بيت / รักโบราณ / สตรีที่ท่านไม่ได้รัก / พบองค์รัชทายาทโดยบังเอิญ

مشاركة

พบองค์รัชทายาทโดยบังเอิญ

مؤلف: วริษา
last update تاريخ النشر: 2024-12-21 19:15:54

เมื่อเข้าเฝ้าและคำนับฮ่องเต้กับฮองเฮาเสร็จสิ้นหลินเฟิ่งต้องเข้าร่วมคุยราชการลับต่อจึงให้เสี่ยวเอ๋อเดินเล่นรอเขาอยู่ในวังเพื่อรอกลับจวนพร้อมกันเสี่ยวเอ๋อกับหยางหยางจึงมาเดินชมสวนในวังหลวงเพื่อฆ่าเวลารอ หยางหยางเมื่อเห็นใบหน้าที่เศร้าสร้อยของคุณหนู นางจึงพยายามทำให้คุณหนูอารมณ์ดีขึ้น

"คุณหนูของหยางหยางทำไมท่านต้องทำหน้าอมทุกข์ตลอดเวลาด้วยเจ้าคะ หยางหยางอยากเห็นคุณหนูยิ้มออกมาเหมือนตอนที่อยู่บ้านเวลาที่คุณหนูยิ้มโลกทั้งใบช่างงดงามจริงๆนะเจ้าคะ"

"ข้าแค่เหนื่อยเจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอกนะหยางหยาง"

หยางหยางนางหันไปเห็นผีเสื้อที่บินดอมดมชื่นชมดอกไม้ภายในสวนอยู่นั้นนางจึงเรียกให้คณหนูให้ดูด้วยความตื่นเต้น

"คุณหนูเจ้าคะ ผีเสื้อสวยๆทั้งนั้นเลยคุณหนูเห็นมั้ยเจ้าคะ เดี๋ยวหยางหยางจะจับมาให้คุณหนูดูนะเจ้าคะ" หยางหยางว่าแล้วนางก็วิ่งไล่จับผีเสื้อจนเสี่ยวเอ๋อหลุดหัวเราะออกมาเพราะความเป็นเด็กของหยางหยาง

"อย่าวิ่งเร็วนักสิ หยางหยางเราอยู่ในวังหลวงเจ้าช่วยสำรวมกิริยาด้วย" เสี่ยวเอ๋อพูดไม่ทันขาดคำหยางหยางก็วิ่งชนเข้าอย่างจัง

เมื่อหยางหยางเห็นบุรุษตรงหน้าก็รู้ในทันทีว่าคุณชายท่านนี้ต้องเป็นผู้ที่มียศหรือสูงศักดิ์แน่นอน นางรีบก้มลงคำนับในทันที

"ข้าน้อยสมควรตาย ข้าน้อยสมควรตาย" ความตกใจและความกลัวในความผิดที่นางได้สร้างขึ้นจนนางพูดแทบไม่รู้เรื่องได้แต่คำนับลงพื้นดินครั้งแล้วครั้งเล่า เมื่อเสี่ยวเอ๋อเห็นเข้าก็ต้องรีบเข้ามาคำนับขอโทษขออภัยในความผิดของสาวใช้ตนเองอีกด้วย

"เจ้าเป็นสาวใช้ของจวนใดกัน ทำไมถึงได้มาวิ่งไปทั่ววังหลวงเช่นนี้นายเจ้าไม่ได้สั่งสอนหรือเยี่ยงไร" บุรุษรูปงามที่ตอนนี้โมโหอย่างมากเมื่อโดนสาวใช้วิ่งชน

"อยู่จวนข้าเองเจ้าค่ะ ข้าต้องขอประทานอภัยให้แก่สาวใช้ข้าด้วยที่ข้าดูแลนางไม่ดี หากท่านจะลงโทษให้มาลงโทษที่ตัวของข้าน้อยคนนี้แทน"

เสี่ยวเอ๋อนั่งคำนับลงข้างๆกายของหยางหยาง จนนางรู้สึกผิดในครั้งนี้ยิ่งนัก

"คุณหนูของข้ามิได้ทำอันใด เอาตัวข้าไปลงโทษแล้วปล่อยคุณหนูข้าไปด้วยเถิดเจ้าค่ะ"

"พวกเจ้าคิดว่าที่นี่เป็นที่ใดกัน ทำไมถึงกล้ากล้าทำเรื่องแบบนี้ทหารเอาตัวทั้งสองคนนี้ไปที่ตำหนักหลังซุนเย่เดี๋ยวนี้"

หยางหยางร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกผิดที่ต้องทำให้คุณหนูของตัวเองต้องโดนโทษไปด้วย

"ฮือ ฮื้อ คุณหนูข้าน้อยขอโทษเจ้าค่ะ"

"อย่าร้องเลยหยางหยางเพราะเจ้าอยากให้ข้ารู้สึกดีเจ้าถึงทำแบบนั้นทั้งหมดก็เป็นเพราะข้า เจ้าไม่ต้องเสียใจ" เสี่ยวเอ๋อเองก็คิดว่าตนเองต้องโดนโบยแน่นอน แม้ว่านางเองก็กลัวเหมือนกันแต่นางก็ยังคงไม่แสดงท่าทางอ่อนแอให้หยางหยางได้เห็น

เมื่อมาถึงตำหนักซุนเย่เสี่ยวเอ๋อต้องประหลาดใจท่านชายท่านนี้ไม่ได้พานางมาลงโทษกลับพานางมาดื่มน้ำชาและนั่งชมผีเสื้อที่กลุ่มใหญ่กว่าสวนข้างนอกตำหนักนี่ด้วยซ้ำ

"เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนโหดร้ายเช่นนั้นรึ ข้าเป็นถึงองค์รัชทายาทเรื่องแค่เล็กน้อยถ้าข้าเก็บมาใส่ใจข้าก็คงได้สั่งประหารชาวบ้านที่ทำผิดในครั้งแรกจนหมดสิ้นสินะ" องค์รัชทายาทที่นั่งมองเสี่ยวเอ๋อพรางยิ้มออกมาที่แกล้งนางได้สำเร็จ

"ข้าขอคำนับองค์รัชทายาทอีกครั้ง เมื่อครู่ข้าน้อยต้องขออภัยที่ทำตัวล่วงเกินท่านด้วยเจ้าค่ะ" เสี่ยวเอ๋อลุกขึ้นคำนับองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการอีกครั้ง แม้นางเคยได้ยินมาว่าองค์รัชทายมีใบหน้าที่โหดเฮี่ยมพอกันกับนิสัยที่โหดร้ายของเขา แต่ทว่าเขามิได้เป็นดั่งข่าวลือเลย

"ไม่ต้องมากพิธีมานั่งจิบน้ำชาเถิด ที่ข้าพาเจ้าเข้ามาที่ตำหนักซุนเย่เพราะที่นี่มีผีเสื้อและสวนดอกไม้สวยกว่าข้างนอก เลยพาเจ้าเข้ามาข้ามิได้คิดจะลงโทษเจ้าหรือสาวใช้ของเจ้าจริงๆหรอกนะ ว่าแต่เจ้าเป็นบุตรสาวของเสนาตระกูลใดกันทำไมข้าไม่เคยพบเห็นเจ้าสักครา"

รัชทายาทถูกตาต้องใจเสี่ยวเอ๋อตั้งแต่แรกเห็นใบหน้าที่งดงามกิริยาที่อ่อนช้อยของนางดึงดูดเขายิ่งนัก

"ข้าน้อยเป็นบุตรตรีของสกุลเสี่ยว นามว่าเสี่ยวหลินเจ้าค่ะ"

"เจ้ามาทำไมที่วังหลวง"

"เสี่ยวหลินผู้นี้มาเข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อแสดงความมีน้ำใจที่พระราชทานงานแต่งให้เจ้าค่ะ" เมื่อได้ยินคำพูดของเสี่ยวเอ๋อองค์รัชทายาทแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ใยแม่นางผู้นี้ต้องมีครอบครัวก่อนมาเจอกับเขากันนะ

"ที่แท้เจ้าเป็นฟูเหรินของตระกูลหลินสินะ "

องค์รัชทายาทพูดเบาๆเพียงคนเดียว เมื่อเสี่ยวเอ๋อนึกขึ้นได้ว่าตนออกมาเดินเล่นเนินนานปานนี้หลินเฟิ่งคงรอนานแล้วนางจึงขอตัวกลับจวน

"ข้าน้อยเสี่ยวหลินมีความยินดีที่ได้พบกับองค์รัชทายาท และขอบคุณน้ำชาที่พระองค์มอบให้ตอนนี้ข้าน้อยต้องขอตัวกลับจวนก่อนปานนี้สามีของข้าคงรอนานแล้ว ขอให้องค์รัชทายาทมีสุขภาพแข็งแรง " เมื่อเสี่ยวเอ๋อโค้งคำนับและเดินออกมาหยางหยางก็ไม่ลืมที่จะโค้งคำนับองค์รัชทายาทก่อนจะเดินตามคุณหนูของนางออกมาเช่นกัน

แม้ว่านางจะจากไปแล้วแต่องค์รัชทายาทยังคงนั่งนิ่งมองดูผีเสื้อบินว่ายไปมาเต็มท้องฟ้าพร้อมจิบชาเบาๆ เพียงชั่วครู่เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้นางไม่ได้กลับไปตัวเปล่าแต่นางได้ขโมยหัวใจของเขาไปด้วย ด้วยความสนใจในตัวของเสี่ยวหลินและความสวยของนาง องค์รัชทายาทได้ให้องครักษ์ส่วนตัวออกไปสืบเรื่องราวของนางมาให้เขาในทันที

"เฉินอ้ายเจ้าไปสืบประวัติแม่นางเสี่ยวหลินมาให้ข้าหน่อย"

เฉินอ้ายองครักษ์ประจำตัวเขาได้โค้งคำนับรับคำสั่งก่อนจะจากไปด้วยความเร็ว

"น้อมรับพระบัญชา"

ใบหน้าของแม่นางเสี่ยวหลินยังคงไม่จางหายเมื่อองค์รัชทายาทมองขึ้นบนท้องฟ้าก็ยังคงพบแต่ใบหน้าของนาง

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   บทสุดท้าย

    ลมหนาวพัดโบกโบยมากระทบผิวกายของเสี่ยวเอ๋อที่ยืืนดูชาวบ้านช่วยกันเก็บเกี่ยวข้าวของเมื่อถึงฤดูหนาวอีกครา ตอนนี้นางได้มาเที่ยวที่บ้านเกิดของแม่ขององค์รัชทายาทเพื่อมาพักเหนื่อยกับงานที่นางได้มอบหมาย นางคิดว่าเมื่อเป็นพระชายาแล้วจะสบายแต่ก็ยังมีงานที่พระชายาต้องทำอีกมากมายตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานางได้เรียนรู้และทำเต็มที่มาตลอด จางเหว่ยจึงพานางออกมาเที่ยวเพื่อพักผ่อนบ้าง เมื่อมาอยู่ที่เงียบสงบเช่นนี้ทำให้นางได้นึกย้อนไปยังอดีต ถ้านางยังทนอยู่กับหลินเฟิ่งจะเป็นอย่างไร แต่นางก็เพียงคิดได้เพียงเท่านั้นก็ถูกโอบกอดทางด้านหลังด้วยแขนอันอบอุ่นของจางเหว่ย นางจึงเอนตัวไปพึงอกแกร่งของเขา"เจ้าไม่หนาวหรือไง ""ไม่หนาวหรอกเจ้าค่ะตอนนี้ข้ามีผ้าห่มที่แสนจะอบอุ่นที่สุดในใต้หล้า""ผ้าห่มอันใดกัน""ก็อ้อมกอดท่านไงเจ้าคะ""ข้าต้องรู้สึกดีใจใช่หรือไม่" จางเหว่ยพูดด้วยน้ำแผ่วเบาเต็มไปด้วยความน้อยใจอยู่ลึกๆ"ทำไมถึงพูดเช่นนั้นกันเจ้าคะ""ก็ตลอดเวลาที่เจ้าอยู่กับข้าในฐานะพระชายาข้ายังไม่เคยรับรู้ความรู้สึกของเจ้าที่มีต่อข้าเลย ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่เจ้าทำดีกับข้าอยู่ทุกวันนี้เพราะว่าหน้าที่พระชายาหรือว่าเจ้ามีความ

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   พระชายาเต็มตัว

    เสี่ยวเอ๋อเมื่อกลับมาคืนนั้นนางก็ได้ไตร่ตรองเรื่องราวที่ผ่านมานางจะไม่แก้แค้นอีกต่อไป ต่อจากนี้นางจะหาความสุขให้ตนเองบ้าง หากนางจะแก้แค้นกันไปมาก็ไม่มีวันสิ้นสุด แถมตอนนี้นางเองก็มีเรื่องที่ต้องทำอีกมากมายเช่นวันนี้ที่นางกำลังถูกเหล่านางในสวมเสื้อผ้าอาภรณ์และเครื่องประดับมากมายแถมยังรุมกันเติมเครื่องประทินที่หนาเตอะจนนางหนักที่ใบหน้า "พระชายาวันนี้ท่านสวยมากเลยนะเจ้าค่ะ"หยางหยางหยิบกระจกขึ้นมาให้เสี่ยวเอ๋อส่องมองตนเอง"ใช่ข้าจริงหรือหยางหยาง ""ใช่สิเจ้าคะ วันนี้เป็นวันของท่านข้าดีใจมากๆจนแทบจะร้องไห้แล้วเจ้าค่ะ " หยางหยางนางก้มลงปาดน้ำตาด้วยความปิติยินดีต่อคุณหนูของนางที่วันนี้จะเป็นพระชายาเต็มตัว"เจ้านี่ขี้แยยิ่งนักฟู่หลางในวันข้างหน้าเจ้าช่วยพาหยางหยางขี้แยผู้นี้ไปฝึกวรยุทธกับเจ้าด้วยสิ ข้าละไม่ชอบเห็นน้ำตาของนางเลย""ข้าคงสอนนางไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ ""ทำไมกัน" "ก็เพราะตอนนี้นางมีผู้ที่ปกป้องนางได้และคอยดูแลนางตลอดทุกฝีก้าว""เอ๊ะ!!ใครกันทำไมข้าถึงไม่รู้ ""ก็องครักษ์เฉินอ้ายไงเจ้าค่ะ" ฟู่หลางพูดไปยิ้มไปที่ได้แหย่หยางหยางเล่น"นี่ฟู่หลางเจ้าหยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ " หยางหยางอายจนหน้าแด

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   ความจริงถูกปรากฏ

    ในค่ำคืนที่เหน็บหนาวลมพัดเยือกเย็นจนแล่นเขาสู่หัวใจของหลินเฟิ่งเขาเองแม้จะทำใจเรื่องเสี่ยวเอ๋อได้แล้ว แต่ทว่าเขายังคงคิดถึงนางเสมอมา คืนนี้เขานอนไม่หลับจึงลุกออกมายืนชมจันทร์อยู่ที่ด้านนอก เมื่อเขารู้สึกง่วงนอนจึงจะเดินเข้าไปที่ห้องก็ต้องเห็นว่ามีคนสองคนที่กำลังแอบออกไปนอกจวน เขาเริ่มเอะใจเลยจะเดินไปถามแต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ๆกลับพบว่าเป็นซูหมิงและฟางเยี่ยสาวรับใช้ของนาง"ดึกขนาดนี้แล้วนางจะพากันไปที่ใด ทั้งๆที่ตั้งครรภ์อยู่ช่างไม่รู้ความเสียจริง" หลินเฟิ่งจึงตามออกมาอย่างเงียบๆ เขาไม่รู้เลยว่าที่ตามออกมาวันนี้จะทำให้เขาได้รู้ความจริงว่าที่แท้จริงแล้ว ลูกในท้องของซูหมิงนั้นไม่ใช่ลูกของตนเอง เพราะว่าตอนนี้เขาได้ยินเต็มสองหูจากปากของนางเอง เมื่อนางออกมานั้นเพราะนางนัดพบกับชายชู้ หลิ่นเฟิ่งที่ได้ฟังเรื่องทั้งหมดเขาโกรธแค้นซูหมิงอย่างมากที่หลอกลวงตระกูลของเขา ความแค้นนี้หลินเฟิ่งจึงคิดจะสะสางในค่ำคืนนี้เสียให้สิ้นซากเมื่อเขาถูกชายที่ไร้หัวนอนปลายเท้าย่ำยีศักดิ์ศรีถึงเพียงนี้ เขาจึงได้ตามชายผู้นั้นไปเมื่อทั้งสามคนแยกย้ายกัน "หืมข้าล่ะชอบจริงๆกลิ่นของเงินนี้ เจ้าอย่าคิดว่าจะหนีจากข้าไปได้

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   หลินเฟิ่งโดนสวมเขา

    หลายวันผ่ามาเสี่ยวเอ๋อได้เข้ามาที่วังหลวงเรียนรู้มารยาทและแข่งกับบุตรของเสนาบดีฝ่ายซ้ายและเก็บคะแนนในรอบต่างๆ แต่เมื่อใจขององค์รัชทายาทอยู่ที่ใครมันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่เขาจะเลือกว่าใครคือพระชายาเพียงแต่ต้องทำตามลำดับพิธีเท่านั้น เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นและผลออกมาว่าบุตรสาวของตระกูลเสี่ยว เสี่ยวเอ๋อได้รับเลือกเป็นพระชายาขององค์รัชทายาทและจะจัดพิธีแต่งตั้งอีกไม่กี่วัน ทำให้เสนาบดีฝ่ายซ้ายไม่พอใจและเริ่มที่จะทำตามแผนที่วางไว้ แต่ก็ต้องถูกเปิดโปงและถูกจับในที่ว่าราชการลับนั้นโดยมีคนขององค์รัชทายาทจับกุมมาครบทุกคน และหลินเฟิ่งเองก็ได้นำหลักฐานการก่อกบฏมายื่นต่อฮ่องเต้ ทำให้คนชั่วเหล่านั้นถูกประหารและครอบครัวต้องถูกเนรเทศออกจากแคว้นแห่งนี้ไป รวมถึงตระกูลของซูหมิงด้วยเพราะวันนั้นพ่อขอฃนางก็อยู่ที่นั้นด้วย แต่ซูหมิงถูกหลินเฟิ่งขออภัยโทษจากฮ่องเต้ให้และบอกว่านางไม่รู้เรื่องอันใดของครอบครัวเลย จึงทำให้นางรอดออกมาหลินเฟิ่งได้รับการแต่งตั้งเมื่อมีความดีความชอบให้เขาได้เป็นรับตำแหน่งเป็นเสนาบดีกรมพระคลัง เพราะความจงรักภักดีของเขาเลยได้ตำแหน่งนี้มาจางเหว่ยได้เข้ามาหาเสี่ยวเอ๋อที่ตำหนักของนางที่ถูกแ

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   ถ้าเจ้าปกป้องนางไม่ได้ข้าจะปกป้องนางเอง

    หลินเฟิ่งโยนซูหมิงลงที่เตียงของนางอย่างแรงก่อนจะเดินไปปิดประตูห้องเพื่อไม่ให้ใครเข้ามา"ท่านพี่ข้าเจ็บนะเจ้าคะ""หึ !! แล้วเสี่ยวหลินนางไม่เจ็บรึไงนางโดนโบยไปที่หลังโดนเนื้อนางจนเลือดไหลออกมาเจ้าว่าเจ็บหรือไม่" หลินเฟิ่งตวาดใส่ซูหมิงจนนางเงียบไปสักพักก่อนจะตอบเขาคืน"ทำไมท่านพี่ถึงมาพูดกับข้าเช่นนี้เล่าเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้ทำอันใดผิดเสียหน่อย" นางยังคงหาคำแก้ต่างให้ตนเอง"เจ้าอย่าคิดว่าข้าจะโง่เชื่อเจ้าเหมือนท่านแม่ของข้า เรื่องทั้งหมดมันเป็นแผนของเจ้า" หลินเฟิ่งเข้ามาบีบที่ไหล่เล็กของซูหมิงจนนางรู้สึกถึงแรงบีบว่าเขาโมโหนางขนาดไหนจนตัวนางสั่นไปหมด"ท่านพี่ทำไมพูดปรักปรำข้าเช่นนี้ ของข้าหายจริงๆนะเจ้าคะ" ซูหมิงน้ำตาบีบน้ำตาออกมาให้หลินเฟิ่งเห็นว่านางไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ"เจ้าจะให้ข้าเอายาที่เจ้าเอาไปให้เสี่ยวหลินไปตรวจหรือไม่ ยาตัวนั้นมีเพียงตระกูลเจ้าเท่านั้นที่มี อีกอย่างวันก่อนข้าเข้าไปหาเสี่ยวหลินที่ห้องของนาง นางได้บอกกับข้าว่าเจ้าไปต่อว่านางเรื่องคืนเข้าหอ เรื่องนี้เจ้าว่านางจะพูดโกหกข้าหรือ" แรงบีบที่แขนของซูหมิงรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเหมือนกับว่าหลินเฟิ่งจะบีบบังคับให้นางพูดความจ

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   แผนของซูหมิง

    ซูหมิงเก็บอารมณ์เอาไว้นางไม่ได้ไปหาฮูหยินใหญ่แต่กลับห้องของนางพร้อมบอกฟางเยี่ให้ทำตามแผนที่วางเอาไว้ รุ่งเช้าของอีกวันเสี่ยวเอ๋อกับหยางหยางก็เดินชมดอกไม้ตามปกติของนาง แต่จู่ๆก็เกิดเรื่องขึ้นเมื่อฮูหยินใหญ่และซูหมิงที่เดินเข้ามาหานางอย่างกับมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น"ท่านแม่มาหาข้าแต่เช้ามีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ" "เจ้าเห็นแหวนประจำตระกูลของซูหมิงหรือไม่""ข้าไม่เคยเห็นนะเจ้าคะ ""แต่ซูหมิงบอกว่าของนางได้หายไปหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอข้าให้คนใช้หาจนทั่วจวนแล้วมีเพียงห้องของเจ้าที่ยังไม่ได้หา""ข้าไม่เคยเห็นจริงๆนะเจ้าค่ะ""งั้นเจ้าก็ให้คนใช้ของข้าเข้าไปหาเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิใจของเจ้าเถอะ" ฮูหยินใช้สายตาสั่งคนใช้ของนางให้เข้าไปค้นห้องของเสี่ยวเอ๋อเสี่ยวเอ๋อนางไม่รู้จริงๆว่าแหวนประจำตระกูลของซูหมิงเป็นเช่นไร ต่อให้หาที่ห้องของนางเช่นไรก็หาไม่เจอแน่ๆ สักพักคนใช้ของฮูหยินใหญ่ก็ตะโกนออกมาจากด้านใน"ข้าเจอแล้วเจ้าค่ะ ใช่อันนี้มั้ยเจ้าคะ"คนใช้ถือถุงยาที่ซูหมิงเอามาให้เสี่ยวหลินเมื่อวานนี้ออกมา สีหน้าของเสี่ยวเอ๋อเปลี่ยนไปทันที หรือทั้งหมดนี่จะเป็นแผนของซูหมิง"มันอยู่ในห่อยานี่เจ้าค่ะ" ฟางเมิงสาว

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   แต่งเข้าบ้านของตระกูลหลิน

    "คุณหนูเจ้าคะใกล้จะถึงจวนคุณชายหลินเฟิ่งแล้ว คุณหนูตื่นเต้นหรือไหมเจ้าคะ" หยางหยางสาวใช้ข้างกายของเสี่ยวเอ๋อถามขึ้นด้วยความตื่นเต้นที่นายหญิงของตนเองจะได้เป็นภรรยาของคุณชายหลินเฟิ่งผู้โด่งดังเรื่องหน้าตาและวรยุทธ์มิมีผู้ใดกล้าเทียบเทียม"หยางหยางเจ้าพูดอันใดกันเจ้าก็รู้รึใช่รึว่าข้าเป็นเพียงตัวของข

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   ความรักของมารดา

    จางเหว่ยกับเสี่ยวเอ๋อได้นั่งกินข้าวด้วยกัน ตอนแรกนางก็มิกล้าที่จะนั่งร่วมโต๊ะกับองค์รัชทายาทผู้สูงส่งแต่ทว่าเขากลับเอาเรื่องเมื่อครู่ให้นางนั่งลงกินกับเขาเพื่อเป็นการตอบแทนน้ำใจ ส่วนหยางหยางก็ได้ไปนั่งกินอีกโต๊ะกังองครักษ์"เจ้าจะไปที่ใดกันเหตุใดถึงเดินทางมากันเพียงสองคนหลินเฟิ่งทำไมถึงกล้าปล่อยเจ้

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   ความโชคดี

    เสี่ยวเอ๋อเดินลงจากเกี้ยวเข้ามาในโรงเตี้ยมพร้อมหยางหยาง เฒ่าแก่เจ้าของโรงเตี้ยมก็เดินมาต้อนรับเสี่ยวเอ๋อทันที ''แม่นางเดินทางมาเหนื่อยๆเชิญด้านในเลยขอรับ ทางโรงเตี้ยมของเรายังมีโต๊ะว่างเหลืออยู่ไม่ทราบว่าแม่นางมากันกี่ท่านกันขอรับ""เรามากันสามคนแต่อีกคนรออยู่ข้างนอก""งั้นเชิญด้านในเลยขอรับ" เฒ่า

  • สตรีที่ท่านไม่ได้รัก   สั่นกลัว

    แววตาที่เจ็บปวดมองชายที่อยู่ตรงหน้าอย่างไร้ความรู้สึก หลินเฟิ่งปลดเสื้อของนางออกอย่างไร้ความปราณี เสี่ยวเอ๋อนอนสั่นเพราะไม่มีเรี่ยวแรงที่จะสู้ชายตรงหน้าได้ นางไม่คิดเลยว่าคนที่นางเคยคิดจะมอบรักให้จะมาทำกับนางเช่นนี้ แต่ไม่ทันที่หลินเฟิ่งจะทำอะไรนางต่อเหมือนเขาจะดื่มมากไปทำให้เขาเกิดอาการอาการมึนหั

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status