นาย CEO เจ้าของบริษัท กับเสมียนหยงเฟยเจ้าแห่งแดนมังกร

นาย CEO เจ้าของบริษัท กับเสมียนหยงเฟยเจ้าแห่งแดนมังกร

last updateHuling Na-update : 2025-07-04
By:  LirigrhogKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
22Mga Kabanata
863views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ในตำหนัก 1 แดนที่เป็นแดนเจ้าแห่งมังกรจันทราเมื่อ 10 ปีก่อนได้บุกรุกในแดนมนุษย์ ได้กับกาย กลายร่างเป็นมนุษย์เมื่อ 500 ปีก่อนดังนั้นจึงโดนเก็บผนึกวิชาตัวเองไว้จึงกลับกลายให้ตัวเองเป็นชาวบ้านอาศัยอยู่ตามหลักซุ้มนาพื้นที่และหมู่บ้านทั่วไปทำมาค้าขายทั่วไป ดังนั้นเจ้าแห่งมังกรนั้น จึงได้เปลี่ยนผ่านชีวิตตัวเองเป็นคนธรรมดาซึ่งได้ตกใจ ในการมาพื้นที่ถิ่นแปลกใหม่โดยที่ไม่รู้ตัว ดังนั้นเขาจึงตกน้ำลงมาและหลับไหลอยู่เป็นเวลาช้านานเพราะตัวเขานั้นได้โดนกักขังแห่งดวงวิญญาณให้หลับไหลดังนั้นมีชาย CEO ผู้เป็นเจ้าของบริษัทนั้นได้เกิดเหตุการณ์ตลาดไม่พลาด คาดฝัน ในการได้พบเจอทะลุข้ามมิติในครั้งนี้ดังกล่าวดังนั้น เจ้าแห่ง มังกรจันทราจึงได้ตกไปในสระน้ำโดยที่ CEO นั้นไปว่ายน้ำในสถานที่สระว่ายน้ำแห่งหนึ่ง ในย่านแถวฝังชุย จึงทำให้เขานั้นได้ตกใจและ

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 (ความทรงจำในอดีต)

“Congratulations, you’re pregnant,” the doctor said.

Diana Winnington raised her head in surprise. Her face flushed red in no time.

She was actually pregnant?!

After three years of marriage, she was finally expecting her and Julian Fulcher’s child.

Elated, Diana couldn’t wait to share the good news with him.

However, there was no answer when she called. After she asked her driver, she found out that Julian had gone back to the Fulcher Manor on the outskirts of the city to hold a banquet today.

Banquets held at the Fulcher Manor were usually private, so Diana presumed that the guests invited were their common friends. Julian usually pampered her, so Diana thought nothing of it and grabbed her coat before she headed to the Fulcher Manor without hesitation.

Diana stroked her lower abdomen as she couldn’t help smiling along the way.

She got out of the car immediately as soon as she arrived at the Fulcher Manor but was stopped by Albert outside the door.

Albert was an old butler who had been working for Julian for many years. His attitude toward Diana was a little contemptuous at this moment, and he did not seem to have any respect for her anymore. His tone was cold as he said, “Madam, you can’t enter.”

Diana stared at him blankly, suddenly feeling uneasy.

She often received much of such contempt and ridicule when she first married Julian.

Everyone thought she was a poor girl who managed to climb up the social ladder, but no one expected her to be the respectable daughter of the prominent Winnington family from Richburgh.

She became a complete outsider to her family since she got lost at the age of three.

No one would pay attention to her, even after she went through all the hardship of traveling from a small town in the countryside to a big city like Richburgh to look for her family!

On the contrary, everyone accused Diana, the biological daughter of the Winnington family, of scheming when she finally reunited with her parents. They called her a culprit responsible for destroying the Winnington family’s happy life!

But was it so wrong for her to simply want to see her parents?

She received the answer when her mother slapped her across the face. She also took the Winnington family’s contemptuous and taunting gazes to heart. The look in their eyes was exactly the same as the current look in Albert’s eyes…

She didn’t want to care about the Winnington family anymore, but Albert…

She could not wrap her head around why he was looking at her like this when he was someone working so closely with Julian.

Diana closed her eyes, and Julian’s handsome and defined face appeared in her mind.

She was brought out of her cold and indifferent home after Julian appeared at Winnington Mansion to propose to her three years ago, when she was at the lowest and most helpless point in her life. Since then, he became her salvation.

Every time she felt slightly uneasy, she would be able to gain great strength at the thought of him.

He was her silver lining.

Diana took a deep breath and gathered herself when she opened her eyes again.

She was no longer the daughter of the Winnington family that everyone could bully, but Julian’s wife. She was his most beloved woman. She had enough confidence to face all the contempt.

She straightened up and said in neither a humble nor overbearing manner. “Albert, I’m here for Julian.”

She meant for him to go and let Julian know that she wanted to see him.

However, Albert sneered mockingly, saying, “Today’s guest is very important, and I can’t talk to him right now.”

Albert’s firm attitude made Diana’s heart sink. She couldn’t help but bit her lower lip; she was acutely aware that this banquet was not that simple.

Albert’s forceful refusal could only be at Julian’s behest.

Diana looked at the Fulcher Manor in front of her which she had entered countless times in the past. Now, she was completely blocked from getting in, and the panic reappeared in her eyes. She suddenly didn’t dare to go in anymore.

Diana’s marriage to Julian had started hastily, and they only met for the first time on the day he went to Winnington Mansion to propose to her. Nonetheless, Julian had never said anything harsh to her during those three years. There was no exaggeration that if Diana said that she wanted the stars in the sky, Julian would find a way to pick them for her.

Thus, Diana couldn’t figure out why she was not allowed to attend a relatively private banquet.

She glanced at Albert tentatively, but was still firmly rejected by him.

She didn’t hesitate any further and suppressed the uneasiness in her heart as she turned around and asked the driver to drive back to Collina Villa where she lived alone with Julian.

It was the same if she waited at home for him to come back…

Fortunately, Julian also returned before long.

Diana was a little surprised that the banquet ended so early, but she still hurried forward and took over his coat from him.

After that, she asked as if unintentionally, “Who did you invite to the banquet today? Why did even Albert have to entertain the guest too?”

Julian’s eyes immediately turned icy.

It was a look Diana had never seen before.

As if a glacier had suddenly separated the two of them, making her freeze in place.

“Julian, what’s wrong?”

Diana was a little frightened, but she didn’t back down in the slightest.

She was still confused who the invited guest was for today.

Even Albert had gone over. Diana didn’t know anything about the banquet at all and wasn’t even qualified to enter the mansion. Besides, she felt that Albert was there specially stopping her from entering.

It was as if anyone could enter except her.

Julian looked at her stubborn eyes and sighed softly.

He had always known that Diana was a very tough person, even if she appeared extremely gentle.

Suddenly, he smiled with a touch of softness in his eyes and replied, “It’s nothing, just an old friend.”

An old friend? Was that all?

Diana clenched her fists so tightly that her palms turned blue.

Perhaps because Julian had never lied to her like this before, Diana felt increasingly uneasy.

In the end, the joy of pregnancy overwhelmed all her doubts.

They were having a baby, so was there anything else that couldn’t be slowly resolved?

The most important thing right now was to tell him the good news: he was going to be a father soon!

Diana collected herself, took out the pregnancy test report, hid it behind her, and looked at Julian nervously as she said, “Julian, I want to tell you something!”

She staggered and almost slipped when she came out of the bedroom as she was too excited.

“Slow down.” Julian quickly stepped forward to break her fall. He brushed her hair behind her ears. He had defined facial features and looked stern, but tenderness could be seen in his eyes.

In the end, the deep and complex emotions in his eyes turned to calmness, leaving only a hint of determination in them. “Take a seat. I have something to tell you, too.”

The light from the crystal chandelier cast on his face, outlining his smooth jawline and his high nose bridge, revealing his elegance and nobility. He seemed to be radiating with light, making it impossible for Diana to look away.

Yet, such a man had always been gentle toward her.

Diana couldn’t help wrapping her arms around his neck at the thought of how nice he had been to her in the past. She said affectionately, “You can go first.”

There was undisguised admiration in her clear and bright eyes, and her movements caused Julian’s body to stiffen.

He lowered her arms calmly and widened the distance between them, as if they were not close to each other.

Diana felt even more uneasy, and her lips almost turned white as she bit them so hard.

She clenched her fists tightly, looked at Julian nervously, and asked, “Julian… What exactly do you want to tell me?”

Julian looked up at her calmly, but what he saw was actually someone else.

Kayla Winnington.

She was Diana’s younger sister whom Diana had never met; that woman had a close resemblance to Diana.

In fact, the one who Julian truly loved was Kayla.

Now, Kayla was back.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
22 Kabanata
ตอนที่ 1 (ความทรงจำในอดีต)
หน้าลานสนามบินยงเหม่ย หยั่งเฉิน ปีหยังเฉินเป็นเจ้าของบริษัทและเป็น CEO เขาเป็นประธานบริษัทหนุ่มไฟแรง เขานั้นมีชื่อเสียงโด่งดังมากมายมีสาวหลายคนหลงรักและหลงไหลเป็นอย่างมาก เขามีเพียงอายุได้เพียงแค่ 25 ปีเท่านั้นเขาก็ได้ประสบความสำเร็จในธุรกิจต่อจากพ่อเขานับเป็นเวลา 10 ปี ดังนั้น เขาจึง คิดว่ามาบริหารแทนพ่อของเขา เขาเป็นคนในตระกูล 4 เขาเป็นเจ้าของบริษัท รุ่น รุ่นใหม่ ดังนั้นเขาจึงคิดว่าการทำโปรแกรมเมอร์ในเรื่องนี้น่าจะเป็นไปได้ในการสร้างเกมใหม่ๆของมาให้กับคนที่ชอบและหลงใหลในเรื่องของเกมด้านภาษาเป็นอย่างมาก L นั้นเป็นเลขา ส่วนตัวของ หยางเฉิน ดังนั้นเขาจึง สั่งให้ L นั้น ไปจัดเตรียมพร้อมเกี่ยวกับเรื่องงาน ประชุมเกี่ยวกับ สร้างเกมแปลกๆใหม่ๆขึ้นมา ดังนั้นเขาจึง สั่งให้แอลสั่งให้ลูกน้องเข้าประชุมด่วนในวันพรุ่งนี้ถัดไป l ครับได้ครับท่านประธาน งั้นรอสักครู่นะครับเดี๋ยวผมจะไปแจ้งเขาให้พนักงานทุกคนได้ทราบว่าพรุ่งนี้เกิดมีการประชุมเกี่ยวกับเรื่องการสร้างโปรแกรม ในการสร้างเกมใหม่ ครับผม ส่วนเรื่องสถานที่ และ การประชุมในพรุ่งนี้ ก็จะมีการประชุมอยู่ที่ ร้าน Secret อยู่ใกล้แถวบริษัทของเรานี่ค
Magbasa pa
ตอนที่ 2
หลังจากที่อย่างเคยสั่งให้คุณเลขาของตัวเองนั้นไปเก็บเสื้อผ้า ของเสวียนหยงเฟยมาไว้ที่บ้านของตัวเอง และนำพาหยุงเฟยกลับบ้านของเขาโดยทันทีแต่ถ้าว่ามาอยู่ที่นี่ก็ค่อนข้างจะเงียบสงบพอสมควรแต่ว่าเขาพาไปห้องห้องนึงก็คือเป็นห้องนอนก็เป็นห้องนอนของหนูเฟยซึ่งหยงไฟนั้นอยู่ในห้องที่อยู่ใกล้เคียงกับอย่า เ หยางเฉินดังนั้น เขาจึงเอาเสื้อผ้าของหยงเฟยนั้นเข้าไปในห้องแต่เป็นห้องที่เงียบสงบและเป็นห้องใหญ่พอสมควรดังนั้นห้องนี้จึงกลายเป็นห้องที่มีแต่ความเงียบสงบและหยงเฟยนั้นก็ได้ดำเนินการอะไรหลายๆอย่าง ดังต่อเนื่องไปทำทุกสิ่ง ทำทุกสิ่งทุกวิถีทางที่จะทำให้อย่างถึงนั้นจำเขาได้โดยเร็วที่สุด อย่างเฉิง คุณหยงเฟยนี่คือห้องของคุณ ห้องนี้คุณจะนอนห้องนี้ห้องนี้เป็นห้องรับแขกของที่นี่ดังนั้นผมจึงยกห้องนี้ให้คุณ ส่วนคุณจะทำอะไรมันก็เรื่องของคุณส่วนเรื่องงานคุณอย่าลืมทำให้ผมซะล่ะ แล้วอีกอย่างนึงงานโปรแกรมเมอร์งานนี้เป็นงานใหญ่ คุณสมควรที่จะทำด้วยไม่ใช่มายุ่งแต่เรื่องของตัวเองเข้าใจหรือไม่ไม่อย่างนั้นผมไล่คุณออกแน่ไม่สิไม่อย่างนั้นคุณก็ต้องควรกับที่จะไปจากผมได้โดยทันทีถ้าคุณไม่ยอมรับเงื่อนไขข้อเสนอนี้ เอาเป็นว่าเงื่
Magbasa pa
ตอนที่ 3
เ หลังจากที่หยางเชิงนั้น ได้คุยกับเสวียนหยงเฟย เสวียนหยงเฟยนั้นก็ได้คิดไตร่ตรองในความรู้สึกของตัวเอง กับสิ่งที่ หยางเชิงนั้นได้ทำกับตัวเองเขาคิดเพียงแค่ว่าถ้าไม่รักก็ต้องปล่อยไป แต่ใจเขากลับคิดเพียงแค่ว่าอย่างเฉินคงจำอะไรไม่ได้จริงๆดังนั้นเศว๋งเฟย จึงได้ทำอะไรหลายๆอย่างเพื่อทำให้อยากเสนอนั้นกลับมารักตัวเองโดยการที่ เขานั้น ต้องการให้ ให้ ถึงนั้น ทำตัวไม่พอใจและไม่พอใจกับสิ่งที่ตัวเองทำดังนั้นเสวียนหยงเฟยนั้นจึงเดินไปหา เพื่อนของหยางเชิงทันทีจากนั้นเขาจึงได้คิดเพียงแค่ว่า ถ้าเขาคิดจะแก้เผ็ดอย่างถึง ทำให้อยากเสนอนั้นลนลานและไม่พึงพอใจ กับเสวียนหยงเฟยและให้หึงหวงอยู่เฟยเลยไม่รู้ตัว ดังนั้นเขาจึงคิดแผนการที่คิดว่าจะทำให้อย่างเชิงนั้น เสวียนยุ่งเฟย อย่างเฟ้ย วันนี้ ข้าคิดว่า ถ้าข้าได้ขึ้นเข้าเฝ้าเสด็จพ่อแล้ว ข้ากล่าวว่าข้าลงมา หวังว่า ท่านคงจะไม่ว่าอะไรข้านะ คือพอดี เพื่อนของน้าเพ คุณ หรี่หยาง เขาบอกว่า เขาจะชวนข้าไปทานข้าวน่ะแล้วก็ คงจะคุยเรื่องงานด้วย คงน่าจะประมาณนั้นเพราะว่า ถ้าได้ข่าวมาว่าคุณหรี่หยาง เป็นหุ้นบริษัทส่วนใหญ่ของบริษัทเราไม่ใช่งั้นหรือ ดังนั้นข้าจึงคิดว่าถ้าคนจะไปนะ เ
Magbasa pa
ตอนที่ 4
หลังจากที่หยางเฉินและหย่งเฟยได้ทะเลาะกันอย่าง เสียงดัง ลั่นบ้าน แต่คุณแอลนั้นได้เข้ามาพบเห็นพอดีและทันใดนั้น L ซึ่งผู้เป็นเลขาของหยางเฉินจึงได้เข้ามาช่วยหนูช่วยทันทีและได้กล่าวพูดถึงขึ้นมาว่า L ครับพอแล้วครับคุณหยางฉินคุณหยงเฟยเจ็บมากแล้ว จิตใจคงจะบอบช้ำมากถ้าคุณยังทำแบบนี้ต่อไปนะครับคุณหนู ผมคิดว่าถ้าคุณหนูยังทำกับคุณของเฟยแบบนี้จิตใจคุณหนูเคยจะย่ำแย่ยิ่งกว่านี้นะครับถึงแม้ว่าคุณหนูจะคิดว่าตัวเองรักหรือไม่รักมันก็ไม่ได้ทำให้อะไรมันดีขึ้นนะครับคุณหนูการทำร้ายคนมันก็เป็นสิ่งกฏหมายอยู่แล้วที่ผิด ดังนั้นผมคิดว่าการที่คุณทั้งสองคนยอมพูดคุยกันดีๆโดยที่ไม่มีปากเสียงหรือทะเลาะทุบตีกันมันจะดีกว่าไหมครั เสวียนหยงเฟย บ ปล่อยเขาเถอะครับคุณแอล ถ้าคุณอย่างฉันอยากทำอะไรก็ปล่อยเขา จะฆ่าผมให้ตายก็ปล่อยเขาเถอะมันแล้วแต่ความรู้สึกของเขาถ้าเขาคิดว่าผมเข้าข้างผมได้ก็ปล่อยให้เขาทำไม่ต้องห้ามเขาหรอกครับผมรู้จักนิสัยเขาดี เขาเป็นคนยังไง คุณแอมไม่ต้องตกใจหรอกครับผมรู้ว่านิสัยของเขา ถ้าเขาหายบ้าเมื่อไหร่ เขาจะสงบลงทันที ผมคิดว่า ถ้าเขาอยากจะฆ่าผมตอนนี้ก็คงฆ่าไปนานแล้ว เขาคงไม่รั้งให้ผมอยู่กับเขาไว้แบบ
Magbasa pa
ตอนที่ 5
หลังจากที่หยางเชิง ได้นอนหลับตาลงในคืนนั้น เขาตื่นเช้าขึ้นมาเขาทำตัวไม่มีอะไรยังทำตัวตามปกติทั่วไป และสั่งให้ L คุณเลขาของตัวเองนั้นขึ้นไปตามสังเวียนยงเคยลงมาทานข้าวตามปกติทั่วไป แต่สำหรับตัวเขานั้นเขามักจะไม่เข้าใจกันสิ่งที่เสมือนอยู่เคยทำดังนั้นเขาจึงหันหน้าออกไปทางนอกหน้าต่างและไม่พูดอะไร ดังนั้น เขาจึงกำชับให้ L ที่เป็นเลขาของเขานั้นดูแลเสมียนอยู่ฟรีให้ดีคำพูดเหล่านี้เป็นคำพูดที่จริงใจสำหรับเขาแต่เพียงแค่ว่าเขาเป็นคนที่รักใครแต่ไม่แสดงออกเฉยๆสำหรับตัวเขาแล้วเขามักจะหึงหวงแสวงอยู่เฟยมาก ไม่ว่าชาติที่แล้วหรือปัจจุบันเขาก็ยังทำตัวหึงหวงเช่นเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลงจึงทำให้อย่างเชิงนั้นรู้สึกแปลกๆกับ เสมียนอยู่ เป็นประจำ ทุกครั้งที่เขาสัมผัสร่างกายหรือทุกครั้งที่เขาสัมภาษณ์อะไรก็แล้วแต่สำหรับเสมียนหยงเคยนั้นเวลา เขาเห็นเสมือนอยู่ไฟนั้นอยู่กับคนอื่น เขารู้สึกจะเจ็บใจรู้สึกปวดใจและรู้สึกโกรธและโมโห มากจนทำให้ตัวเองอยากจะฆ่าคนๆนั้น ทำเหมือนกับว่าคนอื่นนั้นกำลังจะแย่งคนรักของตัวเองไปกำลังจะแย่งดวงใจของตัวเองไปมันเลยจึงทำให้เขารู้สึก อดตายอยากขึ้นมา มันจึงทำให้เขารู้สึกไม่อยากจะปลดปล่อยผ่านตัว
Magbasa pa
ตอนที่ 6
บ้านของหลี่หยาง ตีหยัง เฮ้ยเจ็บใจนัก ครั้งที่แล้วแกนี่มันโง่จริงๆ ฉันอุตส่าห์ พาเสวียนหย่งเฟยมาได้แล้วเชียว ฉันมอมเหล้าเสมือนหลงไฟได้แล้วเชียวแล้วทำไมพวกแกทำพลาดกันแบบนี้บ้าชะมัดฉันควรจะฆ่าพวกแกดีไหมเนี่ย ธงเฟิน ผมขอโทษครับเจ้านายผมไม่ทราบว่าเรื่องนี้มันจะเกิดขึ้นและอีกอย่างพวกผมก็ต้านทานคุณหยางเฉิงไม่ได้นะครับคุณหยางเชิงนั้นรู้สึกว่าเหมือนเขา เครียดแค้นคุณมาก แล้วส่วนพวกผมก็สู้เขาไม่ได้แบบนั้นจะให้พวกผมทำยังไงล่ะครับเจ้านาย เหรียญ เฮ้ย บ้าชะมัดพวกแกนี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ ฉันคิดว่าพวกแกจะช่วยฉันได้จริงๆ แกรู้ไหมคนๆนั้น มีค่ามากมหาศาล กับตัวฉันมาก ถ้าฉันได้คนๆนั้นมาครอบครองฉันก็จะได้ทุกสิ่งทุกอย่าง แกรู้ไหม คุณหยงเฟยเป็นทั้งเจ้าของบริษัทที่ สภาซิสโก แล้วแถมเป็นบุตรชายเพียงคนเดียว แกรู้ไหมว่าฉันพลาดแค่ไหน ฉันไม่รู้ฉันรู้เพียงแค่ว่า แก ต้องพาคุณหยงเฟย มาให้ฉันให้ได้ แล้วส่วน เจ้าอย่างเฉยนั่น ถึงจะเป็นเพื่อนฉันก็เป็นแค่เพื่อนร่วมงาน เราไม่ได้เติบโตไม่ได้กัน แล้วทำไมฉันจะต้องแบ่งแยก กับคนพันนั
Magbasa pa
ตอนที่ 7
บ้านของตระกูลหลี่ หรี่หยาง ว่ เป็นอย่างไรบ้างล่ะ คุณหยงเฟย ผมได้ทราบข่าวว่า คุณจะยอมจำนนให้ผมแล้วงั้นเหรอ มันก็ดีนะ ที่คุณยอมจำนนให้ผมแบบนี้ ผมคิดว่า คุณควรจะทิ้งเจ้าหมอนั่นซะ แล้วมาอยู่กับผมดีกว่าไหม ถึงผมจะมีทุกสิ่งทุกอย่างไม่เหมือนจะหมดนั่น แต่ความรักผมมีให้คุณหมดเลยนะคุณอยากได้อะไรผมก็ให้ แต่ผมขอเพียงอย่างเดียว ผมต้องการของหัวใจคุณ เสวียนหยุงเฟย นายจะทำอะไร เดี๋ยวก่อนสิ นายคิดจะทำอะไร นายจะทำอะไร เราอย่าเพิ่งใจร้อนสิ ได้ทำลวดรัดแบบนี้ในไม่เกรงกลัวฟ้าดินบ้างหรือ นายอยากจะครอบครองหัวใจเรา แต่ทำไม นายถึงไม่กล้าเผชิญความจริงอะไรสักอย่างล่ะ นี่จะจับตัวเราแบบนี้ เราก็พูดตัดสินใจไม่ได้หรอกนะ ถึงเราจะรักนายไป ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะครอบครองหัวใจเราได้ทั้งหมดนะ ถ้าฉันทิ้งเขามา แล้วนาย จะดีใจจริงๆอย่างนั้นหรอ ทำไมไม่ลองถามตัวเองก่อนหรอ นาย 2 คนเป็นเพื่อนร่วมงานกันนะ เพื่อนทิ้งเพื่อนกันแบบนี้ มันคุ้มค่าหรือเปล่า ก็ได้ถ้านายอยากให้ฉันทิ้
Magbasa pa
ตอนที่ 8
หลังจากที่แสวงหลงเฟย ได้ทำการ หลอกเอาข้อมูล ของหลี่หยางที่มีอย่างนั้นได้คดโกงบัญชีและเงินของบริษัททางอย่างเฉินมาได้และแถมยังชอบทำตัวเสน่หาใส่คนอื่นทั้งๆที่คนอื่นนั้นไม่ได้อยากจะเสน่หากับตัวเองดังนั้นแสวงหยงเฟยจึงได้ทำการวางแผนเพื่อให้หรี่อย่างนั้นติดกับและตกกลายเป็น ธาตุความรักของคนอื่นแทนดังนั้นแสวงหยงไฟนั้นจึงแจ้งแจ้งทำเอาตัวเข้าแลกแต่เอาจริงๆสะเหวินของเฟิร์นไม่ได้ทำอะไรเพียงแค่สร้างสถานการณ์ดังนั้นในวันงานเสมียนหยงเคยคิดเพียงแค่ว่าจะแฉเรื่องทั้งหมดที่หลี่หยางได้ทำเรื่องที่น่าอับอาย ดังนั้นจึงได้วิ่งหนีกลับออกมาพร้อมเอกสารและข้อมูลการเสียภาษีและการคดโกงของบริษัทอย่างเฉิงได้จนหมดสิ้นเขาพร้อมทุกเมื่อที่จะแฉและพวกบ้ากามที่จะแฉในการมีเพศสัมพันธ์กับทุกๆคนที่เข้าใกล้หลีกันทันทีดังนั้น ไปกับตาโดยทำให้คนทุกคนนั้นหยุดอยู่กับที่ในอีกเวลาหนึ่งหลังจากนั้นความทรงจำของทุกคนที่บนเส้นทางบนโลกถนนของแดนมนุษย์และลดความทรงจำทุกสิ่งทุกอย่างกับสิ่งที่คนบนโลกมนุษย์ได้เห็นดังนั้นเขาจึงแค่เพียงดีดนิ้วเพียงครั้งเดียวทุกสิ่งทุกอย่างก็กลับกลายเป็นเช่นเดิมดังนั้น เขาจึงรีบกลายร่างเป็นคนอีกครั้งและรีบหาตำแหน่ง
Magbasa pa
ตอนที่ 9
หลังจากที่ ตาเเหวนหยงเฟยนั้นได้ออกมาแฉในวันงานประกาศงานของทางบริษัทในโปรเจคของอย่างเ ของหยางเฉิงดังนั้นเขาจึงหัวเราะและสะใจและชอบใจกับสิ่งที่ตัวเองนั้นได้ควรที่จะทำเพราะเรื่องนี้มันต้องมีความยุติธรรมเป็นอย่างมากเขาสามารถจัดการหลี่หยางได้มากมายเพียงแค่ดีดนิดเดียวนิ้วมือที่เรียวยาวเขาเพียงดีดนิ้วเพียงครั้งเดียวก็สามารถทำให้ หรี่อย่างนั้นเป็นที่นั่งตกลำบากได้เสมอทุกเมื่อ ดังนั้น 4 อย่างจึงตกใจกับสิ่งที่ เซเว่นหยงเฟยได้พูดไว้ว่าสำหรับสิ่งที่เขาได้ทำไปนั้นไม่ใช่เพียงแค่ความสนุกแต่ต้องการเพียงแค่อยากให้ ดีอย่างนั้นเข้าใจและความรู้สึกกฎเกณฑ์ของมนุษย์ทั่วไปไม่ใช่ดีแต่ใช้อารมณ์ของตัวเองโดยการฉุดกระชากลากคนอื่นมาเป็นของตัวเองนั้นมันไม่ถูกต้องแล้วอีกอย่างการขโมยข้อมูลคือซึ่งเป็นคนที่ไม่ซื่อสัตย์ ต่อวงองค์กรของงาน Project เกี่ยวกับโปรแกรมเมื่อครั้งนี้ ดังนั้น 4 อย่างนั้นเขาจึงรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นจากนั้นเขาจึงหนีไปที่เยอรมันทันทีแต่ก็เป็นสิ่งๆนึงที่ไม่สามารถลบล้างได้ก็คือร่างกายของตัวเองที่แทนที่จะเป็นเสมียนหยงเลยแต่ร่างกายตัวเองนั้นกลับเป็นของคนคนอื่นโดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรดังนั้นเขาจึงเส
Magbasa pa
ตอนที่ 10
หลังจากที่หรี่อย่างนั้นได้ทำตามคำสั่ง ของเจ้านายของตัวเองทั้งสองคนแล้วดังนั้นเขาจึงอุ้มเหลียงไปยังห้องรับรองแขก ดังนั้นเขาจึงแจ้งลี่ล้างโดยการสื่อความพยายามโดยการปิดปาก ทำให้มีอย่างนั้นตกใจ แต่สิ่งที่มีส่วนนั้นได้ทำลงไป โดยไม่รู้ตัว ขัดขืนตัวเองดังนั้นเขาจึงลุกขึ้น และดึง มือของเหรียญลุกขึ้นมานั่งบนเตียง และหยิบน้ำเปล่าขึ้นให้ 1 แก้ว ดังนั้น เขาก็ได้นั่งตรงโซฟา และจิบกาแฟไป พลางๆ เขาปล่อยให้หลีอย่างทำใจสักพักนึง คำถามขึ้นมาว่า หรี่หยาง หลี่เฉิน ฉันถามจริงๆนะถ้าไม่ได้ถึงยอมทำงานให้กับเขาล่ะ เขาไม่ได้ดีกับฉันเลยนะ แถมเขายังเปิดโปงเรื่องไร้สาระของฉันอีกมันเป็นเรื่องส่วนตัวของฉันไหมเขาไม่ควรยุ่งแล้วอีกอย่างนึงกับสิ่งที่ฉันทำกับหยงเฟยฉันขอโทษฉันขอโทษแต่เพียงแค่ว่านายอย่าทำกับฉันแบบนี้ได้ไหมล่ะ ฉัน ฉันไม่ได้ชอบนายจริงๆนี่นา หลี่เฉิน นายเอาอะไรมามั่นใจมิทราบว่านายไม่ได้เขินฉันนายไม่ได้ชอบฉันตั้งแต่ ฉันกับนายมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันครั้งนั้น นายยังจะปากแข็งอีกหรืองั้นหรอ ถ้านายบอกว่านายไม่ได้ชอบฉันจริงๆ ทำไมนายถึงยอมปล่อยให้ฉันทำกับนายแบบนั้นล่ะ หรือว
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status