Share

บทที่ 13

Author: สายลมไร้กาลเวลา
เมื่อฮ่องเต้มีรับสั่ง ในคืนวันนั้น จ้าวหมิงก็นำรายชื่อหญิงสาวที่อยู่ในวัยเหมาะสมเข้ามาถวาย

ใต้แสงเทียนที่ริบหรี่ในยามค่ำคืน เดิมทีควรจะเงียบสงัด แต่ฮ่องเต้ที่อยู่ภายในตำหนักอิงอู่กลับทรงกระปรี้กระเปร่า ดวงพระเนตรคมแหลมคมกวาดมองรายชื่อในมืออย่างต่อเนื่อง

หญิงสาววัยเหมาะสมมีอยู่มากมาย แต่การจะหาคนที่เหมาะสมกับฉู่หนิงนั้นกลับไม่ใช่เรื่องง่าย

ฉู่หนิงจะต้องเดินทางไปสนามรบที่แนวหน้า การไปครั้งนี้แทบจะไม่มีโอกาสได้กลับมา ภรรยาที่จะเลือกให้เขา จะต้องยอมรับในจุดนี้ได้

สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ฉู่หนิงคือองค์ชาย ชาติตระกูลของภรรยาจะต่ำต้อยเกินไปไม่ได้

“หลานสาวของมหาราชครูอายุสิบหกแล้วหรือ? น่าเสียดาย มหาราชครูคงไม่ยอมรับการแต่งงานครั้งนี้แน่”

“เอ๊ะ? บุตรสาวของเสนาบดีโจวอายุสิบแปดแล้วยังไม่ออกเรือนหรือ? ไม่ได้ อายุมากไปหน่อย”

“บุตรสาวของหลิวอ้ายชิงอายุสิบห้าก็นับว่าเหมาะสมดี น่าเสียดายที่หลิวอ้ายชิงนั่นนิสัยเสีย เราไม่อยากจะไปยุ่งกับเขา”

ฮ่องเต้ทรงตรวจดูรายชื่อทีละบรรทัด ค่อย ๆ คัดคนที่ไม่เหมาะสมออกไปทีละคน

จ้าวหมิงที่อยู่ด้านข้างมองจนหนังตากระตุก

ฝ่าบาทคงไม่ได้ถือโอกาสนี้เลือกสนมเข้าวังหรอกกระมัง?

เผิงไหลจวิ้นอ๋องเป็นเพียงองค์ชายที่ไม่เป็นที่โปรดปราน กำลังจะไปตายที่แนวหน้าอยู่แล้ว เหตุใดจะต้องวุ่นวายเลือกภรรยาให้เขาด้วย?

แค่หาใครสักคนแต่งกับฉู่หนิงไปก็สิ้นเรื่องแล้ว

แน่นอนว่า คำพูดนี้จ้าวหมิงไม่กล้าพูดออกไป ทำได้เพียงคอยรินน้ำชาอยู่ข้าง ๆ เป็นครั้งคราว

กลิ่นหอมของชากระจายไปทั่ว ปลุกให้ฮ่องเต้ตื่นจากภวังค์

“ตาเฒ่าอย่างเจ้านี่ก็เจ้าเล่ห์นัก รายชื่อมากมายขนาดนี้ให้เราเลือกคนเดียว ส่วนตัวเองก็แอบอู้อยู่ข้าง ๆ ”

ฮ่องเต้ถลึงพระเนตร ยื่นรายชื่อในมือส่งไปให้ “เจ้าหาคนที่เหมาะสมจะแต่งกับฉู่หนิงมาให้เรา คืนนี้ถ้าหาไม่ได้ ก็ไม่ต้องนอน!”

จ้าวหมิงร้อนรนขึ้นมาทันที

เหตุใดถึงได้กลายเป็นเรื่องของตัวเองไปได้?

จ้าวหมิงใช้สองมือรับรายชื่อมา ไม่แม้แต่จะมองสักแวบเดียว ยิ้มเจื่อน ๆ พลางเอ่ยขึ้น “ฝ่าบาท อันที่จริงมีคนหนึ่งที่เหมาะสมมากพ่ะย่ะค่ะ”

ดวงพระเนตรของฮ่องเต้เป็นประกาย “เรารู้อยู่แล้วว่าตาเฒ่าอย่างเจ้าต้องมีความคิดเห็นดี ๆ แน่ รีบพูดมา เป็นใคร?”

“เสิ่นหว่านอิ๋งพ่ะย่ะค่ะ!”

ทันทีที่ได้ยินชื่อนี้ ฮ่องเต้ก็ทรงเลิกคิ้วขึ้น พบว่าตนเองไม่มีความทรงจำใด ๆ เกี่ยวกับชื่อนี้เลย

จ้าวหมิงสังเกตเห็นความอึดอัดของฮ่องเต้ จึงรีบอธิบาย “สตรีผู้นี้เป็นทายาทของราชวงศ์ก่อน บิดาของนางพลีชีพในสนามรบเพื่อปกป้องแผ่นดินต้าฉู่ของเรา หลายปีมานี้ จวนเสิ่นอยู่ได้ก็เพราะการช่วยเหลือของรองเสนาบดีเฝิงพ่ะย่ะค่ะ

จะว่าไปแล้ว เสิ่นหว่านอิ๋งก็มีฐานะเป็นถึงท่านหญิง ฐานะก็เหมาะสมกับท่านอ๋องฉู่หนิงมากนะพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ได้ยินดังนั้นก็พลันนึกขึ้นได้

ปฐมกษัตริย์แห่งต้าฉู่ได้ขึ้นครองราชย์จากการยึดอำนาจทางการทหารและราชสำนักของราชวงศ์ก่อน

แต่เพื่อแสดงถึงน้ำพระทัยอันกว้างขวางของปฐมกษัตริย์แห่งต้าฉู่ พระองค์จึงไม่ได้สังหารเชื้อพระวงศ์ก่อนจนสิ้นซาก แต่ให้พำนักอยู่ในเมืองหลวงและเลี้ยงดูเอาไว้

ด้านหนึ่งเพื่อเป็นการป่าวประกาศว่าต้าฉู่ปฏิบัติต่อทายาทของราชวงศ์ก่อนเป็นอย่างดี อีกด้านหนึ่งก็เป็นการกักบริเวณคนของราชวงศ์ก่อนไปในตัว

ด้วยเหตุนี้ ปฐมกษัตริย์แห่งต้าฉู่จึงได้ตั้งกฎว่า คนในตระกูลเสิ่นจะได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง!

บุรุษจะต้องเป็นจวิ้นอ๋อง สตรีย่อมต้องเป็นท่านหญิง!

เพียงแต่เมื่อมาถึงรุ่นของเสิ่นหว่านอิ๋ง บิดาของนางไม่เต็มใจที่จะถูกเลี้ยงดูอยู่ในเมืองหลวง จึงได้ละทิ้งพู่กัน หันไปจับอาวุธเดินทางไปออกรบที่แนวหน้า

แม้ว่าจะได้รู้จักกับเฝิงอันกั๋วที่แนวหน้า แต่สุดท้ายเขาก็ยังคงเสียชีวิตในสงคราม

เฝิงอันกั๋วนั่นก็นับว่าเป็นคนที่มีคุณธรรมและน้ำใจ หลายปีมานี้ ก็คอยช่วยเหลือตระกูลเสิ่นมาโดยตลอด

เมื่อนึกถึงเฝิงอันกั๋ว บนพระพักตร์ของฮ่องเต้ก็ปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

“ตาเฒ่าอย่างเจ้านี่ ช่างเข้าใจเราเสียจริง!”

ฮ่องเต้ทรงพระสรวลเบา ๆ “ไปเขียนราชโองการบัดเดี๋ยวนี้ พระราชทานสมรสให้ฉู่หนิง รอจนเขาและเสิ่นหว่านอิ๋งแต่งงานกันแล้วค่อยไปแนวหน้า พรุ่งนี้ เจ้าจงไปประกาศราชโองการด้วยตนเอง”

“บ่าวน้อมรับพระราชโองการ!”

ท่ามกลางเสียงพระสรวลของฮ่องเต้ การแต่งงานของฉู่หนิงก็ถูกกำหนดลงเช่นนี้

จ้าวหมิงได้แต่ส่ายหน้าอย่างขมขื่น

ใต้เท้าเฝิง ท่านจะมาโทษข้าไม่ได้นะ จะโทษก็ต้องโทษที่ฐานะของท่านหญิงเสิ่นนั่นพิเศษเกินไป ประกอบกับท่านเองก็ไปหาเรื่องท่านอ๋องฉู่หนิงเข้า

การให้ท่านหญิงเสิ่นแต่งออกไป ทั้งยังเป็นการแต่งให้กับองค์ชาย สามารถแสดงให้เห็นถึงการดูแลเอาใจใส่ของราชวงศ์ที่มีต่อตระกูลเสิ่น

ต่อให้ฉู่หนิงกำลังจะไปแนวหน้า แต่ฐานะองค์ชายก็ยังคงอยู่ที่นี่!

ตระกูลเสิ่น ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

อีกอย่าง วันนี้เฝิงอันกั๋วไปหาเรื่องฉู่หนิง ในพระทัยของฝ่าบาทย่อมมีโทสะอยู่แล้ว ถือโอกาสนี้สั่งสอนเฝิงอันกั๋วสักหน่อย ให้ฝ่าบาทได้ระบายโทสะ!

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

ตอนนี้สิ่งที่น่าเป็นห่วงเพียงอย่างเดียวคือเสิ่นหว่านอิ๋ง

แม้จะเป็นทายาทของราชวงศ์ก่อน แต่สตรีผู้นี้กลับมีชื่อเสียงเลื่องลือ เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นหญิงงามผู้เปี่ยมความสามารถ

หากไม่ใช่เพราะฐานะที่พิเศษเกินไป คงจะออกเรือนไปนานแล้ว

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น คนที่ไปมาหาสู่ที่จวนเสิ่นในแต่ละวันก็ยังคงมีไม่ขาดสาย

ประการแรกคือเสิ่นหว่านอิ๋งมีรูปโฉมงดงามไร้ที่ติและมีชื่อเสียงอย่างยิ่ง ประการที่สองคือตระกูลเสิ่นมีกิจการเป็นของตนเอง และประการที่สามคือเสิ่นหว่านอิ๋งเป็นท่านหญิง!

สำหรับตระกูลขุนนางทั่วไปแล้ว การได้แต่งงานกับเสิ่นหว่านอิ๋ง ย่อมจะสามารถเพิ่มชื่อเสียงและบารมีให้แก่ตระกูลของตนเองได้อย่างแน่นอน

การให้สตรีผู้นี้แต่งงานกับฉู่หนิง คิดว่าฉู่หนิงคงจะดีใจอย่างยิ่ง

อย่างไรเสียหญิงงามปานนี้ ใครเล่าจะไม่ชอบ?

จ้าวหมิงคิดถึงตรงนี้ ในดวงตาก็ฉายแววแปลกประหลาดแวบหนึ่ง

ฝ่าบาททรงดูแลฉู่หนิงถึงเพียงนี้ หรือจะเป็นเพราะทรงระลึกถึงมารดาของฉู่หนิงจริง ๆ ?

ส่ายหน้าไปมา จ้าวหมิงก็หัวเราะเยาะตนเอง

เรื่องแบบนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเขา พรุ่งนี้แค่ไปประกาศราชโองการตามคำสั่งของฮ่องเต้ก็พอ

ตลอดคืนไม่มีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น เวลาล่วงเลยมาถึงเช้าวันรุ่งขึ้น จ้าวหมิงถือราชโองการมาถึงจวนเผิงไหลจวิ้นอ๋อง

“ราชโองการมาถึงแล้ว!”

พร้อมกับเสียงแหลมเล็กของจ้าวหมิงดังขึ้น ฉู่หนิงที่กำลังล้างหน้าอยู่ที่เรือนหลังก็เลิกคิ้วขึ้น

ฮ่องเต้เฒ่าส่งคนมาประกาศราชโองการแต่เช้าเลยหรือ?

หรือว่าแนวหน้าเกิดเรื่องขึ้น?

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย ฉู่หนิงก้าวเท้ายาว ๆ มาถึงเรือนด้านหน้า

เมื่อเห็นจ้าวหมิงมาประกาศราชโองการด้วยตนเอง สีหน้าของฉู่หนิงก็จริงจังขึ้น ทำความเคารพทันที

จ้าวหมิงไม่พูดพร่ำทำเพลง กางราชโองการออกแล้วอ่าน “แนวหน้ากำลังวิกฤต องค์ชายสิบแปดฉู่หนิงยินดีรับใช้บ้านเมือง เรามีความยินดียิ่ง ขอพระราชทานสมรสให้แก่ท่านหญิงเสิ่นหว่านอิ๋ง รอจนแต่งงานแล้วค่อยเดินทางไปแนวหน้า!”

ฉู่หนิงถึงกับตกตะลึงในทันที

พระราชทานสมรสหรือ?

ฮ่องเต้เฒ่านี่หมายความว่าอย่างไร?

ไหนว่าการไปแนวหน้าครั้งนี้เต็มไปด้วยอันตราย แล้วเหตุใดในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ยังจะมาพระราชทานสมรสอีก?

แนวหน้าก็ใกล้จะถูกคนอื่นล้อมไว้หมดแล้ว เขาในฐานะแม่ทัพใหญ่ไม่รีบไป แต่กลับจะต้องมาแต่งงานหรือ?

ช่างเหลวไหลสิ้นดี!

ฉู่หนิงขมวดคิ้ว ไม่ยอมรับราชโองการเสียที ทำให้จ้าวหมิงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

จะให้ถือราชโองการค้างอยู่อย่างนี้ตลอดก็คงไม่ได้กระมัง?

จ้าวหมิงกระแอมครั้งหนึ่ง กระซิบเตือนเบา ๆ “ท่านอ๋อง ท่านควรจะรับราชโองการและขอบพระทัยได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ฉู่หนิงลุกขึ้นยืน ดึงจ้าวหมิงไปข้าง ๆ แล้วกระซิบถาม “หัวหน้าจ้าว เสด็จพ่อทรงพระราชทานสมรสในยามนี้ มีพระประสงค์อันใดกันแน่?”

ระหว่างที่พูด ก็ยื่นถุงเงินถุงหนึ่งส่งไปให้

มุมปากของจ้าวหมิงกระตุก

หากเป็นเงินของคนอื่น เขาคงจะไม่รับเด็ดขาด

แต่ฉู่หนิงไม่เหมือนกัน

ฮ่องเต้ทรงออกหน้าให้ฉู่หนิงมาสองครั้งแล้ว

หากไม่รับเงินถุงนี้ ฉู่หนิงจะไม่พอใจ

ฉู่หนิงไม่พอใจ เขาก็จะเดือดร้อน

ยื่นมือออกไปรับเงิน จ้าวหมิงก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ฝ่าบาทไม่มีพระประสงค์อื่นใดหรอกพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่ทรงรู้สึกว่าท่านอ๋องควรมีผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่ง จะได้ไม่มีใครกล้ามารังแกท่าน

ท่านหญิงเสิ่นผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดานะพ่ะย่ะค่ะ ไม่เพียงแต่จะมีรูปโฉมงดงามที่สุดในใต้หล้า ยังเป็นอัจฉริยะหญิงอันดับหนึ่งของราชวงศ์เรา ท่านอ๋องมีบุญวาสนาแล้ว~”

พูดจบ จ้าวหมิงก็ยัดราชโองการใส่มือฉู่หนิง หัวเราะเบา ๆ แล้วเอ่ยขึ้น “บ่าวยังต้องไปประกาศราชโองการที่จวนเสิ่นอีก คงจะไม่รบกวนท่านอ๋องแล้ว ทูลลาพ่ะย่ะค่ะ”

กล่าวจบ จ้าวหมิงก็รีบร้อนจากไป

ฉู่หนิงมองราชโองการในมือแล้วตกอยู่ในห้วงความคิด

รูปโฉมงดงามที่สุดในใต้หล้า ทั้งยังเป็นอัจฉริยะหญิงอันดับหนึ่งอีก?

สตรีเช่นนี้ เหตุใดต้องมาพระราชทานสมรสให้ตนด้วย?

นี่คงจะไม่ใช่หลุมพรางหรอกกระมัง?

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1010

    อู่จ้าวทิ้งจังหวะครู่หนึ่ง จากนั้นยิ้มว่า “ลูกยังไม่มีชื่อเลย”ฉู่หนิงตาเป็นประกาย เดินเข้าไปกุมมือนางและกล่าวอย่างอ่อนโยน “ข้าตั้งชื่อให้นางดีหรือไม่?”อู่จ้าวหัวเราะเจ้าเล่ห์ “เจ้าไม่อยากตั้งให้ก็ไม่เป็นไร เราไม่บังคับ แต่ว่า ลูกต้องใช้แซ่เดียวกับเรา”ฉู่หนิงฟังแล้วไม่พอใจ“มีสิทธิ์อะไร!”ฉู่หนิงเลิกคิ้ว “นางเป็นลูกของข้า ต้องใช้แซ่เดียวกับข้าสิ”อู่จ้าวแสดงแววตาหยอกเย้า “กระไร เจ้าคิดจะพาลูกกลับไปที่แคว้นฉู่หรือ?”“เราได้ยินว่าภรรยาของเจ้าเป็นยอดหญิงอันดับหนึ่ง หากนางรู้ว่าเจ้าพาลูกกลับไป ชีวิตหลังจากนี้ของเจ้าคงไม่เป็นสุข”มุมปากฉู่หนิงกระตุก เขาเกาจมูกหัวเราะแห้ง ๆ ไม่พูดอะไรอีกเสิ่นหว่านอิ๋งดูเหมือนคนสุภาพอ่อนโยนและคุยง่าย แต่แท้จริงแล้วเป็นพวกหัวโบราณมากหากรู้ว่าเขามีลูกอยู่ข้างนอก มีเพียงสวรรค์ที่จะรู้ว่าเสิ่นหว่านอิ๋งจะยอมรับได้หรือไม่อู่จ้าวเห็นฉู่หนิงมีอาการแบบนี้ก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ “ดูเหมือนเจ้าจะกลัวภรรยาไม่น้อยเลย”ฉู่หนิงกระแอมไอแห้ง ๆ “พวกเราคุยเรื่องชื่อกันดีกว่า ข้ารู้สึกว่าชื่อซิ่วหนิงไพเราะไม่เลว”“อู่ซิ่วหนิง…อู่ซิ่วหนิง”อู่จ้าวพึมพำชื่อนี้อยู

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1009

    ตำหนักลี่เจิ้งฉู่หนิงที่เร่งรีบเดินทางกลับมาต้องนิ่งงันอยู่กับที่ผ่านไปวันแล้ววันเล่า แต่อู่จ้าวก็ยังไม่คลอดฉู่หนิงหน้าดำคร่ำเครียด เตรียมจะเดินเข้าไปดูให้รู้แล้วรู้รอดโดยไม่สนใจคราบโลหิตที่อาบท่วมกายแต่แล้วในตอนนี้เอง ประตูตำหนักก็ได้เปิดออก นางกำนัลเดินออกมาด้วยสีหน้ายินดีปรีดา“ฉู่อ๋อง ฝ่าบาททรง…”“นางเป็นอย่างไรบ้าง?” ฉู่หนิงจับไหล่นางกำนัลแล้วรีบถาม“ใกล้…ใกล้คลอดแล้วเพคะ บ่าวออกมาหยิบผ้าห่อกาย”ฉู่หนิงดีใจ จะเดินเข้าไปทันทีแต่นางกำนัลกลับหยุดเขาไว้ “ฉู่อ๋อง ท่าน…จะไม่เปลี่ยนอาภรณ์ก่อนหรือเพคะ?”ฉู่หนิงก้มหน้ามองตัวเอง พบว่าตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยโลหิตจากสงครามฉู่หนิงตบหน้าผากตัวเอง “ใช่ ๆ ๆ ข้าควรไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์ก่อน เจ้ารีบไปเตรียมผ้าห่อตัวเถอะ!”พูดจบก็ไม่รอให้นางกำนัลได้ทันตั้งตัว หันตัวเดินไปทางห้องอาบน้ำที่อยู่ในตำหนักข้างทันทีภายในตำหนักข้างมีสระน้ำขนาดใหญ่ เดิมทีแล้วเป็นของอู่จ้าวโดยเฉพาะ แต่ตอนนี้ฉู่หนิงไม่มีเวลามาสนใจมากขนาดนั้น เขาคิดเพียงอยากรีบชำระล้างกายให้สะอาดแล้วไปดูอู่จ้าวกับลูกใช้เวลาเพียงหนึ่งถ้วยชา ฉู่หนิงก็อาบน้ำเสร็จ เขาเปลี่

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1008

    “ตายเสียเถอะ!”ถังกังร้องคำรามพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ซูเฉิงแต่กลับพบว่าซูเฉิงมีสีหน้าเย็นเยียบ ไม่ได้รับมือตรง ๆ แต่เลือกถอยไปหลบในค่ายทหารแทนถังกังที่โมโหเดือดดาลไล่ตามไปอย่างคลุ้มคลั่ง แม้จะสังหารทหารต้าโจวได้หลายนาย แต่ทหารรอบตัวเขาก็น้อยลงเรื่อย ๆเพียงชั่วครู่ ข้างกายถังกังก็ไม่เหลือผู้ใดอีกตัวเขาถูกกองทัพต้าโจวล้อมไว้อย่างแน่นหนาในยามนั้นเอง ซูเฉิงถึงค่อยแสยะยิ้มแกว่งดาบยาวเข้าใส่!“หึ!”ถังกังแค่นเสียงเย็นและแทงทวนยาวในมือออกไป หมายจะใช้ชีวิตแลกชีวิต!วิธีการอันเหี้ยมเกรียมเช่นนี้ทำให้ซูเฉิงเย็นสะท้านในใจ หมุนตัวหลบไปด้านข้างกลางอากาศแต่แล้วในตอนนี้เอง ถังกังกลับหัวเราะคลุ้มคลั่ง “ไปตายเสีย!”เขาเหวี่ยงหอกยาว และเป้าหมายก็คือฉู่หนิง!“ฉู่อ๋องระวัง!”เซวียหวยเต๋อที่อยู่ข้างฉู่หนิงมาโดยตลอดเห็นดังนี้ก็ตกใจหน้าซีด สองขาหนีบสีข้างม้าก่อนจะทะยานขึ้นกลางอากาศ ใช้ทวนวงเดือนปัดทวนยาวของถังกังให้กระเด็นออกไปซูเฉิงที่เพิ่งร่อนตัวลงพื้นเห็นดังนี้ก็โมโห “เจ้าสมควรตาย!”เขากระทืบสองเท้าลงกับพื้น เงาร่างพุ่งทะยานออกไป ตวัดดาบยาวลงอย่างสุดกำลังถังกังที่เพิ่งร่อนลงพื้นไม่อาจห

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1007

    “อะไรนะ ท่านอ๋องสั่งให้ข้าปล่อยเยี่ยนอวี้เฉิง?”หร่านหมิงที่กำลังนำทัพไล่ตามพร้อมกับจินตนาการว่าจะจับกุมเยี่ยนอวี้เฉิงอย่างไรถึงกับตะลึงงันไปทันที“เจ้าแน่ใจหรือว่านี่เป็นคำสั่งของท่านอ๋อง?” หร่านหมิงมองทหารส่งสารอย่างไม่เชื่อหูหากไม่ใช่เพราะรู้จักอีกฝ่าย เขาคงคิดจริง ๆ ว่านี่เป็นสายลับที่เยี่ยนอวี้เฉิงส่งมา“ท่านแม่ทัพ แน่ใจขอรับ นี่เป็นคำสั่งที่ท่านอ๋องบอกกับข้าด้วยตัวเอง”“ข้ารู้แล้ว เจ้ากลับไปบอกท่านอ๋องว่าข้าจะทำตามคำสั่ง”แม้จะไม่เข้าใจ แต่หร่านหมิงไม่กล้าขัดคำสั่งของฉู่หนิง เขาว่าจบแล้วนำคนไปไล่ตามต่อกองทัพแคว้นเยี่ยนแตกพ่าย ส่วนกองทัพต้าโจวก็ไล่ตามอย่างบ้าคลั่งแม้จะมีถังกังนำทหารไปรั้งท้าย แต่หร่านหมิงก็นำทหารอ้อมจากทางปีกข้าง หลบเลี่ยงทหารที่อยู่รั้งท้ายตัวหร่านหมิงในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเทพสังหาร ควบอาชาพุ่งทะยาน สังหารกองทัพแคว้นเยี่ยนให้ร้องระงมในเมื่อต้องปล่อยเยี่ยนอวี้เฉิงไป หร่านหมิงก็ทำได้เพียงระบายอารมณ์กับกองทัพแคว้นเยี่ยนเขานำทัพอาชาไล่ตาม ฆ่าฟันจนกองทัพแคว้นเยี่ยนร้องโหยหวนไม่หยุด ไม่อาจล่าถอยได้อย่างเป็นขบวนกองทัพแคว้นเยี่ยนที่เสียรูปขบวนนี้พ่ายแพ

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1006

    เยี่ยนอวี้เฉิงสั่งให้ทหารบุกทะลวงซ้ายขวา แต่ใช้เวลาอยู่หนึ่งชั่วยามเต็ม ๆ ก็ยังไม่อาจเข้าถึงตัวซูเฉิงได้ภาพนี้ทำให้เยี่ยนอวี้เฉิงเดือดดาลแทบสิ้นสติ “ไม่ได้เรื่อง พวกเจ้ามันไม่ได้เรื่อง แค่ทหารสองหมื่นนายก็ยังเอาชนะไม่ได้!”ทั้งที่มีกำลังทหารเท่ากัน แต่กองทัพแคว้นเยี่ยนของพวกเขากลับไม่อาจมีชัยเหนือทัพกบฏ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิตคงป่นปี้ไม่เหลือ!กองทัพแคว้นเยี่ยนที่อยู่โดยรอบดูจะเข้าใจในจุดนี้เช่นกัน พวกเขาโกรธจัด บุกสังหารออกไปอย่างบ้าคลั่งพริบตานั้น กองกำลังทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน กลายเป็นการต่อสู้ระยะประชิดที่ดุเดือดพวกเขาไม่มีแบบแผนอะไรทั้งนั้น เป็นการต่อสู้ด้วยความฮึกเหิมล้วน ๆ!ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อผลงาน ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อรักษาชื่อเสียงตัวเอง ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างมืดฟ้ามัวดินทว่า การต่อสู้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ที่นี่เท่านั้นขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังปะทะกัน ฉู่หนิงที่อยู่นอกค่ายก็ได้นำทหารฝ่าแนวป้องกันของถังกัง บุกสังหารอย่างต่อเนื่องการมาของทัพเสริมทำให้กองทัพต้าโจวฮึกเหิมมากกว่าเดิม พวกเขาทำลายขวัญกำลังใจของกองทัพแคว้นเยี่ยนที่อยู่ในค่ายไปโดยสิ้นเช

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1005

    “แม่ทัพซู พวกเรา…โจมตีกองทัพแคว้นเยี่ยนหรือ?”คำสั่งของซูเฉิงทำให้ผู้บังคับการทั้งหมดสับสน ต้องใช้เวลาสักพักหนึ่งกว่าจะได้สติ“ก็ต้องโจมตีกองทัพแคว้นเยี่ยนอยู่แล้ว!”ซูเฉิงแสยะยิ้ม “พวกเราเป็นชาวต้าโจว จะช่วยศัตรูโจมตีคนฝั่งเดียวกันได้อย่างไร?”“บัดนี้ทั้งสองฝ่ายไม่อาจตัดสินผลแพ้ชนะ เพียงแค่พวกเราเปลี่ยนทิศทางก็จะเจาะกระบวนทัพของกองทัพแคว้นเยี่ยนได้อย่างแน่นอน ทำให้พวกเขาตั้งตัวไม่ทัน”“เยี่ยนอวี้เฉิงคิดว่าข้ายอมจำนนตามแผนการของเขา คิดว่าคืนนี้จะล่อทหารในเมืองออกมาได้ หารู้ไม่ว่าทั้งหมดนี่เป็นหลุมพรางที่ฉู่อ๋องวางไว้ให้เขา”“ทุกท่านไม่ต้องห่วง นี่เป็นแผนการอันชาญฉลาดของฉู่อ๋อง มีเป้าหมายเพื่อหลอกให้เยี่ยนอวี้เฉิงเชื่อใจพวกเรา เปิดโอกาสให้พวกเราได้บุกเข้าสู่กองบัญชาการกลาง!”ทุกคนได้ฟังดังนี้ก็เข้าใจ ที่แท้พวกเขาต่างหากที่เป็นกองกำลังจู่โจมฉับพลัน!บรรดาผู้บังคับการได้รู้ดังนี้ก็มีท่าทีฮึกเหิมโดยพลัน นำกำลังทหารบุกเข้าใส่กองทัพแคว้นเยี่ยนกองทัพแคว้นเยี่ยนที่เดิมทีสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเขาไม่ทันตั้งตัว ถูกสังหารจนล้มระเนระนาดกองทัพแคว้นเยี่ยนยังไม่ทันจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 730

    ฉู่หนิงสะดุ้งในใจ รีบพุ่งออกไปนอกตำหนักทันทีแต่พอเปิดประตู กลับมีทหารรักษาพระองค์หลายนายยืนเฝ้าอยู่ด้านนอก“ฉู่อ๋อง ท่านจะไปที่ใดพ่ะย่ะค่ะ?” ทหารรักษาพระองค์นายหนึ่งประสานมือคารวะแล้วถาม แต่ร่างกลับขวางทางฉู่หนิงไว้ฉู่หนิงขมวดคิ้ว “เจ้าไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าเมื่อครู่หรือ? ข้าจะออกไปดู”แต่ทหารรั

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 738

    “ยืนให้เรียบร้อย ไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ห้ามผู้ใดไปไหนทั้งนั้น ข้าเข้าเฝ้าเสด็จพ่อเสร็จแล้วค่อยมาจัดการพวกเจ้า!”ฉู่หนิงว่าจบก็เดินเข้าไปในตำหนักลูกเล่นที่คาดไม่ถึงนี้ทำให้จ้าวหมิงที่อยู่ด้านข้างตะลึงงัน ยังไม่ทันจะตั้งสติได้ ฉู่หนิงก็เดินเข้าไปในตำหนักแล้วจ้าวหมิงหันไปมองพวกหลิวโส่วเริ่นที่บัดน

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 726

    บนโต๊ะหินวางฉินโบราณอยู่หนึ่งคัน มือเรียวคู่งามดุจหยกกำลังดีดสายต่อเนื่อง เสียงฉินลอยกังวานทั่วเรือนหลัง ชวนให้รู้สึกเบิกบานใจทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้นรบกวนทำนองฉิน เฝิงมู่หลานก้าวเข้ามาในศาลาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเสียงฉินหยุดลงทันที เสิ่นหว่านอิ๋งลุกขึ้น คว้ามือเฝิงมู่หลานด้วยสีหน้าประหลา

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 729

    “หัวหน้าจ้าว ข้าจะเข้าวังพร้อมหมิงเยว่จวิ้นจู่!”ฉู่หนิงเห็นท่าทางเย็นชาของจ้าวหมิง ก็รู้ทันทีว่าพระราชวังต้องเกิดเรื่องแน่ ไม่เช่นนั้นอีกฝ่ายคงไม่มีท่าทีเช่นนี้ให้เฝิงมู่หลานเข้าวังคนเดียวก็ไม่สบายใจ ไม่สู้ตามเข้าวังไปดูสถานการณ์สักหน่อยยิ่งไปกว่านั้น ทางกรมคลังก็เกิดเรื่อง ต้องไปถามฮ่องเต้ให้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status