วุ่นนักรักของเรยา

วุ่นนักรักของเรยา

last updateLast Updated : 2025-12-07
By:  นรกสร้างCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 rating. 1 review
40Chapters
852views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เรยาแอนด์เดอะแก๊ง สารวัตรคีรติเก็บเรยาเด็กโข่งตัวสูงมาเลี้ยงในวันที่ไปเจอเดินตากฝนแล้วลงไปถามด้วยความเป็นห่วง แต่เด็กขอตามกลับมาด้วย ด้วยความใจดีจึงเอามาเลี้ยงไว้อ้อนเล่น เพราะชอบทำตัวเหมือนหมา วันดีคืนดีเผลอมีอะไรกันจนเด็กหลงรักหัวปักหัวปำแต่สารวัตรดันไปเกี่ยวข้องกับคดีเงินหายที่ไม่ธรรมดา แถมยังมีมารหัวใจเป็นหมวดมาดเท่ดุดันมาใกล้ชิดเพราะทำภารกิจด้วยกัน มาใกล้ของหวงแบบนี้ต้องส่งเพื่อนไปล่อ!

View More

Chapter 1

เรยา

섭정왕부(攝政王府).

동상방(東廂房) 내 꽃무늬가 새겨진 침상 주위에 옷들이 널브러져 있었다.

낙청연(洛清淵)은 몸을 일으켜 앉더니 침상 위의 난잡한 흔적을 확인하고는 안색이 창백하게 질렸다.

햇빛이 빨간색의 흔적을 또렷이 비추고 있었다. 어젯밤 신방(新房)에 대여섯 명의 남자들이 쳐들어왔던 기억을 떠올리니 다시 한번 수치심과 모욕감이 울컥 치밀어올라 돌연 그녀를 견딜 수 없었고 굴욕으로 인한 눈물이 왈칵 쏟아졌다.

“왜 우는 것이냐? 드디어 네 바람대로 섭정왕부에 시집왔으니 기뻐해야 하는 것이 아니냐?”

서늘하고 낮은 목소리가 들려오자 낙청연은 등골이 오싹했다. 놀란 얼굴로 고개를 돌려보니 의자 위에 정좌로 앉은 남자가 보였다.

그는 위엄 있으면서도 싸늘한 표정을 짓고 있었는데 그의 차가우면서도 냉담한 시선이 그녀에게 닿았을 때 낙청연은 그의 시선이 칼이 되어 살을 에이는 것 같았고 온몸이 피 칠갑이 된 것 같았다.

낙청연은 순간 머릿속에서 무언가 폭발하는 듯한 느낌을 받았고 이내 가슴 부근이 꽉 막힌 것처럼 숨을 쉴 수가 없었다.

“왕야(王爺)… 줄곧 여기 계셨습니까?”

남자는 덤덤한 어투로 말했다.

“너와 내가 혼인을 올린 날인데 본왕이 여기 있지 않으면 어디에 있어야 하느냐?”

그 순간, 낙청연은 마치 벼락을 맞은 것 같았고 온몸의 피가 얼어붙는 듯한 기분이 들었다.

어젯밤 신방에 쳐들어왔던 남자들과 도처에 남겨진 어지러운 흔적들에 그녀는 수치스러웠고 분했는데 그녀와 함께 첫날밤을 보내야 했던 남자는 그 방 안에서 밤사이 그 남자들이 어떻게 그녀의 옷을 찢어발겼는지를 보고 있었다는 것이다.

“왜입니까? 제가 그렇게나 미우십니까?”

정신이 완전히 무너져버린 낙청연은 눈물이 그렁그렁한 눈으로 분통을 터뜨렸다.

그녀가 가장 사랑하는 남자는 첫날밤 하인들더러 그녀의 순결을 빼앗게 했고 그녀의 몸과 마음을 더럽혔다.

낙청연은 심장이 갈가리 찢기는 고통 때문에 숨을 쉴 수가 없었다.

그녀는 어릴 때부터 그를 경모했었고 당시 태황태후(太皇太后)는 두 사람이 금동옥녀(金童玉女)이고 천생연분이라면서 그들의 혼인을 맺어주겠다고 말했었다.

장난삼아 한 말이었을지는 몰라도 낙청연은 그 말을 단 한 번도 잊은 적이 없었다.

하지만 열세 살 때 크게 앓아눕게 되면서 낙청연은 살이 오르고 용모가 추해졌다. 그 뒤로부터 만나는 사람마다 그녀를 차가운 눈초리로 보거나 그녀를 비웃었다. 그러나 그의 시선만큼은 예전과 다를 바 없었고 그래서 낙청연은 더더욱 그가 아니면 평생 혼인하지 않겠노라 다짐했었다.

그렇게 기다리고 또 기다렸다. 하지만 그녀를 기다리는 건 그와 그녀의 서매(庶妹) 간의 혼약이었다.

낙청연은 그와 생판 모르는 사람이 되고 싶지 않았고 그래서 동생이 자신을 대신해 혼인을 치러달라는 제의를 해왔을 때 전혀 망설이지 않았다. 그에게 시집올 수만 있다면 언젠가는 그의 마음을 얻을 수 있을 거로 생각했기 때문이다.

그렇게 부푼 기대를 안고 첫날밤을 기다렸는데 돌아온 건 죽을 정도로 괴로운 치욕이었다.

낙청연의 말에 부진환(傅尘寰)은 코웃음을 쳤다. 그는 몸을 일으키더니 천천히 그녀에게 다가가서는 고고한 자태로 그녀를 내려다보면서 말했다.

“미워한다고? 넌 너 자신을 너무 과대평가 하는구나. 난 그냥 너를 혐오하고 역겨워하는 것뿐이다.”

첩자 따위가 공공연히 다른 사람을 대신해 그의 왕비가 되려 하다니? 게다가 그녀는 그를 함정에 빠뜨리려 했다.

그의 말을 들은 낙청연은 목이 메어 말했다.

“그래서 사람을 시켜서 저의 순결과 정절을 더럽히신 겁니까?”

낙청연은 체념하지 못하고 그의 소맷자락을 잡으며 힘겹게 물었다.

“만약… 제가 이렇게 못생기지 않았더라면, 그랬더라면 절 조금이나마 좋아하셨을 것입니까?”

정신이 반쯤 나간 듯한 그녀의 모습에 부진환은 그녀가 더욱 역겨워졌고 그 기색이 그의 눈빛에서 고스란히 드러났다. 부진환의 깊은 눈동자에 서늘한 빛이 감돌았고 뒤이어 그는 뼈를 부술 듯이 어마어마한 힘으로 그녀의 턱을 잡았다.

“설령 네 외양이 선녀처럼 아름다웠다고 할지라도 본왕은 네가 역겨울 것이다.”

말을 마친 그는 턱을 잡고 있던 손을 힘차게 뿌리쳤고 그 바람에 낙청연은 침상 위로 내쳐져서 쓰러졌다. 이불이 미끄러져 내려가 그녀의 몸에 남은 파란색 멍자국들이 드러났지만 남자는 싸늘한 눈빛으로 그 모습을 덤덤히 쳐다봤고 낙청연은 더욱더 심한 치욕을 느꼈다.

부진환은 혐오스럽다는 듯이 옷자락을 휘날리며 떠났다.

그가 떠나는 모습을 바라보며 낙청연은 절망했다. 그녀는 멍한 얼굴로 그를 바라보면서 울컥한 목소리로 말했다.

“제가… 제가 잘못했습니다…”

문 입구에 다다른 남자의 발걸음이 순간 멈췄지만 그건 단지 찰나에 불과했고 그는 곧장 옷소매를 휘날리며 방 안에서 나갔다.

낙월영(洛月盈)과 혼인하기 위해 황제에게 청을 올려 어렵게 얻어낸 혼인이었다. 그런데 저 역겨운 여자가 산통을 깬 것이다.

거기까지 생각이 닿자 부진환의 눈빛은 더욱더 어두워졌고 그는 남몰래 두 주먹을 꽉 쥐었다.

잠시 뒤, 두 계집종이 물을 받아서 방 안으로 들어왔다. 낙청연은 침상 구석 쪽으로 향하면서 이불을 손에 꼭 쥔 채로 몸을 가렸지만 난잡하게 어질러진 방안 곳곳을 전부 가릴 수는 없었다.

이상한 걸 보는 듯한 그들의 시선에 그녀는 감히 고개도 들지 못했다.

벽 하나를 사이에 두고 계집종들이 처마 밑에서 수근거리는 소리가 들려왔다.

“얘기만 들었었는데 이렇게 확인해보니까 진짜 돼지처럼 뚱뚱하던데? 어젯밤에는 어떻게 남을 대신해서 혼인을 치렀대? 둘째 아씨는 저보다 훨씬 날씬하던데 신부를 맞이하러 갔던 사람들이 왜 눈치를 못 챘을까?”

계집종은 불쾌하다는 듯이 설명했다.

“어젯밤 어떻게 이 저택에 어떻게 섞여 들어왔는지 모르겠어. 둘째 아씨를 때려서 기절시키고는 자신이 신방 안에 들어왔잖아? 어제 왕야께서 술을 하도 많이 드셔서 하마터면 신방 안으로 들어갈 뻔했다니까. 저 여자 좋은 일을 할 뻔했어. 다행히도 왕야께서 술을 빨리 깨셨으니 망정이지, 자칫하면 저 돼지 때문에 더럽혀질 뻔했잖아.”

“세상에나! 정말 낯짝 두꺼운 사람이네. 자기 분수도 알지 못하고 우리 왕야를 넘보다니!”

그 소리는 날카롭기 그지없었고 벽을 사이에 두고 있음에도 그들의 경멸과 혐오가 선명히 느껴졌다.

저들도 그러한데 부진환은 아마도 자신을 죽도록 미워할 터였다.

아니, 밉다는 단어조차 그녀에게는 사치였다.

낙청연은 얼굴이 희게 질려서는 이불을 손에 꼭 쥐었다. 굴욕적이면서도 슬프고 비통해서 낙청연은 결국 눈물을 터뜨리며 목이 메어 말했다.

“만약 다음 생이 있다면 절대 당신의 미움을 사지 않을 것입니다…”

…

아직 정원을 채 나서지 못한 두 계집종은 방 안에서 궤가 ‘쿵’ 하고 넘어지는 소리를 듣고는 깜짝 놀라서 곧바로 방 안으로 되돌아왔다.

그리고 이내 방 안에서 새된 목소리가 들려왔다.

“거기 누구 없습니까? 왕비 마마께서 자결하셨습니다!”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

San Siri
San Siri
เทสๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
2025-11-29 20:01:52
1
0
40 Chapters
เรยา
“ยังไม่กลับมาอีกเหรอหิวไก่ทอดจัง” เสียงกระโชกใส่ในเกมส์เปลี่ยนเป็นอ่อนลงเมื่อบ่นถึงของกินปัง ปัง ปัง ปัง“แวะหาชู้หรือเปล่าน้า~” เสียงเดิมยังคงเอ่ยเลื่อนลอยราวกับอยู่คนเดียวแต่เงาทมึฬข้างกายหันขวับจนปลายผมซอยสั้นสะบัดตามลำคอตู้ม!! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆเสียงระเบิดดัองสนั่นหน้าจอฉายแสงแดงเพลิงปรากฎให้เห็นใบหน้าด้านข้างที่ยิ้มสยองเยือกเย็นใ ห้เพื่อนร่วมทีมที่มองตัวละครแหลกสลายกลายเป็นปุ๋ย ทั้งที่หน้าจอบ่งบอกว่าอยู่สีเดียวกัน คนหนึ่งนั่งจ้องจอเขม็ง อีกคนนอนกลิ้งเกลือกกดจอยเกมส์มือเดียวเพียงแค่เอ่ยถึงใครบางคนปลายกระบอกปืนที่หันไปด้านหน้าก็หันกลับมาหาเพื่อนข้างๆปังๆๆๆๆโดนยิงจนพรุน ตัวละครในเกมส์ดับสนิทเอน็จอนาจ ชนิดที่ทีมตรงข้ามยังงงว่ามึงเมากาวอะไรถึงยิงกันเองทีมเดียวกันและ…บอมเพื่อนร่วมทีมจนตายตู้มมม!!แถมยังอัดระเบิดใส่ร่างที่แน่นิ่งพลังชีวิตริบหรี่จนตาย..ตายจริงๆ ไม่ติงนังปากบางๆ อ้าค้างตาถลนจอยเกมส์ในมือหล่นตุ้บจู่ๆ ก็หมดแรง “อีเหี้ย! ยิงกูทำไมกูทีมเดียวกับมึงนะเว้ยไอ้เรย์!!”วัยรุ่นหัวร้อนคนที่หนึ่งคว้าคอเสื้อเพื่อนเขย่าตะโกนใส่หน้าน้ำลายแตกซ่านกระเซ็น แต่ไอ้ตัวดีไม่ลอยหน้าลอยตาก
Read more
2
นอกจากเด็กหน้าตี๋ตัวโตที่ว่างจนมาเช่าบ้านอยู่ใกล้เพื่อนเพราะหลังเรียนจบก็ว่างกันถ้วนหน้า ไม่ใช่ไม่มีอะไรทำแต่รอเวลาทำงานที่ถูกวางแผนให้มาตั้งแต่เกิดมากกว่า ชาวแก๊งที่มีชะตากรรมเดียวกันทำตัวไร้สาระเรื่อยเปื่อยเล่นเกมส์ด้วยกันหัวเราะร่าเข้าขากันดีบ่งบอกว่าสนิทสนมกันเพียงใด เด็กวัยรุ่นติดเกมส์ไม่รู้จักโตที่พึ่งเรียนจบหมาดๆ ใครจะรู้ว่าไม่ใช่คนตกงานทั่วไป บางคนอาจจะมองว่าไร้สาระ เป็นเด็กเหลือขอแต่อาจจะใช้กับคนบางกลุ่มไม่ได้ ห้องคอนโดใจกลางกรุงแห่งหนึ่งมีนายตำรวจอาศัยอยู่ลำพัง แต่เมื่อไม่นานมานี้ห้องที่เงียบสงบก็เปลี่ยนไป สมาชิกใหม่ที่บังเอิญเจอกันในวันฝนตก นักศึกษาเดินตากฝนเปียกโชกไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำ นายตำรวจกองปราบขี้สงสารจอดรถลงไปไต่ถามด้วยความเป็นห่วง เด็กหนุ่มคนนั้นหน้าตาบึ้งตึงราวกับโกรธใครมาหลายปี แต่กลับคว้าข้อมือคนถามด้วยมือที่สั่นเทา น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยว่า ‘ขอไปอยู่ด้วย” คนตัวโตบอกว่าถ้าไม่เก็บตนไปเลี้ยงก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว ..นั่นแหละเหตุผลที่มีคนอาศัยเพิ่มเข้ามาในความสงบเงียบนี้ เรยา หรือ เรย์ ชื่อที่เพื่อนเรียกแล้วปิดปากขำทุกครั้งถ้าบ้านที่มีคุณแม่ตั้งครรภ์คงจ
Read more
3
“อายุสามสิบ สูง190 หนัก 80 นิสัยดุ ดุร้าย และดุเหมือนหมาล็อตไวเรอร์ เป็นหน่วยปราบปรามสายลุยไม่สนิทสนมกับใคร ไม่มีเพื่อนสนิท ตั้งใจทำงาน เป็นเจ้าหน้าที่ดีเด่นในสังกัดเดียวกับสารวัตรคีรติ เป็นลูกบุญธรรมของอดีตทูตสวีเดน ตอนนี้พ่อแม่บุญธรรมอยู่สวีเดน งานอดิเรก…รับจ้างหาของ” เสียงห้วนแหบเหมือนเป็ดที่บางคนแซวว่าเซ็กซี่แทรกกลางวงสนทนาออกมาจากหูฟังหน้าจอที่ใช้รูปดิสเป็นรูปปีรามิดตามชื่อแส้เจ้าตัว พูดรัวเร็วเหมือนแรปเปอร์พร้อมกับไล่ยิงกับเรยาในเกมส์ต่อสู้แย่งชิงเงิน ทั้งที่อยู่ทีมตรงข้ามแต่เพื่อนสนิทคนเก่งกลับหาข้อมูลลับเฉพาะได้ไปพร้อมกัน เรยากับเพื่อนอีกสองคนเกาหัวแกร่กๆ บ้างก็แคะหูบ้างก็ลูบผม พราะฟังแทบไม่ทัน ปีรามิด เพื่อนเรียกมิดจี้ ตัวเล็กที่สุดในกลุ่มแต่เถื่อนที่สุดในกลุ่ม ฟังชั่นหลักพูดจาห้าวห้วนชวนตีกับคนในเกมส์ตลอด มีเสียงตะโกนแหบเป็ดเป็นพร้อพเสริมยามอารมณ์พุ่งสูงด่าหมดไม่สนพ่อใคร ฟังชั่นรองเป็นมนุษย์ขี้วีนเป็นคลังข้อมูลเคลื่อนที่ จะช่วยเหลือแค่เพื่อนกลุ่มตัวเองแต่ต้องเอาของมาแลกหรือชมว่าหล่อที่สุดในกลุ่ม เป็นคนสมาธิสั้นเก่งแต่..แค่ช่วงสั้นๆ พูดออกมาเหมือนคอมพิวเตอร์เคลื่อนที
Read more
4
"สู้เค้าได้เร้อ~ข้าราชการเหมือนกัน ดูดีกว่าไอ้บ้ากามเยอะเลย ส่วนมึงไอ้เรย์ กระด่างกระดำ เถื่อน ถ่อย สารเลว ถุด~” แวซายจีบปากจีบคอพูดถ่มน้ำลายก็ยังยกมือขึ้นป้องปาก กริยาท่าทางเหมือนผู้ดีอังกฤษสมชื่อแต่ความหมายคือด่าล้วนๆ “สัด! พ่อแม่มึงก็เหมือนพ่อแม่กูด่าอะไรเข้าตัวเอง กูเป็นผัวนะ คนที่นั่งคุยกันกับคนที่นอนคุยกันมันจะเทียบกันได้ยังไง ขยันเอาแบบนี้ใครจะสู้กูได้” เรยาแสยะยิ้มโอ้อวดสรรพคุณช่วงล่างอย่างน่าไม่อาย “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เพื่อนในกลุ่มแก๊งทั้งนอกจอในจอหัวเราะจนหงายท้องหงายไส้ คนลามกที่ทะลึ่งที่สุดในโลกคงไม่พ้นคนหน้าหนาที่ชื่อเรยาแน่นอน กลุ่มแก๊งสี่หน่วยหัวเราะร่วนให้กับความกวนประสาทแบบอัปรีย์แก๊ง “ว่าก็ว่าเถอะกูจำไม่ได้แล้วว่าออกมาจากบ้านกี่เดือนแล้ว” เรยาทำตาปรือค้นหาเวลาที่หายไปในสมอง “หนึ่ง” “สอง” “เดือนกับอีกยี่สิบเก้าวันไอ้พวกปลาทอง” เสียงแหบห้วนของนักหาข้อมูลมือหนึ่งอย่าปีรามิดสวนทันที “เป๊ะเวอร์~” เรย์สะบัดมือแบบพี่กระเทยใส่กล้อง “พวกมึงว่าพ่อแม่กูจะรู้มั้ยว่ากูอยู่กับตำรวจ” เรยาพูดถึงใครบางคนแววตาเป็นประกายราวกับต้องมนต์ “กูว่าเค้าคิดว่ามึงอยู่โรงบาลบ้า ป
Read more
5
แกร่กก…เสียงไขกุญแจดังขึ้นประตูถูกเปิดออกสองร่างทมึนที่อยู่ในห้องสลัวยกมือขึ้นบังดวงตาเมื่อแสงสว่างจ้าสาดส่องทิ่มแทงจอประสาทตาอย่างร้ายกาจ แป่ะ แป่ะ แป่ะ นิ้วยาวของเจ้าบ้านเดินไล่เปิดไฟสามสี่ดวงที่เจ้าตัวโตปิดหมดมีเพียงแสงจากหน้าจอทีวีที่ไม่สว่างนัก “กลับมาแล้ว” นายตำรวจร่างสูงเพรียวสวมครื่องแบบแนบเนื้อรัดเข็มคัดแน่นจนเอวบางเฉียบคอดเล็กยกขายาวก้าวเดินราวกับมีแสงสปอร์ตไลต์อยู่บนหัว ใบหน้าคนเลิกงานดูดีมีออร่าสว่างกระจ่างใสเหมือนมีโรงงานไวท์เทนนิ่งเป็นของตัวเองแขนนขาเรียยานิ้วมือนิ้วเท้าสะอาดสะอ้านบอกใครใครจะเชื่อว่าเป็นตำรวจมือปราบอายุสามสิบแล้ว สันหลังยาวของเรย์เด้งผึงจากพื้นขึ้นมาถลาเข้าไปซบอกอุ่นหอมหวล แม้แต่กลิ่นกายคนออกไปทำงานยังหอมกว่ากลิ่นคนอยู่บ้านไม่ทำอะไรด้วยซ้ำ คนกวนๆ ที่ไล่กระทืบไข่เพื่อนเมื่อครู่แปลงกายเป็นหมาปอมปอมตัวเล็กตัวน้อยมุดหน้าดมซอกคอเจ้าของครางหงุงหงิงจนคนมองอย่างโรมหรี่ตาเป็นเส้นตรงเบะปากลงจนสุด “ตอแหล” แวซายยิ้มกว้างแต่แววตาบ่งบอกตามที่สบถด้วยเสียงหวาน “ที่รัก ไก่ทอดเค้าอ่ะ” หน้าโหดๆ หล่อร้ายเจ้าเล่ห์ก่อนหน้ากลายร่างพัวพันเลื้อยยุบยับบนร่างสมส่วนที่
Read more
6/nc
“ใส่เสื้อผ้าบ้างแอร์มันเย็นเดี๋ยวจะป่วย ใส่กางเกงขาสั้นตัวเดียวเดินไปเดินมาไม่หนาวเหรอ” คุณตำรวจเดินตรงเข้าหาร่างกำยำของเด็กหนุ่มเอ่ยอย่างอ่อนโยน นิ้วเรียวยาวแตะกรอบหน้าคมแผ่วเบาราวกับ ติดการแตะที่ใบหน้าของเรย์พราะวันนั้นคนหนุ่มตากฝนจนตัวซีดเย็นจัดราวกับไม่มีเลือด “ผมไม่ได้ออกไปไหน อยู่ห้องก็เปิดระเบียงรับลมผมไม่ป่วยง่ายหรอก คุณต่างหากออกไปทำงานข้างนอกบ่อย ผิวเนียนๆ เสียหมด” สองมือกอบกุมกล้ามท้องแข็งๆ ที่เอวร่างกายคุณตำรวจแน่นแต่ไหนมีแค่เขาเท่านั้นที่รู้ดี แค่ได้ลองครั้งหนึ่งก็ติดตรึงมาจนถึงตอนนี้ ดวงตาของเรย์ออดอ้อนเอาใจจับจ้องปลายจมูกรั้นแดงเรื่อน่าเอ็นดู ฟู้ว ~ ลมแผ่วจากปากหยักเป่าปลายจมูกของนายตำรวจดันให้เชิดขึ้นกระซิบกระซาบเสียงกระเส่าราวกับอยู่ในโรงหนัง “แดงอีกแล้วจะเป็นหวัดหรือเปล่า หื้ม~” ปลายจมูกโด่งถูไถกับส่วนเดียวกันของสารวัตรคนดีที่มักจะมีอาการแพ้อะไรสักอย่างมักจะจมูกแดงเสมอ สารวัตรหนุ่มกอบกุมใบหน้าเคลิ้มหนักให้เลิกหมกมุ่นกับช่วงล่างปลดเข็มขัแล้วรูดซิบให้บริการเบ็ดเสร็จทำเหมือนตัวเองเป็นเมียผู้ซื่อสัตว์แต่ไม่ใช่..ความจริงแล้วก็เป็นแค่หมาติดสัตว์ทะลึงตึงตังเท่านั
Read more
7
ความดีของสารวัตรหนุ่มกลับทำให้คนนิสัยแย่ๆ หลงใหลในความสุภาพอ่อนโยนใจดี โดยเฉพาะตอนอยู่ด้วยกัน เรยามองร่างสูงสง่าทุกย่างก้าวแม้อยู่ในที่ส่วนตัวใบหน้าวางตรงไม่วอกแวกแผ่นหลังตั้งตรงไหล่ผายยึดตึงทุกการเคลื่อนไหว แม้แต่ท่อนขากำยำเรียวยาวราวกับนายแบบที่อยู่ภายใต้กางเกงรีดเรียบสีกากีพอดีตัวนั้นก็เป็นสิ่งที่เรยาชื่นชอบมาก … ลำคอขาวยาวแต่งแต้มด้วยเส้นเลือดปูดโปนสีเขียวจางๆ กับลูกกระเดือกแหลมคม คนที่คนอย่างเรยาไม่เคยคิดว่าจะเจอในชีวิต ทุกอย่างของนายตำรวจตราตรึงในความรู้สึกตั้งแต่แรกเจอมาจนถึงปัจจุบัน ใบหน้ากับน้ำเสียงของสารวัตรคีรติทำเรย์หัวเราะอารมณ์ดีได้เสมอ คีรตติมองสร้อยแบบโซ่สีเงินที่มีจี้เป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษตัว R ที่คอของเรย์แล้วยิ้มกับมัน “งานที่ให้ทำเสร็จหรือยัง” “ทำให้แล้วจะได้อะไรอ้ะ” เรยาเอียงคอถามท่าทางยียวนเพราะสารวัตรชอบใช้ทำงานที่ไม่ถนัดอย่างเรื่องระบบสมองกล ที่ทันสมัยมากๆ “ไก่ทอดไง” สารวัตรคีรติตอบยิ้มๆ “เค้าสั่งกินเองก็ได้ปะ” เรยาย่นจมูกแสร้งเบือนหน้า “ถ้าสั่งเองได้แล้วจะฝากซื้อทำไม” “อยากถูกใส่ใจอ้ะหมาที่ไหนก็เป็นกัน” “ชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับหมาอยู่เร
Read more
8/nc
เช้าวันเสาร์ กึกกัก… “อือ..ไปไหนอะ วันนี้วันเสาร์ไม่ใช่เหรอ” เสียงแหบเป็ดผงกหัวจากกองผ้าห่มทำจมูกฟุดฟิดเพราะได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นน้ำตกสดชื่น พลางนอนตะแคงลืมตาเห็นร่างสูงยืนอยู่หน้ากระจก แค่สวมเสื้้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์ก็หล่อจะตายแล้ว “มีงานด่วนน่ะ” เสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคยตอบกลับสั้นๆ แต่เสียงฝีเท้าดังไม่มั่นคงสักเท่าไหร่คล้ายคนเจ็บขาเดินลากขาไม่ลงน้ำหนัก? “ราชการไทยไม่มีวันหยุดงานกันบ้างเหรอเนี่ย งานเตงอันตรายจะตายเค้าไม่อยากให้ตัวเองทำงานนี้เลย แต่เตงแต่งชุดตำรวจก็ดูดีโคตรเอ็กเซ็กส์แตก…ล้างหน้าไก่สักทีดีมั้ย” เรยาหัวเราะเบาๆ ให้กับความทะลึ่งของตนเอง ถ้าสารวัตรคนดียอมหยุดงานเพราะความหื่นกามบ้างก็คงดี “ฉันรีบแล้วอย่าลืมทำความสะอาดห้องนะ” เสียงตอบกลับสบายหูทำเรยาเคลิยเคลิ้มยิ้มหวานราวกับฝันดี “เตง…” เรยายื่นมือ ลูบหมอนเบา ๆ “อะไร?” “กลับมาเร็วๆ นะ” พูดจบก็เอาหน้าหล่อมุดผ้าห่มดมกลิ่นเมียต่อ สารวัตรคีรติมองภาพนั้นแล้วหัวเราะเอ็นดูครู่หนึ่งก่อนจะสาวเท้ายาวไม่กี่ก้าวหยุดยืนอยู่ข้างเตียงแล้วโน้มตัวลงจรดปลายจมูกโด่งลงบนก้อนผ้าห่มก้อนใหญ่ “เดี๋ยวสั่งไก่ให้นะ” สารวัตรคีรติเด
Read more
9
สถานีตำรวจxyz “สารวัตรคีติครับช่วงนี้ดูดีจังไปทำอะไรมา” เสียงท้วงด้านหลังดังขึ้นไกล้ใบหูขาว ด้านหลังคือเจ้าหน้าที่ตัวโตมีหนวดนิดๆ คมเข้มขึงขังร่างหนาใหญ่กว่าใครในส.น. นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ถูกทักด้วยท่าทางหยอกเอินสายตาที่มองมาสื่อความหมายมากกว่าคนทั่วไปชนิดที่มองจากดาวอังคารยังรู้ว่า..จะจีบ “เปล่าครับไม่ได้ทำอะไร” สารวัตรหนุ่มยิ้มให้น้อยๆ ตามมารยาท “จริงไหมครับที่มีข่าวลือว่าสารวัตรมีเชื้อ” คำทักท้วงแปลกๆ ทำนิ้วที่ถือกาแฟจรดริมฝีปากชะงักเล็กน้อยพลางถามกลับทันควัน “…ครับ? เชื้ออะไร” “เชื้อเจ้าเหรอครับผู้กอง” นายดาบตัวผอมโพล่งขึ้นตาโตตกใจไม่ทันได้เหลือบมองหน้านิ่งที่รอยยิ้มอบอุ่นหายไปเสียสนิท “เปล่าเชื้อสายเทวดานางฟ้าไง ยิ้มทีใจละลาย เกิดมาไม่เคยเห็นตำรวจมือปราบคนไหนที่สง่างามมีมารยาทสุภาพยิ้มสวยเท่านี้มาก่อนเลยนะว่าไหมจ่า” “จริงครับ” นายตำรวจตัวใหญ่กับลูกหาบตัวผอมยืนตบมุขกันต่อหน้าสารวัตรคีรติขวัญใจนายตำรวจประจำสถานีxyz ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มให้น้อยๆ พลางยกกาแฟขึ้นจิบ ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีอีกคนเข้ามาในห้องชงกาแฟ “ว่างกันมากหรือไง” “ผู้หมวดอุดม!” ถ้าสารวัตรคีรติคือขวั
Read more
10
คอนโดสารวัตรคีรติ เรย์ยืนพิงโต๊ะคอมจ้องหน้าคนที่กลับมาจากทำงานแล้วอาบน้ำมานั่งทำงานต่อ เขี่ยผ้าขนหนูสารวัตรเล่นเบา ๆ เมื่อรู้ว่าไปทำงานกับใครมาเด็กที่บ้านก็เข้ามาวอแวไม่หยุด “เนื้อหอมจังน้า” เสียงระรื่นกับใบหน้าทะเล้น “ฉันมีงานค้าง” คีรติพูดกับตัวเอง น้ำเสียงเรียบ สายตาวูบไหวของนายตำรวจทำคนมองขยับเข้าหาประคองหน้าเรียวให้หันมาสบตากัน “ไก่เค้าอ้ะ~” เสียงลากยาว แฝงน้ำเสียงกวน ๆ ทำลายบรรยากาศตึงเครียดเสียสนิท คีรติหยิบมือถือมากดสั่งไก่ถอดให้ตามสัญญา “เอารสอะไรล่ะเจ้าหมา~” สารวัตรคีรติล้อเลียนเอ่ยเสียงยานกระดิกนิ้วใส่ทำเอาเรยาเคลิ้มกับท่าทางล่อเป้า…หรือจะกินเจ้าของหมาแทนไก่ดี ขาวๆ แน่นๆ จ้อกก~ เรยากลืนน้ำลาย กลับสู่โหมดหิวไก่ “เอารสแซ่บๆ เหมือนตัวเองอ้ะ~” เรย์ยิ้มมุมปาก ปัดเส้นผมออกจากหน้าพลางเอนหัวซบลาดไหล่ขาวเนียนของสารวัตรสุดหล่อ “เอาดี ๆ ~” สารวัตรขมวดคิ้วอีกครั้ง แต่หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย “วิ้งแซ่บ ยำไก่แซ่บ เพิ่มไก่ซอสเผ็ดหมาล่า เพิ่มเฟรนฟราย ขอเป๊ปซี่ขวดใหญ่~” เรยาพูดเร็วเหมือนกำลังปั่นป่วน ทำหน้าทะเล้น มือหนึ่งแตะโต๊ะ สะกิดสารวัตรเบา ๆ “กินจุชะมัด…” สารวัตรพึมพำ น้ำเสีย
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status