Accueil / รักโบราณ / สตรีไร้ค่าสู่แม่ค้าผู้ร่ำรวย / ตอนที่ 12 ยืมมือสังหารคน(ต่อ)

Partager

ตอนที่ 12 ยืมมือสังหารคน(ต่อ)

last update Date de publication: 2026-11-14 23:01:11

…….

“เจ้านายมีคนแอบตามท่านขอรับ ท่านวางใจได้เขาไม่ได้คิดจะทำร้ายท่าน”

ในขณะที่ซูเม่ยกำลังขุดเผือกอยู่นั้น อาซิงก็ส่งกระแสจิตเข้ามาบอกนางให้รับรู้ว่ามีหนึ่งคนแอบตามพวกนางมาที่เหลืออยู่ที่เรือน ร่างบางมองหาความผิดปกติที่อยู่รอบ ๆ ตัว นางมองไม่เห็นสิ่งใดเลย แต่สิ่งที่อาซิงบอกนั้นไม่เคยพลาด

“ซูเม่ยเจ้ามองหาสิ่งใดอยู่รึ”

“ข้าก็มองไปเรื่อยแหละ เผื่อจะเจอของที่ใช้ประโยชน์ได้บ้าง”

ร่างบางแก้ตัวของมาอย่างแนบเนียน แต่สายตาของนางดันไปเจอกับแผ่นไม้เข้าพอดี ซูเม่ยเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ นางก้มลงไปเก็บแผ่นไม้ขึ้นมาดู

จากนั้นในหัวของนางก็มีภาพของเล่นชนิดหนึ่งขึ้นมา นางจะเอาแผ่นไม้นี้ไปทำม้ากระดกให้เด็ก ๆ เล่น

“เจ้าจะเอาไม้ไปทำฟืนรึ”

ด้วยความสงสัยนางจึงเอ่ยถามซูเม่ยออกมา พักหลังมานี้ซูเม่ยยิ่งชอบทำตัวแปลก ๆ อยู่ คนช่างสังเกตอย่างฝูเยี่ยฟางมีหรือจะจับไม่ได้

“เปล่าข้าจะเอาไปทำของเล่นให้เด็ก ๆ นะ เราได้มันเยอะมากแล้วรีบกลับกันเถอะเจ้าค่ะท่านลุง”

“ของเล่นที่ทำจากไม้รึ มันจะหน้าตาเป็นแบบไหนกันนะ ข้าชักอยากเห็นซะแล้ว”

“ไว้นางทำเสร็จลูกก็ไปดูสิจะได้รู้ว่ามันมีหน้าตาเช่นไร ซูเม่ยเช่นนั้นลุงจะช่วยถือ ใกล้ถึงเรือนเจ้าค่อยถือเองแล้วกัน”

บิดาของฝูเยี่ยฟางอาสาที่จะถือเผือกช่วยนาง ซูเม่ยเองก็ไม่ปฏิเสธนางก็ถือไม้กับเผือกอีกบางส่วนกลับไปด้วย

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านลุง ฝูเยี่ยฟางเจ้าไปหัดทำขนมกับข้าที่เรือนได้นะถือโอกาสนี้ไปดูของเล่นที่ข้าจะทำด้วย

จะได้เอาไปทำให้ท่านลุงกับท่านบ้านทานได้”

สำหรับสตรีผู้นี้แล้วนางไม่รู้สึกหวงเลย ฝูเยี่ยฟางตอนนี้ไม่ต่างจากสหายของนางเลย นางยินดีและต้อนรับสหายคนนี้เสมอ

“เจ้าพูดจริงรึซูเม่ย ข้าไม่เกรงใจเจ้าหรอกนะเข้าไปแน่นอน”

ร่างเล็ก ๆ ของฝูเยี่ยฟางดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ นางกระโดดโลดเต้นไม่ต่างจากเด็ก ๆ เลย ซูเม่ยไม่หวงสูตรขนมเลย

แถมยังจะสอนนางอีก ช่างเป็นเรื่องที่ดีจริง ๆ

ขณะที่ทั้งสามคนกำลังเดินกลับ อยู่ ๆ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาขวางทางทั้งสามคน พวกมันล้อมทั้งสามเอาไว้

ชายทั้งสี่คนใช้ผ้าโผกหน้าเอาไว้เพื่อมิให้ผู้ใดเห็นหน้าของพวกมัน แต่สายตาที่มองมายังซูเม่ยนั้นมันปิดไม่มิด

“แม่นางจะไปกับพวกเราดี ๆ หรือจะให้พวกเราฆ่าสองคนนี้ทิ้งก่อน”

ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่อ้อมค้อม เหมือนกับว่าจุดประสงค์ของพวกมันจะเป็นนางมากกว่า ซูเม่ยนึกอยู่ในใจนอกจากชาวบ้านแล้วนางเคยไปหาเรื่องผู้ใดอีกหรือไม่ ความทรงจำทั้งหมดที่นางมีนั้นไม่มีเหตุการณ์ใดเกี่ยวข้องกับอันธพาลพวกนี้เลย

“พวกเจ้ารู้จักข้าได้ยังไง ดูแล้วคงไม่ใช่คนในหมู่บ้านสินะ”

สิ่งที่คาใจนางมากที่สุดคือคนพวกนี้รู้จักนางได้อย่างไร แถมยังรู้อีกว่านางอยู่ที่นี่

“ฉลาด ๆ แบบนี้แหละเหมาะที่จะเป็นเมียข้าที่สุด”

ไม่รู้ว่าคนผู้นี้มันเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงได้พูดออกมาเช่นนี้ ขณะเดียวกันอาซิงก็บอกให้นางอยู่นิ่ง ๆ

เพราะคนที่ติดตามนางมานั้นจะจัดการคนพวกนี้ให้เอง

“ถามข้าหรือยังว่าอยากมีสามีขี้เหร่หรือไม่ ใครส่งเจ้ามา” "ไม่มีผู้ใดส่งพวกข้ามาทั้งนั้น อย่าถ่วงเวลาอยู่เลย พวกเจ้าข้าสองคนนี้แล้วจับตัวนางมาให้ข้า"

ขณะที่พวกมันกำลังจะพุ่งเข้ามานางก็ยังคงนิ่งเฉย ร่างบางแสยะยิ้มออกมาพร้อมกับร่างของอันธพาลที่ล้มลงไปทีละคน ร่างบางเห็นภาพนั้นแล้วสะใจยิ่งนัก

นางไม่ใช่ไก่อ่อนที่จะยอมให้ใครมารังแกง่าย ๆ นางเรียนศิลปะการต่อสู้มาบ้างในเมื่อมีคนยื่นมือเข้ามานางก็ไม่จำเป็นจะต้องออกแรง

ฝีมือของผู้ที่แอบตามนางมานี้ไม่ทำให้ผิดหวังเลย เขาช่างมีประโยชน์กับนางยิ่งนัก เป็นเช่นนี้นางก็ยินดีให้ติดตามตลอด

ดาบปริศนาฟาดฟันพวกมันคนแล้วคนเล่า แต่ทั้งสามไม่อาจมองเห็นเจ้าของดาบได้เลย ซูเม่ยใช้โอกาสนี้พาสองพ่อลูกหนีออกมา

“เจ้าของดาบเป็นผู้ใดกัน ซูเม่ยคนของเจ้ารึ”

“จะมาเป็นคนของข้าได้อย่างไร เจ้าก็รู้ว่าข้าอยู่กับบิดาแค่สองคน พึ่งจะมีเด็ก ๆ มาเพิ่มแถมเงินทองก็ไม่มี

จะเอาปัญญาที่ไหนไปจ้างคนมาคุ้มครองเล่า”

สองพ่อลูกคิดตามที่นางพูดมันก็จริงอย่างที่ซูเม่ยบอก สงสัยคงจะเป็นทหารรักษาการณ์ที่ผ่านมาแถวนี้กระมัง

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • สตรีไร้ค่าสู่แม่ค้าผู้ร่ำรวย   ตอนที่ 39 เจ้าช่างดื้อนัก

    เวลานี้นางและครอบครัวก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่เรือนหลังใหม่แล้ว ซูเม่ยได้ออกแบบร้านใหม่เอาไว้ ร่างบางนั่งคิดบางอย่างอยู่ในห้อง ชุดที่นางสวมอยู่เป็นชุดบาง ๆ เนื้อผ้าเย็นสวมแล้วสบาย ชุดนี้นางได้ออกแบบและตัดเย็บด้วยตัวเอง ในขณะที่นางกำลังทำหน้าเคร่งเครียดอยู่กลับมีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองนางพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปาก เหตุใดนางถึงได้ทำหน้าตลกนักซูเม่ยแกล้งทำเป็นไม่รู้ตัว แต่ความจริงแล้วอาซิงแอบกระซิบบอกนางว่าเฉิงชิงอีแอบมองนางอยู่บนขื่อ ซูเม่ยโยนผ้าคลุมไหล่ออกอย่างตั้งใจ เผยไหล่เนียนและทรวงอกที่อวบอิ่ม สายตาคมถึงกับเบิกกว้างออกมา ใครจะคิดเล่าว่าอยู่ ๆ นางจะโยนผ้าคลุมทิ้งพรึ่บ!เฉินชิงอีกระโดดลงมาจากบนขื่อเขานำผ้าคลุมกลับมาคลุมให้นางเหมือนเดิม พร้อมกับกระซิบไปที่หูของนางบา ๆ“เจ้าจงใจ”น้ำเสียงแหบพร่าดังออกมาจากปากกระจับได้รูป ซูเม่ยย่นคอหนีอัตโนมัติ นางแค่ตั้งใจจะแกล้งเขาเล่นเท่านั้นเอง แต่เหตุใดเขาถึงได้ดูจริงจังนัก“ถ้าข้าไม่ทำเช่นนี้ โจรราคะอย่างท่านจะปรากฏตัวรึ”ร่างบางหันไปมองเขาอย่างคาดโทษ ทันใดนั้นนางก็มีความคิดบางอย่าง ร่างบางเดินเข้าไปใกล้เฉินชิงอี อีกฝ่ายกลับถอยหนีเพราะกลัวว่าจะควบคุมตั

  • สตรีไร้ค่าสู่แม่ค้าผู้ร่ำรวย   ตอนที่ 38 ข่าวการแต่งงานของท่านอ๋อง

    ซูเม่ยใช้โอกาสนี้ไปบอกลาฝูเยี่ยฟางกับท่านป้าเยว่ฉิงเพราะนางจะย้ายของเข้ามาอยู่ที่เรือนหลังใหม่ในวันพรุ่งนี้ ระยะทางไม่ใช่ใกล้ ๆ เลย ทั้งสองคน ไม่สามารถเดินทางไปช่วยงานนางได้อีกแล้ว ซูเม่ยต้องหาคนใหม่มาช่วยเตรียมของทำขนมให้“เจ้าจะย้ายเข้าไปอยู่เรือนใหม่แล้วรึ ข้ากับท่านป้าเยว่ฉิงไปช่วยงานเจ้าไม่ได้แล้วนะซูเม่ย”ระยะทางจากหมู่บ้านหลิงชานฝูเยี่ยฟางรู้ดีว่ามันต้องใช้รถม้าหรือเกวียนในการเดินทาง“ข้าเองก็ไม่ค่อยอยากหาคนอื่นมาช่วยงานหรอกนะ ถ้าวันไหนข้าทำขนมไม่ทันข้าก็จะจ้างรถม้าให้มารับเจ้าไป ฝากบอกเรื่องนี้ให้ท่านป้าเยว่ฉิงรับรู้ด้วยเล่า”“เช่นนั้นก็ได้ ข้ายินดีช่วยเสมอ จริงสิข้าลืมไปเลยว่าบุตรชายของท่านป้าเยว่ฉิงทำที่ฝานกล้วยไว้ให้เจ้า ข้าฝากผู้เฒ่าซูไว้ให้แล้ว ”ฝูเยี่ยฟางไม่ลืมที่จะบอกเรื่องสำคัญกับซูเม่ย ร่างบางที่ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ลืมที่จะหยิบค่าจ้างส่งไปให้“รบกวนเจ้าช่วยนำเงินนี้ไปให้จือหร่านด้วยเล่า”ฝูเยี่ยฟางรับเงินจากมือของซูเม่ยมาเก็บไว้ พลางคิดขึ้นมาในใจจืนหร่านคงจะดีใจไม่น้อยเลยที่ได้ค่าแรงมาจากความสามารถของตัวเขาเอง ท่ามกลางสนามรบทหารจำนวนสองแสนนายถูกเฉินชิงอีนำออกมาจากมิต

  • สตรีไร้ค่าสู่แม่ค้าผู้ร่ำรวย   ตอนที่ 37 ฐานะที่แท้จริง

    ร่างบางเริ่มขมวดคิ้วเข้าหากัน สรุปแล้วที่อาซิงแนะนำให้นางทำร้านใหม่ให้เหมือนคาเฟ่ในยุคปัจจุบัน ไม่ได้มีเหตุผลอื่นใดเลยนอกจากเจ้าตัวน้อยชอบ เมื่อเสร็จธุระสำคัญแล้ว ซูเม่ยก็มุ่งหน้าไปซื้อเรือนต่อ เงินที่นางใช้ทั้งหมดนี้เป็นเงินของเฉินชิงอีทั้งนั้น ไม่ใช่สิ! ตอนนี้ขาได้มอบเงินทั้งหมดให้นางแล้วมันต้องกลายเป็นเงินของนางถึงจะถูก เรือนที่อยู่ในตรอกแถบนี้มีแต่หลังใหญ่ ๆ ทั้งนั้น ราคามันต้องสูงมากแน่ ๆ เลย นางไม่อยากเสียเวลาทำใหม่ มาซื้อเรือนที่เขาติดประกาศขายเช่นนี้ง่ายกว่า“หลังนี้เท่าไหร่รึ”“แม่นางเรือนแถบนี้ราคาต่ำสุดสองพันตำลึงขอรับ”เสียงบ่าวที่ดูแลเรือนตอบออกมา ซูเม่ยที่ได้ยินอย่างนั้นลูกตาของนางก็แทบถลนออกมาจากเบ้า มันแพงกว่าภูเขาที่นางซื้อทั้งลูกเสียอีก“สะสองพันตำลึงเชียวรึ”เสียงบ่นพึมพำออกมาเบา ๆ ซูเม่ยหันไปมองที่รถม้าก็เห็นเด็ก ๆ โผล่ศีรษะน้อย ๆ ออกมาพร้อมกับส่งยิ้มให้นาง“ข้าขอเข้าไปดูได้หรือไม่เจ้าคะ”“ได้ขอรับเชิญแม่นาง ”“ซูต้าหนิง ซูจินเข้าไปด้านในกับแม่หรือไม่”มีหรือที่เด็กทั้งสองจะปฏิเสธ ร่างเล็ก ๆ รีบวิ่งลงมาจากรถม้าทันที โดยมีอวี้หานเดินตามพวกเขามาติด ๆซูเม่ยเดินเข้าไ

  • สตรีไร้ค่าสู่แม่ค้าผู้ร่ำรวย   ตอนที่ 36 ซื้อเรือนหลังใหม่

    หลังจากที่ซูไป๋หลินได้ขายที่ดินทั้งภูเขาไปให้ซูเม่ย ใบหน้าของสตรีผู้นั้นช่างคล้ายใครบางคน แต่นึกอย่างไรเข้าก็นึกไม่ออกเขารู้สึกคุ้นหน้านางจนน่าแปลกใจ“ท่านปู่นั่งเม่ออะไรอยู่รึเจ้าคะ หลานนำขนมมาให้ท่านปู่ลองชิมก่อนเถิด”ซูหนานเดินออกมาหาท่านปู่ของตนพร้อมกับยกขนมติดมือมาด้วย ขณะเดียวกันนางก็หวนนึกถึงตอนที่สตรีผู้นั้นมาซื้อที่นางไม่คิดเลยว่าสตรีบ้านนอกจะมีตั๋วเงินถึงพันตำลึง ขนาดตัวนางเองยังมีเงินส่วนตัวไม่ถึงห้าร้อยตำลึงเลย“เจ้ามาเอาอกเอาใจปู่เช่นนี้ ต้องการสิ่งใดรึ”ชายชรามีหรือจะไม่รู้ว่าหลานสาวของตนต้องการอะไร ถ้าไม่มีของที่ต้องการซูหนานไม่มีทางมานั่งเอาอกเอาใจเขาเช่นนี้เป็นแน่เมื่อเห็นว่าท่านปู่ของตนจับได้ซูหนานก็ส่งยิ้มไปให้ผู้เป็นปู่ จากนั้นนางก็เอ่ยเรื่องสำคัญออกมา“ท่านปู่รู้ใช่หรือไม่ว่าหลานกำลังจะแต่งเข้าวังแล้ว แต่สินเดิมที่มีติดตัวนั้นมันช่างน่าอายนัก แม้แต่บิดามารดาของข้าก็ยังไม่สนใจท่านปู่ช่วยเก็บตัวเงินเอาไว้ให้ข้าได้หรือไม่เจ้าคะ”“เจ้าอย่าห่วงเลยตั๋วเงินนี้ข้าจะเก็บเอาไว้มอบให้เจ้าในวันแต่งงาน”ซูไป๋หลินเองก็ไม่อยากให้บุตรสาวอับอาย เมื่อวันนั้นมาถึงเขาก็จะมอบสินเด

  • สตรีไร้ค่าสู่แม่ค้าผู้ร่ำรวย   ตอนที่ 35 แกล้งโง่แค่ตอนอยู่กับนางเท่านั้น

    ร่างสูงบ่นพึมพำออกมาให้เขายิงธนูยังจะง่ายกว่า ท่านอ๋องที่เก่งทั้งด้านบู๊และบุ๋นกลับต้องมาแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เพียงเพราะอยากจะใกล้ชิดกับนางให้มากขึ้น เฉินชิงอีอยากจะขำตนเองในตอนนี้ยิ่งนัก สาบานได้เลยเขาจะยอมแกล้งโง่แค่ตอนที่อยู่กับนางเท่านั้นร่างบางเห็นเขายิงไม่ได้เรื่องนางก็เริ่มจะหงุดหงิด เหตุใดบุรุษผู้นี้ถึงได้สอนยากนัก ซูเม่ยเดินเข้ามาใกล้เฉินชิงอี นางจับมือเขาอย่างลืมตัว ส่วนร่างสูงตอนนี้สติเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว กลิ่นกายของนางกับมือนุ่ม ๆ มันช่วงยั่วยวนเขานัก“ชิงอีมือท่านอย่าสั่นสิ”ร่างบางตอนนี้เริ่มจะมีน้ำโหแล้ว ร่างสูงเลิกแกล้งนางแล้วตั้งใจยิงเป้าให้นางดูสามนัดติด ปรากกว่าลูกกระสุนพุ่งไปที่จุดกึ่งกลางทั้งสามพอดี ซูเม่ยมองเขาด้วยสายตาคาดโทษบัดนี้นางรู้ตัวแล้วว่าถูกคนผู้นี้จงใจแกล้ง“เท่านี้พอใช้ได้หรือไม่ พอใจเจ้าแล้วหรือยัง”ร่างสูงหันมาส่งยิ้มให้นางอย่างเจ้าเล่ห์ เขาต้องรีบจัดการศัตรูพวกนั้นให้หมดเห็นทีไพ่ใบสุดท้ายคงต้องเอาออกมาใช้เสียแล้ว ร่างบางจ้องมองไปที่เป้าที่วางอยู่ฝั่งของเฉินชิงอี บุรุษผู้นี้ยิ่งปืนแม่นกว่านางอีก“ซูเม่ยเจ้าไปดูลูก ๆ เถิด ส่วนศัตรูพวกนั้

  • สตรีไร้ค่าสู่แม่ค้าผู้ร่ำรวย   ตอนที่ 34 ซ้อมยิงปืน

    ซูเม่ยมองสำรวจหัวหน้ากองทุกคน สาบานได้ไหมว่าพวกเขาคือหัวหน้ากองจริง ๆ แม้ว่าทหารเหล่านี้จะมีรูปร่างกำยำแต่ตามเนื้อตัวของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยบาดแผล อีกทั้งยังดูมีท่าทีอิดโรยออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน พวกเขาตั้งใจฟังเฉินชิงอีวางแผนการรบแม้แต่ซูเม่ยก็ตั้งใจฟังเช่นเดียวกัน แผนการที่เขาวางไว้นั้นดีมากแต่เขามั่นใจได้อย่างไรว่ามันจะสำเร็จ“เดี๋ยวนะเจ้าคะ ชิงอีท่านมั่นใจได้อย่างไรว่าพวกเขาจะทำสำเร็จ แผนการที่ท่านวางเอาไว้มันดีมากถ้าทำได้เราก็สามารถจัดการศัตรูได้ในพริบตา เท่าที่ข้าฟังท่านเล่ามา ทุกคนจะต้องมีความสามัคคีกัน ถ้าพวกเจ้าไม่มีสิ่งนี้ก็เท่ากับเอาชีวิตไปทิ้งซะเปล่า”หัวหน้ากองทุกคนต่างก็ตกอยู่ในความเงียบ เป็นอย่างที่นางพูดมาจริง ๆ นางพูดออกมาด้วยท่าทีสบาย ๆ พลันหยิบขนมก้อนเล็ก ๆ เข้าปากเคี้ยวจนแก้มตุ่ย“ชิงอีถ้าท่านไม่คิดมากข้าแนะนำได้หรือไม่”“เชิญเจ้าพูดมาได้เลย”เฉินชิงอีเปิดโอกาสให้นางได้แสดงความเห็น สิ่งที่นางพูดออกมาเมื่อครู่นั้นทำให้หัวหน้ากองทุกคนมองนางอย่างเลื่อมใส ว่าที่พระชายาท่านอ๋องเฉินช่างเก่งกาจยิ่งนักแม้แต่ด้านการทำศึกนางก็เข้าใจ“ข้าอยากให้ทุกคนพักผ่อนก่อน ส่วนทหารที่บาด

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status