พี่คนสวย 1 หม่าม้าจะหาเมียให้หนู

พี่คนสวย 1 หม่าม้าจะหาเมียให้หนู

“หล่อชะมัด หัวหน้าเห็นตอนที่ประธานครินทร์มองมาทางเราไหมคะ สายตาเอยรอยยิ้มเอยกระชากใจเวอร์!!” ฉันทยศหรือยอลลี่ชายร่างใหญ่แต่ใจหญิงว่าพลางทำหน้าทำตาเพ้อฝันจินตนาการไปถึงท่านประธานสุดหล่ออย่างออกนอกหน้า พลอยให้คนมองนึกหมั่นไส้อยู่ไม่น้อย

“นี่ยอลลี่ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ เขาก็ยิ้มให้ทุกคนไหมล่ะ” น้ำเหนือ ชามา วัชรกิจภักดี เอ่ยปรามน้องให้ทีมพลางส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย นึกเอือมระอาในความหลงผู้ชายไม่ต่างจากหัวหน้าอย่างเจ้าหล่อนเลยสักนิด

เหมาะสมแล้วที่ได้อยู่ทีมข่าวเดียวกัน

“ก็เขาหล่อนี่นา เสียดายอ่าไม่ได้สัมภาษณ์ไม่งั้นนะยอลลี่จะขอหอมแก้มเขาสักที แค่นี้ก็นอนตายตาหลับแล้วล่ะ” ครานี้เจ้าตัวยกมือขึ้นประสานกันระหว่างอกพร้อมกับหลับตาพริ้มทำราวกับกำลังขอพรอยู่ก็ไม่ปาน “ว่าแต่ทำไมหัวหน้าถึงถามเขาแบบนั้นล่ะคะ”

สิ้นเสียงของอีกฝ่ายหญิงสาวก็ชะงักนิ่งไปชั่วครู่พลางนึกไปถึงคำถามที่เจ้าตัวเอ่ยออกไปก่อนหน้านี้

‘ประธานครินทร์มีอะไรปิดบังสื่อมวลชนอยู่หรือเปล่าคะ’

หญิงสาวตกอยู่ในภวังค์นานหลายนาทีเรียกความสงสัยจากยอลลี่จนต้องเอ่ยถามย้ำอีกหน

“หัวหน้ามีอะไรไม่สบายใจตรงไหนหรือเปล่าคะ”

“เปล่าหรอก แค่ตั้งคำถามลองใจเฉย ๆ เผื่อจะได้ข่าวอะไรเพิ่มเติมน่ะ” ว่าจบก็จัดการเปิดฝาขวดน้ำแล้วยกขึ้นดื่มแก้กระหาย มิวายเบือนสายตามองไปยังการแข่งขันในสนามเพื่อหลบซ่อนพิรุธบางอย่าง

“โกหก หัวหน้ามีพิรุธนะคะ”

หญิงสาวยังคงกระดกน้ำไม่เลิก ทำเมินต่อสายตาจับผิดจากน้องในทีมไปเสียดื้อ ๆ เช่นนั้นยิ่งทำให้ยอลลี่นึกสงสัยจนต้องตั้งคำถามชนิดที่ว่าทำเอาคนฟังถึงกับตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ

“หรือหัวหน้าชอบประธานครินทร์”

“พรวด!!”

น้ำที่กำลังดื่มพุ่งพรวดออกมาจากปากจนหมดเกลี้ยง ก่อนเจ้าตัวจะใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลนเผยพิรุธอยู่เต็มแก่ แต่กระนั้นก็มิวายรีบแก้ต่างให้กับตัวเองเพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจผิดเอาได้

“คนอย่างน้ำเหนือเนี่ยเหรอจะชอบนายนั่น อายุก็น้อยแถมข่าวฉาวก็เยอะซะด้วย ก่อนหน้านี้เห็นคบกับดาราไม่เลือกหน้าด้วยนะ นั่นแค่บางส่วนที่เป็นข่าว แล้วที่แอบคบแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกล่ะคงมีหญิงเยอะชัวร์”

“แหม ไม่ชอบแต่รู้ลึกจังนะคะ รู้ยันข้อมูลส่วนตัว”

“เอ๊ะ! ก็บอกว่าไม่ได้ชอบไง”

“โอเคค่ะโอเค ยอลลี่เชื่อแล้ว ยอลลี่ลืมไปว่าผู้ในสต๊อกของหัวหน้าก็มีเป็นโหลเลยนี่เนอะ คงไม่มีเวลามาสนใจประธานครินทร์สุดหล่อของยอลลี่หรอก”

“ถูกต้องจ้า ผู้หญิงอย่างเรา ๆ ถ้าสวยรวยเชิดก็ไม่จำเป็นต้องมีผัวหรอกนะ แค่คุยไว้แก้เหงาก็พอแล้ว” หญิงสาวว่าไปตามความจริง ก่อนหน้านี้เคยคบหาดูใจกับชายหนุ่มมาไม่น้อย เพียงแต่ที่ผ่านมามักเป็นความสัมพันธ์ชนิดคบ ๆ เลิก ๆ ไร้ความจริงใจไร้ความชัดเจน ตั้งแต่นั้นมาเธอจึงตั้งปณิธานว่าจะไม่มอบหัวใจให้ชายใดอีกจนกว่าจะเจอคนที่รักเธอจริง

“แต่ยอลลี่อยากได้ท่านประธานเป็นผัวจริง ๆ นะคะ พอจะมีวิธีไหมคะหัวหน้า”

“มีสิ หึหึ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนเครื่องหน้างดงาม ก่อนสาวเจ้าจะเบือนหน้าเข้าหาน้องในทีมพลางเอ่ยถามอย่างมีเลศนัย “อยากรู้ไหมว่าต้องทำยังไง”

“ทำยังไงคะ” เจ้าตัวกล่าวด้วยความตื่นเต้นจับใจ

“คืนนี้แต่งตัวสวย ๆ สิ เดี๋ยวพี่พาไปที่ที่หนึ่ง”

ณ คฤหาสน์ตระกูลอัศวภริวัฒน์

ขายาวเหยียบย่างเข้าสู่คฤหาสน์บ้านของตนในรอบหลายเดือน การมาของทายาทคนกลางในตระกูลสร้างความแปลกใจให้แก่เหล่าแม่บ้านและพ่อบ้านอยู่ไม่น้อย เว้นก็เสียแต่คุณหญิงฉัตรฉายและคุณจอมพลที่ไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนกเช่นใครอื่น

“มีอะไรจะอธิบายไหมเจ้าไค” คุณหญิงฉัตรฉายใช้น้ำเสียงแข็งกร้าวตั้งคำถามแก่ลูกชายที่กำลังทิ้งตัวนั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเพื่อร่วมโต๊ะทานอาหารเย็นด้วยกัน

“อธิบายอะไรครับหม่าม้า” ยังคงตีหน้าซื่อทำไม่รู้เรื่องราว เผื่อมารดาจะใจดีไม่ต่อความยาวสาวความยืด ทว่าเขากลับคิดผิด...

“แน่ใจว่าจะไม่พูด” ช้อนส้อมในมือถูกวางลงจานในทันที ก่อนหญิงวัยกลางคนจะเงยหน้าขึ้นมองลูกชายด้วยสายตาเรียบนิ่ง “หม่าม้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าต่อให้หนูจะมีผู้หญิงสักกี่คนม้าจะไม่ยุ่ง แต่อย่าทำให้ม้าหนักใจ”

“โธ่หม่าม้า มันก็แค่ภาพปลอม เชื่ออะไรไม่ได้ด้วยซ้ำ”

เป็นเพราะไม่กี่สัปดาห์ก่อนมีมือดีแอบถ่ายภาพระหว่างเขาและคู่ขากำลังนั่งดื่มด่ำบรรยากาศในคลับด้วยกัน อีกทั้งมันผู้นั้นยังจงใจโพสต์ลงโซเชียลมีเดียหวังใช้วิธีสกปรกทำลายชื่อเสียงของเขาทางอ้อม

แต่โชคยังดีที่เขาไหวตัวทันสถานการณ์จึงรีบจัดการสั่งลูกน้องคนสนิทให้ตามลบภาพดังกล่าว พร้อมกับจ่ายค่าปิดปากสำนักข่าวหลายแห่งห้ามรายงานข่าวนี้แก่สื่อสาธารณะ เรียกได้ว่าจ่ายค่าเสียหายไปมากมายมหาศาลพอสมควร

“หม่าม้าจะหาเมียให้เอง จะได้เลิกสร้างปัญหาสักที”

“หนูโตแล้วนะหม่าม้า” ครานี้ไคโอดครวญราวกับเด็กถูกขัดใจไม่มีผิด

บ่อยครั้งที่ผู้เป็นแม่มักทำราวกับเขายังเป็นเด็กไร้เดียงสาที่ไม่สามารถจัดการปัญหาชีวิตส่วนตัวได้ ที่ผ่านมาไม่ว่ามารดาจะเอ่ยร้องขอสิ่งใดเขาไม่เคยขัดใจท่านเลยสักหน

หากแต่เรื่องการหาคู่ครองเช่นนี้มันไม่ต่างจากการคลุมถุงชนเลยสักนิด ในเมื่อเขายังอยากใช้ชีวิตหนุ่มโสดซื้อกินไปวัน ๆ แล้วเหตุใดจะต้องทำตามคำพูดของท่านกันด้วยเล่า

“ป๊าช่วยคุยหน่อย ช่วงนี้งานก็เยอะมากพอแล้ว ทำไมต้องหาเรื่องมาให้หนูปวดหัวด้วย” เมื่อหมดหนทางจึงหันไปขอความช่วยเหลือจากผู้เป็นพ่อซึ่งปกติแล้วมักจะคอยให้ท้ายลูกชายคนนี้เสมอมา แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะแตกต่างไปจากทุกที

“....” คุณจอมพลทำเพียงทานข้าวเงียบ ๆ ไม่แม้แต่จะปริปากพูดประโยคใด ๆ เลยสักคำ รู้ ๆ กันอยู่ว่าบ้านหลังนี้ใครใหญ่สุด เช่นนั้นจะให้เขาออกหน้าแทนลูกชายหัวแก้วหัวแหวนได้อย่างไรกัน

“ป๊า!! เป็นอะไรกันไปหมด” เสียงทุ้มตะโกนลั่นห้องอาหารปานคนจะขาดใจตาย ยิ่งได้เห็นท่าทางไม่รู้ทุกข์ร้อนของผู้เป็นพ่อยิ่งทำให้เขาหมดศรัทธาในอำนาจของมาเฟียอย่างคุณจอมพลไปปเสียสนิท

มือกระด้างยกขึ้นนวดคลึงระหว่างกลางของหัวคิ้วหวังคลายความตึงเครียดที่มีในหัวให้บรรเทาลง ซึ่งสุดท้ายก็ไม่สามารถทนฝืนนั่งต่อไปได้

“มื้อนี้ผมอิ่มแล้ว”

ครั้งแรกที่ไคจงใจเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเอง บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงไม่พอใจอยู่มากโข ก่อนร่างสูงจะดันกายลุกขึ้นยืนพลางจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่

“จะไปไหน”

“จะออกไปดื่ม ผมลานะครับ”

“เฮียรองไม่ค้างที่นี่เหรอคะ ป้าอุตส่าห์ใช้เด็ก ๆ ทำความสะอาดห้องไว้แล้ว” ป้าแม่บ้านถามไถ่ทายาทคนกลางของตระกูลด้วยความร้อนรนใจ ไม่บ่อยนักที่คนอ่อนน้อมถ่อมตนเช่นไคจะแสดงปฏิกิริยาแข็งกร้าวต่อหน้าผู้ใหญ่อย่างในตอนนี้

“ไม่ได้ค้างครับป้า ขอโทษด้วยนะครับ”

“เจ้าไคกลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ” ยังมิวายตะโกนเรียกลูกชายสุดเสียง หากแต่อีกฝ่ายกลับทำเมินเดินออกจากห้องอาหารไปเสียดื้อ ๆ ไม่สนใจเลยว่าผู้เป็นแม่จะโกรธเคืองเพียงใด

“คุณปล่อยลูกมันบ้างเถอะ เจ้าไคโตมากแล้วไม่ใช่เด็กแล้วนะ” คุณจอมพลที่เห็นท่าไม่ดี เกิดนึกเป็นห่วงความสัมพันธ์แม่ลูกของทั้งคู่ จึงตัดสินใจเอ่ยเตือนสติภรรยาก่อนจะบุ่มบ่ามทำเรื่องไม่เข้าท่า จนอาจจะส่งผลเสียต่อความรู้สึกของคนในครอบครัวเอาได้

“ถ้าเจ้าไคได้เจ้าเตอร์มาสักครึ่งคงไม่เป็นแบบนี้หรอกจริงไหม” คงเป็นเพราะที่ผ่านมามีทั้งพี่ชายและครอบครัวคอยให้ท้ายมาโดยตลอด เจ้าไคจึงติดการใช้ชีวิตแบบตามใจชอบมากกว่าจะอยู่ในกรอบ

“โธ่คุณ เจ้าไคกับเจ้าเตอร์ก็คนละคนกัน จะเอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้”

“เฮ้อ~ ฉันก็แค่เป็นห่วงลูกฉันผิดเหรอคะ”

“เอาน่า ไว้ลูกใจเย็นแล้วเราค่อยลองคุยอีกครั้งก็ได้ เดี๋ยวผมช่วยคุยอีกแรงเป็นไง”

“อืม เอางั้นก็ได้ค่ะ”