LOGINเธอเป็นเด็กในบ้านที่เขาได้ตอนเมา แล้วอยากเผยอขึ้นมาเป็นเมียจดทะเบียนให้เขาเชิดหน้าชูตา เขารังเกียจและไม่ปรารถนา เพราะมีคนที่คู่ควรอยู่แล้ว *** ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “เธอจะนั่งอยู่ตรงนี้ให้งอกรากเลยหรือไงกัน” เขาดึงข้อมือของกังวานขึ้นมาจากพื้น ทำให้เธอร้องด้วยความเจ็บ “โอ๊ย! เจ็บนะคะคุณพัน” “ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ตรงนี้แล้ว เธอไม่ต้องแสดงให้ใครเห็นแล้วก็ได้ว่าเธอเสียใจแค่ไหน” “คุณพัน!” “เธอต้องดีใจสิ แม่ไม่อยู่ หนูคงร่าเริง คิดจะฮุบสมบัติของแม่ฉัน อย่าหวังเลยว่าจะทำแบบนั้นได้” “กังวานเปล่านะคะ” เขายังคิดว่าเธอจะฮุบสมบัติของเขาอีกหรือไง กังวานคิดอย่างเศร้าใจ “เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้เถอะ” พันทัพพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน “เตรียมใจอะไรคะ” “อีกไม่นานฉันจะหย่ากับเธอ” ประโยคของเขาเหมือนมีดกรีดลงกลางใจของเธอ รู้ว่าต้องมีวันนี้ แต่ทำไมมันช่างเร็วเหลือเกิน เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างเหนียวหนืด รู้สึกเจ็บปวดจนแทบทรงตัวไม่อยู่ ความดีของเธอไม่สามารถเอาชนะใจของเขาได้เลยอย่างนั้นหรือ “ค่ะ กังวานเข้าใจแล้ว คุณพันคงรักคุณวดีมาก”
View More“คุณพัน อย่านะคะ อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ”
กังวาน รัศมีกุญชร หญิงสาวแสนสวยที่เพิ่งผ่านพ้นจากรั้วมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ เอ่ยทัดทานเจ้านายหนุ่มที่กำลังจะปลุกปล้ำเธอทำเมียเพราะความเมามาย
ทั้งผลักไสทั้งขอร้องไม่ให้ พันทัพ อุ่นตะวัน เจ้านายหนุ่มวัยสามสิบเศษทำอะไรเธอได้ แต่ก็เหมือนกับว่า เธอไม่สามารถที่จะขัดขืนหรือต่อต้านพละกำลังอันมากมายมหาศาลของเขาได้เลย
พันทัพทั้งเมาและไม่ได้สติ หลังจากที่จักร ลูกน้องคนสนิทและสถานะเพื่อนของเจ้านาย ประคองพันทัพเข้ามาในห้องนอนด้วยสภาพที่ทุลักทุเลเต็มที ซึ่งเธอนั้นรอคอยอยู่ที่ห้องพักของพันทัพตามคำสั่งของพิมพ์แก้ว มารดาพันทัพ และผู้มีพระคุณสูงสุดในชีวิตของเธอ
ท่านฝากฝังให้เธอคอยดูแลลูกชายของท่านที่กำลังเมามาย เธอจึงต้องทำตามอย่างไม่บิดพลิ้ว ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว เธอเองก็อยากดูแลพันทัพให้ดีเช่นเดียวกัน เนื่องด้วยพันทัพดีกับเธอมาก เขาเอ็นดูเธอตั้งแต่เด็ก เคยช่วยเหลือเธอเอาไว้ตั้งหลายเรื่อง เขาจึงเป็นทั้งเจ้านายและผู้มีพระคุณของเธอ แถมยังเป็นผู้ชายที่เธอแอบรักมานานหลายปีอีกด้วย เธอจึงไม่เคยคิดที่จะมีแฟนหรือคบหาดูใจกับใคร เพราะใจของเธอนั้นได้ยกให้พันทัพไปจนหมดแล้ว
เธอสลัดเขาออกด้วยท่าทีหอบเหนื่อยอีกรอบ ก่อนจะนำผ้าขนหนูมาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้เขา แต่คราวนี้กลับโดนเขารวบไปกดลงบนเตียงนอนกว้าง แถมมือหนายังถอดเสื้อผ้าทั้งของเขาและของเธอออกจากกายจนหมดสิ้น
ในตอนนี้ทั้งเขาและเธอเหลือเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่าเท่านั้น เขาเข้าจู่โจมโรมรัน แนบชิดสนิทเนื้อ เรียกว่าถึงเนื้อถึงตัวของเธอเป็นที่สุด
ริมฝีปากร้อนของเขากรุ่นไปด้วยแอลกอฮอล์ดีกรีร้อนแรงจากงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของเขาเอง
เขาจูบซับไปทั่วเนื้อตัวของเธอ จูบที่แสนร้อนแรงทำให้เธอมัวเมากับรสจูบที่เจือไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์
เขาจูบเธอแล้ว จูบเธออีก จูบเธอเหมือนจะสูบเลือดสูบเนื้อ สูบเอาวิญญาณของเธอออกไปจากร่าง
พันทัพใช้มือนวดเฟ้นไปทั่วร่างกายเปลือยเปล่าของเธอ เขาสัมผัสเล้าโลมแตะริมฝีปากร้อนผ่าวสัมผัสเธอไปทั่วทุกอณูเนื้อ
เธอพยายามดิ้นหนี แต่เขาก็รวบมือของเธอกดไปกับเตียงนอนกว้าง แล้วสอดแทรกเรือนกายเข้าไปแนบชิดตรงหว่างขาของเธอ
แก่นกายของเขากำลังเสียดสีอยู่กับร่องสวาทของเธอ ซึ่งไม่เคยมีใครได้ทำเช่นนี้มาก่อน
“อย่าค่ะ คุณพัน ปล่อยกังวานเถอะนะคะ”
กังวานทั้งผลักไสทั้งดิ้นรนแต่ไม่เป็นผล พันทัพทั้งแนบชิดทั้งรุกเร้าเข้าหา พยายามที่จะยัดเยียดตัวตนอันแข็งแกร่งที่แสนเจ็บร้าวเข้าในร่องสวาทของเธอให้จงได้
กังวานร้องออกมาด้วยความเสียวซ่านในขณะที่เขาเข้าฝังกายอย่างล้ำลึกในร่องชุ่มฉ่ำของเธอ
แก่นกายร้อนผ่าวเข้ามาเกินกว่าครึ่ง ความแข็งร้อนนั้นยิ่งกว่าท่อนไม้แข็งๆ ที่ปักเข้ามาใจกลางร่างของเธอเสียอีก
การกระทำของเขามันให้ความรู้สึกเจ็บปวดและหวามลึกในอก อีกทั้งความอึดอัดคับแน่น อารมณ์หลากหลายประดังประเดเข้ามา ทำเอาหญิงสาวหัวหมุนติ้วยิ่งกว่าลูกข่าง ไม่คิดว่าจะมาเสียตัวให้กับพันทัพในค่ำคืนนี้ แบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัวและเขาก็มึนเมาไม่ได้สติเอาเสียเลย
“อย่านะคะ อย่าค่ะ” เธอร้องได้เพียงแค่นั้น ในขณะที่เขากดกายเข้ามาในซอกทางรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงร้องครางของเธอดังอย่างต่อเนื่อง ประสานกับเสียงครางอันแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจที่ได้ชำแรกเขาไปในร่องสาวอันแสนคับแคบของเธอ มันทำให้เขาได้ปลดปล่อย ได้อิ่มเอม ลดความทรมานที่เขากำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้
ร่างกายของพันทัพเกร็งสะท้านครั้งแล้วครั้งเล่า เขาไม่ได้อิ่มในการร่วมรักเพียงแค่ครั้งเดียว แต่ยังเสพสมร่วมสวาทกับคนใต้ร่างอีกหลายครั้งจนสุขสมอารมณ์หมายตลอดค่ำคืน
สองหนุ่มสาวนอนกอดเกยเข้าหากันด้วยเรือนร่างเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงนอนหนานุ่มอย่างอ่อนแรง จนตะวันสายโด่งคุณพิมพ์แก้วซึ่งเป็นมารดาของพันทัพก็เข้ามาในห้องของบุตรชาย
“พันทัพ พันทัพ ตื่นเดี๋ยวนี้!” ท่านเอ่ยเรียกลูกชายด้วยน้ำเสียงดุเข้ม สีหน้านั้นดูจริงจังและตึงเครียดไม่น้อย
“พันทัพตื่นได้แล้ว” เสียงนั้นปลุกให้คนทั้งสองตื่นขึ้นจากภวังค์อันแสนสุข
พันทัพงัวเงียตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิด เขาทั้งเพลียทั้งล้าไปหมด อยากนอนพักผ่อนต่ออีกนิด แต่เมื่อลืมตาตื่นก็เห็นมารดายืนใบหน้าบึ้งตึงอยู่ข้างเตียง ทำเอาเขาถึงกับสะดุ้งสุดตัว
“คุณแม่มีอะไรครับ ทำไมถึงทำหน้าบึ้งแบบนั้น”
พันทัพใช้มือเสยผมไปมาลวกๆ รู้สึกมึนหัวจนต้องหลับตา กุมศีรษะเอาไว้ด้วยความงุนงงกับสภาพของตัวเองยิ่งนัก
“ยังจะมาถามแม่อีก เราทำอะไรเอาไว้ ฮึ! ลองดูสิ” คุณพิมพ์แก้วทำเสียงดุใส่บุตรชาย
“ทำอะไรเหรอครับคุณแม่” พันทัพเอ่ยถามด้วยความสงสัย เขาเหลียวมองไปรอบกายก่อนจะเห็นว่ามีหญิงสาวนางหนึ่งนั่งตัวสั่นอยู่ข้างๆ
“กังวานให้อภัยคุณค่ะ ถ้าคุณจะรีบหาย แล้วแข็งแรงไว ๆ” เธอยิ้มให้เขา โล่งใจที่เขาไม่ได้เป็นอะไรมาก“เธอท้องจริง ๆ เหรอ” เขาเอ่ยถามด้วยท่าทีตื่นเต้น นี่ถือว่าเป็นข่าวดีของครอบครัว ถ้ามารดายังอยู่ก็คงจะดีใจเหมือนเขา“จริงๆ ค่ะ” เธอจับมือของเขามากดที่หน้าท้องของเธอ“ในนี้มีลูกของเราอยู่นะคะ เรากำลังจะมีลูกด้วยกันค่ะ” เธอบอกเขาด้วยรอยยิ้ม“ฉันดีใจที่เธอให้อภัยฉัน”“กังวานให้อภัยคุณได้เสมอค่ะ ถึงแม้ว่าคุณจะร้ายกับกังวานมากแค่ไหน แต่ยามหน้าสิ่วหน้าขวาน คุณกลับกระโดดมารับทางปืนเพื่อปกป้องกังวานเอาไว้ เท่ากับกังวานเป็นหนี้ชีวิตของคุณ ถ้าไม่มีคุณกังวานกับลูกก็คงตายไปแล้ว เรื่องที่มันผ่านไปแล้ว ก็ขอให้ผ่านไปเถอะค่ะ” เธออยากปลดล็อกความเสียใจ ความทุกข์ออกไปจากใจให้หมด ไม่อยากเก็บอะไรเอาไว้อีกแล้วพันทัพออกจากโรงพยาบาลเพื่อพักฟื้นอยู่กับบ้าน เขาหาฤกษ์ยามที่จะแต่งงานได้แล้ว จึงประกาศแต่งงานกับเธอในทันทีเพื่อนๆ ของพันทัพต่างอึ้งไปตามๆ กัน ยกเว้นดลชาติที่หัวเราะชอบใจ เขาคิดเอาไว้แล้วเชียวว่าต้องมีอะไรในกอไผ่ เพราะสังเกตตลอดว่าสายตาที่เพื่อนมองเด็กในบ้านมันไม่ได้ปกติเหมือนชาวบ้านเขาทำกัน“แกหัวเราะอะไ
ภาพนั้นเป็นภาพสัมพันธ์สวาทระหว่างเลอทศกับกนกวดี และภาพที่กนกวดีมีความสัมพันธ์สวาทกับผู้ชายมากหน้าหลายตา และเคยเป็นเด็กเลี้ยงของเสี่ยเล็กเสี่ยใหญ่ทั่วฟ้าเมืองไทย“นี่แหละครับ เบื้องหลังของดาราดังคนนี้ เธอไม่ได้มีผมคนเดียว แต่มีไปทั่ว หลอกผู้ชายไปทั่ว” เลอทศได้ทีก็แฉอดีตคนรักที่หลอกเขาจนหมดตัว แถมยังคิดจะฆ่าเขาอีก“อย่าถ่ายนะ อย่าถ่าย ไอ้บ้า! แกมันไอ้คนเฮงซวย ฉันจะฆ่าแกซะ” กนกวดีกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ชื่อเสียงของเธอที่สั่งสมมาต้องมาจบลงเพราะไอ้ผู้ชายที่กำลังเกาะเธอเหมือนแมงดา เธอหลอกเขาน่ะใช่ แต่พอเธอดัง เขาก็เอารูปความสัมพันธ์และคลิปลับของเธอกับเขามาแบล็กเมล์ เรียกเงินเธอเหมือนกัน เขาก็ไม่ได้ดีไปกว่าเธอนักหรอกกนกวดีหยิบปืนออกมาจากกระเป๋า ยิงขู่ทุกคนที่กล้าถ่ายคลิปของเธอ เธออยากจะจัดการกับเลอทศ จัดการกับพันทัพและกังวานที่กล้าทำให้เธอเสียใจขนาดนี้ทุกคนรีบหลบ ในขณะที่พันทัพพยายามห้ามปรามอดีตคนรักให้ใจเย็นๆ เอาไว้“วดีใจเย็นๆ ก่อนนะ ค่อยๆ พูด ค่อยๆ จากันก่อน วดีทำแบบนี้มีแต่จะเสียกับเสียนะ”“วดีไม่มีอะไรจะเสียแล้วค่ะ ในเมื่อทุกคนรวมหัวกันทำร้ายวดีให้เจ็บช้ำน้ำใจและเสื่อมเสียชื่อเสียงขนาด
“วดีเคยเป็นคนที่พี่คบหาดูใจด้วย” เขาเลี่ยงคำว่ารัก เพราะเขารู้ใจตัวเองว่าไม่ได้รักเธอ“แล้วพี่พาวดีมาดูชุดแต่งงานทำไม”“เธอเป็นคนชวน รบเร้าจะมาดูชุดแต่งงาน พี่ก็พามาแล้วไง”“นี่พี่พัน พูดแบบนี้ได้ยังไงกัน!”“เธอรบเร้าจะไปดูแหวนเพชร บอกว่าอยากซื้อเพชร พี่ก็พาไปดูแล้วไง เธอจะเอาอะไรอีก”“ไอ้คนสารเลว ทำไมต้องมาหลอกให้วดีรักด้วย”เธอเกรี้ยวกราด โมโหที่เขากำลังจะทิ้งเธอไปคว้าเด็กในบ้านที่เขาบอกว่าเกลียดนักเกลียดหนามายกย่องเชิดชู“เธอรักพี่จริงๆ เหรอวดี”พันทัพเอ่ยถามอย่างจริงจัง เขาไม่เคยเห็นความรักใคร่ไยดีในตัวของกนกวดีที่มีให้แก่เขาเลย เขาเห็นแต่สิ่งที่เธออยากได้จากเขา ปรารถนาจากเขา แต่ไม่เคยดูแลใส่ใจอะไรเขาเลย เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ไม่เคย แตกต่างจากผู้หญิงอีกคนที่ทำอะไรๆ ให้เขาหลายอย่าง ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ จนถึงเรื่องสำคัญในชีวิต เขาจำได้ว่าเคยลืมเอกสารสำคัญเอาไว้ที่บ้าน คนที่นั่งมอเตอร์ไซค์ฝ่าไฟแดงเอาไปให้เขาเพราะกลัวจะประชุมไม่ทันก็คือคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเมีย คือเด็กในบ้านที่เขาตั้งป้อมรังเกียจอย่างกังวาน “รักสิคะ ทำไมวดีถึงจะไม่รักพี่ พี่รักมันไง พี่รักนังเด็กนั่น พี่เลยมองไม่เห็น
พันทัพผู้เป็นสามีรับประทานอาหารค่ำที่เธอจัดเตรียมให้อย่างเอร็ดอร่อย กังวานมองเขานิ่ง อยากเก็บภาพเช่นนี้เอาไว้ในหัวใจของเธอตลอดไป เพราะต่อจากนี้ไป เธอกับเขาจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกันอีก รุ่งเช้าของวันใหม่ พันทัพไม่เห็นคนที่นอนเคียงข้างมาตลอดค่ำคืน เขาคิดว่าเธอไปทำงาน แต่ความแปลกใจของเขามันเกิดขึ้นเมื่อเห็นว่าบ้านเงียบกริบ“เห็นคุณกังวานไหม” เขาจึงเอ่ยถามสาวใช้“ไม่เห็นนะคะ” ถามใครๆ ก็ไม่มีใครเห็นเธอเลยพันทัพวิ่งขึ้นไปดูบนห้อง ปรากฏว่าเธอไปแล้ว กระเป๋าเสื้อผ้าที่เขายัดเอาไว้ในตู้ เธอก็นำมันไปด้วย เหลือไว้แค่กลิ่นกายและความทรงจำที่ยังวนเวียนอยู่ในห้องนอนกว้างแห่งนี้ชุดเครื่องเพชรและใบทะเบียนสมรสที่เขาอยากจะขยำมันทิ้ง ถูกวางเอาไว้ให้เขาได้เห็นอีกครั้ง บ่งบอกว่าเธอยังยืนยันคำเดิมที่จะไปจากเขาเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นเสียงโทรศัพท์จากกนกวดีโทร. เข้ามาหา เขาตัดสายทิ้งอย่างแสนรำคาญ ในเวลานี้เขาอยากเจอเมียไม่อยากเจอกนกวดีกนกวดีมองโทรศัพท์อย่างหงุดหงิดใจ เธอเดินทางไปที่บ้านของพันทัพ สาวใช้บอกว่าเขาเพิ่งออกไป เธอครุ่นคิดและตามเขาไปที่ห้องเสื้อชื่อดังที่กังวานทำงานอยู่ มั่นใจว่าเขาจะต้องไปที่นั่น
“มีอะไรก็รีบพูดมา ฉันกำลังยุ่งอยู่”“คืนนี้ฉันหื่น มาหาหน่อย”สั้นๆ ง่ายๆ แต่ทำให้กนกวดีแทบกรี๊ด“ฉันไม่ว่าง”“เธอทำอะไรอยู่”“ฉันติดธุระ”“อยู่ในงานศพว่าที่แม่ผัวของเธอน่ะเหรอ เอาน่า... เธอเก่งจะตายไป ตอแหลบอกว่าติดงานติดธุระอะไรก็ได้ แล้วรีบออกมาหาฉัน ว่าที่ผัวใหม่ของเธอไม่รู้หรอก”ประโยคนั้นทำให้
ภาพชวนสยิวทำเอาเธอเสียวซ่านจนต้องซี้ดปากออกมาอย่างสุดกลั้น ร่างกายของเธอสั่นเทิ้มเสียวซ่าน มันเป็นอีกครั้งที่เธอถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงสำหรับพันทัพผู้เป็นสามี ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวที่เขาจะทำกับเธอเช่นนี้ มันมีครั้งที่หนึ่ง สอง และสามตามมาอีก เธอไม่อยากบอกว่าเขาหื่นกามขนาดไหนแต่เขาโคตรจะหื่นกาม เซ็ก
กังวานหลุดเสียงครางออกมาเป็นระยะ ยามที่เขาบดกายเข้าหาอย่างล้ำลึกมิดเม้น ขาของเธอแยกกว้างให้เขาทุ่มแทรกเข้าออกแรงๆ คล้ายเป็นเป้านิ่งให้เขาเสียบแทงได้อย่างถึงอกถึงใจร่างกายของเธอสะท้านหวั่นไหว กายสาวสั่นเทิ้มด้วยความเสียดเสียว เธอหลุดเสียงครวญครางออกมาสลับกับเสียงซี้ดปาดด้วยความเสียวซ่านเหมือนกินอาห
แต่กระนั้นท่านก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะให้บุตรชายได้ร่วมหอลงโลงกับกังวาน เด็กในบ้านที่อาจจะไม่ได้ร่ำรวยมีฐานะทางสังคมอะไร แต่กลับเป็นคนดี นิสัยน่ารักและมีน้ำใจกับทุกคน ท่านรวยอยู่แล้ว จึงอยากได้คนดีคนขยันมาร่วมวงศ์ตระกูลมากกว่ารวยแต่เป็นคนไม่ดี“ผมขอตัวก่อนนะครับคุณแม่ เอาเป็นว่ารอให้กังวานเด็





