6

แต่กระนั้นท่านก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะให้บุตรชายได้ร่วมหอลงโลงกับกังวาน เด็กในบ้านที่อาจจะไม่ได้ร่ำรวยมีฐานะทางสังคมอะไร แต่กลับเป็นคนดี นิสัยน่ารักและมีน้ำใจกับทุกคน ท่านรวยอยู่แล้ว จึงอยากได้คนดีคนขยันมาร่วมวงศ์ตระกูลมากกว่ารวยแต่เป็นคนไม่ดี

“ผมขอตัวก่อนนะครับคุณแม่ เอาเป็นว่ารอให้กังวานเด็กของคุณแม่ท้องก่อนแล้วค่อยมาคุยเรื่องแต่งงานกับผม”

คุณพิมพ์แก้วคิดว่าถึงแม้กังวานจะไม่ท้อง ท่านก็จะหาวิธีอื่นบีบบังคับให้ลูกชายต้องแต่งงานกับกังวานให้ได้

ท่านเมตตากังวานเป็นที่สุด คิดว่าในอนาคตพันทัพจะต้องขอบคุณท่านเสียด้วยซ้ำที่หาภรรยาที่ดีอย่างกังวานให้

พันทัพหงุดหงิดจากมารดาเป็นอันมาก ถึงแม้ว่าท่านจะบังคับเขาไม่ได้ แต่เขาก็รู้ดีว่าท่านเป็นคนไม่ยอมอะไรง่ายๆ ท่านคงจะหาวิธีให้เขาต้องแต่งงานกับเด็กกังวานอีกแน่ ๆ ด้วยความที่ท่านรักและเอ็นดูกังวานเอามากๆ แถมยังหมายมั่นปั้นมือจะยกเด็กนั่นมาเป็นเมียของเขาหลายต่อหลายครั้ง พูดกับเขาว่ากังวานดีสารพัด บางทีเขาก็คิดว่ากังวานออดอ้อนออเซาะมารดาของเขา เป่าหูให้ท่านเห็นดีเห็นงามกับเจ้าหล่อนในทุกๆ เรื่อง  

เมื่อก่อนเขายอมรับว่าเอ็นดูกังวานมากๆ แต่พอรับรู้ว่ามารดาคิดเช่นไร เขาก็เริ่มไม่สบอารมณ์อยู่หลายครั้ง แม้ลึกๆ จะยอมรับว่ากังวานเป็นเด็กสาวที่หน้าตาดี สุภาพเรียบร้อย อ่อนหวานและสวยจับจิตจับใจก็ตามที

“อุ๊ย! คุณพัน” กังวานเดินมาชนเขากับพันทัพ เธอเห็นหน้าเขาก็รีบถอยหนีทำท่าจะผละห่าง เพราะหลบหน้าหลบตาเขาได้มาหลายวันแล้ว

แต่คนอยู่บ้านเดียวกัน หนียังไงก็หนีไม่พ้น แม้ว่าเธอจะออกไปทำงานที่ห้องเสื้อชื่อดังทุกวันก็ตามที แต่การทำงานก็ย่อมมีวันหยุด

เขารีบดึงร่างของเธอเข้ามาหา ร่างน้อยถูกดึงเข้ามาปะทะกับอกกว้างของเขาเต็มแรง

“โอ๊ย!” เธอร้องออกมาอย่างตกใจกับการกอดรัดที่แสนแนบแน่นนั้น มือหนาของเขาบีบแขนของเธอจนเจ็บ

“คุณพัน กังวานเจ็บนะคะ” กังวานร้องประท้วงออกมา

“เจ็บสิดี จะได้รู้ว่าทำให้คนอื่นเดือดร้อนมันเป็นยังไง” เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“สะใจเธอแล้วสิกังวาน” พันทัพเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มดุ เขามองเธอด้วยสายตาเหยียดหยามทำเอาหญิงสาวสะบัดร้อนสะบัดหนาว กับสายตาดูถูกดูแคลนจากเขา

“คุณพันพูดอะไรคะ กังวานไม่เข้าใจ”

“อย่ามาทำไขสือ เธอคิดจะจับฉันก็ทำสำเร็จแล้วไม่ใช่เหรอ ได้นอนกับฉัน ทำให้คุณแม่มาเห็นแล้วบีบบังคับให้ฉันแต่งงานกับเธอ”

“กังวานเปล่านะคะ”

“เธอมันผู้ร้ายปากแข็ง เสียแรงที่เมื่อก่อนฉันรักและเอ็นดูเธอมาก ไม่คิดว่าเธอมันหน้าเนื้อใจเสือ คอยเป่าหูคุณแม่ ทำให้ท่านรักท่านหลงจนอยากได้เธอซึ่งเป็นแค่เด็กในบ้านมาเป็นลูกสะใภ้ ไม่อายหรือไงที่กินอยู่บ้านของเขา แต่อยากเผยอขึ้นมาเป็นนายหญิงของบ้าน” เขาผลักร่างของเธอออกห่างอย่างรังเกียจ

“โอ๊ย!” กังวานร้องด้วยความเจ็บ เสียใจกับประโยคของเขา เพราะเธอไม่เคยคิดที่จะทำอะไรแบบนั้นเลยสักครั้ง ยอมรับว่าแอบชอบเขาจริง แต่ก็แอบชอบอยู่ห่างๆ เท่านั้น ไม่เคยคิดที่จะป่ายปีนขึ้นไปอยู่ให้สูงทัดเทียบกับเขา เธอรู้ตัวเองดีว่าในสายตาของเขา เธอต่ำต้อยด้อยค่าแค่ไหน

“แล้วหลังจากนี้ล่ะ เธอมีแผนการอะไรอีก ไหนบอกฉันมาซิ” เขาดึงแขนของเธอมาหา กระชากเธอขึ้นจากพื้นพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดัน

“คุณไม่อยากแต่งงานกับกังวาน กังวานรู้ดีและคุณได้ยืนยันไปแล้วว่าจะไม่แต่งงานกับกังวานไม่ใช่เหรอคะ”

“ฉันไม่อยากแต่งงานกับเธอน่ะมันแน่อยู่แล้ว”

“คุณท่านคงไม่สามารถบังคับคุณได้หรอกค่ะ” เธอพูดออกมาอย่างขมขื่น เธอเห็นว่าเขาปฏิเสธหัวชนฝา แล้วใครหน้าไหนจะบังคับเขาได้ เธอก็เห็นว่าไม่เคยมีใครบังคับอะไรเขาได้เลยสักครั้ง

จริงๆ แล้วเธอก็รู้ว่ามารดาของเขาหมายมั่นปั้นมือให้เธอเป็นภรรยาของเขา แต่พันทัพไม่เอาเด็กในบ้าน เขาปฏิเสธหัวชนฝา ก่อนที่จะไปคบกับกนกวดี ดาราดังที่มีแต่ข่าวฉาว

พันทัพไม่สนใจข่าวลือต่างๆ นานา ของกนกวดี ประหนึ่งว่าเขาอยากจะเอาชนะมารดาและด้อยค่าเธอซึ่งเป็นเพียงแค่เด็กในบ้านที่ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่รัก

“เธอพูดถูกแล้ว ฉันจะไม่ยอมแต่งงานกับเธอเด็ดขาด เพราะผู้หญิงที่มีแต่แผนการ หวังสูงแบบเธอไม่คู่ควรกับคนอย่างฉัน”

“กังวานรู้ดีค่ะ เข้าใจดีด้วยว่าคุณพันไม่เคยรักกังวานเลย” กังวานปากคอสั่น ไม่ได้อยากให้ตัวเองเป็นเช่นนี้ ไม่อยากอ่อนแอต่อหน้าเขา แต่ทำไมเธอถึงได้เป็นแบบนี้ก็ไม่รู้

“รู้ก็ดีแล้ว” เขากอดรัดร่างของเธอเอาไว้ ทำเอาคนที่พยายามขืนตัว ต้องดันอกกว้างของเขาสุดแรง

“ปล่อยเลยนะคะ”

“ทำไมฉันต้องปล่อยเธอด้วย เธอทำให้ฉันหงุดหงิดขนาดนี้ ไม่คิดจะทำให้ฉันหายหงุดหงิดใจบ้างเลยเหรอ”

“ว้าย! คุณพัน ปล่อยนะคะ ปล่อยนะ กังวานมึนหัว” เธอหวีดร้องเสียงหลงเมื่อเขาจับร่างของเธอขึ้นพาดบ่า ก่อนจะอุ้มพาไปยังเรือนเล็ก ซึ่งเป็นเรือนพักส่วนตัวของเขา