พี่คนสวย 2 ขอดื่มเป็นเพื่อน

พี่คนสวย 2 ขอดื่มเป็นเพื่อน

AVV คลับ

สถานที่อโคจรเต็มไปด้วยเหล่านักท่องราตรีออกมาหาความสุขใส่ตัว ไม่ว่าจะเป็นแอลกอฮอล์ดีกรีแรงที่พอได้ดื่มก็ทำให้ลืมเรื่องราวทุกข์ใจไปชั่วขณะ รวมไปถึงแสงไฟหลากสีสาดส่องไปมาพร้อมกับเสียงจังหวะดนตรีปลุกใจช่วยให้คลายความกังวลในหัวได้อยู่ไม่น้อย

หากเป็นปกติแล้วเสือร้ายในคราบท่านประธานหนุ่มคงเรียกใช้เด็กในร้านมาคอยบริการความสุขให้อยู่ไม่ห่างกาย แต่ทว่าวันนี้กลับแตกต่างไปจากทุกครา เขาเลือกปฏิเสธการบริการจากหญิงสาวแทบทุกราย ทำเพียงนั่งดื่มแอลกอฮอล์ร่วมกับเพื่อนของพี่ชายอย่างแผ่นดินก็เท่านั้น

“อาการมันเป็นยังไงวะซึมเป็นส้วมเลย เหมือนกูนั่งแดกเหล้าอยู่กับศพเลยว่ะไร้อารมณ์สุด ๆ”

“เซ็ง ๆ นิดหน่อยพี่” ไคว่าพลางยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกรวดเดียวจนเกลี้ยงก่อนจะวางกระแทกลงโต๊ะอย่างแรง

“เซ็งอะไร เดี๋ยวนี้นะกูเข้าแพลตฟอร์มไหนก็เจอแต่ประธานครินทร์ ประธานครินทร์สุดหล่อ ประธานครินทร์ขวัญใจสาว ๆ เยอะแยะเต็มไปหมด ดังกว่าพี่ชายมึงอีกนะรู้ตัวเปล่า”

“ถ้าเลือกได้ผมขอเป็นเหมือนเฮียใหญ่ดีกว่า ใช้ชีวิตอิสระอยากทำอะไรก็ได้ทำ” เขาพ่นลมหายใจอย่างแรงบ่งชัดถึงความหนักใจอยู่เต็มอก ไม่คาดคิดมาก่อนว่าการเป็นผู้นำจะยากเย็นถึงเพียงนี้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการวางตัวอีกทั้งยังต้องคอยบริหารงานที่ห้ามเกิดข้อพลาด

หากแต่สิ่งเหล่านั้นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหนักใจเท่ากับการที่ผู้เป็นมารดาเข้ามาจัดการเรื่องส่วนตัวของตนมากเกินความจำเป็น

แววตาที่ปกติมักจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความเจ้าเล่ห์เจือร้ายกาจ ทว่าตอนนี้กลับประกายความเหนื่อยล้าจนคนมองยังนึกสงสาร

“อะไรทำให้มึงหนักใจขนาดนั้นวะ”

“หม่าม้าอะดิบอกจะหาเมียให้ผม ไม่ถามความต้องการผมสักคำ”

“เขาก็หวังดีกับมึงนั่นแหละ ทีหลังก็เพลา ๆ ลงบ้าง ข่าวหน้าหนึ่งตอนนี้กูเห็นมีแต่ข่าวมึงกับผู้หญิงทั้งนั้น” แผ่นดินว่าไปตามความจริง ช่วงนี้เขารู้สึกได้ว่าสื่อมวลชนหลายแห่งจ้องแต่จะเขียนข่าวเกี่ยวกับท่านประธานครินทร์ราวกับนัดหมายกันเอาไว้อย่างไรอย่างนั้น ยิ่งเป็นข่าวฉาวโฉ่แล้วด้วยมีสื่อใดบ้างที่จะไม่สนใจ “ถ้ามีรอบหน้ากูว่ามึงได้โดนจับคลุมถุงชนจริง ๆ แน่ ไอ้เตอร์แม่งก็ไม่เตือนน้องมันเลย บ้าxxxฉิบหาย”

“เฟคนิวส์ทั้งนั้น ได้เอาที่ไหนล่ะ”

“หิ้วขึ้นโรงแรมขนาดนั้นมึงบอกไม่ได้เอา กูจำเป็นต้องเชื่อไหม?” แก้วเหล้าในมือถูกวางลงโต๊ะเบื้องหน้า ก่อนนัยน์ตาคมกริบจะช้อนขึ้นมองคนอายุน้อยกว่าอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสอง ร้อยทั้งร้อยต่อให้ไม่ได้เสียบมันก็เลียก็ไล้กันทั้งนั้น

“ก็มีเอาบ้าง แต่ส่วนมากไม่ค่อยได้เอา เร้าไม่เท่าไหร่ก็หมดอารมณ์ละ”

“อะไรวะ ยังหนุ่มยังแน่นตายด้านแล้วหรือไง”

“ตายด้านอะไรล่ะ ก็ยังเงี่ยนอยู่ทุกวัน เจออะไรเดิม ๆ บ่อย ๆ เข้าใครบ้างจะไม่เบื่อวะพี่” ว่าพลางนึกไปถึงเหตุการณ์บนเตียง หลายครั้งหลายคราที่ทุกอย่างเหมือนจะไปได้สวย หากแต่เล้าโลมได้ไม่ทันไรกลับกลายเป็นเขาเสียเองที่หมดอารมณ์ไปดื้อ ๆ ท้ายที่สุดก็มักจะจบด้วยการหนีมาพึ่งอุ้งมือช่วยเหลือตัวเองจนเสร็จสมอยู่เรื่อยมา

“งั้นมึงก็หาเมียซะสิ”

“ผู้หญิงก็เหมือน ๆ กันทั้งนั้น ขี้งอนเอาแต่ใจน่าเบื่อจะตาย สู้ซื้อกินแบบนี้ยังดีซะกว่า”

“มึงลองคิดดูนะถ้ามึงมีเมีย จะเอายังไงก็ได้ไม่ต้องกลัวเป็นข่าว อีกอย่างถ้าพ่อแม่เห็นมึงเป็นฝั่งเป็นฝาใครจะกล้ายุ่งกับมึงอีกวะ ดูอย่างไอ้เตอร์ดิ”

“พี่คิดงั้นจริงเหรอ” แม้คำแนะนำจากปากของหนุ่มโสดจะไม่น่าเชื่อถือมากนัก แต่กระนั้นเขาเองก็ยอมฟังอย่างตั้งใจ

“ก็เออดิวะ”

“จะลองเก็บไปคิดดูก็แล้วกันนะ” ขณะที่เรียวปากหยักเอ่ยตอบคนฝั่งตรงข้าม ขณะนั้นเองนัยน์ตาคู่คมดันเหลือบไปเห็นร่างเล็กของหญิงสาวผู้หนึ่ง ซึ่งจำได้แม่นว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นถึงนักข่าวที่กำลังมีชื่อเสียงโด่งดังในช่วงนี้

หญิงสาวยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของเหล่านักท่องราตรีมากมาย ใบหน้าสะสวยวันนี้ถูกแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางชนิดจัดเต็มจึงส่งให้เครื่องหน้าดูโดดเด่นยิ่งขึ้น อีกทั้งยังมาในชุดเดรสสีดำสั้นตัดกับผิวขาวเนียน ช่างดูสวยและมีเสน่ห์แตกต่างจากหญิงสาวที่เขาเพิ่งเจอะเจอในช่วงเช้าไปอย่างสิ้นเชิง

“ชามา”

“ใครมา?” แผ่นดินที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเอ่ยถึงใครจึงหันซ้ายขวามองหาผู้มาเยือน ทว่ากลับไม่มีแม้ใครที่เขาจะรู้จักเลยสักคน

“เดี๋ยวผมมานะพี่” ว่าจบก็หยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พลันเร่งรีบสับฝีเท้าตามหญิงสาวผู้นั้นเพราะกลัวจะคาดสายตาเอาเสียก่อน

ไม่สนใจเสียงของแผ่นดินเลยสักนิด

“ไอ้นี่อยากจะไปก็ไปอยากจะมาก็มา กูแดกคนเดียวอีกตามเคยสินะ”

เก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์บาร์ถูกจับจองจากบุคคลทั้งสอง ซึ่งตอนนี้มีน้ำสีอำพันในครอบครองกันคนละแก้ว หนึ่งสาวสวยยกมันขึ้นดื่มด้วยท่าทีสบาย ๆ หวังเพียงปล่อยใจไปกับเสียงเพลงและดีกรีของแอลกอฮอล์ที่กำลังถูกกลืนลงคออย่างคล่องแคล่ว

ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มกลับเอาแต่นั่งถอนหายใจราวกับคนแบกภูเขาเอาไว้ทั้งลูกก็ไม่ปาน

“ทำไมหัวหน้าใจร้ายกับยอลลี่จังล่ะคะ” ชายหนุ่มร่างใหญ่แต่ใจบาง ว่าพลางเบะปากคว่ำทำราวกับคนจะร้องไห้อยู่เต็มแก่ วันนี้อุตส่าห์แต่งตัวชนิดจัดเต็ม ตั้งใจใช้ความสวยงามที่มีทั้งหมดมัดใจท่านประธานครินทร์เต็มที่ แต่เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนเพิ่งจะรู้ความจริงว่าถูกหัวหน้าหลอกให้ออกมานั่งดื่มเป็นเพื่อนก็เท่านั้น

“เอาน่าไหน ๆ ก็มาแล้ว อย่างอแงนักเลย”

“ชิ ไม่คิดจะสงสารผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างยอลลี่เลยเหรอคะ ผู้หญิงเหมือนกันน่าจะเข้าใจหัวอกกันนะคะหัวหน้า” น้ำเสียงตัดพ้อมาพร้อมกับจริตจะก้านทำทีเป็นน้อยเนื้อต่ำใจ ทำเอาคนมองนึกเอือมระอาในท่าทางเสแสร้งเหล่านั้นจนต้องเอ่ยตัดบท

“นี่ เล่นใหญ่เกินไปแล้วนะยอลลี่”

“ก็ยอลลี่เบื่อนี่คะ ไม่เห็นจะมีอะไรสนุก ๆ ให้ทำเลย”

ประโยคต่าง ๆ นานาที่ดังมาไม่ขาดสายไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากน้ำเหนือซึ่งทำเมินเฉย อีกทั้งยังหันไปสั่งเครื่องดื่มกับบาร์เทนเดอร์เบื้องหน้าไม่สนใจใบหน้าบูดบึ้งของยอลลี่เลยแม้แต่น้อย

“ขออีกแก้วค่ะ”

“หัวหน้าคะ”

“จะไปก็ไปเถอะ พี่อยู่คนเดียวได้” ท้ายที่สุดจำต้องตัดสินใจเอ่ยถ้อยคำนี้ออกมา เพราะรู้ดีว่าที่อีกฝ่ายรบเร้าไม่เลิกคงเป็นเพราะยอลลี่ได้นัดเด็กในสังกัดของเจ้าตัวเอาไว้เป็นแน่แท้

ซึ่งก็ดูเหมือนสิ่งที่เธอคิดจะเป็นความจริงเสียด้วย เพราะเพียงแค่น้ำเหนือเอ่ยปากอนุญาตไม่ถึงวินาที จากใบหน้าบึ้งตึงก่อนหน้านี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นระคนดีใจ หนำซ้ำยังฉีกยิ้มกว้างเสียจนคนมองนึกหมั่นไส้เข้าให้แล้ว

“หัวหน้าจะไม่เหงาแย่เหรอคะ” แม้จะเอ่ยถามออกไปเช่นนั้น หากแต่การกระทำกลับตรงกันข้าม เจ้าตัวจัดการเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าพร้อมกับหยัดกายลุกขึ้นยืนเตรียมพร้อมออกไปล่าเหยื่อต่อจากนี้

“ไปเถอะ”

“โอเคค่ะ อย่าดื่มเยอะนะ พรุ่งนี้เจอกันที่บริษัทนะคะหัวหน้าคนสวย”

“อื้ม” เครื่องหน้างดงามทำเพียงพยักหงึกหงัก กระทั่งลูกน้องในทีมเดินห่างออกไปไกลเธอถึงได้ล้วงสมาร์ตโฟนออกมาจากกระเป๋า

นิ้วเรียวเลื่อนดูรายชื่อบนหน้าจอสี่เหลี่ยมหวังจะโทรหาหนุ่ม ๆ ในสต๊อกให้ออกมานั่งดื่มเป็นเพื่อนคลายเหงา แต่กลับไม่ได้ทำอย่างใจต้องการเมื่อจู่ ๆ มือปริศนาก็ถือวิสาสะแย่งโทรศัพท์ส่วนตัวของเธอไปเสียดื้อ ๆ

ก่อนจะตามมาด้วยเสียงทุ้มซึ่งคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเธอเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

“ขอเหล้าเข้ม ๆ หนึ่ง แล้วก็แบบที่เธอดื่มอีกหนึ่ง” นิ้วกระด้างชี้ไปยังแก้วใบใสเบื้องหน้าของหญิงสาวเพื่อสั่งบริกรหนุ่มจัดเสิร์ฟเครื่องดื่มให้แก่เธอ

จังหวะนั้นเองที่เครื่องหน้างดงามหันมาพอดิบพอดี ส่งผลให้ทั้งสองสายตาต้องสบประสานกันอย่างบังเอิญ เพียงเสี้ยววินาทีที่หญิงสาวมีท่าทีตกใจเพราะไม่คาดคิดว่าจะเจอกับประธานครินทร์ตัวจริงอย่างซึ่ง ๆ หน้าเช่นนี้

เสียดายก็แต่ยอลลี่ที่หนีกลับไปก่อน มิเช่นนั้นคงได้ใช้ความสวยงามหว่านเสน่ห์ใส่ชายในฝันของเจ้าตัวเสียแล้ว

ไม่รู้ว่าน้ำเหนือเผลอมองอีกฝ่ายนานเพียงใด กว่าจะรู้ตัวว่าหลุดเข้าไปในภวังค์ก็ตอนที่เสียงเรียบนิ่งดังขึ้นดึงสติ

“จะรังเกียจไหมครับ ถ้าคืนนี้ผมจะขอนั่งดื่มเป็นเพื่อนคุณนักข่าวชามาสักแก้วสองแก้ว”