เข้าสู่ระบบภายในเรือนเล็กหลังสวนที่แสงตะเกียงริบหรี่ส่องสะท้อนผนังไม้สักจนเป็นเงาไหวระริก จำปาในยามนี้มิใช่เด็กสาวชาวบ้านที่ซื่อเซ่ออีกต่อไป ความสุขสมเสียวซ่านรัญจวนใจจากบทรักกลางลำน้ำได้ปลุกวิญญาณนางยั่วสวาทในกายให้ตื่น นางขึ้นมาคร่อมอยู่เบื้องบนกายท่านเจ้าคุณ ใช้ปากเลียปลายหัวบานของลำแกร่งท่านอันเป็นจุดอ่อนไหวอย่างไม่ประสีประสาแต่เร้าอารมณ์ยิ่งนัก แล้วคร่อมทับลำแกร่งพร้อมกับใช้ฝ่ามือน้อยๆ ทั้งสองข้างยันลงบนอกที่มีมัดกล้ามแน่นหนา พลางโยกย้ายส่ายสะโพกวนเป็นวงกลมบดบี้จุดยุทธศาสตร์ของท่านอย่างเร่าร้อน
"โอ... ท่านเจ้าคุณเจ้าขา ท่อนลำสวาทของท่านช่างแข็งแกร่งอุ่นร้อนยิ่งนัก จำปาอยากจะบดบี้มันอย่างนี้ไปทั้งวันทั้งคืน" นางกระซิบเสียงพร่าพลางโน้มตัวลงไป ใช้ปทุมถันคู่สวยที่เพิ่งตั้งเต้าเต่งตึงบดเบียดกับใบหน้าท่าน ท่านเจ้าคุณคำรามในลำคอด้วยความซ่านสยิว สองมือหนาตะโบมบีบเค้นตะโพกผายของนางอย่างรุนแรงจนเนื้อนุ่มขึ้นรอยนิ้ว ท่านพลิกกายจำปาให้ลงไปนอนหงายราบกับฟูก ยกขาทั้งสองข้างของนางขึ้นพาดบ่า แล้วโถมกายเข้าหาด้วยจังหวะที่ดุดันรุนแรงประดุจพายุ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ “พั่บ พั่บ พั่บ” ดังสะท้อนก้องห้องหอ ผสมกับเสียงเตียงไม้ที่สั่นระรัวตามแรงส่ง จำปาแอ่นกายรับทุกจังหวะทะลวงที่ทั้งลึกและหนักหน่วง นางบิดส่ายศีรษะไปมาจนเส้นผมสยายเต็มหมอน ปากอ้าค้างพยายามโกยเอาอากาศเข้าปอดท่านเจ้าคุณระดมกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง แรงจ้วงทะลวงที่ทั้งลึกและรุนแรงทำให้จำปาตาเหลือกลอย นางกระตุกเกร็งบรรลุจุดสุดยอดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนร่างชุ่มไปด้วยเหงื่อ ท่านจับมันพลิกซ้ายขวาแล้วกระหน่ำแทงต่ออย่างไม่ปราณี ท่านเร่งจังหวะสุดท้ายอย่างบ้าคลั่ง จำปารู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แล่นปราดไปทั่วร่าง นางเกร็งกระตุกจิกเล็บลงบนหลังท่านเจ้าคุณจนเลือดซิบ จนท่านเจ้าคุณระเบิดน้ำรักอุ่นซ่านเข้าสู่กายสาวระลอกแล้วระลอกเล่าจนเอ่อล้นออกมาเต็มง่ามขา จำปาอ้าปากค้างกรีดร้องสุดเสียงทว่าไร้ซึ่งสุ้มเสียง กลับมีเพียงเสียงครางแผ่วสั่นที่ถูกกักเก็บไว้ในลำคอ เพราะนางต้องใช้มือปิดปากตนเองไว้แน่นด้วยเกรงว่าเสียงจะดังไปถึงคุณหญิงบนเรือนใหญ่ ท่านเจ้าคุณกอดร่างสั่นเทาของเด็กสาวไว้ด้วยความพึงใจ ราตรีนี้ท่านได้ลิ้มรสความสดใหม่ที่เผ็ดร้อนจนอิ่มเอมใจยิ่งนัก ..... บ่ายคล้อย...แสงแดดรำไรทอดผ่านบานหน้าต่างไม้สักสลักลาย ห้องโถงกว้างของคุณหญิงที่อบอวลไปด้วยกลิ่นธูปหอมและน้ำอบในยามนี้ จำปา นั่งคุดคู้หมอบกราบอยู่บนพื้นกระดานที่ขัดจนเงาวับ ร่างเล็กสั่นเทาด้วยความหวั่นเกรงต่อบารมีของเมียเอก แต่ทว่าในดวงตาคู่สวยนั้นกลับแฝงไปด้วยประกายไฟรักที่เพิ่งถูกจุดติดมาจากเมื่อคืน “เงยหน้าขึ้นเถิดอีจำปา... มาใกล้ๆ ข้านี่” คุณหญิงเอ่ยเสียงเรียบพลางโบกมือให้อีหนูและอีเอื้องขยับเข้าไปใกล้ๆนาง “ข้าอยากจะเห็นนักว่า มัดกล้ามเนื้อ ผิวกาย และน้ำนวล ของลูกสาวช่างตีดาบ มันจะแน่นหนึบงามเปล่งปลั่งเหมือนดาบที่พ่อมึงตีมาถวายท่านพี่จริงหรือไม่” อีหนูและอีเอื้องขยับเข้าประคองร่างจำปาให้ลุกขึ้นยืน ก่อนจะบรรจงปลดผ้าสไบและผ้าแถบออกจนหลุดลุ่ยลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นรูปโฉมวัยแรกแย้มที่สะคราญตา ผิวพรรณของนางมิได้ขาวนวลเหมือนคุณหญิง ทว่ากลับเป็นสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดและเต่งตึงไปทุกสัดส่วน ปทุมถันคู่เล็กทรงหยดน้ำชูชันปลายยอดสีระเรื่อรับกับช่วงเอวที่คอดกิ่วและสะโพกที่ผายออกอย่างสมบูรณ์แบบ “รูปร่างมึงช่างหมดจดนัก... มิน่าเล่าท่านพี่ถึงได้พร่ำเพ้อไม่ขาดปาก” คุณหญิงลุกจากตั่ง เดินวนรอบร่างเปลือยเปล่าของเด็กสาว พลางใช้ปลายนิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามแผ่นหลังและท่อนขาขาวผ่อง “ข้างนอกงามเพียงนี้... ข้างในกายมึงรัดรึงท่านพี่ได้ขนาดไหน ข้าต้องพิสูจน์ด้วยมือข้าเอง” คุณหญิงทรุดกายลงนั่งบนตั่งไม้แกะสลัก สั่งให้จำปาแยกขาออกกว้างท่ามกลางสายตาจดจ้องของอีหนูและอีเอื้อง มือเรียวของคุณหญิงค่อยๆ แหวกความชุ่มฉ่ำที่ซ่อนเร้นเผยให้เห็นกลีบกุหลาบสีสดที่ยังบวมช้ำน้อยๆ จากศึกเมื่อคืน คุณหญิงสอดนิ้วกลางเข้าสู่ร่องรูสวาทของเด็กสาวในทันที “อ๊ะ... คุณหญิงเจ้าขา...” จำปาสะดุ้งเฮือก พยายามจะรวบขาเข้าหากันด้วยความอายทว่าถูกอีหนูกับอีเอื้องช่วยกันรั้งไว้ “มึงขมิบสิ... ขมิบให้นิ้วข้าหักไปเลยยิ่งดี!” คุณหญิงสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เมื่อจำปาพยายามปฏิบัติตาม นิ้วของคุณหญิงก็ถูกบีบรัดอย่างหนักหน่วงจนนางถึงกับรำพึงในลำคอ “หนึบแน่นนัก! มิน่าเล่า... มึงดูดนิ้วข้าเสียจนขยับแทบมิออกเยี่ยงนี้ ท่านพี่คงจะสุขสมจนสำลักน้ำกามเป็นแน่” ความรู้สึกที่นิ้วแล่นมาถึงในอกของคุณหญิงความรัญจวนก่อตัวขึ้นจนนางเริ่มมีอารมณ์ใคร่ตามไปด้วย นางถอนนิ้วออกแล้วปลดผ้านุ่งของตนลงเผยให้เห็นเนินเนื้อโหนกนูนที่ไร้การปิดบัง นางเอนกายลงพลางสั่งจำปาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยตัณหา “มานี่... ข้าอยากรู้นักว่าลิ้นของมึงจะช่ำชองหรือไม่เลียเม็ดสวาทข้าเสียอีจำปา ทำเหมือนที่มึงทำกับท่านพี่เมื่อคืน... อย่าให้ข้าต้องรอนาน” จำปาคลานเข้าไปหมอบลงระหว่างขาของคุณหญิง นางใช้เรียวลิ้นชมพูละเลียดวนรอบเม็ดสวาทที่ชูชันเข็งเป็นไต สลับกับการห่อริมฝีปากดูดดึงอย่างรุนแรงตามสัญชาตญาณที่เพิ่งตื่นรู้ ลิ้นของนางตวัดรัวเร็วและนุ่มนวลอย่างประหลาดจนคุณหญิงบิดกายเร่า สองมือจิกเกร็งลงบนบ่าของอีหนูและอีเอื้อง เสียงหอบหายใจของคุณหญิงดังระงมไปทั่วห้องหอ “อื้มมม... ดีนักอีจำปา... ลิ้นมึงช่างร้ายกาจนัก... อ๊ะ... แรงอีก!” คุณหญิงหวีดร้องแผ่วเบา ยามที่ลิ้นของเด็กสาวรัวตวัดจนนางบรรลุถึงจุดสุดยอดในพริบตา น้ำรักที่หวานฉ่ำรินรดเต็มใบหน้าจำปา แต่นางกลับมิถอยหนี กลับยิ่งดูดชิมรสชาติเหล่านั้นอย่างโหยหิว คุณหญิงหอบตัวโยน พลางลูบหัวอจำปาอย่างเอ็นดู “ผ่าน... มึงผ่านเกณฑ์ของกูแล้วอีจำปา เตรียมตัวให้ดี เย็นนี้ข้าจะให้มึงไปรับใช้ท่านพี่พร้อมกับพวกข้าทั้งสามคน!” ...... พายุสวาทบนเรือนใหญ่เริ่มก่อตัวขึ้นจากความสัมพันธ์อันแนบแน่นของสี่นวลนาง ก่อนที่ท่านเจ้าคุณจะก้าวเข้ามา สมรภูมิรักบนเตียงกว้างถูกปูทางไว้ด้วยกลิ่นกายและน้ำหวานที่รินรด อีหนูโน้มตัวลงบีบเค้นเต้าปทุมถันของจำปา พลางก้มลงดูดดึงยอดอกที่ชูชันอย่างหิวกระหาย ในขณะที่อีเอื้องหมอบลงเบื้องล่าง ใช้เรียวลิ้นรัวตวัดเม็ดสวาทของจำปาจนเด็กสาวชาวบ้านบิดส่ายสะโพกเร่า ส่วนจำปาเองก็มิยอมน้อยหน้า นางซบหน้าลงกับโคกอวบนูนของคุณหญิง ทั้งเลียทั้งดูดกลืนน้ำรักในร่องสวาทอย่างหิวกระหายจนคุณหญิงครางกระเส่า มือเรียวของคุณหญิงมิได้ว่างเปล่า นางสอดนิ้วเข้าเขี่ยบดบี้จุดยุทธศาสตร์ของอีหนูและอีเอื้องสลับไปมา จนทั้งห้องหออวลไปด้วยเสียงหอบหายใจและกลิ่นกามคุณที่เข้มข้น เมื่อท่านเจ้าคุณก้าวขึ้นสู่เตียงตั่ง สายตาของท่านวาวโรจน์ยามเห็นภาพนารีเริงระบำ ท่านขยับเข้าหาคุณหญิงเป็นคนแรกเพื่อยกย่องในฐานะเมียเอก ท่านบรรจงจูบตามไรผมและซอกคออย่างอ่อนหวาน พลางพร่ำบอกคำรักชิดใบหน้า จังหวะการสอดแทรกกายเข้าสู่คุณหญิงนั้นเป็นไปอย่างละเมียดละไม ทะนุถนอมทว่าหนักแน่นในทุกแรงส่ง ท่านค่อยๆ ขยับกายเนิบนาบให้คุณหญิงได้ซึมซับความใหญ่โตอย่างช้าๆ สร้างความรัญจวนใจที่ล้ำลึกจนคุณหญิงน้ำตาคลอด้วยความสุขสม ท่านเจ้าคุณโหมกระพือไฟรักจนคุณหญิงแอ่นกายรับแรงกระแทกสุดท้าย พลางหวีดร้องแผ่วเบาซบหน้าลงกับอกแกร่ง บรรลุถึงสรวงสวรรค์ชั้นฟ้าอย่างสมศักดิ์ศรีเมียเอกผู้เป็นใหญ่ในเรือน ทันทีที่คุณหญิงอ่อนระทวยลง เหล่าเมียบ่าวทั้งสามก็รุมล้อมเข้าหาท่านเจ้าคุณประดุจฝูงผึ้งรุมตอมเกสร อีหนูและอีเอื้องผลัดกันดูดเลียแก่นกายแกร่งจนมันพองโตขยายขนาดขึ้นอีกเท่าตัว ส่วนจำปาขยับขึ้นคร่อมหน้าท่านเจ้าคุณ ให้ท่านได้ลิ้มรสความสดใหม่จากร่องรูของนางอย่างใกล้ชิด ท่านเจ้าคุณเริ่มบรรเลงบทรักที่ดุดันขึ้น ท่านกระหน่ำแทงเข้าสู่ร่องรูสวาทของอีหนูจนนางระเบิดความสุขสมออกมาเป็นคนแรก เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั้งเรือน จากนั้นท่านพลิกกายเข้าหาอีเอื้อง ทะลวงความแข็งแกร่งเข้าสู่ความนุ่มนวลอย่างไม่ยั้งแรง จนอีเอื้องตาเหลือกลอย กระตุกเกร็งจนน้ำรักทะลักท่วมเตียงตามพี่สาวไปอีกคน "มานี่อีจำปา... ถึงทีของมึงแล้ว..." ท่านเจ้าคุณคำรามพลางกระชากร่างเด็กสาวชาวบ้านมาไว้ใต้ร่าง ท่านสอดแทรกกายเข้าสู่ความหนึบแน่นที่แสนรัดรึงของจำปา ท่ามกลางสายตาของคุณหญิงและเมียบ่าวรุ่นพี่ที่คอยบีบนวดและเลียปลุกเร้าตามร่างกายของท่าน ท่านระดมกระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่งเน้นย้ำความรุนแรงในทุกจังหวะ จนจำปาร้องโหยกวนขอชีวิต..แต่ไร้สุ้มเสียง ร่างกายของนางบีบรัดท่านไว้แน่นหนึบประดุจคีมเหล็ก จนในที่สุดท่านเจ้าคุณก็ระเบิดน้ำกามระลอกมหาศาลเข้าสู่กายอีจำปาจนเปี่ยมล้น ทั้งห้าร่างล้มลงหอบหายใจสอดประสานกันท่ามกลางกองน้ำรักที่ท่วมท้น เป็นราตรีที่ไม่มีวันลืมเลือนของเรือนใหญ่แห่งนี้ .....ยามบ่ายแก่ แสงแดดรำไรลอดผ่านพุ่มพฤกษาหนาทึบในป่าละเมาะหลังเรือนพระยาพิชัยยุทธ บรรยากาศเงียบสงัดมีเพียงเสียงนกกระปูดร้องก้องและเสียงใบไม้ไหว แม่หญิงบัวคำ ในชุดนุ่งโจงกระเบนสั้นทะมัดทะแมง เผยให้เห็นเรียวขาแกร่งสีน้ำผึ้งเนียนละเอียด กำลังยืนทบทวนกระบวนดาบอยู่ใต้ต้นไทรใหญ่ ทว่าแววตาของนางกลับวอกแวก ราวกับกำลังรอคอยการมาถึงของใครบางคน “นึกว่าเจ้าจะมัวแต่ฝึกดาบ จนลืมรสรักของพี่เสียแล้วแม่บัวคำ” เสียงทุ้มต่ำของ ท่านเจ้าคุณ ดังขึ้นจากเบื้องหลัง พร้อมกับวงแขนแกร่งที่รวบกอดเอวคอดกิ่วของนางไว้แน่น บัวคำสะดุ้งตัวน้อยๆ ทว่ามิได้ขัดขืน นางพิงแผ่นหลังเข้ากับอกกว้างที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายบุรุษ “ท่านพี่มาเงียบเชียบเยี่ยงนักรบ... น้องหรืออุตส่าห์แอบหนีบ่าวไพร่มาที่นี่ เพราะรู้ว่าท่านพี่คงมิชอบรสรักที่จำเจบนเตียงในหอนอนบนเรือน” ท่านเจ้าคุณมิปล่อยให้เสียเวลา ท่านพลิกร่างของนางเสือสาวให้หันมาเผชิญหน้า พลางรั้งผ้าคาดเอวของนางออกจนเผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบนวลเนียนขึ้นไปจนถึงปทุมถันคู่งามที่ชูชันท้าลมหนาว ท่านก้มลงบรรจงจูบซอกคอหอมกรุ่นปนกลิ่นเหงื่อจางๆ ของนางอย่างหิวกระหาย สองมือหนาฟอนเฟ้นบั
เมื่อบานประตูเรือนเล็กชายน้ำเปิดออก กลิ่นธูปหอมดอกราตรีโชยมาปะทะนาสิกพร้อมกับภาพที่ทำเอาท่านเจ้าคุณถึงกับแทบหยุดหายใจ แม่หญิงลำดวน ในยามนี้มิได้สวมอาภรณ์ชิ้นใดติดกาย นางนอนเอนหลังอยู่บนฟูกหนาในท่ากึ่งตะแคง กายอวบอัดสะท้อนแสงเทียนสีสลัวเป็นเงาวาวระยับ ขาข้างหนึ่งของนางชันขึ้นเผยให้เห็นเนินเนื้อโหนกนูนที่มีไรขนอ่อนบางปกคลุมอย่างยั่วยวน ร่องรูที่เพิ่งผ่านศึกหนักเมื่อเช้ายังคงแดงระเรื่อและดูเหมือนจะฉ่ำเยิ้มรอรับการเติมเต็มอีกครา “ท่านพี่เจ้าขา... น้องนึกว่าคุณหญิงจะขังท่านไว้บนเรือนใหญ่เสียแล้ว” ลำดวนเอ่ยเสียงพร่า พลางส่งสายตาหยาดเยิ้ม นางใช้ปลายนิ้วไล้ไปตามยอดอกอวบหยุ่นของตนเอง แล้วค่อยๆบดบี้จนมันแข็งเป็นไตสู้มือ ท่านเจ้าคุณก้าวเข้าไปหาประดุจพยัคฆ์ร้ายที่กระหายเหยื่อ ทว่ายังมิทันจะได้โน้มตัวลงกอดรัดม่ายสาว อีหนู และ อีเอื้อง ก็ก้าวออกมาจากหลังม่านบังตา ทั้งคู่เปลื้องผ้าออกจนเปลือยเปล่าพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ อีหนูคลานเข้าหาท่านเจ้าคุณพลางปลดผ้านุ่งของท่านออกอย่างรวดเร็ว ส่วนอีเอื้องขยับไปประคองร่างลำดวนให้ชันตัวขึ้นในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน “พวกน้องจะช่วยแม่ลำดวน ‘รับมือ’ ท่านพี
เมื่อท่านเจ้าคุณก้าวเท้าขึ้นเรือนใหญ่ด้วยท่าทางอิดโรยและขาสั่นปานประหนึ่งนกปีกหัก ท่านก็ต้องชะงักกึกเมื่อเห็น คุณหญิง นั่งเป็นประธานอยู่บนตั่งไม้สัก ล้อมรอบด้วย อีหนู อีเอื้อง ยางจำปา ที่มารวมตัวกันด้วยสีหน้าเคร่งขรึมทว่าแฝงประกายตาเจ้าเล่ห์ กลิ่นน้ำหอมอบร่ำโชยมาเตะจมูกท่านพร้อมกับบรรยากาศที่คุกรุ่นอย่างแปลกประหลาด “กลับมาเสียทีนะเจ้าคะคุณพี่...” คุณหญิงเอ่ยเสียงเรียบพลางจิบน้ำชา “ไปธุระราชการที่คุ้งน้ำไหนมาหรือเจ้าคะ ถึงได้กลับมาในสภาพเหมือนคนโดนรีดน้ำเค้นเนื้อจนหมดตัวเช่นนี้ อีอิ่มมันไปสืบมาหมดแล้วว่าท่านแอบไปกกแม่ม่ายลำดวนมาทั้งคืน หนำซ้ำยัง ‘เล่นพิเรนทร์’ กับร่องรูทวารหลังของนางอีกด้วย.." ท่านเจ้าคุณหน้าถอดสี จะอ้าปากอธิบายก็พูดไม่ออก เมื่อสี่สาวขยับเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลัง ท่านโดนกักขังไว้กลางวงล้อมของเมียรัก “ในเมื่อท่านพี่มีเรี่ยวแรงเหลือเฟือไปแจกจ่ายนางข้างนอก พวกน้องทั้งสี่ก็คงต้องขอ ‘เก็บภาษี’ คืนให้หนักหนากว่าที่ท่านไปเสียมาเจ้าค่ะ” คุณหญิงประกาศกร้าว พลางสั่งให้อีหนูกับอีเอื้องช่วยกันรั้งตัวท่านเจ้าคุณลงบนฟูกกว้างกลางห้อง คุณหญิงเริ่มลงทัณฑ์ด้วยการขึ้น
แม่หญิงบัวคำไม่ต้องการมาเป็นเมียในเรือนท่านเจ้าคุณ แต่พอใจที่จะมีอะไรกันด้วยความใคร่ตามความต้องการที่เกิดขึ้นมากกว่า นางขออยู่เรือนเดิม แต่พร้อมที่จะมีอะไรกับท่านได้เสมอ ท่านก็ไม่ได้ขัดใจอะไรนาง ท่านพยักหน้ายอมรับในความเด็ดเดี่ยวของแม่หญิงบัวคำ การมีเมียลับที่เก่งกาจอยู่ต่างเรือนก็เร้าใจไปอีกแบบ ทว่าในจังหวะที่ท่านกำลังจะลงเรือกลับนั้น สายตาของท่านก็ไปสะดุดเข้ากับ "แม่หญิงลำดวน" หญิงม่ายทรงเครื่องที่ยืนรอเรืออยู่ที่ท่าลัดตลิ่ง นางสวมสไบสีม่วงอ่อนบางเบาจนเห็นรอยรัดของผ้านมที่โอบอุ้มปทุมถันคู่อวบใหญ่จนแทบจะล้นทะลัก ทรวดทรงเอวองค์ของนางนั้นผุดผ่องดั่งคนอิ่มกามแต่กลับแฝงความนิ่งสงบที่ยั่วยวน ยามนางเดินบิดสะโพกขึ้นจากน้ำ ผ้านุ่งที่เปียกหมาดรัดรึงไปตามง่ามขาและเนินเนื้อที่หนาแน่น จนท่านเจ้าคุณถึงกับลอบกลืนน้ำลาย แข็งขืนขึ้นมาทันควันด้วยความอยากลำพองในเนื้อหนังมังสาที่สุกงอมเต็มที่เช่นนี้ ในเรือนเงียบสงัด แม่ลำดวนนอนกระสับกระส่ายบนที่นอน ภาพชายร่างกำยำที่มีสง่าราศี (ท่านเจ้าคุณ) ที่นางสบตาที่ท่าเรือยังติดตา นางจินตนาการถึงแผงอกกว้างและกลิ่นกายบุรุษจนกลางกายสาวเริ่มแฉะชื้น มือเรียวส
พายุกามกิจเพิ่งสงบลง แต่ดูเหมือน "พยัคฆ์ร้าย" อย่างท่านเจ้าคุณจะยังมิยอมคืนร่างเป็นแมวเชื่อง เมื่อคุณหญิงเหลือบมองลงไปเห็นท่อนสวรรค์ที่ยังคงตั้งตระหง่านชูชัน แม้จะผ่านศึกหนักกับสี่นางมาจนน้ำกามแทบเหือดแห้ง นางจึงอดไม่ได้ที่จะเย้าหยอกสามีด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "ท่านพี่เจ้าขา... ของรักของท่านยังขยับเขยื้อนลำพองใจปานนี้ เห็นทีเรือนเราคงต้องขยับขยายที่หลับที่นอนเสียใหม่มั้งเจ้าคะ หรือว่าท่านพี่อยากจะได้ 'นางไหน' มาช่วยพวกน้องผ่อนแรงเพิ่มอีกสักคน?" ท่านเจ้าคุณหัวเราะร่าในลำคอ เสียงทุ้มต่ำทรงพลังของท่านทำให้เมียบ่าวทั้งสามที่กำลังนอนหอบระรินต้องเงี่ยหูฟังด้วยความระทึก ท่านเชยคางคุณหญิงขึ้นมาสบตา แววตาคมกริบนั้นฉายชัดถึงความต้องการที่ "พิสดาร" ยิ่งกว่าเดิม "หากเจ้าถามว่าอยากได้เมียแบบไหน... ข้าก็ชักจะเบื่อพวกสาวชาวบ้าน หรือสาววัยใสที่ยังมิประสีประสาเสียแล้วล่ะแม่นวล" ท่านเจ้าคุณเว้นจังหวะ พลางลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปลือยของคุณหญิง "คราวหน้า... ข้าอยากได้ นางรำแช่มช้อย หรือไม่ก็ แม่ครูจากสำนักนางใน ที่ช่ำชองกลเม็ดเผด็จศึก หรือถ้าจะให้เร้าใจกว่านั้น... ข้าอยากได้ เมียท
ภายในเรือนเล็กหลังสวนที่แสงตะเกียงริบหรี่ส่องสะท้อนผนังไม้สักจนเป็นเงาไหวระริก จำปาในยามนี้มิใช่เด็กสาวชาวบ้านที่ซื่อเซ่ออีกต่อไป ความสุขสมเสียวซ่านรัญจวนใจจากบทรักกลางลำน้ำได้ปลุกวิญญาณนางยั่วสวาทในกายให้ตื่น นางขึ้นมาคร่อมอยู่เบื้องบนกายท่านเจ้าคุณ ใช้ปากเลียปลายหัวบานของลำแกร่งท่านอันเป็นจุดอ่อนไหวอย่างไม่ประสีประสาแต่เร้าอารมณ์ยิ่งนัก แล้วคร่อมทับลำแกร่งพร้อมกับใช้ฝ่ามือน้อยๆ ทั้งสองข้างยันลงบนอกที่มีมัดกล้ามแน่นหนา พลางโยกย้ายส่ายสะโพกวนเป็นวงกลมบดบี้จุดยุทธศาสตร์ของท่านอย่างเร่าร้อน "โอ... ท่านเจ้าคุณเจ้าขา ท่อนลำสวาทของท่านช่างแข็งแกร่งอุ่นร้อนยิ่งนัก จำปาอยากจะบดบี้มันอย่างนี้ไปทั้งวันทั้งคืน" นางกระซิบเสียงพร่าพลางโน้มตัวลงไป ใช้ปทุมถันคู่สวยที่เพิ่งตั้งเต้าเต่งตึงบดเบียดกับใบหน้าท่าน ท่านเจ้าคุณคำรามในลำคอด้วยความซ่านสยิว สองมือหนาตะโบมบีบเค้นตะโพกผายของนางอย่างรุนแรงจนเนื้อนุ่มขึ้นรอยนิ้ว ท่านพลิกกายจำปาให้ลงไปนอนหงายราบกับฟูก ยกขาทั้งสองข้างของนางขึ้นพาดบ่า แล้วโถมกายเข้าหาด้วยจังหวะที่ดุดันรุนแรงประดุจพายุ เสียงเนื้อกระทบเนื้อ “พั่บ พั่บ พั่บ” ดังสะท้อนก้องห้องหอ







