บทที่ 8

สยบรักวิศวะร้าย บทที่ 8

"โอ๊ย" มาถึงรถร่างของปรารถนาก็ถูกจับโยนขึ้นไปและเขาก็ปิดประตู ตอนที่ต้นข้าวเดินอ้อมมาทางฝั่งคนขับถ้าเธอจะลงก็ลงได้

ขึ้นประจำที่คนขับต้นข้าวก็ออกตัวรถอย่างเร็ว ญาติผู้ใหญ่ที่เดินตามมามองตามไปด้วยความเป็นห่วงฝ่ายหญิง ทุกคนรู้ดีว่าต้นข้าวหวงชีวิตอิสระมาก เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาแนะนำให้ครอบครัวรู้จักเลย แต่เธอคนนี้ข้ามเส้นที่เขาขีดไว้เลยอดเป็นห่วงฝ่ายหญิงไม่ได้

"เอาไงต่อดีคะ" มิลานถามเหนือตะวันผู้เป็นสามี

"ไม่รู้ไอ้นี่มันเลือดร้อนได้ใคร"

"คุณต้องการคำตอบไหมคะว่าเหมือนใคร" กำลังพูดถึงเรื่องลูกอยู่ดีๆ ก็จะรื้อฟื้นอดีตขึ้นมาซะงั้น

"เมื่อกี้คุณถามว่าอะไรนะ"

"ฉันถามว่าคุณอยากรู้ไหมว่าลูกชายของคุณเหมือนใคร"

"ไม่ใช่..ผมถามก่อนหน้านั้น"

"ไม่อยากรู้แล้วหรือคะว่าเหมือนใคร"

"คุณก็จะพูดถึงเรื่องเก่าขึ้นมาทำไมล่ะเรากำลังพูดถึงเรื่องลูก" ช่วงวัยรุ่นเขาก็เป็นอีกคนที่เลือดร้อนมากเคยแบกเธอข้ามทุ่งนาพาไปปลูกข้าวทำนามาแล้วด้วย(ระหว่างรอเรื่องนี้ใครอยากไปอ่านเรื่องของเหนือตะวันและมิลานก็ได้นะคะในเรื่องสยบรักค่ะ)

"ฉันกลัวว่าลูกชายคุณจะทำร้ายผู้หญิงน่ะสิคะ"

"มันคงไม่ทำแบบนั้นหรอก" เหนือตะวันคิดว่าลูกต้องเห็นแก่หน้าพ่อหน้าคุณปู่บ้างล่ะ

ขับรถออกมาจากโรงแรมได้ประมาณหนึ่งแล้วต้นข้าวก็หยุดรถ "ลงไป"

"?" ปรารถนามองรอบๆ ข้างตรงที่เขาจอดรถให้เธอลงเวลานี้มันดึกมากแล้ว และตรงที่เขาจอดก็ไม่มีผู้คนสัญจรเลย

"บอกให้ลงไปไง" ดวงตาคมเข้มตวัดมองมาแบบเอาเรื่อง

"ไหนทีแรกคุณบอกว่าคุณสนใจฉันไง"

"บอกตอนไหน"

"บอกผ่านรุ่นพี่ชาละวัน"

"เธอรู้ได้ไงว่าฉันบอกมัน"

"ถ้าไม่ใช่แล้วรุ่นพี่ชาละวันจะเอาที่ไหนมาพูดคะ"

"หึ! คำพูดแค่นี้เธอก็เชื่อแล้ว เธอรู้ไหมว่าโลกใบนี้ยังมีสิ่งที่เธอต้องศึกษาอีกมากมาย"

นี่แสดงว่าเขาไม่เคยสนใจเราเลยเหรอ แล้วทำไมวันนั้นรุ่นพี่ชาละวันถึงบอกกับเราว่าเพื่อนที่ชื่อต้นข้าวสนใจเราอยากได้เบอร์ติดต่อ เธอก็อุตส่าห์คิดเป็นตุเป็นตะว่าพี่เขาสนใจจริงๆ แต่ที่ไหนได้..

"จะลงไหม"

"ไม่ลง" ถึงแม้ว่าเรื่องที่ชาละวันบอกกับเธอมามันไม่ใช่เรื่องจริง แต่เรื่องที่เขาล่วงละเมิดมันคือเรื่องจริง เขาต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง

"คิดว่าผู้หญิงแบบเธอฉันไม่เคยเจอมาก่อนงั้นเหรอ"

"?" ปรารถนาหันมองไปดูว่าเขาจงใจจะพูดอะไร

"ผู้หญิงที่ต้องการความสบาย เห็นว่าครอบครัวฉันมีฐานะเลยอยากจะ.." ถึงแม้เขาจะไม่พูดต่อคนมีสมองก็คงเดาออกว่าเขาจะพูดอะไร

"ใช่ค่ะ ฉันก็เหมือนผู้หญิงทั่วไปที่อยากจะได้ผู้ชายรวยๆ" มันก็ไม่ได้แตกต่างจากสิ่งที่เธอพูดประชดเขามากนักหรอก ถ้าเธออยากจะตะเกียกตะกายไปจากสิ่งที่เป็นอยู่ทุกวันนี้คงต้องหวังพึ่งคนอื่น เพราะแค่แรงของเธอคนเดียวก็คงจมปลักอยู่ได้แค่นี้แหละ

"หึหึฮ่าาๆๆ" ฟังเธอพูดจบต้นข้าวก็ขำออกมาเสียงดังลั่น คิดหรือว่าเขาจะให้ตามสิ่งที่เธอต้องการ และเขารู้ว่าผู้หญิงแบบเธอต้องจัดการยังไง เขาจะไม่ใช้เงินฟาดหัวเพื่อให้เธอออกไปจากชีวิตแต่เขาจะยัดเยียดความลำบากให้จนเธอถอยออกไปเอง

ครืนนน ครืนนน ทางครอบครัวเป็นห่วงกลัวว่าลูกชายจะลงไม้ลงมือกับผู้หญิงเลยโทรมา

>>{"ฮัลโหลครับแม่"} ต้นข้าวรู้ว่าที่แม่โทรมาด้วยเรื่องอะไรเลยยอมรับสายท่าน

    {"ต้นข้าวอย่าทำอะไรผู้หญิงนะลูก"}

>>{"ผมจะไปทำอะไรเธอได้ล่ะครับ

    {"แม่อยากจะคุยกับหนูปรารถนาหน่อย"}

>>{"เธออยู่ข้างๆ นี่แหละครับ"}

    {"ลูกจะพาเธอไปไหน"}

>>{"ไปหาที่สนุกๆ เล่นกันครับ"}

    {"ที่สนุกๆ ลูกหมายความว่ายังไง?"}

>>{"แม่อาจจะติดต่อผมไม่ได้สักระยะนะครับ ฝากคุยกับทางอาจารย์ด้วยผมอาจจะไม่เข้าเรียนสักระยะหนึ่ง"}

{"เดี๋ยวก่อนสิตาต้น!"}

🖋ชะนีติดมีนส์ @มัดหมี่