Share

บทที่ 54

last update Last Updated: 2025-12-24 18:01:25

“ใช่ แม้ว่าในการแข่งขันรอบแรก จวงซื่อจื่อจะได้พู่แดงไปเพียงชิ้นเดียว แต่ในการทำอาหาร รสมือของเขาดีทีเดียว”

เฝิ่นกงกง “ในการคัดเลือกรอบสองนั้น นับได้ว่าเป็นการวัดความพยายามในการเรียนรู้เป็นอย่างมากเลยนะพ่ะย่ะค่ะ เพราะถึงแม้ว่าจะกำหนดรายการอาหารให้เป็นผัดหมี่ ซึ่งเป็นอาหารที่หลาย ๆ คนย่อมต้องเคยทาน”

“แต่บรรดาคุณชายที่เข้าร่วมการคัดเลือกนั้น ย่อมไม่มีผู้ใดได้เคยเข้าโรงครัว ฝึกทำอาหารที่จวนอย่างแน่นอน ดังนั้น ด้วยปริมาณเส้นหมี่ที่กำหนดให้ห้าจินนั้น ทำให้ทุกคนสามารถฝึกหัดได้จนครบหนึ่งชั่วยาม”

“ภายในหนึ่งชั่วยามนั้น ไม่จำกัดการเลือกวัตถุดิบและเครื่องเทศ ทุกคนจึงสามารถลองทำได้อย่างไม่มีจำกัด จนกว่าเส้นหมี่ที่มีจะหมด ไม่น่าเชื่อว่ารสมือของจวงซื่อจื่อและเจียงซื่อจื่อจะรสเลิศถึงเพียงนั้น”

ทั้งเฉียนกงกงและเฝิ่นกงกงต่างสลับกันพูด ชื่นชมสองบุตรชายสายตรงของทั้งสองตระกูล

เฝิ่นกงกงเอ่ยขึ้น “รสผัดหมี่ของจวงซื่อจื่อนั้นกลมกล่อม เนื้อสัตว์ก็สุกกำลังดี คาดว่าต้องพยายามฝึกทำเป็นอย่างมากแน่ ๆ ”

“ใช

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC   บทที่ 84

    เฝิ่นกงกงมีความชมชอบในตัวบุรุษ เพราะตนเองถูกตอนเป็นขันทีตั้งแต่วัยเยาว์ ทำให้ร่างกายมีความบกพร่อง จึงไม่คาดคิดว่าบุรุษหนุ่มน้อยที่เติบโตมาอย่างสมบูรณ์พร้อมเช่นเจียงซื่อจื่อแห่งจวนเจิ้นกั๋วกงจะชมชอบบุรุษด้วยกัน!!เหตุใดเล่า!? เพราะเหตุใดเจียงซื่อจื่อที่เติบโตมาท่ามกลางกองทัพจึงได้มีความชื่นชอบเดียวกับเขาที่อยู่ในวังหลังเช่นนี้? เป็นบุรุษตัดแขนเสื้อเช่นเดียวกัน?เข้าใจแล้ว! เขาเข้าใจแล้ว!!น่าจะเป็นเพราะเจียงซื่อจื่อเติบโตขึ้นมาในกองทัพแห่งตระกูลเจียงนั่นแล การอาศัยอยู่ท่ามกลางบุรุษมากมายเป็นระยะเวลานานเช่นนั้นก็อาจจะทำให้ความชื่นชอบแปรเปลี่ยนไปได้เช่นกัน!ดีจริง! ดีจริง!เช่นนี้เขาก็สามารถสนุกกับบุรุษผู้นี้ได้อย่างเต็มที่แล้วสินะ!“เฝิ่น… กงกง…” เจียงอวี้เฉิงเปล่งเสียงครางออกมาอย่างอ่อนแรง ปลายนิ้วกระดิกเล็กน้อย “เหตุใด... ข้าจึงไม่มีแรง... เช่นนี้...”“อา...” เฝิ่นกงกงรีบจับมือหนาของเจียงอวี้เฉิงไว้อย่างนึกเคืองผู้ที่นำเขามาส่ง แต่ก็เข้าใจในความหวังดี เพราะการวางยาให้เจียงอวี้เฉิงไม่สา

  • สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC   บทที่ 83

    เฝิ่นกงกงเปิดลิ้นชักที่ตู้ไม้ข้างเตียง หยิบนำเอากำยานตำรับลับเฉพาะออกมาจุดไฟ กลิ่นกำยานสมุนไพรอ่อน ๆ ลอยขึ้นเป็นสายสีขาวเส้นเล็ก ๆ ก่อนจะจางหายไปเขานำกระถางกำยานทองเหลืองชิ้นเล็กนี้ไปวางไว้ข้างใบหน้าของเจียงอวี้เฉิง ด้วยกำยานตำรับนี้มีฤทธิ์สร้างภาพมายา ทำให้ผู้ที่สูดดมมีอาการมึนเมา ยามที่ได้สติ ฟื้นขึ้นมาก็ไม่สามารถจดจำสิ่งใดได้กำยานนี้เป็นของเล่นที่เขามักจะไว้ใช้สำหรับเด็กหนุ่มที่เขาหมายตา แต่ไม่ยินยอมให้ความร่วมมือ จนเขาจำเป็นต้องใช้ให้จ้าวเจิ้งไปลักพาตัวมาให้เขาเสพสม ก่อนที่จะส่งตัวกลับไปในยามรุ่งสางเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงนอนหลับตาพริ้ม เฝิ่นกงกงก็เดินไปดับเทียนรอบห้องให้เหลือเพียงแสงสลัวจากเทียนไม่กี่เล่มเท่านั้น เพื่อช่วยสร้างบรรยากาศแสงไฟจากเปลวเทียนที่เหลือสะบัดวูบไหวไปตามการเคลื่อนไหวภายในห้อง เสียงอาภรณ์ของเฝิ่นกงกงหล่นลงบนพื้นไม้ทีละชิ้นจนปรากฏร่างบุรุษสูงวัยผอมบางราวกับอิสตรี ไหล่กว้างบาง หน้าอกแบนเรียบเฉกเช่นบุรุษเพศทุกอย่าง แตกต่างออกไปเพียงเครื่องเพศของเขาได้ขาดหายไปเฝิ่นกงกงคลานเข่าขึ้นไปบนเตียง ก่อนจะหยิบกระถางกำยานสมุนไพรตำรั

  • สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC   บทที่ 82

    ฟู่หม่าเจียง? สนมขององค์หญิงใหญ่?เสียงอุทานของสององครักษ์ข้างกาย ทำให้เฝิ่นกงกงขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย เมื่อเห็นจ้าวเจิ้งและสวีอี้หันกลับมามองหน้าตนอย่างต้องการคำสั่งเพิ่มเติมเฝิ่นกงกงจึงได้สาวเท้าเข้าไปในห้องพักทันที โดยมีซูหมิงตามหลังเข้าไป จ้าวเจิ้งและสวีอี้ต่างหลีกทางให้เขาได้ตรวจสอบความถูกต้องของคนที่นอนอยู่ตรงหน้าอีกครั้งดวงตาสูงวัยของเฝิ่นกงกงจับจ้องไปที่ร่างบุรุษหนุ่มของเจียงอวี้เฉิงอย่างครุ่นคิด ก่อนที่เขาจะมองเห็นสิ่งหนึ่งที่ข้อมือของฟู่หม่าเจียงมือของเฝิ่นกงกงจับข้อมือของเจียงอวี้เฉิงยกขึ้นมาดูในทันที โดยที่สวีอี้ช่วยยกเชิงเทียนมาให้ใกล้ ๆ จึงได้เห็นว่ามีเชือกสีน้ำตาลเส้นหนึ่งปรากฏอยู่ โดยผูกรอบข้อมือของฟู่หม่าเจียงเฝิ่นกงกงเม้มริมฝีปากอย่างครุ่นคิด ก่อนจะหันไปสั่งซูหมิงที่เก่งกาจเรื่องวิชาตัวเบา “เจ้าจงไปสังเกตการณ์ที่ตำหนักฉางหนิงที่องค์หญิงใหญ่และฟู่หม่าเจียงประทับซิว่าเกิดเรื่องราวใด ๆ ขึ้นหรือไม่?”ซูหมิงก้มหน้ารับคำ โดยไม่มีความคลางแคลงใจใด ๆ ในทุกคำสั่งที่ออกจากปากของเฝิ่นกงกง เพราะพวกเขาเป็นคนที่เฝิ่

  • สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC   บทที่ 81

    “เอาล่ะ ฝ่าบาทเสด็จบรรทมเรียบร้อยแล้ว” เฉียนกงกงแง้มประตูตำหนักหงเต๋อปิดลงอย่างแผ่วเบา แล้วจึงไปบอกแก่เฝิ่นกงกงที่ยืนรออยู่ด้านหลัง “นี่ก็ต้นยามซวีแล้ว ประเดี๋ยวคืนนี้ ข้าจะอยู่เฝ้าฝ่าบาทเอง เจ้าก็ไปพักผ่อนเสียเถอะ”“ขอรับ” เฝิ่นกงกงขานรับ ก่อนจะล่าถอยออกมา ปล่อยให้เฉียนกงกงยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าตำหนักหงเต๋อเช่นนั้นท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา เฝิ่นกงกงเดินไปตามทางเดินเพื่อกลับจวนหัวหน้าขันทีของเขา แต่พริบตาเดียวเงาสีดำสามสายก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเฝิ่นกงกง“วันนี้ ทุกอย่างยังเป็นปกติดีขอรับ” เสียงของจ้าวเจิ้ง หัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรรายงานตามปกติ“ดีแล้ว คืนนี้จงเฝ้าระวังให้ดี เพราะองค์หญิงใหญ่และฟู่หม่าเจียงก็ร่วมประทับอยู่ในวังหลวงด้วย จะผิดพลาดไม่ได้โดยเด็ดขาด” เฝิ่นกงกงสั่งเสียงเรียบ “เอาล่ะ วันนี้พวกเจ้าทุกคนไปพักได้”“ขอรับ เฝิ่นกงกง” บรรดาองครักษ์เสื้อแพรที่เดินตามอยู่ด้านหลังก้มศีรษะเคารพเฝิ่นกงกงอย่างนอบน้อม เมื่อพากันเดินมาส่งถึงหน้าจวนหัวหน้าขันทีของเขา

  • สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC   บทที่ 80

    หลังจากเสร็จสิ้นพิธีอันเคร่งครัด ฮ่องเต้ชิงหยางไม่ได้ปล่อยให้องค์หญิงใหญ่และฟู่หม่าเจียงกลับตำหนักจงเย่ในทันที แต่กลับตรัสเรียกให้ทั้งสองตามเสด็จไปยังห้องทรงงานส่วนพระองค์แทนแสงอาทิตย์ยามบ่ายสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง โต๊ะไม้แกะสลักวางเอกสารราชกิจกองพะเนินบ่งบอกถึงความวุ่นวายของงานแผ่นดินที่พระองค์ต้องดูแล“เชิญพี่หญิงและพี่เขยนั่งก่อนเถิด” ฮ่องเต้ชิงหยางตรัสด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายขึ้นมาก เมื่ออยู่กันตามลำพังเมื่อมีแต่คนในครอบครัว พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องสวมหัวโขนอีกต่อไป “ไม่ต้องกังวลเรื่องพิธีการใด ๆ แล้ว”ชิงหว่านซินถอนหายใจอย่างโล่งอก นางเดินไปนั่งบนเก้าอี้ข้างโต๊ะน้ำชา ขณะที่เจียงอวี้เฉิงก็เลือกที่นั่งตรงข้ามอย่างสงบเสงี่ยม“น้องชายตัวดี วันนี้ทำให้พี่ต้องปวดเมื่อยไปหมด” ชิงหว่านซินแสร้งบ่นเบา ๆ แต่ในน้ำเสียงนั้นมีแววเอ็นดู ด้วยน้ำหนักของชุดพิธีการที่ต้องสวมใส่ การยืนรอเข้าเฝ้าเป็นชั่วยาม ยังมิต้องกล่าวถึงว่าเมื่อคืนเจียงอวี้เฉิงเคี่ยวกรำศึกบนตัวนางอย่างมิได้พักจนรุ่งสางอีกฮ่องเต้ชิงหยางยิ้มบาง &

  • สนมแม่ทัพขององค์หญิงใหญ่ NC   บทที่ 79

    แสงสีเงินของเช้าวันใหม่สาดส่องผ่านช่องหน้าต่างกรองแสงเข้ามาในห้องหอ เรือนหย่งเซิ่งที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของบุปผายามค่ำคืน บัดนี้กลับกำลังคึกคักด้วยนางกำนัลและบ่าวรับใช้ชิงหว่านซินในชุดพิธีการสีแดงปักลายหงส์เพลิงทองคำที่หนักอึ้ง แต่ท่วงท่ายังคงสง่างาม นางเดินเคียงคู่ไปกับเจียงอวี้เฉิง ผู้เป็นฟู่หม่าในชุดขุนนางชั้นหนึ่งปักลายนกกระเรียนที่ดูภูมิฐานและองอาจทั้งสองออกจากตำหนักจงเย่ ขึ้นรถม้าตรงไปยังวังหลวง เพื่อเข้าเฝ้าฮ่องเต้ชิงหยางตามธรรมเนียมในเช้าหลังวันอภิเษกสมรสเสียงฝีเท้าที่ก้องกังวานในความเงียบยามเช้าตรู่ของวังหลวง ชิงหว่านซินชายตามองใบหน้าคมสันของสวามีข้างกาย เจียงอวี้เฉิงเองก็รู้ตัวว่าถูกลอบมอง จึงได้หันหน้ามาสบดวงตาเมล็ดซิ่งคู่นั้น ทั้งสองต่างส่งรอยยิ้มให้แก่กัน สร้างบรรยากาศหวานชื่นจนแม้แต่เฉียนกงกงที่เดินนำทางยังอดยิ้มไปด้วยไม่ได้เมื่อมาถึงท้องพระโรงอันโอ่อ่าที่ประดับประดาด้วยผ้าไหมสีทองและภาพวาดภูมิทัศน์อันวิจิตรตระการตา เหล่าขุนนางชั้นสูงที่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมพิธีต่างยืนเรียงรายอย่างเป็นระเบียบท่ามกลางความเงียบงัน บัลลังก์มังก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status