแตะกรอบหน้าคมแผ่วเบาราวกับ ติดการแตะที่ใบหน้าของเรย์พราะวันนั้นคนหนุ่มตากฝนจนตัวซีดเย็นจัดราวกับไม่มีเลือด

“ผมไม่ได้ออกไปไหน อยู่ห้องก็เปิดระเบียงรับลมผมไม่ป่วยง่ายหรอก คุณต่างหากออกไปทำงานข้างนอกบ่อย ผิวเนียนๆ เสียหมด”

สองมือกอบกุมกล้ามท้องแข็งๆ ที่เอวร่างกายคุณตำรวจแน่นแต่ไหนมีแค่เขาเท่านั้นที่รู้ดี แค่ได้ลองครั้งหนึ่งก็ติดตรึงมาจนถึงตอนนี้

ดวงตาของเรย์ออดอ้อนเอาใจจับจ้องปลายจมูกรั้นแดงเรื่อน่าเอ็นดู ฟู้ว ~ ลมแผ่วจากปากหยักเป่าปลายจมูกของนายตำรวจดันให้เชิดขึ้นกระซิบกระซาบเสียงกระเส่าราวกับอยู่ในโรงหนัง

“แดงอีกแล้วจะเป็นหวัดหรือเปล่า หื้ม~” ปลายจมูกโด่งถูไถกับส่วนเดียวกันของสารวัตรคนดีที่มักจะมีอาการแพ้อะไรสักอย่างมักจะจมูกแดงเสมอ

สารวัตรหนุ่มกอบกุมใบหน้าเคลิ้มหนักให้เลิกหมกมุ่นกับช่วงล่างปลดเข็มขัแล้วรูดซิบให้บริการเบ็ดเสร็จทำเหมือนตัวเองเป็นเมียผู้ซื่อสัตว์แต่ไม่ใช่..ความจริงแล้วก็เป็นแค่หมาติดสัตว์ทะลึงตึงตังเท่านั้น “จะทำอะไร?”

“เห็นเจ้าของกลับมาบ้านแล้วอยากเลียตลอดเลย” มุมปากกระตุกยกยิ้มเอียงคอเข้าหาริมฝีปากนิ่มตรงหน้า

“อย่าเลียนะ…ยังไม่ได้อาบน้ำ”

คุณตำรวจยกมือขึ้นลูบหัวเบาๆ ไม่ทันถึงปากเรียวสีอ่อน เรยาเม้มปากใส่อย่างมันเขี้ยว คนพี่ก็เอาแต่ยิ้มขำส่ายหน้าเบาๆ ในความหมกมุ่น กายใหญ่ไล่ต้อนคุณตำรวจให้เดินถอยหลังไปถึงโซฟาจับชายเสื้อสีขาวเลิกขึ้นเหนือหน้าท้องแบนราบครึ่งลำตัว

“ถ้างั้น..ขอล้วงหน่อยนะครับ”

มือหนึ่งโอบเอวด้านหลังอีกมือลูบไล้กล้ามท้องแน่นเนียนด้านหน้าทำเอาสารวัตรหนุ่นกระตุกตัวเบี่ยงเบาๆ แค่สองมือที่ประกบหน้าหลังยังขยับตัวแทบไม่ได้ สองมือที่กอบกุมใบหน้าหล่อกระชับกรอบหน้าคมแน่นขึ้นให้ตั้งสติแต่เจ้าลูกหมาตัวโตกลับเคลื่อนมือที่ลูบหน้าท้องล้วงลึกลงไปถึงชั้นในสีขาวของคุณตำรวจเสียแล้ว

“จับให้เค้าบ้างสิ”

“อ่ะ ย อย่าพึ่งสิยังไม่ได้..”

“แค่จับเองจะอาบน้ำทำไม หรือคิดจะทำอะไรมากกว่านั้นครับคุณตำรวจ”

เรยากระหยอดเสียงพร่า กัดปากยั่วคนพี่ที่เริ่มหูแดงเมื่อถูกมือใหญ่โตเพียงข้างเดียวลูบแกนเนื้อใต้ชั้นในด้วยปลายนิ้ว เล็บสั้นกรีดแท่งนุ่มหยุ่นลากขึ้นลงพร้อมกับเกี่ยวเอวจนหลังคีรติแอ่นมาด้านหน้า

อึ่ก..

ลมหายใจคนพี่สะดุดไม่เป็นจังหวะสองมือที่ประคองใบหน้าทะเล้นจะหมดแรงเอาดื้อๆ นิ้วยาวเลื่อนลงบนบ่ากว้างของเรยา แต่ดูเหมือนเด็กขีตื๊อจะยังไม่พอใจ

“ถ้าล้วงมันยากเค้าถอดให้ก็ได้”

พรึ่บ!!

เรื่องทะลึ่งเรย์จริงจังเสมอเขาผละมือที่ดันหลังสารวัตรเพียงเสี้ยวนาทีปลดกางเกงขาสั้นที่ไม่สวมกางเกงในของตนเองลงไปกองกับพื้น แล้วกลับไปโอบรัดร่างคุณตำรวจเหมือนเดิม

“จับได้ยังครับ ผมอยากโดนจับครับคุณตำรวจ” เรยาเอ่ยพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากจ้องหน้าหล่อใสที่ไม่ว่าจะทำกันกี่ครั้งก็ยังเขินอายของคีรติ

คนพี่หลบสายตาราวกับรู้ชะตากรรมว่าหนีไม่พ้นถ้าคนเจ้าเล่ห์ไม่ได้สิ่งที่หวัง ๆ ดวงตาคู่สวยเคลื่อนต่ำลงผ่านเนินกล้ามอกแน่นขาวซีดเหมือนแวมไพร์ผ่านหน้าท้องที่เต็มไปด้วยซิกแพคเรียงรายเป็นคลื่นแข็งไปจนถึงเนินเนื้อรกขนและ..

ปุ้บ..สองมือเรียวยาวกอบกุมแท่งเนนื้อแข็งจัดเต่งตั้งลูบเบาราวกับกลัวว่ามันจะกัด

“อืมมม อ่า โครตดี”

“ร เรย์”

“หืม”

“อย่าล้วงไปข้างหลังสิ”

“บริการพิเศษไงครับ เตงยกขาข้างหนึ่งเหยียบโซฟาหน่อย”

“จ…จะทำอะไร ไม่เอานะ ยังไม่ได้อาบน้ำ”

“ไม่เด้าหรอกเชื่อสิ ยกขา เร้ว~”

ปุ่บ~ “ยกทำไม”

“แหย่”

“หา! ไหนว่าจะไม่..”

“ไม่ได้เอาไอ้นั่นแหย่ เอานิ้วแหย่จ้า แต่ถ้าเตงยังเนิบนาบนุ่มนิ่มใช้นิ้วเขี่ยๆ อยู่แบบนี้แล้วน้ำไม่แตกเค้าจะยัดเข้าไปในรูเตงแทนนะ”

“ทำไมงั้นล่ะ”

“ก็เค้าอยากเยสเตงไม่ให้อ้ะ เตงอาบน้ำนานเป็นชาติใครจะรอไหว”

“ไม่มีใครลงแดงตายเพราะเรื่องนี้แบบนี้หรอกนะ”

“เค้านี่แหละคนแรกที่เตงจะเห็น นี่ฤดูอะไรรู้มั้ย?”

“ฤดูฝนไง”

“ไม่ถูก นี่มันฤดูติดสัตว์จ้า~”

สารวัตรคนดีไม่รู้จะรับมือกับเรยาเวอชั่นติดสัตว์อย่างที่เจ้าตัวว่าได้อย่างไร ร่างกายไม่เคยต่อต้านความกระหายอยากของคนหนุ่มแน่นได้สักครั้ง

ปากบางๆ กัดแน่นที่ริมฝีปากล่างหลบเลี่ยงสายตาร้อนแรงที่จ้องมาราวกับจะจับกลืนกิน นิ้วแข็งสองสามนิ้วที่มักจะกดรัวคีย์บอดเล่นเกมส์อย่างเมามันกำลังขยับถูถี่รัวที่ร่องแคบด้านหลัง เพราะยกขาข้างหนึ่งขึ้นเหยียบโซฟาดูเหมือนตรงนั้นจะถ่างอ้าออกเล็กน้อยโดยไม่ต้องเล้าโลม

เรยาเริ่มกดนิ้วยาวเข้ามากระตุ้นให้คีรติรีบเร่งทำให้งูใหญ่คายพิษออกมาก่อนที่จะโดนมันฉกจนตาย

กล้ามท้องแน่นเนื้อสีขาวเย็นชืดเกร็งขึ้นก้อนใหญ่เมื่อถูกกำแน่นขึ้นสองมือเรียวขยับนวดบีบเคล้นรับกับจังหวะของปลายนิ้วที่ทะลวงเข้ามาลึกขึ้น

ฟุ่บ ฟุ้บ ฟุ่บ

มือนิ่มกำแน่นสาวแท่งเนื้อใหญ่โตของเรยาสาวชักขึ้นลงเปิดเปลือยส่วนหัวจากหนังหุ้มปริ่มน้ำใส เล็บสั้นของสารวัตรคีรติเผลอครูดส่วนปลายจนร่างหนากระตุกแอ่นเกร็งสะโพกสวนครางต่ำ

“อ่ะ อืมมมม ซี้ดดด~”

“ข ขอโษ เล็บยาวหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไรครับเสียวดี อยากเยสเอ๊ยยัด”

“ไอ้..หมาบ้า!”

“หู้ว~ ยิ่งด่ายิ่งเสียวเอาอีกสิครับ”

“อะ เรย์ ค่อยๆ อย่ายัดทีเดียวแบบนั้น”

“สองนิ้วเอง”

“นิ้วนายมันใหญ่ ซี้ดดด~”

“เสียวปะ เตงชอบนิ้วเค้าไหม”

“ม.. มันเสียด”

“เสียวหรือเปล่า พูดผิดแล้ว~”

“อ่ะ เรย์ มัน ลึก..”

“นิ้วเค้ายาวขอโทษนะ แต่ไม่หยุดหรอกอยากแทงอิอิ”

“อื๊อออ! ไอ้บ้า!”

“ด่ายังไงให้น่าเยสขนาดนี้อ่ะ อ่อยป่าว~”

“ร เรย์อย่าเขี่ยตรงนั้น”

“เตงสาวเร็วๆ เค้าก็เสียวดิเห็นหน้าเองตอนโดนแทงทีไรอยากจะกลืนลงท้องทุกที คนแก่อะไรน่ากินขนาดนี้”

“เพ้อเจ้อ อ่ะ อ๊ะ เรย์เบาๆ ช้าๆ ชะ ช้าๆ หน่อย”

“จะแตกเหรอครับหื้ม~เค้าชักให้น้าช่วยๆ กัน”

ฟึ่บๆๆๆๆๆๆ

“อ่ะ อ๊า เร.. เรย์ อย่า”

“รูเตงตอดนิ้วเค้ายุบยับไปหมดถ้าได้เยสคงมันสุดๆ”

“เลิกพูดบ้าๆ สักทีฉันจะบ้าตายอยู่แล้วมือนายแแข็งนิ้วก็ขยับเร็วเกินไป”

“ช่วยไม่ได้มีผัวติดเกมส์นิ้วก็ดีแบบนี้แหละแทงได้ทัั้งวัน~”

“ไอ้..ลามกเรย์!”

“ด่าได้แรงสุดแค่นี้เหรอครับหื้ม ไม่เจ็บเลย แต่เสียวจู๋นะ ด่าอีกสิครับ~ ด่าเลยด่าเลย~”

“มะ ไม่ไหว จะแตก”

“ผมก็จะแตก บ้าจังแพ้มือเล็กๆ แค่นี้เสียวไปถึงไส้ได้ไง เสียวเหี้ยๆ”

“ยะ อย่าพูดหยาบ”

“ซี้ดดดด อูยยย ผมเสียวค..สัสๆ เลยค้าบ”

“อึ้กก! ไอ้..หมาบ้าเรย์ อ๊า!”

พร้วดดด!

ปุ่บบ~

คีรติถูกรวบลงมนั่งตักบนโซฟาทันทีที่ปลดปล่อยด้วยกันทั้งคู่ คุณตำรวจอ้าปากหอบหายใจแรงขมับชื้นไปด้วยเหงื่อเอนหัวซบกับอกกว้างกางเกงสีกากีมีน้ำซึมเปียกเป็นวง เรยาชักมือออกมาจากกางเกงสารวัตรยกมือใหญ่กางออกตรงหน้าคนพี่ ปลายนิ้วใหญญ่ยาวเยิ้มเคลือบคาวน้ำกามทั้งสีใสและขาวขุ่น คีรติเบือนหน้าหนีซุกอกร้อนระอุของเรย์อย่างหมดแรงจะตอบโต้

“แตกกระจาย~” เรย์ยิ้มกว้างเอ่ยเสียงทะเล้นหยอกล้อข้างใบหูคนบนตักอย่างอารมณ์ดี “นายก็ด้วย..เลอะมือหมด”

“ก็เสียวอะ ขาอ่อนเลยเหรอ แค่โดนนิ้วเอง” ตุ้บ~ มือขาวฟาดลงบนอกแข็งหนึ่งที “ไม่ล้อละ เค้าอุ้มไปลงอ่างเนาะ~”

“อือ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • วุ่นนักรักของเรยา   40

    เสียงช้อนกระทบจานดัง แกร๊ก กลางร้านอาหารไฟหรูหราตกแต่งด้วยแชนเดอเลียร์ระยิบระยับเรยาทำหน้าบูด ยกช้อนขึ้นแล้ววางลงทันที “กับข้าวร้านมิชลินห้าดาวแม่ง…แดกไม่ลงว่ะ” เรยาพูดพลางพิงพนักเก้าอี้ เอนหัวไปด้านหลังอย่างเบื่อหน่ายปีรามิดเลิกคิ้วกอดอกมอง “เรื่องมากนะมึงไอ้เรย์” น้ำเสียงติดรำคาญแต่ก็ยังยกแก้วเหล้าขึ้นจิบสบาย ๆเรยาถอนหายใจยาว ดวงตาหม่น ๆ “กูอยากกินไก่ทอดที่เมียสั่งให้มากกว่า” น้ำเสียงแผ่วคล้ายคิดถึงโรมหรี่ตายกยิ้มมุมปาก “เมียอ่อ~”ปีรามิดเหร่ตามองหมั่นไส้ “ใครอ่ะ เมียพี่เรย์คนหล่อ?”แวซายที่นั่งไขว่ห้างอยู่หัวโต๊ะยกคิ้วสูง “ไหนมึงบอกว่าโสดไง”โรมแทรกอย่างสะใจ “ห่างกันเป็นเดือนเขามีผัวใหม่เป็นหมวดอุดมไปแล้วม้าง”แวซายพยักหน้าตาม “เนอะไอ้มิด”ปีรามิดสำลักน้ำไอโคลก แค่ก ๆ ๆ ตาเบิกกว้างรีบปัดมือ “จะ…จะไปรู้ได้ไง ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย!” เรยาหรี่ตายกมุมปากยกยิ้มกวน“มี พิราบ สุด ๆ”ผั่วะ! เสียงฝ่ามือสามคนฟาดลงบนหัวเรย์แทบพร้อมกัน“พิรุธ!”เรยาหัวเราะได้ในในเกือบรอบเดือน “ขอบคุณที่แก้ให้ครับเพื่อน ฮ่า ฮ่า ฮ่า”โรมหรี่ตามองเพื่อนนิ่ง ๆ ริมฝีปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “พูดถึงเมียตำรวจทำไมว

  • วุ่นนักรักของเรยา   39

    สารวัตรคีรตินั่งตัวตรงอยู่ที่โต๊ะ นิ้วเรียวยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ ดวงตาคมหรี่มองชายตรงหน้าที่เพิ่งไปหาตำรวจอีกนายมา เพราะ…นั่นคือแฟนเก่าเจ้าตัว“สวัสดีครับ”คีรติพยักหน้ารับน้อยๆ เอ่ยเสียงเรียบ สายตายังคงนิ่งสงบ แต่ซ่อนประกายน่าเกรงขามไว้ภายใน ท่าทางคุ้นเคยแต่ไม่เทียบเท่ากันเผยออกมาให้เห็นปีซ่าค้อมหัวน้อยๆ ทุกครั้งที่สนทนากับนายตำรวจที่ดูธรรมดา“ที่นั่นเป็นไง”“ก็ดีได้เงินเพียบ”เสียงตอบเรียบง่าย กับท่าทีคุ้นเคยทักทายนายตำรวจสารวัตรอย่างเป็นกันเอง รอยยิ้มกรุ้มกริ่มหน้าตามีความสุขกับการได้เจอใครบางคนตรงหน้า…คนพิเศษไม่เหมือนใคร“พักนี้ไม่ค่อยราบรื่นสินะ ถึงตามตัวคู่หมั้นมาได้”“ก็ตามที่เห็นคงต้องยืมจมูกหน่อย อ้อ~แล้วเรื่องผู้หมวดอุดมใช่เขามั้ยที่เอาเงินไป”“ไม่ใช่ครับ”“เดาผิดเหรอเนี่ย”คีรติเอียงหน้าเล็กน้อย แสงสะท้อนบนขอบแก้วกาแฟทำให้ดวงตาคู่สวยวาววับเปี่ยมสเน่ห์เล่กล“หัวขโมยนี่ใครกันนะขนาดคุณยังหาตัวไม่เจอ”สารวัตรหนุ่มไม่ตอบ แต่ยกแก้วขึ้นดื่มด้วยท่าสง่างามชินตา ชั่วขณะหนึ่ง สายตาและลมหายใจของเขาสร้างแรงดึงดูดราวกับสนามแม่เหล็ก ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าเกือบอดใจไม่อยู่“เกมส์นี้ยากเหมือนกัน แ

  • วุ่นนักรักของเรยา   38/nc

    คนตัวเล็กสะดุ้งวูบ หายใจติดขัดเมื่อถูกจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว เสียงแหบพร่า พูดจาเร็วปรื๋อเหมือนกลัวโลกจะไม่ทันฟัง แต่กลับไม่มีความแพรวพราวเจ้าเล่ห์เลยสักนิด ท่าทางเหมือนเด็กที่ฝังใจกับคนเจ้าชู้มากทั้งที่จริงแล้ว…อยู่คนเดียวไม่เป็นทั้งที่โหยหาคนดูแล แต่กลับไม่ยอมบันทึกชื่อใครไว้ในโทรศัพท์ ทว่ากลับตั้งเขาไว้เป็น เบอร์ฉุกเฉิน โทรหาแทบทุกครั้งที่เมาเละจนไร้สติแขนเรียวโอบลำคอหนาแน่นขึ้น ริมฝีปากเล็กประกบตอบอย่างไม่ทันคิด เหมือนกำลังดิ่งลึกเข้าสู่อันตรายที่ทั้งหวาดหวั่นทั้งโหยหา“อื้อ~” เสียงหวานครางต่ำถูกกลืนหาย เมื่อปากเล็กถูกขบกัดอย่างหิวกระหาย ริมฝีปากหนาฉกชิมรสหวานดึงยืด ก่อนลิ้นร้อนจะสอดกวาด ลากเกี่ยวลิ้นเล็กออกมาดูดเลียสลับกัน สองปลายลิ้นต่างขนาดเสียดสี ปาดเลียหน้าลิ้นของอีกฝ่ายราวกับกำลังแย่งชิงความหวานที่ไม่มีวันพอไฟร้อนคุกรุ่นกระจายทั่วร่างในห้องแคบ เสียงหอบหายใจดังก้องอวลในรถ วันนี้ไอ้ดื้อปีรามิดน่ารักกว่าทุกคร้งตั้งแต่เจอกันมา แค่พูดว่าเคยคบพี่ต่างพ่อก็ทำหน้าเศร้าจะร้องไห้บอกเลิกทั้งที่ไม่ได้คบกัน แต่พอบอกว่าจะไม่มีทางกลับไปคบกับแฟนเก่าก็กระโจนเข้าจูบแบบสู้ตาย เป็นคนที่ซื่อสัต

  • วุ่นนักรักของเรยา   37

    รถที่ปิดมิดชิดก็เหมือนห้องสอบสวนแคบๆ สายตาสองคู่จดจ้องกันได้ไม่นานคนที่ห้ามแตะต้องกลับกลายเป็นฝ่ายกระชากหน้าคนร้ายกาจเข้ามาประกบจูบเสียเอง ปากบางเย็นชืดรสขมสอดลิ้นประสานเข้ากับรสชาติหมากฝรั่งกลิ่นมิ้นท์ที่อีกคนเคี้ยวมาตลอดทางคลื่นความต้องการอัดแน่นมาสักระยะตั้งแต่แอบไปหาที่ห้องพักพิเศษในโรงพยาบาลจนกระทั่งออกจากโรงพยาบาลมเจออยู่กับคนที่เกลียดอย่างปีซ่าความรู้สึกแปลกๆ ที่ไม่คิดว่าจะรู้สึกกับคนร้ายกาจตรงหน้าไม่ต่างจากสายน้ำในทะเลก่อนจะมีคลื่อนสูงยิ่งนิ่งสนิทก็ยิ่งอันตรายมวลน้ำที่คิดว่าถอยล่นลงไปได้กลับถูกมวลความต้องการอัดรวมเป็นก้อนมวลคลื่นอัดแน่นก่อตัวรวมเข้าด้วยกันแล้วย้อนกลับเข้ามาซัดใส่ฝั่งอย่างแรงตึ้งงงง!!!ร่างเล็กกระแทกติดหน้าคอนโซลรถตามมาด้วยแรงกระชากเสื้อยืดตัวใหญ่ออกจากหัวเล็กกับกางเกงที่ถูกกระชากลงอย่างแรงจนลงไปกองที่รองเท้าผ้าใบสีขาวปึ้ดดดด!!“โอ๊ย เบาๆ ดิ”ปึ้กก!หมัดเล็กทุบซ้ำ ๆ เหมือนลูกหมาเอาแต่ใจ กำปั้นไม่แรงพอจะทำให้ใครเจ็บจริง แต่พอปัดป่ายดื้อ ๆ มันกลับกวนใจยิ่งกว่า อุดมปล่อยให้ฟาดอก ฟาดไหล่ กระทั่งแรงหนึ่งกระแทกตรงรอยช้ำที่ยังไม่หายจากอุบัติเหตุ“อ่ะ…เจ็บแผล” เสี

  • วุ่นนักรักของเรยา   36

    เสียงพูดคุยแว่วมาตามสายสนทนาแต่คนเมาก็ผลอยหลับไปลมหายใจสม่ำเสมอ มือยกปิดหน้า ร่างกายเอนไปกับพนักเบาะปล่อยให้สติเลือนหายลงไปทั้งอย่างนั้น“อยู่ตรงนั้นอย่าไปไหน”เสียงสายตัดไปทั้งที่ปีรามิดไม่รู้เรื่องรู้ราวมีเพียงเสียงคลื่นสาดซัดไกล ๆ ..….ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ไฟหน้ารถคันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอดข้าง ๆ รถของปีรามิดตึก ตึก ตึกเงาของหมวดอุดมในชุดลำลองสีดำทะมึนมาพร้อมกับใบหน้าเคร่งขรึมที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันหลายวัน ก้าวขายาวไม่กี่ก้าวก็ลงมาเคาะกระจกหน้าต่างติดฟิล์มทึบไม่เห็นด้านใน“ไอ้เด็กเป็ด!!” เสียงแข็งกร้าวที่นายตำรวจชอบใช้เรียกส.ส.แรปเปอร์ดังลั่นเจ้าตัวไม่รู้สึกรู้สาหลับตาพริ้มสบายใจทั้งที่ในมือยังมีกระป๋องเบียร์และมือถือหล่นอยู่ข้างกายเจ้าหน้าที่ตำรวจหยิบบางอย่างในกระเป๋าขยับยุกยิกที่ประตูรถหรูสะเดาะกลอนเข้ามานั่งเบาะข้างคนขับได้อย่างง่ายดาย ปลดล็อค ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาข้างใน กลิ่นเบียร์และกลิ่นทะเลก็ปะทะใส่ ปีรามิดเมาหลับอยู่บนเบาะคนขับ มองคนข้างนอกรถแทบลืมตาไม่ขึ้น“ไอ้เด็กเลี้ยงแกะ” หมวดอุดมว่าให้แล้วอ้อมไปนั่งข้างคนขับปิดประตูเสียงดังจนเจ้าของรถสะดุ้งลืมตาปริบๆ ปีรามิดขมวดคิ้วฝืนมอ

  • วุ่นนักรักของเรยา   35

    เรยายืนพิงโต๊ะ คิ้วขมวดเล็ก ๆ สายตาเหม่อมองแก้วเหล้าในมือ “ไอ้เรย์มึงแปลก ไม่ร้องหาเมีย ไม่กลับบ้าน กลับช่องมาอยู่อะไรในบาร์เปลืองเหล้า” ใบหน้าเรียวยาวขยับเงยขึ้นจากแก้วเหล้าเล็กๆ เลิกคิ้วสูงตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ใครเมียกู กูโสด เมียเมอมีที่ไหน” ปีรามิดกอดอกแล้วส่ายหน้าให้ในความปิดบังอะไรเพื่อนไม่ได้ทั้งที่ตอแหลเก่งกว่าใครเพื่อน “มึงกลัวเค้าว่าเรื่องที่เราเป็นลูกนักการเมืองแล้วไปแกล้งขอเค้าอยู่ด้วยเหรอ” เรย์ไม่ตอบพลางยกเหล้าดื่ม ตอนไม่ได้เป็นส.สกินแต่น้ำเก๊กฮวยพอใส่สูทแล้วดื่มเหล้าได้ โรมกวักนิ้วเรียกพลางยักไหล่ เหมือนอยากจี้ให้จนมุม “มึงหึงเค้ากับผู้หมวดผัวไอ้มิดเหรอ” “ก็ไม่เชิง” “มีอะไรก็พูด มะอมพะนำอยู่นั่นน่ารำคาญ” เรยายกมือเสยผม ถอนหายใจหนัก “กู..คงไม่กลับไปอะไรกันแล้วว่ะ” เพื่อนทั้งสามชะงักค้างพลางมองหน้ากัน มุขหรือเปล่า หมาติดเจ้าของแบบเรยาเอ่ยปากว่าจะไม่กลับไป “หมายความว่าไง งอนอะไรพี่สารวัตรอีกล่ะ” เรย์ยืนพิงโต๊ะสนุ๊กกลบความขมขื่นในอก ก่อนหลุดปากพูดเสียงแผ่ว “สารวัตรเค้า…ไม่เคยรู้สึกอะไรกับกูเลยว่ะ ทีแรกกูก็หึงไอ้หมวดนั่น แต่ยังมั่นหน้าว่าเค้าเลือก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status