บทที่ 53

“นึกถึงพิธีการคัดเลือกพระราชสวามีของพี่หญิงเมื่อวานก็ถือว่าช่างน่าสนใจนัก” ฮ่องเต้ชิงหยางตรัสขึ้น ท่ามกลางความเงียบในห้องทรงงาน โดยมีเฉียนกงกงและเฝิ่นกงกงคอยถวายการรับใช้

เฉียนกงกงยกน้ำชาขึ้นมาวางบนโต๊ะกว้าง “นั่นสิพ่ะย่ะค่ะ โดยเฉพาะการคัดเลือกรอบแรกนั้น เพียงแค่บ่าวยืนดูอยู่ด้านข้างของการแข่งขันก็ยังอดหัวเราะท้องแข็งไปกับท่าทางของซื่อจื่อของแต่ละจวนมิได้”

“ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า! นั่นสิ! นั่นสิ!” ฮ่องเต้ชิงหยางสรวลอย่างเบิกบาน “เสียดายนัก ข้าชักอยากให้จิตรกรหลวงวาดภาพใบหน้าของแต่ละคนไว้นัก ในยามปกติ ล้วนแต่มีท่าทีอย่างคุณชายสูงศักดิ์ในเมืองหลวง แต่ครั้นมาแข่งขันในกติกาของพี่หญิง ท่าทางของแต่ละคนนั้น แทบทนดูไม่ได้ ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!”

เฝิ่นกงกงยกยิ้มน้อย ๆ “ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ แต่องค์หญิงใหญ่ช่างปรีชานักที่คิดค้นการแข่งขันเช่นนี้ขึ้นมาได้ ในตอนแรกที่บ่าวได้ยินว่าเป็นการวิ่งแข่ง บ่าวยังเกรงว่าขุนนางสายบุ๋นทั้งหลายจะไม่พอใจ เพราะดูเป็นการแข่งขันที่ทำให้ขุนนางฝ่ายบู๊ได้เปรียบเสียเหลือเกิน”

“จริงดั่งที่เจ้าว่า