LOGINในตำหนัก 1 แดนที่เป็นแดนเจ้าแห่งมังกรจันทราเมื่อ 10 ปีก่อนได้บุกรุกในแดนมนุษย์ ได้กับกาย กลายร่างเป็นมนุษย์เมื่อ 500 ปีก่อนดังนั้นจึงโดนเก็บผนึกวิชาตัวเองไว้จึงกลับกลายให้ตัวเองเป็นชาวบ้านอาศัยอยู่ตามหลักซุ้มนาพื้นที่และหมู่บ้านทั่วไปทำมาค้าขายทั่วไป ดังนั้นเจ้าแห่งมังกรนั้น จึงได้เปลี่ยนผ่านชีวิตตัวเองเป็นคนธรรมดาซึ่งได้ตกใจ ในการมาพื้นที่ถิ่นแปลกใหม่โดยที่ไม่รู้ตัว ดังนั้นเขาจึงตกน้ำลงมาและหลับไหลอยู่เป็นเวลาช้านานเพราะตัวเขานั้นได้โดนกักขังแห่งดวงวิญญาณให้หลับไหลดังนั้นมีชาย CEO ผู้เป็นเจ้าของบริษัทนั้นได้เกิดเหตุการณ์ตลาดไม่พลาด คาดฝัน ในการได้พบเจอทะลุข้ามมิติในครั้งนี้ดังกล่าวดังนั้น เจ้าแห่ง มังกรจันทราจึงได้ตกไปในสระน้ำโดยที่ CEO นั้นไปว่ายน้ำในสถานที่สระว่ายน้ำแห่งหนึ่ง ในย่านแถวฝังชุย จึงทำให้เขานั้นได้ตกใจและ
View More“Mas Haris.”
Alya tidak menyangka jika Haris suaminya berada di balik korden yang disingkap oleh Manto. Suami yang hilang sejak beberapa hari yang lalu ternyata disekap oleh Manto. Kini, dia hanya berdiri mematung di samping Manto. Manto yang mengundangnya di hotel ini.
“Hrmmmppp! Hrmmmppp!” Haris terus meronta. Matanya memancarkan kemarahan yang teramat dalam. Sedangkan Alya hanya menangis.
“Sudahlah Haris, menyerahlah! Berikan istrimu yang cantik ini kepadaku! Hutang judimu kuanggap lunas. Sama-sama enak kan?”
Tawa Manto menggema. Haris hanya meraung dengan suara tertahan. Dia tidak rela istrinya direbut oleh laki-laki lain, apalagi tua bangka tidak tahu diri seperti Manto.
Alya membuang wajahnya. Dia tidak sanggup menatap mata nyalang Haris. Semua berawal dari beberapa hari yang lalu, ketika tiba-tiba Manto datang ke rumahnya.
“Pak Manto,” Alya terkejut dengan kedatangan pria bertubuh gelap dan gempal. Perutnya yang buncit tampak menyembul dari kancing bajunya yang terlepas.
“Haris, ada?” tanya pria itu dengan senyum nakal. Alya risih melihatnya.
“Sudah beberapa hari Mas Haris belum pulang, ada keperluan apa Pak Manto ke sini?” sahut Alya dengan penuh selidik. Terlihat pria itu menyorotinya seakan ingin menelanjanginya bulat-bulat.
“Boleh saya masuk?”
“Tidak! cukup di sini saja! Ada keperluan apa Pak Manto ke sini!” gertak Alya dengan garangnya. Membuat Manto gemas.
“Cuma mau menagih hutang judi suamimu sebanyak 400 juta!”
Bagaikan tersambar petir tepat di telinganya, Alya terperanjat. Wanita berumur tiga puluhan itu mengelus dada. Raut wajahnya pias. Suaminya memang gila judi, tapi dia tidak menyangka kalau hutang suaminya sudah bejibun.
“400 juta, Pak?”
“Ini catatannya,” Manto menunjukan surat hutang yang ditandatangani di atas sebuah materai. Mata Alya membulat. Tubuhnya melemas.
“Bayar hutang suamimu, atau aku akan menjebloskan dia ke penjara.”
Alya diam. Haris sudah kelewatan. Sebagai suami, dia tidak pernah memberi nafkah lahir batin sepenuhnya. Justru Alya dan Leo, anak semata wayangnya yang baru menginjak bangku sekolah dasar sering mendapatkan perlakuan kasar dari sang suami. Alya sudah tidak tahan lagi.
“Harusnya Haris yang bayar bukan saya. lagipula, saya ingin menuntut cerai darinya,” tandas Alya. Alya sudah menbulatkan tekadnya. Dia akan memulai kehidupan baru dengan Leo, tanpa adanya Haris.
Manto tergelak. Alya mengernyit dahi keheranan. Pria itu terlihat menggeser ponselnya dan menunjukan sebuah video.
“Kamu bisa mengelak dari Haris, tapi tidak dengan anakmu kan? Lihat aku berhasil menculiknya sepulang sekolahnya tadi.”
Alya mengangga sambil menutup mulutnya. Astaga, pantas saja Leo belum pulang dari tadi, ternyata bedebah ini yang telah menculiknya.
“Kembalikan Leo, brengsek!” pekik Alya yang beringas memukuli tubuh tambun itu.
“Bayar hutang suamimu, kalau kamu ingin anakmu kembali dengan selamat.”
Alya tergugu dalam tangis. Pria itu begitu licik. Dia tahu letak kelemahan Alya dan berusaha menjeratnya perlahan.
“Nanti malam, datanglah ke hotel Cempaka indah di jalan Soedirman. Kamar nomor 1304. Kita bahas masalah ini di sana,” ujar Manto sebelum membalikan badan menuju mobilnya. Alya tidak punya pilihan lain selain menurutinya. Namun, dia antisipasi dengan membawa pisau lipat
Kini, setelah kedatangannya di hotel itu, Alya langsung dipaksa untuk menyetujui pernikahan dengan Manto. Pisau yang dia bawa sudah disita oleh para bodyguard di depan kamar tadi. Alya tidak mampu menolak karena dipertontonkan video anaknya yang sedang dirantai.
Alya hanya bisa menangis. Terlebih sekarang, dia dihadapkan dengan sang suami yang masih terbelenggu dengan tali di sebuah kursi. Matanya menyulutkan emosi yang besar tatkala melihat Alya merintih kesakitan karena keperkasaan besar yang terus menghujam.
Manto lantas menarik kain yang menyumpal mulut Haris.
“Bedebah! Lepaskan istriku!”
“Kenapa kamu masih memperdulikan istrimu sementara di meja judi, kamu sama sekali tidak memikirkan anak istrimu?”
Haris bungkam. Pertanyaan sarkas dari Manto menyadarkannya akan ketidak mampuannya menahan nafsu berjudi. Sekarang, dia harus menahan perih melihat sang istri dilecehkan karena hutang yang sudah bejibun.
“Sekarang, aku tanya sekali lagi sama kamu. Relakan istri dan anakmu bersamaku. Maka semua hutangmu aku anggap lunas. Dan satu lagi penawaran yang lebih special.”
Note:
Hello readers, sudah tahap revisi nih. semoga kalian suka ya. Jangan lupa untuk tinggalkan review dan Votenya makasih.
อย่างเชิง ได้ๆข้ารับปากเจ้า เฮ้ย ชอบอย่าพูดมากนักเลย เจ้าเป็นภรรยาของข้า เจ้าเป็นหนึ่งเดียวของข้า แล้วข้าจะย่อมไปมีผู้อื่นได้ยังไงกันเล่า จริงหรือไม่ ฮ่าๆๆ เฉย ท่านคิดว่าอย่างไร ท่านคิดว่าข้าลงเอยกับเจ้านายของท่านสมควรหรือไม่ หลี่เฉิง กราบขอบคุณท่านโทรมาบานพะยะค่ะ แล้วหม่อมคิดว่า ก็ควรอย่างยิ่งนะพะยะค่ะ ในความรู้สึกของกระหม่อมเอง ก็มีความสุข เกือบล้นไปด้วยความรักของท่านทั้งสองคน ถ้าทั้งสองคน เป็นคู่ที่ส่งแต่กิ่งทองใบหยกจริงๆ และข้าเชื่อว่าวัฒนธรรมทั้งสองจะต้องปกครองบ้านเมืองได้อย่างแน่นอนพะยะค่ะ คุณโอ๊ตสุดท้ายย่านท่านเป็นนายของข้าท่านย่อมมีความสุขแน่นอนอันนี้ข้อนี้ข้ารู้ดีแต่ส่วนเจ้า หนี่หยางถ้าไม่รู้ว่าเจ้า จะมีความสุขหรือไม่ถ้าอยู่กับข้าแต่ถ้าเจ้าอยู่กับข้าแล้วไม่มีความสุขก็ยินดีที่จะลาจากพระเจ้า จะกลับไปใช้ชีวิตเช่นเดิม หลี่หยาง อะไรนะไหนบอกว่าไงนะ น้อยนายคิดจะเลิกกับฉันงั้นหรอ มันเป็นไปไม่ได้หรอก นายคิดจะแยกทางกับฉันหรือไง ในเมื่อนายทำฉันแบบนี้แล้วนะ ใครที่ไหนมันหลงรัก คืนหมดเจ็บไปหมดแล้ว แล้วอย่างนี้ เรายังจะอยากเลิกกับฉันอยู่อีกหรอ อีกคนบ้าเอ้ย ทำอะไรไม่มีความรับผิดชอบช
ณวันเช้ารุ่งขึ้น อย่างเฉิงก็ได้ลุกขึ้น และสั่งให้แม่บ้านเตรียมอาหารให้กับแสวงหยงเฟยและทุกคนในบ้านดังนั้นเขาจึง รอให้ สุรินทร์หลงไฟ ตื่นขึ้นมา และเขานั้นจะหยิบแหวน ที่เขาสั่งเตรียมไว้ ในราคา 50 ล้าน ดังนั้นเขาจึงคิดเพียงแค่ว่าเขาจะขอซื้อเหรียญหลวงเฟยแต่งานอย่างเป็นทางการอีกครั้งหนึ่งถ้าเขารู้ว่าความสุขที่แท้จริงคือการมีคู่ ที่ยั่งยืน เขาสองคนนั้นอยู่กันมาในทุกชาติทุกภพ แต่สุดท้ายก็ล้วนกลับมาเป็นคนรักกันเหมือนเดิม เป็นความรักที่ไม่มีสิ้นสุดเป็นจุดที่ไม่จางหายไป และ บุหรี่ เฉินกับ 4 อย่างนั้นก็ได้ แต่งงานเหมือน เช่นกัน เขาจะจัดงานให้ใหญ่โตเช่นกัน ในความคิดของอย่างเฉยๆนั้นจะให้มอบความสุขให้กับ 2 คนนี้โดยการจัดงานแต่งงานคู่เช่นกัน ในเรื่องดังกล่าวได้ตื่นขึ้นแต่เขารู้สึกว่า เขาเจ็บเนื้อเจ็บตัวไปหมดแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายดังนั้นเขาจึงตื่นขึ้นมาแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบลงไปด้านล่างของห้องอาหารทันทีดังนั้นเขากลับแปลกใจว่าทำไมถึงไม่มีใครเลยหรือว่าทุกคนหายไปกันหมดดังนั้นเขาจึงวิ่งตามหาทั่วบ้านแต่ก็ไม่เจออย่างเฉิงไม่เจอหรี่หยางไม่เจอหรีดถึงและแม่บ้านหรือคุณแอล เขาก็ไม่เจอแต่เขาคงแปลกใจเพียงแ
หลังจากที่พี่ห้าวและพวกพ้องได้สูญสิ้นแตกสลายดังนั้น เหล่าเสมียนยงเฟย และสามีของตัวเองและพวกพ้องก็ได้กลับสู่โลกมนุษย์เพื่อพักฟื้นและฟื้นฟูร่างกายอีกครั้งดังนั้นเขาจึงใช้พลังภายในของตัวเองที่มีหลงเหลืออยู่ ถ่ายทอดพลังให้กับเสมือนหลงเฟเฟต์เป็นระยะระยะจนร่างกายดีขึ้นและฟื้นฟูสภาพจิตใจและความรู้สึกของตัวเอง และ ฟื้นฟูจินตาตัวเองให้ได้ดีขึ้น ดังนั้น จึงกล่าวขึ้นพูดคำว่า คำนึงที่เขานึกถึงช่วงตอนที่เสมือนอยู่เคยนั้นมาแรกๆเขาจึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมใส่แหวนหย่งเฟยถึงได้หาเขาเจอในความฝันเพราะจิตใจที่นั่นแฟ้งจิตใจที่ผูกพันจึงตามหากันเจอ รักไม่มีพรมแดนจริงๆ ดังนั้นเขาจึงหันไปจับมือของใส่แหวนหยกเคยที่นอนหลับพักผ่อนอยู่บนเตียงดังนั้นเขาจึงเอ่ยพูดขึ้นว่า อย่างเชิง ยุงเฟย เช่าผ่านพ้นเคราะห์แล้วถ้าคิดว่าเจ้า คงจะดีขึ้นในภายหลังนะ เจ้ารู้บ้างไหมว่าครั้งแรกที่ข้าลงมาบนโลกมนุษย์ ถ้าไม่คิดว่าข้าจะเจอเจ้าอีก คนที่เกลียดชังอย่างข้า กลับหลงรักเจ้าอีกครั้งข้าเข้าใจเจ้าถิ่นมาตลอดคิดค่าคิดว่าเจ้าหญิงข้าไปข้าคิดว่าเจ้าทิ้งข้าไปเสียอีกถ้ากลับไม่คิดว่า หลังจากที่ข้าถูกพันหนึ่งในโหดหินนั่น มันทำให้ข้ารู้สึกเจ็บปวดเ
หลังจากที่เขาทั้ง 3 ได้ต่อสู้กับพี่ชายของตัวเองนั้น ดังนั้นก็มีเสียงอยู่ 1 เสียงที่ได้วิ่งเส้นเข้ามาเทเลอร์ทะล่าเข้ามาไม่ได้ตั้งใจจึงทำให้เขาทั้งสามคนหลังจากให้ได้ยินแต่เสียงแต่ไม่ได้หันหลังไปเขาจึงรู้ว่ามีเสียงดังเพิ่มขึ้นมาโดยตกใจเป็นอย่างมากเขาถึงหันหลังไปดูเราได้พบว่า 4 อย่างได้วิ่งเข้ามาช่วย ทันทีโดยพร้อมกับปืนใหญ่ ยิงซ้ำไป 2 ครั้งจนทำให้ พื้น กระจายออกแต่ก็ไม่เป็นอะไรมากทั้ง 3 คน หรี่อย่างนั้นเห็นหลี่เฉินนั้นบาดเจ็บเขาจึงดึงเข้ามาและเขาสั่งให้ลูกน้องของเขานั้นวิ่งเข้ามาล้อมรอบที่ 5 ไว้ และเขานั้น ได้เอ่ยพูดขึ้นว่า หลี่หยาง นายคิดว่านายตื่นคนเดียวหรือยังไงกันเล่า นายน่ะ ตัวโตซะเปล่านะมีสมองบ้างไหมเนี่ย คิดจะสแก่งแย่งชิงดีกับพวกฉันเนี่ยปัดเอ้ยแล้วนายเห็นหรือเปล่าพวกฉันคือใคร ว่าฉันจะเป็นใครก็ช่างครั้งที่แล้วแกน่ะทำลายชั้นเจ็บมากเลยนะแต่ครั้งนี้ฉันไม่ยอมเด็ดขาดน้อย แกมาทำอะไรกับสุดที่รักของฉัน ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันจะระเบิดบึ้มแกให้กระจายออกไปเลย นี่แหละ ชีวิตจริงของฉันฉันจะเอาจริงกับแกแล้วนะ ถึงนายจะเป็นพี่ชาย ของเพื่อนฉัน นับจากนี้ ฉันจะกวาดล้า
หลังจากที่หรี่ เฉิน ได้พาตัว อย่างฉันกลับมาจากหุบเขา ดังนั้นเขาจึงรู้ว่า ยมบาลนั้นบาดเจ็บไม่น้อย ดังนั้นเขาจึงรีบ พาตัวกลับโลกมนุษย์เสียก่อน แต่เขารู้ว่า องค์ชายรอง ไม่ปล่อยเขาไว้แน่ ดังนั้น เขาจึง รีบพากลับมารู้มนุษย์ทันทีทันใด หลี่เฉิน ไม่ทราบว่าท่านยมพบาลไหวไหมขอรับแต่ดูเหมือนท่านอาการสาหัสนะ
ณบ้านของหยางเฉิน Lee ยาง นี่นายฉันว่าบ้านมันแปลกๆนะ ดูเงียบๆออกจะใหญ่โตบ้างก็ออกคฤหาสน์ใหญ่โตก็จริงอ่ะ แต่ทำไมดูเหมือนไม่มีใครอยู่เลยล่ะนายมาผิดบ้านหรือเปล่าถ้าเป็นบ้านผีสิงฉันไม่อยู่นะ หลี่เฉิน
1 เดือนต่อมา 15 ค่ำเดือน 7 หลังจากที่เขา ทั้งลูกน้องและองครักษ์และเสวียนหยงเฟย และหรี่หยาง ก็ได้ร่ำลา หยังถึง และ 1 อย่าง เป็นที่เรียบร้อย และกำลังจะเดินทางไปยังหุบเขา นรกโลกันต์เพื่อที่จะ ไปเก็บดอกไม้ 7 แชร์เพื่อที่จะมา รักษาเสมือนโหงเฟยให้แสวงหลงไฟร้านได้มีร่างจริง และใช้ชีวิตตามปกติได้ เพราะดั
หลังจากที่เขาคิดว่า จะใช้วิธีในการไปที่หุบเขานรกโลกันต์ดังนั้นเขาจึงคิดแผนการเพื่อที่จะเก็บดอกไม้ เจ็บแขนมาอย่างไร ดังนั้นเสมียนยงเฟยจึงได้กล่าวอำพันพูดถึงผึ้งมาว่า เสวียนอยู่เฟย การที่จะเข้าไปที่หุบเขานรกโลกันต์มันไม่ได้ง่ายเลยนะ มันจะต้องผ่านทุกสิ่งทุกอย่างหลายสิ่งหลายอย่าง





