อย่าให้ฉันขึ้นชื่อว่าเป็นหญิงแพศยา 1/2

คำกล่าวนั้นสั่นสะเทือนหัวใจดวงน้อยของปิ่นแก้ว บัดนี้หล่อนมั่นใจแล้วว่า หล่อนได้ตกหลุมรักชายหนุ่มผู้นี้ รัก...ทั้งที่หล่อนประณามว่าเขาเป็นโจรปล้นสวาท

“หากสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ความฝัน...คงดี” หล่อนรำพึง

“คุณหนูอยากเป็นเมียของกระผมหรือ”

น้ำเสียงเขาบ่งบอกถึงอารมณ์ปลาบปลื้ม

“ใช่ นี่คือคืนสุดท้ายของเราทั้งสอง มะรืนฉันต้องไปอยู่ที่บ้านชยางกุล เพื่อเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวของนายแทนไท”

“คุณหนูพูดราวกับ ไม่ได้รักว่าที่สามี”

“ฉันจะรักชอบคนที่ไม่เคยพบปะพูดคุยกันเลยสักครั้งได้อย่างไร ถ้าหากเลือกได้ ฉันอยากให้คุณโจรเป็นเจ้าบ่าวของฉันมากกว่า”

“ถ้าเช่นนั้น กระผมจะทำให้คุณหนูปิ่นแก้วสมปรารถนา”

ชายหนุ่มก้มลงจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างบรรจง รสชาติจุมพิตอ่อนโยนลึกซึ้งทำให้ปิ่นแก้วเคลิบเคลิ้มมึนเมา ครั้นหล่อนเผลอไผลเปิดทางให้เขาเพียงเล็กน้อย เขาก็ได้ใจ บดเบียดริมฝีปากแทรกลิ้นร้อนเข้ามาดูดดื่มความหอมหวานด้วยความหื่นกระหายแสนละโมบ กระนั้นหล่อนก็ยังพยายามจูบตอบเขาแบบไม่ประสีประสา

อาการหวาดหวั่นขัดเขินกึ่งกล้ากึ่งกลัว กระตุ้นความฮึกเหิมของชายหนุ่ม สัมผัสรุกรานจากฝ่ามือหยาบใหญ่ที่เคลื่อนไหวไปทั่วเรือนร่างงาม ปลุกเร้าอารมณ์วาบหวามเร่าร้อนอย่างยิ่งยวด

ความรู้สึกซาบซ่านปั่นป่วนที่ดำเนินอยู่ช่างเสมือนจริงเหลือเกิน อาจจะเป็นเพราะว่าคืนนี้หล่อนไม่ได้สวมชุดชั้นใน ปิ่นแก้วครางเสียงแผ่ว เมื่อชายหนุ่มพรมจูบผ่านลำคอระหง ไล่ต่ำลงมาที่ทรวงอกขาวเนียนหนั่นนุ่ม เขาปลดกระดุมผ่าหน้าชุดกระโปรงนอนของหล่อนออกทีละเม็ด ริมฝีปากอุ่นชื้นจูบวนเวียนรอบสองเต้ากลมกลึงตูมตั้งด้วยความลุ่มหลงเสน่หา ปลายลิ้นร้อนร้ายตวัดเล็มเลียปลายถันสีชมพูที่หดรัดตัวอย่างยั่วเย้า ส่งผลให้หญิงสาวห่อไหล่ด้วยความสยิว ใบหน้าคมคายที่ฟอนเฟ้นคลอเคลียไม่ยอมห่าง ทำให้แขนขาของหล่อนอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจผะผ่าวที่เป่ารดลงบนผิวพรรณขาวเนียนละเอียดอ่อนก่อให้เกิดความรู้สึกวาบหวามรัญจวน ซึ่งยากจะต้านทานขัดขืน

“คุณโจรอย่า ! ” ปิ่นแก้วหวีดร้องอย่างตื่นตระหนก เมื่อชายหนุ่มจับท่อนขาเรียวงามแยกออกจากกัน แล้วก็ก้มลงจูบฟัดเนินเนื้อโหนกนูนนุ่มนิ่ม

“กระผมเลียของคุณหนู จนขึ้นสวรรค์นับครั้งไม่ถ้วน ยังไม่คุ้นเคยกันอีกหรือ” เขาหัวเราะเย้าหยอกอย่างกระหยิ่ม พลางแหย่แยงปลายลิ้นสากร้อน คลี่แย้มกลีบอวบอูมที่ปิดสนิทของหล่อน ตวัดลิ้นปาดไล้ผ่าร่องแบบเน้นหนักสองสามหน ก่อนจะจุ้มจ้วงล่วงล้ำเข้าไปในแอ่งเว้าอ่อนนุ่ม พร้อมกับใช้ท้องนิ้วโป้งบดขยี้ยอดติ่งสีแดงสด จนคัดเต่งเป่งบวมคามือ

ปิ่นแก้วเกร็งกระตุกไปทั้งร่าง ด้วยถูกความรู้สึกเสียวซ่านเสียดแหลมรุมเร้าอย่างต่อเนื่อง น้ำผึ้งสวาทฉ่ำเยิ้มถะถั่งออกมาจากกึ่งกลางกายสาวจนเปียกแฉะทั่วหว่างขา ในขณะที่ชายหนุ่มดูดดื่มรสชาติหอมหวานบริสุทธิ์บรรเทาความหื่นกระหาย หล่อนได้แต่ครวญครางสะอึกสะอื้น สมองว่างเปล่าขาวโพลนรับรู้ได้เพียงความเสียวซ่านจากการถูกกระทำทารุณที่จุดอ่อนไหว

“คุณโจร... อย่าทรมานฉันอีกเลย” หล่อนเอ่ยเว้าวอน

ชายหนุ่มเคลื่อนร่างสูงใหญ่ขึ้นมาคลอเคลียกับร่างอรชร เรือนกายแข็งแกร่งล่ำสันสั่นเทิ้มด้วยความปรารถนาที่มีต่อหล่อน

“กระผมเองก็อยากเป็นผัวคุณหนูใจจะขาด แต่คุณหนูยังเป็นสาวบริสุทธิ์ กระผมจำเป็นต้องเตรียมคุณหนูให้พร้อมยิ่งกว่านี้” เขาจับมือเรียวงามมากอบกุมที่องคชาตซึ่งขยายขนาดใหญ่โตจนหญิงสาวกำไม่รอบ

เมื่อได้สัมผัสสัดส่วนแข็งร้อนที่อัดแน่นไปด้วยความต้องการดิบเถื่อนของเพศชาย ปิ่นแก้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดหวั่นและวิตกกังวล

“ครั้งแรก มันเจ็บมากหรือ”

“ช่วงเริ่มต้นอาจจะเจ็บบ้าง ผ่านไปสักพัก คุณหนูก็จะรู้สึกดีขึ้น” เขาหายใจหอบแรง พลันก้มลงจูบกลีบปากอิ่มชื้นเพื่อปิดกั้นโอกาสที่หญิงสาวจะกล่าวคำคัดค้าน แผ่นอกกว้างแกร่งเบียดเสียดกับทรวงอกอวบอัดนุ่มหยุ่นของหล่อน ฝ่ามือหยาบใหญ่ที่ลูบไล้เล้าโลมท่อนขาขาวเนียน เลื่อนมาเคล้นคลึงเนินเนื้อโหนกนูน พลางบดขยี้ยอดติ่งคัดเต่งไปพร้อม ๆ กัน ก่อนจะเกร็งข้อสอดชำแรกเข้าไปในรูเนื้อสาวสดจนกุดก้านนิ้ว

ความเจ็บแสบร้อนลึกที่เกิดขึ้นกับร่างกายในครั้งนี้ ทำให้ปิ่นแก้วตื่นจากห้วงความฝัน หล่อนพยายามจะดิ้นรนขัดขืน แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับจูบดูดดื่มหวานล้ำของชายหนุ่ม ซ้ำยังเผลอไผลคล้อยตามไปกับจังหวะเร่งเร้าชวนสยิวซึ่งเขาเป็นผู้ควบคุม

คุณพระช่วย หล่อนกำลังจะขาดใจตายแน่แล้ว...