LOGINShare
บทที่ 2 ลูก
publish date:
2026-08-04 22:58:13แต่ถึงจะกดดันอย่างไร คุณหมอกระดูกก็รู้ดีว่า...คนอย่างดลวัฒน์ไม่มีวันปริปากยอมรับแน่ เขาจึงถอนหายใจ ก่อนจะทิ้งถ้อยคำเตือนสติ
“กูขอละ จะทำอะไรก็ช่วยมีความเป็นคนด้วย” เพียงเท่านี้นับว่าใจร้ายกับสิรินดามากแล้ว ขืนเพื่อนเขายังคิดจะทำตัวร้ายกาจไปมากกว่านี้ ก็คงเป็นสัตว์เลื้อยคลานประเภทหนึ่งแล้ว
เสียงรถที่แล่นเข้ามาในรั้วบ้านทำให้คนที่ยังไม่ได้นอนผุดลุกขึ้นมาจากโซฟาที่อยู่หน้าจอทีวีบางเฉียบ เมื่อคนที่เธอเฝ้ารอกลับมาแล้ว เพียงแต่ว่ามีใครอีกคนกลับมาด้วย
“พี่พร้อม”
“ไอ้ดลมันเมาครับ” พาริยะเอ่ยขณะพยุงร่างเพื่อนที่เมาแอ๋จนแทบไม่ได้สติลงจากรถ ถึงขั้นที่ไม่รู้ว่าเวลานี้ตัวเองอยู่ที่ไหน
“ไจ๋ช่วยค่ะ” หญิงสาวอาสา พร้อมเข้าไปช่วยประคองคนเมาที่มีกลิ่นเหล้าคละคลุ้งและพาขึ้นไปยังห้องนอนด้วยความทุลักทุเล
“ขอบคุณนะคะที่พาพี่ดลมาส่ง”
“น้องไจ๋รับมือไหวนะครับ” พาริยะถาม เพราะรู้ดีว่าขนาดตอนมีสติดีเพื่อนเขายังรับมือได้ยาก ในตอนไม่มีสติแบบนี้เขาไม่อยากคิดเลยว่าจะยากขนาดไหน
เมื่อเห็นหญิงสาวผงกศีรษะเป็นการยืนยัน คุณหมอกระดูกก็วางใจและเตรียมจะก้าวถอยออกไป สายตามองไปยังเพื่อนตัวดีที่กำลังนอนหลับอยู่ พลันส่ายหัวด้วยความระอา นึกคาดโทษในใจว่า สักวัน ‘มึงจะน้ำตาเช็ดหัวเข่า’ เพราะคงไม่สามารถหาผู้หญิงแบบสิรินดาได้อีกแล้ว ใครมันจะทนผู้ชายบ้างานแถมยังปากร้ายแบบดลวัฒน์ได้
หลังจากที่ภายในห้องเหลือเพียงสองคน สิรินดาก็ขยับไปใกล้เตียงแล้วเริ่มถอดเสื้อของดลวัฒน์ออก เพื่อจะได้ทำความสะอาดเนื้อตัวให้ เหลือไว้เพียงกางเกงขายาวที่ไม่ได้แตะต้อง
“อือ ไอ้พร้อม” คนเมาลืมตาขึ้นมองหลังสัมผัสได้ถึงความเย็นบนตัว เมื่อพบว่าคนที่กำลังยุ่มย่ามกับตนเป็นใครก็รวบตัวของสิรินดาเข้าไปกอดทันที
“พี่ดลปล่อยไจ๋ก่อนคะ ไจ๋จะเช็ดตัวให้”
ดลวัฒน์ไม่ได้ทำตามคำขอของหญิงสาว กลับพลิกตัวร่างบางให้ลงมาอยู่ใต้ร่างตน แล้วเคลื่อนใบหน้าไปแนบชิดคลอเคลีย
“พี่ดล” หญิงสาวใช้มือดันอกแกร่ง ก่อนสองมือนั้นจะถูกรวบขึ้น
“พี่อยากทำอย่างอื่นครับ” ชายหนุ่มบอกจุดประสงค์แล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตา “อยากให้พี่รักไหม ถ้าอยาก เธอก็ควรเชื่อฟังพี่”
สิรินดานิ่งเงียบไปก่อนจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตา
“แล้วพี่ดลรักไจ๋บ้างหรือยังคะ” นอกจากเซ็กซ์ที่เขาต้องการจากเธอ แล้วเขายังต้องการความรักจากเธอด้วยไหม
คราวนี้ชายหนุ่มกลับเงียบไป
“ไม่เคยเลยหรือคะ” เธอไม่ใช่พวกไม่ยอมรับความจริง แต่ก็เป็นพวกมีความพยายามสูง จึงอยากรู้ว่าที่ผ่านมาเขาเคยคิดจะรักเธอสักครั้งไหม
“ไว้เดี๋ยวเธอก็รู้เอง”
บทที่ 2 ลูก
ดลวัฒน์ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงของนาฬิกาปลุก ก่อนค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง นวดขมับเบา ๆ สองสามที เพราะอาการเมาค้างทำให้ตอนนี้เขารู้สึกปวดศีรษะแถมยังอ่อนเพลีย เมื่อเหลือบมองไปยังนาฬิกาแขวนก็พบว่าเป็นเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว
วันนี้เป็นอีกวันที่เขาได้หยุด หลังจากทำงานแบบแทบไม่ได้พักมาหลายวันติด ตามการจัดตารางงานของย่าผู้ประเสริฐของเขา แต่ก็เพราะมีเคสผ่าตัดแบบเร่งด่วนเข้ามาด้วย จึงทำให้งานล้นมือจนเขาแทบไม่มีเวลาพัก
ชายหนุ่มก้าวลงจากเตียง แต่เดินไปเพียงไม่กี่ก้าวก็เผลอเหยียบอะไรบางอย่างเข้า เมื่อมองลงไปมองพบว่าเป็นกางเกงที่เขาสวมเมื่อวาน
แล้วความทรงจำก็วิ่งเข้ามาในหัวสมอง เมื่อคืนนี้เขามีเซ็กซ์กับสิรินดา มิน่าถึงได้รู้สึกปวดเมื่อยขนาดนี้ชายหนุ่มก้มไปเก็บกางเกงแล้วโยนเข้าตะกร้าที่อยู่มุมห้อง ก่อนจะหายเข้าไปในห้องน้ำได้ประมาณยี่สิบนาที แล้วออกมาในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้า
ใช้เวลายืนจัดแต่งทรงผมอยู่หน้ากระจกเล็กน้อยก็ลงมายังชั้นล่างของบ้าน เห็นสิรินดากำลังยกจานอาหารเช้ามาเต็มสองมือ จึงยื่นมือไปช่วยรับจานไข่กระทะมาวางไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงเดินไปหยิบเหยือกน้ำส้มจากตู้เย็นออกมา เพราะรู้ว่าสิรินดาจะต้องดื่มมันแทบทุกเช้า“เมื่อคืนพี่ป้องกันหรือเปล่า” ดลวัฒน์ถามก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับหญิงสาว
“ป้องกันค่ะ”
“อืม” ชายหนุ่มขานรับสั้นๆ แต่น้ำเสียงนั้นดูโล่งใจ ทำเอาคนตอบหน้าเจื่อน
ทั้งที่ในตอนนี้ทุกอย่างก็พร้อมหมดแล้ว เขาอายุสามสิบสี่ ส่วนเธอยี่สิบเก้า แถมยังไม่มีปัญหาเรื่องฐานะและเวลามันพร้อมยิ่งกว่าพร้อม
ที่สำคัญการมีครอบครัวที่สมบูรณ์คือเป้าหมายหนึ่งในชีวิตของหญิงสาว แต่คนตรงหน้าของเธอกลับเอาแต่บอกว่ายังไม่พร้อม
หญิงสาวเหลือบมองคนฝั่งตรงข้ามแล้วตัดสินใจพูดออกมา
“เรื่องลูก ที่จริงแล้วเรามีกันตอนนี้ก็...”
“อย่าคิดไร้สาระ พี่เคยบอกเธอแล้วว่าพี่ยังไม่อยากเป็นพ่อตอนนี้” ดลวัฒน์ปรามเสียงกระด้างอย่างไม่สบอารมณ์
“แต่พี่ดลคะ..." หญิงสาวพยายามเอ่ยขึ้นอย่างอ้อนวอน หวังจะขออุทธรณ์อีกครั้ง
“อย่าพูดไม่รู้เรื่อง เธอก็รู้ว่าพี่ไม่ชอบ“ ดลวัฒน์กล่าวเสียงแข็ง ก่อนจะวางช้อนลงด้วยท่าทีรำคาญใจและขยับลุกขึ้นจากโต๊ะ
Latest chapter
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 9 ความเปลี่ยนแปลง 2
บทที่ 9 ความเปลี่ยนแปลง 2 สองวันต่อมา “ดลล่ะ” อรอุมาส่งเสียงหวานร้องถามพาริยะที่โรงอาหารของโรงพยาบาลในเวลาพักเที่ยง แล้วชูถุงขนมสีสันสดใสให้อีกฝ่ายดู “เราซื้อขนมมาฝากดล” “ลาพักหนึ่งอาทิตย์” พาริยะตอบก่อนเหลือบมองแล้วทำสีหน้าละเหี่ยใจ เพราะความวุ่นวายกลับมาแล้ว หลังจากหญิงสาวกลับมาจากดูงานโรงพยาบาลที่ต่างประเทศกับย่าของดลวัฒน์ “ดลป่วยเหรอ แล้วเป็นอะไรมากไหม” อรอุมาถามฉับพลัน “คนป่วยอะเมียมัน มันเลยลาไปดูแลเมีย” พาริยะไม่ได้แปลกใจที่หญิงสาวตรงหน้าจะคิดไปแบบนั้น เพราะใครๆ ก็รู้ว่าเพื่อนเขาบ้างานแค่ไหน ไม่เคยลางานติดต่อกันเป็นอาทิตย์หรอก “ก็ผัวที่ดีอะเนอะ” ชายหนุ่มตอกย้ำให้คนฟังต้องกัดปากอย่างขัดใจ “ถามจริงเถอะ เธอไม่รู้จริงๆ เหรอว่าดลไม่ได้รักเด็กนั่น ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่เคยแคร์เลยด้วยมั้ง” ถ้อยคำที่อรอุมาใช้เรียกสิรินดา ทำให้พาริยะถึงกับวางช้อนลง แล้วเงยหน้ามองอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ “แล้วอรเอาอะไรมามั่นว่าไอ้ดลมันไม่รัก ไม่แคร์น้องไจ๋” หมอหนุ่มเลิกคิ้วสูง
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 8 ความเปลี่ยนแปลง 4
“ไจ๋ตอบให้แทนนะคะ สามครั้งค่ะ” สิรินดาว่าตามความจริง แต่งงานกันมาสามปี แต่มีแค่สามครั้งที่เขาพาเธอออกไปทานข้าวนอกบ้าน หนึ่งครั้งคือ ถูกแม่สามีสั่ง อีกครั้งตอนที่จำได้ว่าลืมวันเกิดเธอ อีกครั้งเป็นตอนที่เธอเอ่ยปากร้องขอ ซึ่งเธอก็พยายามเต็มที่แล้วที่จะเข้าใจภาระหน้าที่ของสามี เธอถึงพยายามไม่เรียกร้องสิ่งนี้ เพราะที่จริงแค่ได้กินข้าวกับเขาไม่ว่าจะที่ไหนก็เพียงพอแล้ว “ไจ๋ถึงต้องถามค่ะ” เธอเอาความจริงตีแสกหน้าเขา จะบอกว่าสามีสนใจงานมากกว่าเธอ ก็คงจะถูกส่วนหนึ่ง ดลวัฒน์เงียบไปหลายอึดใจทีเดียว “ไว้ไปถึงเธอก็รู้เอง” ชายหนุ่มบอกเพียงเท่านี้ ก่อนเดินไปดึงข้อมือของสิรินดาเพื่อเร่งให้ขึ้นไปแต่งตัว “ไปแต่งตัวได้แล้ว” ส่วนตัวเขาอยู่ในชุดที่พร้อมจะออกจากบ้านเรียบร้อยแล้ว ในเวลาหกโมงครึ่งทั้งสองคนก็เดินทางออกจากบ้านหลังงาม วันนี้ดลวัฒน์เลือกรถ Porsche Cayenne ลูกรักออกมาใช้งาน ร้านอาหารที่ชายหนุ่มเลือกเป็นร้านอาหารไทยฟิวชันบรรยากาศดีริมแม่น้ำเจ้าพระยา มองเห็นวิวสะพานพระราม 8 สวยงามในยามพระอาทิตย์ตกดิน
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 8 ความเปลี่ยนแปลง 3
ดลวัฒน์ถึงกับต้องขบปากเพื่อครุ่นคิดถึงคำพูดเหล่านี้ซ้ำไปซ้ำมาอยู่เกือบหนึ่งชั่วโมง โดยที่ยังดึงความสนใจกลับมาที่งานวิจัยไม่ได้ เขายกมือขึ้นนวดขมับและท้ายทอย ในหัวยังคงมีคำพูดของพาริยะลอยเข้ามาอย่างต่อเนื่อง “งั้นมึงก็หย่าเถอะ กูบอกตรงๆ กูสงสารน้องไจ๋ เขารักมึงมาก แต่มึงก็เสือกไม่รักเขาเลย” ชายหนุ่มใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้ม หรือว่าเขาควรจะ... RrrrRrrr แต่ความคิดนี้ก็มีอันต้องหยุดลง เพราะเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อพบว่าปลายสายคือใคร ก่อนคว้ามันขึ้นมากดรับ ตลอดการสนทนาสีหน้าของดลวัฒน์มีความไม่สบายใจฉายชัด “ไว้จะติดต่อไป” หลังจากวางสาย ดลวัฒน์มองเวลาในหน้าจอสมาร์ตโฟนก็พบว่าเกือบจะสี่โมงเย็นแล้ว เขาจึงวางมือถือไว้ที่ตำแหน่งแท่นชาร์ต ก่อนจะจัดการรวบเอกสารงานวิจัยไปเก็บไว้ที่ตำแหน่งเดิมและมุ่งตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียง มองสิรินดาที่ยังคงนอนหลับอยู่ แล้วใช้มือวัดอุณหภูมิของหญิงสาว เมื่อไม่มีอะไรต้องกังวลใจแล้วก็โล่
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 9 ความเปลี่ยนแปลง 2
บทที่ 9 ความเปลี่ยนแปลง 2 สองวันต่อมา “ดลล่ะ” อรอุมาส่งเสียงหวานร้องถามพาริยะที่โรงอาหารของโรงพยาบาลในเวลาพักเที่ยง แล้วชูถุงขนมสีสันสดใสให้อีกฝ่ายดู “เราซื้อขนมมาฝากดล” “ลาพักหนึ่งอาทิตย์” พาริยะตอบก่อนเหลือบมองแล้วทำสีหน้าละเหี่ยใจ เพราะความวุ่นวายกลับมาแล้ว หลังจากหญิงสาวกลับมาจากดูงานโรงพยาบาลที่ต่างประเทศกับย่าของดลวัฒน์ “ดลป่วยเหรอ แล้วเป็นอะไรมากไหม” อรอุมาถามฉับพลัน “คนป่วยอะเมียมัน มันเลยลาไปดูแลเมีย” พาริยะไม่ได้แปลกใจที่หญิงสาวตรงหน้าจะคิดไปแบบนั้น เพราะใครๆ ก็รู้ว่าเพื่อนเขาบ้างานแค่ไหน ไม่เคยลางานติดต่อกันเป็นอาทิตย์หรอก “ก็ผัวที่ดีอะเนอะ” ชายหนุ่มตอกย้ำให้คนฟังต้องกัดปากอย่างขัดใจ “ถามจริงเถอะ เธอไม่รู้จริงๆ เหรอว่าดลไม่ได้รักเด็กนั่น ไม่สิ ต้องบอกว่าไม่เคยแคร์เลยด้วยมั้ง” ถ้อยคำที่อรอุมาใช้เรียกสิรินดา ทำให้พาริยะถึงกับวางช้อนลง แล้วเงยหน้ามองอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ “แล้วอรเอาอะไรมามั่นว่าไอ้ดลมันไม่รัก ไม่แคร์น้องไจ๋” หมอหนุ่มเลิกคิ้วสูง “
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 8 ความเปลี่ยนแปลง 2
ด้านสิรินดาเวลานี้กำลังนั่งรอรถในจุดบริการรถแท็กซี่ แม้เธอเป็นทั้งลูกและหลานสะใภ้ของเจ้าของโรงพยาบาล แต่ก็ไม่คิดจะใช้อภิสิทธิ์ใด และเลือกมานั่งรอเพื่อต่อคิวเหมือนกับคนอื่นๆ เพียงไม่นานแท็กซี่สีเหลืองเขียวก็เข้ามาจอด สิรินดาลุกขึ้นเมื่อถึงคิวของตน ทว่าเพียงก้าวเดียว มือของหญิงสาวก็ถูกรั้งไว้ ก่อนจะหันไปเห็นดลวัฒน์ “เธอไม่ไปแล้วครับ ขอโทษทีครับ” เจ้าของเสียงเข้มหันไปบอกกับเจ้าหน้าที่ ณ จุดบริการ พร้อมกับรั้งข้อมือของภรรยาให้เดินตามมา “กลับกับพี่” “ไจ๋กลับเองได้ค่ะ” หญิงสาวบอกพร้อมกับดึงข้อมือกลับเพื่อให้ชายหนุ่มหยุดเดิน “พี่ลางานไว้แล้ว” ขืนปล่อยให้เป็นแบบนั้น คนเป็นย่าได้มาฉีกอกเขาแน่ ที่สำคัญเขามีจิตสำนึกและรู้หน้าที่ของสามีดีพอ “ส่งกระเป๋ามาเร็วๆ จะได้ไปพักกัน” สิรินดามองมือที่ยื่นมารอรับกระเป๋าจากเธอนิ่ง ๆ ไม่ใช่ว่าเธอเล่นตัวหรืออยากจะให้เขาง้อ แต่ตั้งใจว่านับจากนี้จะอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง เธอไม่อยากถูกมองว่าเป็นภาระอีกแล้ว ทว่าดลวัฒน์ไม่สนท่าทีนั้น เขาตัดสินใจคว้
สถานะหมดแรงรัก บทที่ 8 ความเปลี่ยนแปลง 1
DONN : ส่งรูปภาพ DONN : นี่ตั๋วมึง นำกูไปก่อนได้เลย มันเป็นภาพตั๋วเครื่องบินที่ถูกนำมาตัดต่อเที่ยวบินขาไปและขา ตั๋วทัวร์นรก จากกรุงเทพ-นรกภูมิ DONN : ฝากสำรวจด้วยว่าร้อนมากปะ Promp-Krub : ไอ้ห่า Promp-Krub : ส่งสติกเกอร์ชูนิ้วกลาง Promp-Krub : แต่เดี๋ยวกูส่งตัวแทนกลุ่มเราไปสำรวจก่อน พาริยะก็ทำอย่างที่ว่าจริง กดส่งต่อรูปนั้นไปยังไลน์กรุป แล้วแท็กชื่อคนที่ดลวัฒน์ก็เดาได้ไม่ยาก ว่าพาริยะหมายถึงใคร @Tri-69 ฝากไปสำรวจหน่อยเพื่อน Tri-69 : ไอ้พวกสันขวาน บทที่ 8 ความเปลี่ยนแปลง 1 ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติด ก่อนที่พาริยะจะเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของเพื่อน “กูจะไปส่งน้องด้วย” หมอกระดูกว่า พลันเห็นว่ามีหมอนกับผ้าห่มอยู่บนในโซฟาตัวยาว “เมื่อคืนนอนนี่?” “อืม” ดลวัฒน์พยักหน้า “ย่ามึงก็จัดชุดใหญ่เหมือนกันนะ” พาริยะมองกองเอกสารเป็นตั้งที่วางอยู่เต็มโต๊ะทำงานของเพื่อน อีกทั้งยังมีเอกสารอยู่ใน
You May Also Like
(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก133.3K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat178.0K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.2K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.1K viewsพระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ
suyuesui137 viewsเพลิงพ่ายพิศวาส
ศรีปุรัม มณีปุรัม136 viewsจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow28 viewsลุ้นรักสัตวแพทย์พ่อหม้ายลูกติด
หอมกลิ่นอายฝน66 views
