บทที่7

หลังจากผ่านพ้นความวุ่นวายและเรื่องราวบ้าๆ บอๆ ที่มหาลัย ยัยน้ำก็คะยั้นคะยอให้ฉันมานอนค้างที่บ้านของมันด้วยความเป็นห่วงกลัวฉันจะคิดมากหรือเกิดเรื่องร้ายขึ้นอีก ปฏิเสธยังไงก็ไม่ยอม สุดท้ายฉันเลยต้องยอมหิ้วกระเป๋าตามมันมานอนที่บ้านหลังโตบรรยากาศร่มรื่นของครอบครัวมัน

ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วบ้านหลังใหญ่ในยามดึกสงัด ฉันที่นอนพลิกไปพลิกมาบนเตียงด้วยความกระสับกระส่ายเกิดอาการคอแห้งผากจนทนไม่ไหว ตัดสินใจลุกขึ้นเดินงัวเงียคลำทางลงมาจากห้องนอนแขกชั้นบนเพื่อหาอะไรดื่มแก้กระหายในครัวชั้นล่าง

แสงไฟสลัวสีส้มจากตู้เย็นส่องสว่างขึ้นเมื่อฉันเปิดประตูออก เล็งหยิบขวดน้ำเย็นจัดขึ้นมาเปิดดื่มอึกใหญ่จนชื่นใจ หายร้อนผ่าวไปทั่วลำคอ

แต่ในจังหวะที่ฉันดื่มน้ำเสร็จแล้วหมุนตัวกลับหลังเพื่อจะเดินขึ้นห้องนั้นเอง...

เงาทะมึนของใครบางคนยืนซ้อนทบบดบังความมืดอยู่ด้านหลังในระยะประชิด!

ด้วยความตกใจกลัวจนหัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม สัญชาตญาณการเอาตัวรอดพุ่งพล่านขึ้นมาทันทีโดยไม่ต้องคิด ฉันเงื้อมมือเตรียมจะคว้าขวดน้ำหรือข้าวของใกล้มือปาใส่หน้าอีกฝ่ายให้เต็มแรง พร้อมกับหวีดร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนก

"เฮื้อกก!! คุณเป็นใคร!"

ทว่า ยังไม่ทันได้เหวี่ยงอะไรออกไป มือหนาของอีกฝ่ายก็ไวเป็นกรด พุ่งเข้ามาคว้าข้อมือฉันไว้แน่นในเสี้ยววินาทีจนขวดน้ำเกือบหลุดร่วงจากมือ แรงบีบที่มั่นคงตรึงแขนฉันไว้จนขยับไปไหนไม่ได้

ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง แสงสลัวจากตู้เย็นก็สาดกระทบเข้ากับใบหน้าคมคายของคนตรงหน้าเต็มตา

ไม่ใช่โจรที่ไหน... แต่เป็นผู้ชายคนนั้น!

ผู้ชายที่ฉันปล้ำ ผู้ชายที่เปิดซิงฉัน!

หัวใจฉันหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มด้วยความตกใจปนความสับสนระคนระแวงจนเสียงสั่นพร่า ดวงตาเบิกกว้างมองหน้าเขาด้วยความสับสน

"คะ... หรือว่า... คุณคือแฟนของยัยน้ำ!!"

ร่างสูงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตานิ่งสนิทคู่นั้นมองสำรวจใบหน้าตื่นตระหนกของฉันก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะเย้าแหย่

"แล้วเธอเป็นอะไรกับยัยน้ำล่ะ ถึงได้มาอยู่ที่นี่"

ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เอ่ยตอบเสียงตะกุกตะกัก

"ปะ... เป็นเพื่อนค่ะ เพื่อนสนิท"

สิ้นคำตอบนั้น รอยยิ้มร้ายกาจก็ผุดขึ้นที่มุมปากของเขา ร่างสูงก้าวเท้าเข้าประชิดตัวหนักขึ้นจนฉันต้องถอยหลังกรูดไปจนแผ่นหลังชนเข้ากับบานตู้เย็นเย็นเฉียบ เขาก้มตัวลงมาประชิดจนใบหน้าแทบชิดติดริมหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอพร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร่า

"เพื่อนสนิทยังไง... ถึงไม่รู้จักพ่อของเพื่อนสนิท หื้ม~"

วินาทีนั้น... ร่างกายของฉันแข็งทื่อเป็นหิน สมองขาวโพลนหยุดประมวลผลไปดื้อๆ

แต่เขายังไม่ยอมหยุดแค่นั้น ร่างหนากลับขยับตัวเบียดเข้าหาอย่างจงใจจนแผงอกกว้างแนบชิดบดเบียดเข้ากับหน้าอกหน้าใจของฉันที่ดันทะลักตู้เย็นเต็มแรง แรงกดทับทำเอาเต้าอวบอิ่มยุบไปตามแผงอกแกร่ง ความเสียวซ่านวาบหวิวแล่นแปลบขึ้นมาถึงสันหลังทันที

เขาก้มลงกระซิบซอกคอฉันด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นแต่ทรงพลังจนขนลุกซู่

"ลูกสาวฉัน... คบกับเด็กแก่แดดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"

สมองที่ตื้อตันพยายามเค้นหาคำพูดท่ามกลางความช็อกสุดขีด ก่อนที่ริมฝีปากสั่นระริกจะพยายามเปล่งเสียงลอดไรฟันออกมาเบาหวิวด้วยความเข่าทรุด

"คุณ... พ่อ..."

ภาพเหตุการณ์เร่าร้อนในคืนนั้น ยังคงติดตาตรึงใจและปลุกเร้าความเงี่ยนในตัวฉันให้พุ่งพล่าน ร่างกายสาวสะพรั่งที่เคยเสพสมกับพ่อเพื่อนสนิทนึกอยากลองของสูงกับผู้ชายรุ่นใหญ่อีกครั้ง ความทรงจำเกี่ยวกับลีลาอันเจนสนามและเรี่ยวแรงหนักหน่วงของเขายิ่งทำให้ความอยากทะยานขึ้นไปถึงขีดสุดจนเนื้อตัวสั่นเทา

ในความสลัวของห้องครัวยามดึก ขณะที่ฉันกำลังยืนนิ่งเป็นหินอยู่หน้าตู้เย็น ร่างสูงใหญ่ของเขาก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวจากด้านหลัง ปลายนิ้วอุ่นจัดจงใจไล้ผ่านหลังมือและต้นแขนฉันเชื่องช้า ลากวนขึ้นไปถึงหัวไหล่เปลือยเปล่าจนขนลุกซู่ไปทั้งร่าง ก่อนที่มือหนาจะสอดเลื้อยเข้ามาคว้าเอวคอดไว้ บังคับให้แผ่นหลังแนบชิดติดกับแผงอกแกร่งของเขาอย่างไร้ช่องว่าง

"มาหาอะไรกินดึกๆ ดื่นๆ ไม่กลัวอ้วนหรือไง" เสียงทุ้มนุ่มต่ำกระซิบชิดริมใบหูอย่างแผ่วเบา จงใจทิ้งน้ำหนักเสียงให้มีความหมายกำกวม

ฉันสะดุ้งเฮือก หัวใจเต้นรัวแรงด้วยความวาบหิว รีบตอบเสียงสั่นพร่า "หนู... หนักแค่สี่สิบแปดเองค่ะ"

เขาก้มลงกระซิบชิดซอกคอ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อจนเสียวแปลบ "เธอกินจุ... กินแล้วกินอีก กินตั้งสามครั้งถึงจะพอไม่ใช่หรือไง"

คำพูดแทงใจดำนั้นทำเอาฉันหน้าแดงซ่านด้วยความอายปนเสียว ปากสั่นระริกเอ่ยเสียงเบาหวิว "คุณพ่อคะ..."

เขายังคงไม่ยอมปล่อยมือ แถมมือซ้ายยังเริ่มเลื่อนต่ำลงมาลูบไล้หน้าท้องแบนราบ ลูบไล้ผ่านขอบกางเกงนอนตัวบางอย่างหยอกเย้า "หึหึ ยัยน้ำมาขออนุญาตฉันพาเพื่อนมานอนที่บ้าน บอกว่าเธอจะโดนข่มขืนจนเป็นแพนิก บอกว่าเธอต้องเสียซิงให้คนแปลกหน้าเพราะกลัวจะเสียเวอจิ้นให้คนที่ไม่ได้เลือก..."

เขาเว้นจังหวะไปนิด ปลายจมูกโด่งกดลงสูดดมความหอมจากซอกคอฉันแรงๆ จนตัวโยน ก่อนจะกระซิบต่อด้วยน้ำเสียงพร่ากระเส่า

"...หึ เลือกดีซะด้วย โดนพ่อเพื่อนสนิทเปิดซิง รู้สึกยังไงบ้างล่ะหื้ม"

"พ่อ!... หนูไม่รู้ ตอนนั้นมัน..." ฉันครางประท้วงเสียงสั่น ขาอ่อนยวบยาบเมื่อมือหนาที่วางอยู่บนเอวเริ่มขยับต่ำลง แกล้งสอดนิ้วสิ่วเข้าไปใต้ขอบกางเกงสัมผัสเนินเนื้อนุ่มนิ่มเบาๆ จนกลีบสาวที่ชุ่มฉ่ำอยู่แล้วกระตุกเกร็ง

"เอาเถอะ จะให้กลับไปแก้ไขอะไร เรามีอะไรกันไปแล้ว..." เขาหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี มือหนาบีบขยำสะโพกฉันแน่นขึ้นจนเนื้อนุ่มยุบไปตามอุ้งมือ "เธออยากได้อะไรรับขวัญหน่อยไหม"

"ไม่เอา! หนูปล้ำคุณพ่อเอง หนูร่านเอง หนูเลือกเอง อย่าทำเหมือนหนูน่าสงสารได้ไหม!" ฉันเถียงเสียงสั่น สะโพกบิดเร้าหนีสัมผัสวาบหวิวที่เริ่มล้วงควักลึกลงไปเรื่อยๆ จนเกือบจะแตะขอบกลีบอูม

เขากระตุกยิ้มร้ายกาจ มือหนายิ่งทวีความกล้า สอดนิ้วผ่านแพนตี้ลูกไม้ตัวบางเข้าไปสะกิดรูร่านที่เยิ้มแฉะเต็มไปด้วยน้ำหล่อลื่นโดยตรงอย่างถือวิสาสะ จนฉันต้องหลุดครางออกมาเบาๆ

"ปากเก่งซะด้วย..." เขากระซิบชิดริมฝีปากที่เผยอค้างด้วยความเสียว "ในตู้เย็นไม่มีของชอบเธอหรอก... แต่ของชอบของเธออยู่ตรงนี้ อยากกินอีกไหมหื้ม" พ่อเพื่อนเบียดช่วงล่างของฉันด้วยดุ้นแข็งๆ มันยังคงแข็งแรงจนน่ากลัวทั้งที่อยู่ใต้กางเกงแต่มันตุงทิ่มร่องกลีบสาวพอดิบพอดี

"แต่พ่อเป็นพ่อยัยน้ำ..."

ฉันพยายามหาเหตุผลมาต้านทานความเงี่ยนที่กำลังกัดกินสติ แต่เสียงในหัวมันเริ่มพร่าเลือนเมื่อนิ้วเรียวของเขาเริ่มขยี้เม็ดเสียวบวมเป่งวนไปวนมาอย่างรู้จุด

"เมียฉันไม่มี…ยัยน้ำ...ไม่ให้มีหลังจากหย่ากับแม่ยัยน้ำฉันโสดมาตลอดสิบปี เธอจะกลัวอะไร หรือเธอมีแฟนอยู่แล้ว" เขากดเสียงต่ำคาดคั้น นิ้วที่อยู่ในกางเกงเริ่มขยับเข้าออกรูร่องช้าๆ จนเกิดเสียงเฉอะแฉะ

ฟื้บบ

อึ้ก~

"ถ้าหนูมีแฟน... หนูจะซิงได้ยังไงคะ อ๊าส์..." ฉันแอ่นสะโพกรับสัมผัสจัดจ้านนั้นโดยอัตโนมัติ มือจิกแขนเขาแน่นด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านขึ้นสมอง

อาการแบบนี้มันมาอีกแล้วความร่านที่หยุดไม่ได้มันกำลังเล่นงานฉัน

"อ้อ~นั่นน่ะสิ... ว่าไง อยากกินไหม" เขาถามย้ำ พลางกระแทกนิ้วเข้าออกลึกขึ้นจนตัวฉันสั่นสะท้าน

"พ่อจะกรูมมิ่งหนูเหรอคะ..." ฉันหอบหายใจกระเส่า ตาพร่าเลือน

"เธอปีสี่แล้วเลยวัยเด็กมาหลายปีแล้ว อีกอย่างคนที่เริ่มคือเธอ..เธอปล้ำฉันนะเด็กไม่ดี อย่าลืมสิ~" เขาหัวเราะทุ้มในลำคออย่างชอบใจ

"อะ เอ่อ..."

ฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทั้งที่ข้างในแฉะเยิ้มจนทนไม่ไหว เอี้ยวตัวหันไปสบตาเขาในระยะห่างแค่คืบ แววตาคมกริบของอาอิฐพราวระยับเต็มไปด้วยความเจ้าชู้และประกายหื่นกระหายส่วนฉันก็แทบยืนทรงตัวไม่อยู่แล้ว

"หนู... ชอบเซ็กส์ของพ่อนะคะ...แต่เราอายุต่างกันเกินไป... แล้วก็พ่อเป็นพ่อเพื่อนสนิท... เพราะงั้น..."

ฉันสารภาพเสียงกระซิบพร่า ดวงตาฉ่ำน้ำมองเขาอย่างเว้าวอน

"ยังไงล่ะ?" เขายังคงแกล้งกดนิ้วขยี้ร่องอวบอัดไม่หยุด จนฉันต้องซบหน้าลงกับแผงอกแกร่ง หายใจหอบหนักๆ

"ช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ... จนกว่าเราจะ..ตกลงกันได้ว่าจะหยุดทำแบบนี้... ได้ไหม.."

รอยยิ้มพึงใจผุดขึ้นที่มุมปากของชายวัยกลางคนผู้เจนจัด เขาถอนนิ้วที่ชุ่มไปด้วยน้ำเงี่ยนออกมาจากกางเกงฉันช้าๆ ก่อนจะยกขึ้นมาป้ายริมฝีปากตัวเองด้วยสายตากามารมณ์

"เอาสิ... ได้เลยยัยเด็กร่าน”