/ โรแมนติก / สถานะ คนคุย / ตอนที่ 1 บังเอิญ

공유

สถานะ คนคุย
สถานะ คนคุย
작가: หนมผิง

ตอนที่ 1 บังเอิญ

last update 게시일: 2025-10-22 12:50:29

ตอนที่ 1 บังเอิญ

เสียงกระทะกระทบกันดังกึกก้องไปทั่วบริเวณริมฟุตบาทใกล้สถานบันเทิงชื่อดัง ก่อนที่เสียงเจ๊เจ้าของร้านตะโกนดังโวกเวก

“จันทร์เจ้า เสิร์ฟข้าวโต๊ะแปดหน่อย”

ใช่จ้า จันทร์เจ้าคือชื่อฉันเอง ผู้หญิงสู้ชีวิตคนหนึ่ง พ่อแม่ของเธอจากโลกนี้ไปเหลือเธอไว้บนโลกเบี้ยวๆ ใบนี้ตามลำพัง ปากกัด ตีนถีบพาชีวิตแสนลำเค็ญ กระเสือกกะสนเอาชีวิตให้รอดในแต่ละวัน ทุกอย่างปลูกฝั่งให้เธอเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว ทันโลก และสู้คน

“จ้า เจ๊”

ร่างบางเพรียวระหง ผมสั้นปะบ่าสีน้ำตาลในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์พอดีตัว เอ่ยรับก่อนจะวิ่งไปหยิบจานข้าวกระเพราหมูสับ ไข่ดาวฟองใหญ่ใส่ถาดแล้วเดินเสิร์ฟตามโต๊ะวนลูปไปมาตั้งเฉกเช่นทุกวัน กว่าลูกค้าคืนนี้จะบางตาเวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่เช้าวันใหม่

“เห้อ วันนี้ลูกค้าเยอะจัง”

“วันศุกร์ก็แบบนี้แหละ คนมาเที่ยวกัน เที่ยวเสร็จต่อด้วยข้าวเป็นธรรมดา” ดาด้าเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้มบีบนวดต้นขาตัวเอง “ดูสิเนี่ยจันทร์เจ้า ทำไมแกต้องมาทนเหนื่อยแบบนี้ด้วย พี่บอกให้แกลองไปแคสติ้งหรือไปทำงานบนห้างก็ไม่ไปเผลอๆ ได้เงินเยอะกว่าด้วยนะ”

“โอ๊ยพี่ด้า ฉันก็หน้าตาธรรมดาบ้านๆ ใครเขาจะมามอง”

“เจ๊เห็นด้วยกับดาด้ามันนะ แกเลิกทำงานพวกนี้ได้แล้ว ไปหางานพาร์ทไทม์บนห้างทำดีกว่า เผื่อโชคดีเจอแมวมองพาแกไปเป็นดารา สวยก็สวยจะมาอุดอู้อยู่ร้านอาหารตามสั่งหน้าผับหน้าบาร์ทำไม”

“เจ๊ จะไล่หนูออกหรอ”

“ไอ้เด็กนี่ ใครจะไล่แกออก อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่แกอยู่มัธยมต้น ที่เจ๊พูดเพราะอยากให้แกได้ดี อีกไม่ถึงสองเดือนก็ขึ้นมหาลัยแล้วนี่”

“ก็ใช่ค่ะเจ๊ แต่ลองมาคิดๆ ดูไม่รู้จะเรียนต่อดีไหม”

“การศึกษามันสำคัญนะสมัยนี้ แกได้ทุนเรียนก็เรียนต่อเถอะ มีโอกาสแกจะทิ้งได้ไง”

“ใช่ พี่ว่าแกเรียนต่อแหละดีแล้ว จบมาจะได้ไปหางานทำดีๆ อย่างน้อยก็มีวุฒิปริญญาไว้หางานนะ ลองคิดดีๆ”

“เอาตอนนี้ให้ดีก่อนไหมเจ๊ พี่ด้า ถึงจะได้ทุนเรียนฟรีแต่ก็ต้องมีค่าใช้จ่ายอื่นๆ อีกตั้งเยอะ หนูไม่น่าจะไหวหรอก” จิณห์วราส่ายหน้าไปมาเมื่อลองกดเครื่องคิดเลขคำนวณค่าใช้จ่ายคร่าวๆ

“ถึงบอกให้ไปหางานทำบนห้างไง บางทีเจอผู้จัดการดาราคว้าตัวไปเป็นนางเอกสักเรื่อง รวยไม่รู้ตัวนะเว้ย ดูสิเนี่ย แกออกจะสวย” เจ๊เจ้าของร้านจับคางได้รูปเชิดขึ้นหันซ้ายหันขวา “โครงหน้ารูปไข่ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อน แพขนตาเรียงเส้นสวย คิ้วโก่งได้รูปรับกับจมูกโด่ง ปากเป็นกระจับอวบอิ่มชมพูระเรื่ออย่างคนสุขภาพดี ผิวขาวเนียน หุ่นดีด้วย ทุกอย่างรวมเข้าประกอบกันลงตัวสวยงามราวกับเทพเจ้าปั้นแต่ง ปัดฝุ่นนิดหน่อยจะให้มองมุมไหนแกก็สวยแน่นอน”

“เจ๊ อย่ามาอวยกันเกินไป ใครจะมาเอาเด็กแก่นแก้ว กะโหลกกะลาแบบหนูไปเป็นดารา ผู้จัดการในอนาคตคงจะปวดหัวน่าดู”

“ไม่ลองไม่รู้นะเว้ย”

“ไม่เอาอ่ะ ไปก็อายเขา หนูกลับบ้านก่อนนะ”

“เออๆ กลับดีๆ นะ”

“จ้า”

เมื่อคืนหลังจากที่นอนย้ำคิดหลายรอบอยากเรียนก็อยากเรียน ช่วงสายของวันฉันจึงตัดสินใจควักเงินสดซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นในร้านแถวๆ ประตูน้ำก่อนจะนั่งรถมาลงที่ห้างดัง

“เอาวะ”

ห้างสรรพสินค้า

จิณห์วราเดินไปเรื่อย ๆ สายตามองดูข้าวของต่างๆ ที่วางเรียงรายไว้อย่างสวยงามแต่เธอแค่ดูด้วยตาเท่านั้น ไม่กล้าจะจับเพราะกลัวข้าวของเขาพังเสียหายเพราะไม่มีปัญญาจ่ายแน่ ๆ เธอเดินไปมาจนกระทั่งเวลาเย็นก็ไม่เห็นมีแมวมองที่ไหนจะมาทาบทามหรือทักทายเธอสักคน

“เห้อ ไม่น่าบ้าจี้ทำตามพี่ด้าเลย”

ระหว่างทางที่ฉันเตรียมตัวจะเดินกลับไปรอรถเมล์ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งสะกิดที่หัวไหล่มนเบาๆ

“น้อง ๆ เดี๋ยวก่อน”

“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันถามด้วยความตกใจ เพราะดูจากหน้าตาอายุคนตรงหน้าน่าจะสามสิบกลางๆ แต่ยังดูสวยสะพรั่งด้วยชุดเดรสประดับกลิตเตอร์ระยิบระยับสู้แสงแดดจนแสบตา

“น้องชื่ออะไร”

“เอ่อ…” เธออ้ำอึ้งเพราะไม่รู้ว่าควรจะตอบคนตรงหน้าดีไหม แม้ภายนอกจะดูน่าเชื่อถือแต่ท่าทางร้อนรนจนทำให้เธออดระแวงไม่ได้

“ฉันชื่อมะนาว นี่นามบัตร ฉันเป็นผู้จัดการคลับ TRADA”

จิณห์วรารับนามบัตรมาแบบงงๆ แล้วก้มลงอ่านรายละเอียดในนามบัตรซึ่งเป็นไปตามที่เธอพูดทุกอย่าง

‘นางสาวเนตรทราย เปรมปรีดา (มะนาว) ผู้จัดการคลับ TRADA แต่คลับที่หญิงสาวตรงหน้าเป็นผู้จัดการอยู่ทำไหมรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหนสักที่กันนะ

“สรุปชื่ออะไร”

“จันทร์เจ้าค่ะ”

“ตอนนี้อายุเท่าไร”

“ย่างสิบเก้าปีค่ะ”

“สนใจไปเป็นนักเต้นในคลับไหม”

“นักเต้น?”

“ก็โคโยตี้ เด็กเอ็นนั่นแหละ”

ฉันส่ายหน้าทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด หันหลังเดินหนีทันทีแต่ก็ถูกอีกฝ่ายรั้งแขนเอาไว้ได้ทัน

“เดี๋ยวก่อน”

“ไม่ทำค่ะ”

“น้องอย่าพึ่งปฏิเสธ ลองฟังค่าตอบแทนก่อนไหม”

“ไม่ดีกว่าค่ะ”

“ขอเวลาสามนาที”

“ไม่ๆ ปล่อยหนูก่อน” หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ไปแต่พอจะเดินหนีก็โดนอีกฝ่ายดึงแขนไว้อีกครั้ง

“ฉันขอเวลาหรูแป๊ปเดียว คิดเสียว่าคุยกับพี่สาวแก้เซ็งก็ได้ นะๆ น้อง”

“แค่สามนาทีนะคะ”

“ห้าได้ไหม เผื่อเวลาไว้” เนตรทรายชูมือทำท่าประกอบ

“ก็ได้ค่ะ”

ฉันเดินตามหญิงสาวเดินเข้าไปนั่งในร้านกาแฟชื่อดัง อีกฝ่ายสั่งเครื่องดื่มให้เสร็จสรรพ

“ดื่มอะไรเย็นๆ ก่อน”

“ไม่เอา หนูไม่มีเงินจ่าย” กาแฟแก้วเดียวเกือบสองร้อยบาทใครจะกล้ากิน

“ฉันเลี้ยงเอง ถือเป็นค่าเสียเวลาเธอแล้วกันที่มานั่งคุยงานกับฉัน”

“โดนบังคับล่ะสิไม่ว่า”

“เอาน่าบางทีดวงเราอาจจะสมพงษ์กันก็ได้” เพราะตลอดทั้งวันเธอเดินหาสาวสวยที่ตรงคอนเซ็ปต์งานจนขาลากก็ยังหาคนที่ถูกใจไม่ได้สักคนจนท้อ แต่ฟ้าก็ยังเห็นใจให้เธอมาเจอกับเด็กสาวคนนี้ ถูกตาต้องใจตั้งแต่เห็นแผ่นหลัง พอเห็นหน้า ยิ่งถูกใจ คนนี้นี่แหละคนที่เธอตามหามาตลอดทั้งวัน

“ฉันเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ถ้าหนูไปทำงาน ที่คลับจะให้ค่าแรงขั้นต่ำวันละหนึ่งพันบาท ไม่ร่วมทิปที่ลูกค้าให้ซึ่งส่วนนี้ร้านไม่หักเปอร์เซ็นต์ ไม่มีวันหยุดตายตัวอยากหยุดวันไหนก็หยุดแต่ภายในหนึ่งเดือนห้ามเกินเจ็ดครั้ง”

“…”

“ถ้านั่งดริ้งก์ด้วยจะได้เงินเพิ่มแต่ส่วนนี้คลับจะหักค่าเปอร์เซ็นต์ จากที่ฉันมองแล้วรายได้เธอเดือนหนึ่งรวมๆ ก็น่าจะเกินหมื่น สนใจไหม”

“เอ่อ…” แต่พอได้ฟังผลประโยชน์ที่จะได้รับฉันก็เริ่มที่จะลังเล พอคำนวณในใจมันมากกว่าที่เธอทำงานพิเศษถึงสองเดือนเลยนะ

“แล้วถ้าเต้นเก่ง เริ่มมีประสบการณ์เป็นที่รู้จักในกลุ่มลูกค้ารายได้จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเผลอๆ ยอดแตะหลักแสนต่อเดือน ว่าไงสนใจไหม”

“หนูเต้นไม่เป็น”

“ฉันจะเทรนให้เอง มาเป็นลูกศิษย์ฉัน ฉันพร้อมจะคายตะขาบให้เลย เห็นแบบนี้เมื่อก่อนสมัยสาวๆ ฉันคือเบอร์หนึ่งเลยนะจ๊ะ”

“พี่ไม่ได้หลอกหนูไปขายให้เสี่ยหรือคนรวยๆ ใช่ไหม?” จิณห์วราถามย้ำอีกครั้งแต่กลับได้รับเสียงหัวเราะขำขันออกมาแทน

“ฉันดูเหมือนเอเจนซี่หาเด็กให้เสี่ยหรอ”

“กะ ก็นิดหน่อย”

“ชิ ฉันรับรองเจ้าของคลับเป็นคนใจดี ถึงจะเคยมีประวัติกินเด็กในสังกัดมาก่อน แต่ตอนนี้ไม่มีแล้วเพราะเขาหลงเมียใหม่มาก ส่วนลูกค้าที่มาเที่ยวทุกคนล้วนเป็นระดับวีไอพีขึ้นไป ไม่มีการซื้อขายในเรื่องที่หนูคิดแน่นอน” เนตรทรายขยับเข้าไปใกล้แล้วกระซิบให้ได้ยินเพียงสองคน “นอกจากจะพึงพอใจกันทั้งสองฝ่ายแล้วไปกับเขาเอง ในส่วนนี้ร้านไม่ห้ามและไม่มีหักเปอร์เซ็นต์”

“เอ่อ...แล้วงานต้องทำอะไรบ้างคะ”

“เต้นเอ็นเตอร์เทนลูกค้า ถ้ามีลูกค้าซื้อดริ้งก์ก็ไปดูแลต่อที่โต๊ะแค่นั้นเอง”

“แต่หนูอายุไม่ถึงยี่สิบจะทำได้หรอ”

“ไม่ใช่ปัญหา”

“หนูขอคิดดูก่อนได้ไหมคะ”

“เก็บนามบัตรไว้แล้วกัน สนใจก็รีบติดต่อมาแต่อย่านานนะ”

ฉันก้มมองนามบัตรในมือแล้วถอนหายใจเฮือกเมื่อทุกอย่างไม่ง่ายแบบที่คิด ตั้งใจจะมาเดินเฉิดฉายให้แมวมองทาบทามไปเป็นดาราหรือไม่ก็นางแบบ แต่ไหงมาจบที่มีผู้จัดการสถานบันเทิงมาทาบทามเป็นโคโยตี้แทนได้ล่ะเนี่ย ถึงจะเงินดีมากๆ ก็เหอะ ใครจะไปกล้าทำ

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • สถานะ คนคุย   ตอนที่ 16 สารภาพ

    ตอนที่ 16 สารภาพเมื่อเดินทางมาถึงคอนโดฟาริญรีบนำกระเป๋าเดินทางไปเก็บอีกห้องทันที แล้วเดินมาหาพี่ชาย“เฮียฟินวันนี้ฟ่างขอไปผับนะ”“พรุ่งนี้วันจันทร์”“ไม่เมาแน่นอน นะๆ วันนี้เพื่อนฟ่างหยุดงานพอดี โอกาสที่จะเที่ยวด้วยกันครบสามคนมันยากมากนะเฮีย”“อือ ไปพร้อมเฮีย จะกลับค่อยโทรมาบอก เพราะวันนี้เฮียจะเข้าไปตรวจงานที่คลับ”“ค่ะ ไปสี่ทุ่มใช่ไหมคะ”“อื้อ”“งั้นฟ่างขอตัวไปนอนเอาแรงก่อนนะ”“เดี๋ยวก่อน”ฟาริญหันหลังเดินกลับเข้าห้อง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อพี่ชายเรียกไว้“ไปเอาภาพนั้นมาจากไหน”“เพื่อนส่งมาให้”“แล้วเป็นอะไรกับจันทร์เจ้า”“จันทร์เจ้าไหนคะ” ฟาริญแสร้งตีหน้ามึนกับคำถามพี่ชาย “ใครคือจันทร์เจ้า”“ไม่ได้รู้จักกันใช่ไหม”“ไม่รู้ค่ะ เฮียฟินก็พามาแนะนำสิ ฟ่างจะได้รู้จัก”“เฮียไม่ได้คิดจริงจัง ไม่นานก็คงเลิก”“การกระทำดูขัดกับคำพูดนะคะพี่ชาย บอกจะเลิกทำไมตาดูเศร้าแบบนั้นล่ะคะ”“พูดมาก”“ฟ่างอยากให้เฮียฟินเปิดใจนะ เพราะผู้หญิงทุกคนไม่ได้เลวร้ายเหมือนแฟนเก่าเฮียทุกคนหรอก ไม่มีใครเขาทรยศหักหลังแฟนด้วยการไปเอากับเพื่อนสนิทหรอกค่ะ”“...”“ฟ่างไม่ได้ตอกย้ำนะ แค่อยากให้เฮียฟินเปิดใจ ไปนอนดีกว่า”@ผับ

  • สถานะ คนคุย   ตอนที่ 15 หิรัญกุล

    ตอนที่ 15 หิรัญกุลรถสปอร์ตคันหรูชะลอความเร็วเลี้ยวเข้ามาในรั้วบ้านหิรัญกุลบ้านหลังใหญ่สีขาวตั้งตะหง่านอยู่หน้าซอยถนนอมรึก เจ้าของที่ดินนับร้อยไร่ในบริเวณในเขตชานเมืองและที่ดินทำเลทอง เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง“สวัสดีครับคุณยาย”“มาตั้งแต่เมื่อไรลูก”“พึ่งมาถึงครับเจอแม่บ้านพอดี เขาบอกยายจิบชาอยู่ที่สวนผมเลยมาหาก่อน”“มาๆให้ยายกอดหน่อย” ปริชญ์เข้าไปสวมกอดผู้เป็นยายถึงแม้อายุเข้าสู่เลขแปดแต่ยังคงแข็งแรงกระฉับกระเฉงราวกับสาวแรกรุ่น “แล้วแม่กับน้องไปไหนกันครับ” “อบรมเด็กแสบทำขนมอยู่ในครัวไทยนู่น” “หึๆ” ปริชญ์หัวเราะน้อยๆเมื่อนึกถึงน้องสาวที่อายุห่างกันถึงเจ็ดปี ความแสบความซนของเธอผมรู้ดีว่ามีฤทธิ์มากแค่ไหน แต่พออยู่บ้านกลายต้องเป็นคุณหนูผู้แสนเรียบร้อย แต่ก็มีบางครั้งที่หลุดคาแร็คเตอร์จนผู้เป็นยายกับแม่ปวดหัวอยู่บ่อยครั้ง “ยายพยายามอบอรมให้เป็นผู้หญิงกับเขาบ้างแต่ก็ยังเป็นม้าดีดกะโหลกเหมือนเดิม” คุณหญิงนวลละอองส่ายหน้าไปมากับความแสบซนของหวานสาว แต่นั่นก็ทำให้เขายิ้ม หัวเราะมีความสุขได้ทุกครั้ง “เฮีย” “นั่น เสียงมาก

  • สถานะ คนคุย   ตอนที่ 14 ไถ่โทษ

    ตอนที่ 14 ไถ่โทษในเวลาต่อมารถคันหรูจอดสนิทในลานจอดรถชั้นใต้ดินคลับ TRADA เธอก็รีบเปิดประตูลงทันที“จันทร์เจ้า”“แยกกันตรงนี้นะคะ จันทร์เจ้าไม่อยากเป็นขี้ปากคนอื่น”“ยังไม่หายโกรธอีกหรือไง”“ค่ะ” เธอตอบเสียงสะบัดก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปยังห้องแต่งตัวแต่ยังไม่ทันก้าวพ้นประตู เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้เธอต้องหันกลับไปมอง “คุณจันทร์เจ้าครับ” “มีอะไรหรือเปล่าคะ” บอดี้การ์ดที่เฝ้าอยู่ทางเข้าสำหรับพนักงานเรียก เธอจึงหันไปมองด้วยความแปลกใจแล้วเลิกคิ้วขึ้นถาม “เฮียฟินแจ้งไว้ว่าก่อนเข้างานให้ขึ้นไปพบที่ห้องทำงานชั้นบนด่วนครับ” “ขอบคุณนะคะ” ฉันก้มหัวขอบคุณเล็กน้อยแล้วเดินเข้าห้องแต่งตัวทันที ไม่สนใจคำสั่งคนเบื้องบนเพราะยังโมโหที่อีกฝ่ายเป็นเหตุทำให้โทรศัพท์เธอพังไม่หาย “เป็นอะไรจันทร์เจ้า หน้ามุ่ยมาเชียว” “หงุดหงิดคนค่ะพี่ส้มใส” “เอ๊ะ เป็นหนุ่มคนไหนหนอ” ส้มใสยิ้มแซว “ไม่ต้องแซวเลย ไปแต่งตัวดีกว่า” คล้อยหลังเธอไม่นานเฟิร์นเลขาผู้จัดการของเนตรทรายวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาภ

  • สถานะ คนคุย   ตอนที่ 13 ความลับ (แตก)

    ตอนที่ 13 ความลับ (แตก)@มหาวิทยาลัย“จันทร์เจ้า”“อุ๊ย พฤกษ์ตกใจหมดเลย” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้ร่างบางชะงักหันไปมองคนเรียก“มีอะไร”“คิดถึง”“ไม่ต้องมาอ่อยเหยื่อ เพราะไม่ติดกับแน่นอนจ้า”“ใจแข็งวะ” พฤกษ์โอดครวญแต่ใบหน้ากลับยิ้มกว้างแววตาแพรวพราวตามประสาผู้ชายเจ้าชู้“เดี๋ยวเดินไปส่งคณะ”“ไม่ต้องก็ได้ ไม่เดินหลงหรอก”“เมื่อกี้ใครมาส่ง”“อะไรใครมาส่ง ไม่มี๊” ฉันมองหน้าเขาด้วยความตกใจก่อนจะโบกมือ ส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน“โกหก”“วินมั้ง”“วินขับรถหรูเนาะ”“แก๊ปมาส่ง”“ไม่เนียน”“ไม่มีอะไร”“ลูกค้ามาส่งหรอ”“ก็รู้ว่าไม่รับงานบนเตียง”“ไม่ใช่ ก็คิดว่าลูกค้าที่รับงานกินข้าวด้วยไง”“เออ ใช่ๆ แต่อันนี้ไม่ใช่กินข้าว แต่แค่ให้นั่งมามหาลัยพร้อมกัน วิธีบอกเลิกสาวแต่สาวไม่ยอมเลิก ตอแยไม่หยุดเลยใช้วิธีนี้” อยากกราบสมองที่ผุดไอเดีย คำพูดแก้ตัวได้สดๆร้อนๆ“เชื่อยาก”“เอ้า ไม่เชื่อจะให้อธิบายทำไมไม่รู้”“พยายามจะเชื่อแล้วกัน แล้ววันนี้เลิกเรียนกี่โมง”“วันนี้มีเรียนเต็มวัน 17.00 นู่นแหละบางทีอาจารย์ก็อาจปล่อยเลท”“เย็นนี้ไปกินข้าวกับป่ะ”“ไม่ว่าง ต้องรีบกลับไปทำงาน เดี๋ยวโดนเจ๊นาวกินหั

  • สถานะ คนคุย   ตอนที่ 12 ติดใจเหยื่อ

    ตอนที่ 12 ติดใจเหยื่อ “ไอ้ฟินๆ”“มีอะไร”“น้องคนเมื่อกี้ใครวะเห็นเดินออกไปพร้อมเจ๊มะนาว โคตรน่ารักเลย” นาวินทร์ที่เปิดประตูเข้ามารีบเปิดปากถามเพื่อสนิททันทีด้วยความตื่นเต้น “กูว่าน้องเขาหน้าตาคุ้นๆ” เด่นภูมิพูดขึ้นเพราะเขาเองก็รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเจอที่ไหนสักที่ แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก“ดาวคลับ TRADA ไง จำไม่ได้เหรอ”“มึงอย่ามาอำไอ้ฟิน”“จริงครับคุณภูมิ คุณวินทร์ ผมคอนเฟิร์มได้ว่านั่นน่ะน้องจันทร์เจ้าตอนไม่แต่งหน้า ดูน่ารักมากๆเลยใช่ไหมล่ะครับ” ตฤณที่พูดยิ้มๆ ถึงกับชะงักกึกเมื่อเห็นสีหน้าผู้บริหารคนใหม่ตวัดตาดุมองจนเสียวสันหลังวาบ “ผมก็ชมน้องเขาปกติครับคุณฟิน ไม่มีอะไรเลยครับ”“มึงดูหวงๆนะไอ้ฟิน ความสัมพันธ์พัฒนาก้าวกระโดดหรอ”“เปล่า”“มีพิรุธฉิบหาย”“ดูเชิงเขา โดยการปลอมเป็นเหยื่อ สุดท้ายทำได้ไม่นานเจอความน่ารักของเสือสาวเข้าไปใจเหลวอ่ะดิมึง” นาวินทร์พูดเย้าเพื่อนสนิทที่นานๆทีจะเห็นมันถูกใจใครสักคนจนตาเป็นประกายวาววับ“พูดมากนะพวกมึง แล้วมาทำไม”“มาเที่ยวดิ ถามแปลกๆ มาคลับมึงจะให้กูมารอใส่บาตรตอนเช้ามั้ง”“กวนตีนจังนะไอ้วินทร์” ปริชญ์บ่นเพื่อนพร้อม

  • สถานะ คนคุย   ตอนที่ 11 เจ้านายคนใหม่

    ตอนที่ 11 เจ้านายคนใหม่หลายวันต่อมา @TRADA คลับ ในห้องแต่งตัวเหล่าสาวๆวุ่นวายอีกครั้งเมื่อข่าวใหม่ที่ได้รับมาสร้างความอยากรู้อยากเห็นให้กับพวกเธอ ว่าเจ้าของคลับคนใหม่จะเป็นใคร จนอยากจะเลิกงานไวๆจะได้ยลโฉมหน้าสักที “เจ๊นาว ผู้บริหารคนใหม่คือใครเหรอคะ” “ลูกชายเสี่ยภุชงค์” “จะใจดีแบบเสี่ยไหมหนอ” “รอดูเอาเอง แต่บอกได้คำเดียวว่าหล่อลากไส้ เห็นครั้งแรกรับรองตะลึงจนตาค้างแน่นอน”“อ๊ายยย อยากเห็นๆ เขาเคยมาที่คลับเราไหมเจ๊หรือเขาไปเที่ยวโซนผับที่เปิดใหม่มากกว่า” ส้มใสเอ่ยถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น“มาแต่โซนคลับ แล้วบอกได้คำเดียวว่ามาบ่อยมาก ทุกอาทิตย์ พวกแกต้องเคยเห็นบ้างแหละ และเขาก็เข้ามาบริหารงานได้หนึ่งอาทิตย์แล้วด้วย”“จริงเหรอเจ๊”“ใช่ บางทีพวกแกอาจจะเจอแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเขาคือใครก็ได้”“หู้ว อยากเจอไวๆอ่า”“อ๋อ อีกเรื่องขอย้ำกับทุกคนอีกครั้งนะ เรื่องอายุของจันทร์เจ้า อย่ามีใครเผลอพูดออกไปเด็ดขาด” “มีอะไรหรือเปล่าเจ๊ ตำรวจจะลงหรอ หนูอายุยี่สิบแล้วไม่มีปัญหาแน่นอน” จิณห์วราที่เปิดประตูเข้ามาได้ยินทันพอดี จึงรีบ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status