Share

  บทที่ 2 ลูก 02

Penulis: r.mustang
last update Tanggal publikasi: 2026-08-04 22:58:21

สิรินดารีบคว้ามือร้อนไว้ “ทานข้าวต่อเถอะค่ะ ไจ๋จะไม่พูดถึงมันอีก” ถ้ามันทำให้เขาไม่สบายใจเธอก็จะไม่พูดเรื่องนี้ เพื่อหลีกเลี่ยงการทะเลาะกัน         

          แค่เขาต้องมาแต่งงานกับเธอก็คงลำบากใจมากแล้ว ที่สำคัญต่อให้เธอดันทุรังไป ลูกจะรู้สึกอย่างไรถ้าต้องเกิดมาจากความไม่เต็มใจของผู้เป็นพ่อ

          “พี่กินไม่ลงแล้ว” ดลวัฒน์ไม่คิดอ่อนลง จบประโยคก็เดินไปคว้ากุญแจรถสปอร์ตของตน โดยไม่สนใจเลยว่าอาหารจานนั้นคนทำใส่ใจแค่ไหน ไม่กี่นาทีรถคันหรูก็เคลื่อนตัวออกจากบ้าน ทิ้งความเงียบงันไว้เบื้องหลัง

          หญิงสาวได้แต่มองตามไปพร้อมกับความปวดหนึบหนับที่แทรกซึมเข้ามาในจิตใจ

          “เป็นอะไรไปไจ๋ เราเห็นไจ๋นั่งเขี่ยข้าวเกือบจะสิบนาทีแล้ว” กีรติร้องถามเพื่อนสนิทด้วยสีหน้าแววตาเป็นห่วง เธอสังเกตเห็นสีหน้าเจื่อนๆ ตั้งแต่สิรินดามาถึงแล้ว วันนี้เพื่อนสนิทอาสามาช่วยงานเธอที่ร้านคาเฟแมวแห่งนี้ ด้วยเพราะขาดพนักงานกะทันหัน

          “เรื่องคุณดลหรือไจ๋” กีรติเดา เพราะชีวิตคู่ของสิรินดานั้นไม่เคยมีความหวานเหมือนกับคู่อื่นๆ มีแต่ความขมเสียมากกว่า

          “ไม่มีอะไรหรอกจ้ะกี๋”

          “ไจ๋ เราห่วงไจ๋นะ” กีรติรู้ว่าเพื่อนไม่อยากเอาเรื่องทุกข์ใจมารบกวน ที่ผ่านมาเธอจึงมักจะเป็นฝ่ายซักไซ้เสียมากกว่า ก่อนจะถามต่อ

          “เรื่องลูกอีกหรือเปล่า” สิรินดาอยากมีลูกมาตลอด เธอเป็นคนรักเด็กมาก เวลาเจอลูกเพื่อนทีไรก็มักจะขออุ้มขอช่วยเลี้ยงเสมอ จึงกลายเป็นที่รักของเด็กๆ เมื่อใดที่เห็นสิรินดาก็จะพากันกรูเข้ามาหา

          คนมีเรื่องในใจเงียบไปหลายนาที กว่าดวงหน้านวลจะพยักเบาๆ และตอบกลับไป

          “พี่ดลบอกยังไม่พร้อม”

          “สามปีแล้วนะไจ๋”

          “...”

          กีรติเอื้อมมือไปจับมือของสิรินดา “ไจ๋ กี๋ขอถามตรงๆ นะ เคยคิดจะเอ่อ…”

          “คิดจะขอหย่าน่ะเหรอ”

          กีรติพยักหน้ารับ “ถ้าไจ๋ลองเปิดใจให้คนอื่น ไจ๋อาจจะมีความสุขมากกว่านี้ก็ได้นะ” ไม่ใช่ว่าเธออยากจะยุยงให้เกิดการเลิกรากัน แต่มันเป็นเพราะเธออยากเห็นเพื่อนมีความสุข

          สิรินดาพยักหน้า เคยสิ เธอคิดมาตลอด แม้แต่ตอนนี้ก็ยังคิด

          หญิงสาวรักตัวเองไม่แพ้กัน เพียงแต่เธอแบกความหวังของใครคนหนึ่งเอาไว้ด้วย

          “แต่เรายังอยากพยายาม ถ้าเราพยายามกว่านี้ มันอาจจะดีขึ้น”

          “งั้นไจ๋จะทำยังไง หรือว่า…จะแอบปล่อยให้ท้องไปเลย” แม้จะดูไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเท่าไร แต่กีรติเชื่อว่าเพื่อนของเธอจะสามารถเป็นแม่ที่ดีได้อย่างแน่นอน ติดที่ผู้เป็นพ่อไม่ได้เต็มใจเสียขนาดนั้น

          คิดแล้วกีรติก็หนักใจแทนเพื่อน ก่อนเม้มปากยามนึกถึงบางเรื่องที่เล็ดลอดผ่านหูมา แล้วแอบลอบมองหน้าเพื่อนพลางคิดทบทวนซ้ำไปซ้ำมา ว่าควรบอกเรื่องนี้ให้แก่สิรินดารู้หรือไม่

          เพราะเรื่องนั้นเกี่ยวกับดลวัฒน์เต็มๆ และมันเป็นเรื่องที่ไม่ดีสักเท่าไร       

          เรื่องที่เกี่ยวกับคนรักเก่าของดลวัฒน์

          แต่สุดท้ายเจ้าของร้านคาเฟแมวก็เลือกที่จะเก็บมันไว้ เพราะเกรงว่าจะยิ่งทำให้หัวใจของสิรินดาย่ำแย่ไปกันใหญ่

          “ไม่ว่าไจ๋จะเลือกทางไหน กี๋ก็อยู่ข้างไจ๋นะ”

          “ขอบคุณนะกี๋” สิรินดายิ้ม รู้ว่าเพื่อนคนนี้มีความหวังดีให้แก่กันเสมอ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (09)

    “พี่บอกแล้วว่าจะอธิบายให้ใหม่ อย่าทำตัวเป็นเด็ก” ชายหนุ่มบอกด้วยสีหน้าเข้มขึ้นเป็นเท่าตัว “คนที่ทำตัวเป็นเด็ก คงเป็นพี่ดลมากกว่า ไม่ใช่ไจ๋” หญิงสาวแสยะยิ้มพร้อมสวนกลับไป “ไม่รักก็แค่หย่ากันค่ะ ไม่ใช่เอาไจ๋ไว้เป็นเครื่องมือแก้แค้น” ตลอดสามปีเธอนึกว่าเขาให้โอกาสกัน แต่ความจริงแล้วกลับเป็นเพียงเพราะต้องการมีเธอไว้แก้แค้นผู้เป็นย่า “ปล่อยค่ะ” สิรินดาพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ยืนยันในความตั้งใจของตัวเองที่จะไม่ยอมเป็นเหยื่อของเกมนี้อีกต่อไป พร้อมบิดข้อมือให้พ้นจากพันธนาการ และพยายามกัดฟันให้ตัวเองเข้มแข็ง เธอไม่อยากดูน่าสมเพชไปมากกว่านี้ แล้วหันไปหาผู้อาวุโสที่ได้แต่ยืนนิ่งตั้งรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่ทัน “ไปกันเถอะค่ะคุณย่า” ธิตาขยับเดินเคียงข้างไปกับหลานสะใภ้ เพราะเธอรู้ดีว่าควรพาหญิงสาวออกไปจากสถานการณ์ที่ตึงเครียดนี้ ดลวัฒน์มองตามทั้งสองคน ก่อนทำท่าจะก้าวไปรั้งมือเล็กๆ ของสิรินดาไว้ แต่สุดท้ายเขากลับเก็บมือไว้ในตำแหน่งเดิม ยอมปล่อยให้สิรินดาเดินไปกับผู้เป็นย่าแทน เพราะรู้ดีว่าการยื้อในเวลานี้ก็ไร้ความหมาย ชายหนุ่มยกมือขึ้นม

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (08)

    “ตาดล ที่แกทำแบบนี้ เพราะแกคิดจะแก้แค้นฉันเหรอ” น้ำเสียงของธิตาสั่นสะท้าน ไม่อยากยอมรับว่าดลวัฒน์จะทำแบบนี้เพื่อเอาคืน “ไม่พอใจหรือครับ” ดลวัฒน์ไม่มีท่าทีสลดสักนิด “ถ้าอยากให้หย่า ก็ให้ทนายจัดการมาละกันครับ” ธิตามองสบตาหลานชายที่เย็นชาและมีแต่ความอยากเอาชนะ หญิงชราถึงกับถอยหลังไปพิงกับโซฟา เพราะทรงตัวยืนไว้ไม่อยู่ “แกไม่รักหนูไจ๋ของฉันเลยเหรอตาดล” “ยังต้องถามอีกหรือครับ” คนปากดีสวนกลับไปอย่างฉับไว จนคนฟังน้ำตารื้น “งั้นเรื่องที่ฉันได้ยินว่าแกเรียกทนายเก่งไปจัดการเรื่องหย่า คงเป็นเรื่องจริงสินะ” เธอได้ยินข่าวลือนี้เมื่อวาน แต่ด้วยตารางงานที่แน่นเอี้ยด ทำให้ไม่มีเวลาค้นหาความจริง แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว “ตามนั้นครับ” พูดจบ ชายหนุ่มก็ทิ้งตัวที่เก้าอี้หนัง แล้วเอื้อมมือไปกดเปิดโน้ตบุ๊ก ราวกับว่าเรื่องที่เพิ่งจะโต้เถียงกันไป ไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร โดยที่ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าคนที่ตนกำลังเอ่ยถึงนั้นยืนห่างออกไปไม่ไกล และยังได้ยินการสนทนาที่ว่ามาทั้งหมดแล้ว สิรินดาตัวแข็งทื่อ ถ้อยคำที่แสบร้อนทำ

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (07)

    ชีวิตครอบครัวของเธอนั้นจะไปในทิศทางไหนต่อ เธอจะไม่ปกปิด เพราะความจริงอย่างไรก็เป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ และเธอต้องขอบคุณอรอุมาด้วยซ้ำ ที่ทำให้เธอตาสว่างและมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนขึ้นเร็วกว่าที่คิด “ขอตัวค่ะ” สิรินดาเดินจากมา เวลานี้เธอมีจุดหมายเดียวคือการไปตามหาความจริง หญิงสาวขึ้นมานั่งเงียบๆ อยู่หลังพวงมาลัย ยังไม่อาจขับเคลื่อนรถมินิคูเปอร์ไปไหนได้ เพราะมือทั้งสองข้างไม่มีเรี่ยวแรง แค่บังคับให้ตัวเองเดินมาถึงรถได้ก็เก่งมากแล้ว ทั้งที่เตือนตัวเองให้หาความจริงก่อนจะไปตัดสินอะไร ทว่าเธอกลับสลัดความรู้สึกเหล่านี้ไปไม่ได้ หญิงสาวสูดลมหายใจลึกๆ เข้าปอด พยายามบอกตัวเองให้คิดในแง่ดีไว้ก่อน เพราะเมื่อตรองดูดีๆ ก็รู้ว่าสามีของเธอไม่ใช่คนมีพฤติกรรมแบบนั้น เธออยากเชื่อว่าเขายังมีศีลธรรมพอที่จะไม่ทำร้ายความไว้ใจของเธอ หลังจากที่ให้กำลังใจตัวเองสิรินดาก็ไม่รอช้าที่จะสตาร์ตรถแล้วมุ่งตรงไปยังโรงพยาบาล ตามตารางงานวันนี้ ดลวัฒน์มีออกตรวจตั้งแต่ช่วงเช้าลากยาวไปจนถึงบ่ายๆ ซึ่งถือว่าเป็นวันที่ออกพบคนไข้เยอะที่สุดในรอบสัปดาห์ กระทั่งเสร็จจ

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (06)

    “ค่ะ ไจ๋ไม่ทราบ แล้วยังไงต่อคะ จุดประสงค์คืออยากบอกไจ๋ให้ทราบเรื่องนี้หรือคะ” เธอยืดอกยอมรับความจริงอย่างไม่ปกปิด “ถ้าหวังร้าย มันไม่มีผลกระทบอะไรมากมายหรอกค่ะ พี่ดลมีสิทธิ์ไปรับเพื่อนเก่าอยู่แล้ว” ถึงจะเป็นแฟนเก่า แต่ทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนเก่ากันด้วย แถมมีหลายคู่ที่พอเลิกกันแล้วก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ “แล้วมีสิทธิ์พากันเข้าโรงแรมด้วยเหรอ”เจ้าตัวพูดด้วยน้ำเสียงที่ดัง ราวกับจะตอกย้ำให้สิรินดาไม่อาจปฏิเสธความจริงที่น่าเจ็บปวดนี้ได้ “คุณหมายความว่ายังไง” สิรินดาตัวชา มือสั่นเทาเกินจะคุมไหว อรอุมาเหยียดยิ้ม ก่อนเลือกที่จะเล่นกับความรู้สึกของสิรินดาโดยไม่ยอมพูดอะไรออกมา แม้รู้ดีว่าหญิงสาวกำลังอยากได้คำตอบจนใจจะขาด เธอยังคงปล่อยให้ความเงียบคุกคามสิรินดาต่อไป จนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบห้านาทีกว่าจะหยิบภาพอีกหลายใบมาโยนให้ดู “ดูเองสิ คราวนี้ก็ตาสว่างได้แล้ว จะได้เลิกเป็นควายเสียที” สิรินดาเอื้อมมือสั่นๆ ไปหยิบภาพพวกนั้นมาพิจารณา หัวใจพลันเต้นช้าลงเรื่อยๆ ราวกับจะหยุดเต้นเสียให้ได้ ภาพแรกนั้นคือภาพที่คนทั้งคู่อยู่หน้าโรงแรมแห่งหนึ่

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (05)

    ท้ายข้อความจากคนปริศนานั้นได้แนบโลเคชันหนึ่งมาด้วย สิรินดาไม่ได้กดเข้าไปดูว่ามันคือที่ใด ด้วยกลัวว่าจะเป็นแก๊งมิจฉาชีพ จึงยังไม่ทำอะไรผลีผลาม ดาริกา เพื่อนสาวไอที ที่มีทักษะด้านนี้อย่างยอดเยี่ยม เปิดอ่านข้อความที่ถูกส่งมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขมวดคิ้วสงสัยเช่นกัน DADA :เดี๋ยวเราจะสืบให้ DADA : แต่ไจ๋สงสัยใครไหม พอถูกถาม สิรินดาก็เงียบไปเพื่อขบคิด JAI-SIRINDA: ไม่มีเลย เพราะคิดไม่ออกเลยว่าจะเป็นใครไปได้ และจุดประสงค์คืออะไร DADA : ไม่เป็นไร แต่ระวังตัวด้วยนะไจ๋ เพราะเราไม่รู้ว่ามันมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ DADA : ช่วงนี้ก็อย่าไปไหนคนเดียว JAI-SIRINDA: จ้ะ ขอบคุณด้ามากๆ เลยนะ หลังจากจบการไหว้วาน สิรินดาก็เปิดอ่านข้อความเหล่านั้นและทบทวนอีกรอบ รวมถึงพยายามกดโทร.กลับไปอีก ก่อนที่เบอร์นั้นจะปิดเครื่องหนีไป เพียงแค่สองวันเท่านั้น ดาริกาก็ได้ข้อมูลมาแล้วว่าเบอร์ที่ส่งข้อความปริศนามาให้เพื่อนเป็นใคร และเมื่อเฉลยชื่อออกไป สิรินดาก็เม้มปากเป็นเส้นตรงทันที

  • สถานะหมดแรงรัก    บทที่ 10      เกินกว่าจะรับไหว (04)

    ด้านไตรฉัตรส่ายหน้า ต่อว่าด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก “ทำตัวเป็นเด็กๆ นะพวกมึงเนี่ย” ดลวัฒน์หัวเราะออกมาเป็นสิ่งแรกหลังได้ยิน “ดูตัวเองก่อนไอ้เสี่ย เหอะ!” เวลาทะเลาะกับเมียทีก็หนีมากรุงเทพฯ ปีหนึ่งๆ มากกว่าสามครั้ง ยังมีหน้ามาว่าเขาเป็นเด็กอีก “วันนี้ไปกรึ๊บกันปะ นานๆ มาครบแก๊ง” ไตรฉัตรเปลี่ยนเรื่องคุย อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ภูมิพัฒน์จะเดินทางอีกแล้ว ไม่รู้ว่าคราวนี้จะไปท้าทายตัวเองด้วยภูเขาลูกไหน “กูไม่ว่าง” “แต่ตารางงานมึงเลิกห้าโมงตรง” “ถามจริง นี่พวกมึงทุกคนรู้ตารางงานกูหมดเลยหรือไง” ดลวัฒน์พูดเชิงตำหนิ ทว่าไตรฉัตรก็ใช่ว่าจะสลด “ของกล้วยๆ ปะ” “เหอะ เก่งจังนะไอ้ตูบไตร” ไตรฉัตรตีมึนด้วยการยักไหล่ “ไว้วันอื่นแล้วกัน” “ตกลงมึงมีนัดแล้วจริงดิ” ไตรฉัตรทำหน้าเซ็ง นายแพทย์หนุ่มพยักหน้ารับ “แล้วสำคัญกว่าเพื่อน?” ดลวัฒน์เหยียดปากแสดงตัวมาดร้าย เพราะถึงเวลาเอาคืนแล้ว “มึงมีความสำคัญด้วยเหรอวะ กูไม่ยักรู้"

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status