บทที่ 6 ลูกสาวช่างตีดาบ

ที่เรือนของท่านเจ้าคุณผู้เป็นบุตรชาย บรรยากาศยามสายเต็มไปด้วยความเงียบเหงาผิดกับความรุ่มร้อนเมื่อวันวาน คุณหญิงนอนเอกเขนกอยู่บนตั่งเตียงด้วยอาการปวดเมื่อยระบมไปทั้งกาย ผลจากการศึกหนักสามหญิงหนึ่งชายทำเอาธาตุในกายแปรปรวนจนครั่นเนื้อครั่นตัว ท่านเจ้าคุณสั่งกำชับให้อีหนูคอยดูแลปรนนิบัติคุณหญิงอย่าให้ห่าง ส่วนอีเอื้องให้ไปกำกับบ่าวไพร่ดูแลความเรียบร้อยบนเรือน ก่อนที่ท่านจะก้าวลงเรือบดลำน้อยเพื่อไปราชการ

เรือลัดเลาะไปตามคุ้งน้ำที่สะท้อนแสงแดดระยิบระยับ สองฟากฝั่งคือวิถีชีวิตชาวน้ำอันงดงาม เรือนไทยใต้ถุนสูงเรียงรายสลับกับเรือนแพที่มีควันไฟกรุ่นจากการทำกับข้าว ชาวบ้านพายเรือขายขนมเบื้องและผลหมากรากไม้เสียงเจื้อยแจ้ว บ่าวไพร่กำลังก้มหน้าก้มตาหาบน้ำขึ้นตลิ่งกันอย่างขะมักเขม้น

ขณะที่เรือกำลังเข้าเทียบท่าที่คุ้งน้ำช่างตีดาบ สายตาของท่านเจ้าคุณก็ปะทะเข้ากับ "จำปา" ลูกสาวช่างตีดาบวัยเพิ่งแตกเนื้อสาว สาวจำปาเนื้อตัวดูเล็กทว่าเนื้อหนังมังสาแน่นเปรี๊ยะ ผ้านุ่งที่รั้งขึ้นสูงเผยให้เห็นปลีน่องขาวนวล นางกำลังจะยกหาบน้ำทว่าดินเลนริมตลิ่งกลับลื่นไถลจนร่างบางหงายหลังลงมา

"ว้าย...อกอีแป้นร่วง..."

ท่านเจ้าคุณถลาเข้ามารับร่างนางไว้ได้ทันท่วงที ด้วยความกระทันหัน ฝ่ามือหนาที่หยาบกร้านกลับโอบกอดรัดรึงไปโดนปทุมถันที่ตั้งเต้าชูชันอยู่ภายใต้ผ้าแถบผืนบาง กลิ่นสาวรุ่นที่หอมกรุ่นดั่งดอกจำปายามเช้าโชยเตะจมูก ผ้านุ่งที่เปิดขึ้นตามแรงกระแทกเผยให้เห็นขาขาวผ่องจนถึงโคนขา ทำเอาท่อนสวรรค์ของท่านเจ้าคุณที่สงบอยู่กลับแข็งขืนขึ้นมาทันควัน

"เป็นกระไรหรือไม่แม่หนู"

ท่านเอ่ยเสียงพร่า ในขณะที่มือยังมิยอมถอนออกจากนวลเนื้อ

"อีจำปา! เกิดกระไรขึ้นวะ!"

เสียงตะโกนเข้มของช่างตีดาบดังลงมาจากบนตลิ่ง ท่านเจ้าคุณรีบพยุงนางให้ทรงตัว พลางกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูในจังหวะที่พ่อของนางยังเดินมาไม่ถึง

"คืนนี้... ยามสอง ข้าจะพายเรือมารอที่ท่ากลางคุ้งน้ำ เจ้าจงแอบออกมาหาข้า ข้ามีรางวัลให้อย่างงาม...อยากให้เจ้าช่วยข้าบางเรื่อง จงช่วยเป็นนางสวรรค์บนเรือคืนนี้ให้ข้าที หากเจ้าเต็มใจก็จงออกมา ข้าจะรออยู่ตามที่บอกไว้"

จำปาหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้น นางพยักหน้าตอบรับแผ่วเบาก่อนจะรีบจัดแจงผ้านุ่งแล้ววิ่งขึ้นตลิ่งไปหาพ่อ ทิ้งให้ท่านเจ้าคุณยืนมองตามด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหาย นึกถึงศึกรักกลางลำน้ำที่กำลังจะเกิดขึ้นภายใต้แสงจันทร์ในค่ำคืนนี้

.....

เมื่อท่านเจ้าคุณเอ่ยปากบอกความจริงเรื่องจะไปหาความสำราญกับลูกสาวช่างตีดาบ คุณหญิงที่นอนเอกเขนกอยู่บนตั่งกลับมิได้แสดงกิริยาหึงหวง นางยิ้มกริ่มพลางกล่าวว่า

"ตามใจคุณพี่เถิดเจ้าค่ะ น้องกำลังไม่สบายตัว มีเด็กสาวมาช่วยผ่อนแรงพี่ท่าน น้องก็จะได้พักผ่อนให้เต็มที่"

ท่านเจ้าคุณประทับใจในความใจกว้างจึงโน้มลงจุมพิตที่หน้าผากเป็นการขอบคุณ ทว่าคุณหญิงกลับซุกซน เอื้อมมือไปลูบของลับใต้ผ้านุ่งของสามีเพื่อหยอกเย้า

"ไหนดูซิ... จะออกไปรบข้างนอก อาวุธของท่านพี่พร้อมหรือยังเจ้าคะ"

มือเรียวของคุณหญิงรูดรั้งแก่นกายที่เริ่มขยายพองโตขึ้นตามแรงอารมณ์ จนหัวมันแดงก่ำแท่งลำปูดโปนด้วยเส้นเอ็น นางเปรี้ยวปากอยากชิมรสชาติที่คุ้นเคยจึงโน้มศีรษะลงใช้เรียวลิ้นละเลียดวนรอบรอยหยักสลับกับการดูดดึงอย่างหิวกระหาย ท่านเจ้าคุณครางกระหึ่มพลางแอ่นกายรับสัมผัสสวาทจากปากเมียรัก ขยับกายแอ่นเอวเบาๆตามจังหวะ จนในที่สุดน้ำกามขาวขุ่นก็พุ่งทะลักลงสู่ลำคอคุณหญิง นางกลืนกินมันอย่างเอร็ดอร่อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวาน ท่านเจ้าคุณบีบเค้นทรวงอกนางเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

"ฝากไว้ก่อนเถิดแม่นวล พรุ่งนี้เจ้าหายดีเมื่อไหร่ พี่จะพาเจ้าขึ้นสวรรค์สักสิบเที่ยวให้สมใจ"

"น้องรับฝากไว้เจ้าค่ะ...อย่าลืมแบ่งสักสองสามเที่ยวให้อีหนูกับอีเอื้องด้วยนะเจ้าคะ"

คุณหญิงนวลว่าแล้วก็หัวเราะร่วนด้วยอารมณ์ดี...

.....

ท่านเจ้าคุณลงเรือบดที่มีประทุนและมีม่านบังตามิดชิด พายเรือฝ่าความมืดออกไปรอนัดหมายที่ท่าน้ำอันเงียบสงัด เมื่ออีจำปาแอบลงเรือมาได้ ร่างเล็กๆ ของเด็กสาวที่สวมเพียงผ้ากระโจมอกก็สั่นเทาด้วยความตื่นเต้น ท่านเจ้าคุณรั้งร่างนางเข้ามาจุมพิตปลอบประโลม ก่อนจะเริ่มบทรักเปิดพรมจรรย์ท่ามกลางเสียงน้ำพริ้วไหว

ท่านรู้ดีถึงความสั่นกลัวในครั้งแรกของสาวน้อยที่จะโดนพรากพรหมจรรย์ จึงค่อยๆกอดแล้วลูบศีรษะเบาๆ เขยคางนางขึ้นมาจูบ ริมฝีปากบางๆถูกจูบด้วยริมฝีปากหนาๆของท่าน แต่อีจำปากลับไม่รู้สึกถึงความหยาบกระด้างใดๆ มันรู้สกอ่อนนุ่มละมุน การบรรจงจูบอย่างอ่อนโยนของท่านทำให้กายหายสั่นเทา ความรู้สึกอบอุ่นเชื่อใจในผู้ใหญ่อย่างท่านเจ้าคุณทำให้มันค่อยๆกอดรัดตัวท่าน หน้าอกมันเบียดกับแผงอกท่าน ปทุมถันที่เพิ่งตั้งเต้าตูมปลายยอดเมล็ดค่อยๆแข็งชูชัน ท่านเจ้าคุณสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของมัน ปลายยอดทุมถันของมันดันผืนผ้ากระโจมอกจนท่านรู้สึกได้ ท่านเปลื้อง ผ้าผืนบงๆนั้นออกแบ้วตะโบมบีบสองเต้าน้อยๆ ค่อนๆคั้นให้ยอดปทุมถันชี้เด่นขึ้นไปอีก แล้วท่าก็ก้มหน้าลงบรรจงจูบเต้าน้อยๆ ประกบปากที่ปลายยอดดูดดื่มราวทารกหิวกระหาย แต่ลิ้นท่านไม่อยู่เฉย วนรอบๆลายยอดจนอีจำปาสะท้านซ่านเสียว มันทนอีกต่อไปไม่ไหวแล้ว ปากพร่ำรำพึงรำพันบอกท่าน..

"ท่านเจ้าขา..จำปาไม่ไหวแล้ว..ท่านเอาฉันเถอะเจ้าค่ะ ฉันยอมท่านทุกอย่างแล้ว"

ท่านเจ้าคุณไม่ว่ากระไร จับมือมันมาลูบคลำลำลึงค์ขนาดข้อมือเด็กของท่าน อีจำปาถึงกับอุทาน

"โอย..อีจำปาตายแน่ ท่านจะใช้ไอ้นี่ใส่เข้าไปในของจำปาจริงๆหรือ จำปาจะไหวหรือเจ้าคะ"

"ธรรมชาติสร้างให้มันเข้ากันได้จ๊ะแม่จำปา ครั้งแรกของเธออาจจะเจ็บนิดหน่อย ฉันจะเบามือที่สุด..แต่ก่อนอื่นต้องทำให้ของจำปาพร้อมที่จะรับของฉันก่อน"

"ทำอย่างไรหรือเจ้าคะ"

แทนคำตอบ..ท่านเจ้าคุณใช้มือลูบของสงวนของอีจำปา ค่อยๆบดฝ่ามือคลึงให้โหนกนูนที่เพิ่งมีไรขนอ่อนๆอบอุ่นขึ้นเรื่อยๆ นิ้วกลางท่านลากผ่านร่องรูถูไถจนไอชื้นแฉะก่อตัวขึ้น เม็ดสวาทเหนือร่องรักโดนคลึงจนหน้าอีจำปาบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน นางกอดท่านแน่นบดเอวเข้ากับฝ่ามือท่าน ร้องระงมได้แค่เพียง..

"ท่านเจ้าขา.. ใจจะขาดแล้ว จำปารักท่าน.. รีบเป็นผัวอีจำปาเร็วๆเถอะเจ้าค่ะ"

จังหวะที่อีจำปาโก่งเอวออกท่านตั้งนิ้วจ่อรอ พอเอวมันสวนกลับมา..นิ้วท่านก็สอดสวมเข้าร่องรูจนมิดนิ้วกลางของท่าน อีจำปาถึงกับสะดุ้ง ซี้ดปากด้วยความเสียวจี้ด กอดท่านเจ้าคุณแน่นหนับ ระล่ำระลักบอกท่านว่า

"ท่านเอาอีจำปาแล้ว..โอย..มันจี้ดด..มันเสียวเหลือเกิน ใจจะขาดเจ้าค่ะท่าน.."

ท่านก้มลงจูบมัน กระซิบบอกข้างหูเบาๆ

"ยังดอกจำปาเอ๋ย..นี่แค่นิ้วมือข้าดอก ในร่องรักเอ็งยังไม่พร้อมให้ของข้าเข้าไป แต่อีกประเดี๋ยวหนึ่งยามมันลื่นไหลดีแล้ว เอ็งจะได้เจอสวรรค์ที่ยิ่งกว่านี้"

ยามนั้นอีจำปาได้แต่หนีบขาเกร็งด้วยความเสียว นี่แค่นิ้วท่านมันยังเสียวใจจะขาดขนาดนี้ ถ้าท่านใช้ของท่านยัดเข้ามาในร่องรูสวาท มันจะไม่เสียวจนขาดใจตายไปจริงๆหรือ.. คิดยังไม่ทันไรท่านก็งอนิ้วแล้วดึงรูดจนมันต้องแอ่นเอวตามปลายนิ้ว น้ำสวาทมันพร่างพรูตามนิ้วท่านออกไป เสียงมันร้องด้วยความเสียวแทบไม่เป็นภาษาคน..

"อื้ยยยย."

ทั้งรูสวาทรูก้นขมิบมิบ ด้วยความเสียวปนเสียดายที่นิ้วท่านหลุดออกจากปากร่องรูไปเสีย แต่ไม่ทันชั่วอึดใจ มันก็สะดุ้งเฮือกใหญ่..

ปลายลำลึงค์ของท่านเจ้าคุณชำแรกเข้ามาในร่องรูรักของมันแทนที่นิ้ว ส่วนปลายหัวที่บานนุ่มดูใหญ่โตแต่อ่อนโยน ค่อยๆแทรกกายเข้าสู่ความคับแน่นที่บริสุทธิ์อย่างช้าๆ อีจำปาจิกเล็บลงบนท่อนแขนแกร่งด้วยความเจ็บแปลบที่แสนเสียวซ่าน จังหวะโยกคลอนของเรือที่โคลงเคลงตามแรงรักทำให้นางรู้สึกประหนึ่งกำลังล่องลอยอยู่บนวิมานชั้นฟ้า ท่านเจ้าคุณกระหน่ำรักกระแทกลำเข้าออกร่องสวาทอีจำปาอย่างเร็ว ร่องรักเต็มไปด้วยน้ำสวาทลื่น ลำขนาดข้อมือเด็กของท่านจึงไม่ได้สร้างความเจ็บปวดให้อีจำปา กลับเป็นความสุขเสียวที่ดูหน่วงๆตื้อๆ ยิ่งท่านเร่งจังหวะในตอนท้าย ท่านกดลำลึงค์ลงร่องมันลึกๆแน่นๆเร็วๆ มันถึงกับหายใจแทบไม่ทันในความความเสียวที่ค่อยๆเอ่อล้นขึ้นมาเรื่อยๆ มันมีแต่เสียงอู้อี้ในลำคอ บอกท่าด้วยเสียงสั่นเจียนใจจะขาด

"ท่านผัวเจ้าขา อีจำปาเหมือนตัวจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ มันปวดเบาเหมือนจะราดออกมาแล้วเจ้าค่ะ"

"อีจำปาเอ๋ย..อย่าไปอั้นมัน มันจะออกก็ให้มันออกมา"

"ฉันอาย.. ฉันกลัวเลอะเปรอะเปื้อนท่าน"

"หึๆๆ อีจำปา..มันไม่ใช่เยี่ยวดอก มันเป็นน้ำแห่งความรัก น้ำสวาทที่ข้ากับเอ็งทำร่วมกันอยู่นี่กระไร"

"เจ้าค่ะท่าน.. อีจำปาเชื่อท่าน..โอยยย จำปาไม่ไหวแล้ววว..เยี่ยวๆๆๆแตกแล้ว"

ท่านเจ้าคุณก็สุดจะทานทน ด้วยภายในร่องรูอีจำปาทั้งบีบรัดขมิบตอด เสียงร้องระงมแบบไม่กล้าออกเสียงทำให้มันกับท่านกอดกันแน่น ท่านเจ้าคุณทั้งดึงทั้งดันท่อนลำอย่างแรงเร็วสุดความสามารถเท่าที่จะทำได้ จนน้ำแรกพุ่งรินรดนางกลางลำน้ำ

อีจำปา..น้ำตาไหลรินอาบแก้ม มันร่ำไห้มิใช่ด้วยความเสียใจ แต่เป็นด้วยความยินดีที่มันเพิ่งพานพบความเสียวสุขสุดยอดที่ไม่คิดว่าจะได้พบเจอมาก่อนทว่าความกระหายของทั้งสองคนยังมิมอดดับ..ด้วยความเอร็ดอร่อยแห่งรสกาม ท่านจึงพานางขึ้นฝั่งมายังเรือนเล็กหลังสวนเพื่อสานต่อความใคร่ให้สุดใจสุดความใคร่เสน่หา

......