LOGINShare
บทที่ 14
publish date:
2026-09-04 14:58:16เช้าวันถัดมา โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังคงคึกคักเหมือนเช่นทุกวัน เสียงพูดคุยของกลุ่มนักศึกษาดังระงมไปทั่วบริเวณ โต๊ะอาหารหลายสิบตัวถูกจับจองจนแทบไม่มีที่ว่าง กลิ่นอาหารจากร้านตามสั่งลอยปะปนกับกลิ่นหอม ๆ ของกาแฟคั่วสด ยังคงชวนน้ำลายสอเหมือนทุกครั้ง
และบริเวณมุมด้านในสุดของโรงอาหาร ยังคงเป็นพื้นที่ประจำของกลุ่มที่ใคร ๆ ต่างรู้จักกันดี
แก๊งระดับGod
สี่หนุ่มแห่งวิศวะโยธา ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อ ความเถื่อน และความเจ้าชู้
ทุกอย่างล้วนยังเหมือนเดิม ยกเว้นบรรยากาศภายในโต๊ะที่เงียบและเย็นเยียบผิดปกติ....
“เมื่อเช้าเอาหัวไปโหม่งเสามาเหรอวะไอ้เหนือ ยิ้มหน้าบานจนกูขนลุกฉิบหาย”
ฟงเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก ดวงตาคมมองเพื่อนสนิทที่กำลังนั่งยิ้มอย่างอารมณ์ดีผิดปกติ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังหญิงสาวตัวอวบที่นั่งอยู่บนตักของมัน
“กินเยอะ ๆ จะได้มีแก้มให้กูหอม”
เหนือฟ้าไม่ตอบ เขาหันไปคุยกับเพียงฟ้าแทน พลางยกมือขึ้นจัดผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากเนียนอย่างสบายใจ
“เค้าอิ่มแล้ว”
“กินไปนิดเดียวเอาอะไรมาอิ่มวะ ยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง” เสียงทุ้มแกล้งดุเบา ๆ
“ก็เหนือนั่นแหละ ให้เค้ากินขนมปังก่อนทำไมไม่รู้”
“ก็กูอยากให้มึงกินตอนร้อน ๆ เร็ว อีกคำเดียว”
“ไม่เอาแล้ว เค้าอิ่มจริง ๆ ”
“งั้นครึ่งคำ”
“มันต่างกันตรงไหน!”
เพียงฟ้าแหวใส่คนตัวโตทันที ก่อนจะหันไปฟาดลงบนไหล่กว้างไม่เบานัก จนเหนือฟ้าแสร้งร้องโอดโอยซุกหน้ากับลำคอขาว ราวกับลูกหมายักษ์ที่โดนเจ้าของดุ
ภาพเบื้องหน้าล้วนอยู่ในสายตาของฟง เฟย และวายุที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม พวกเขามองหน้ากันอย่างเอือม ๆ ในความตอแหลของเพื่อนสนิท
“วันนี้มึงแปลก ๆ นะ” ฟงเอ่ยอย่างหมั่นไส้
“ปกติ”
“ไม่ปกติ” เฟยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมามอง
“มันเป็นบ้า”
วายุเอ่ยแซะซึ่ง ๆ หน้า สายตาคมจับจ้องไปยังเหนือฟ้าที่กำลังนั่งกอดเอวเพียงฟ้าไว้หลวม ๆ เช่นเดียวกับหญิงสาวที่นั่งอยู่บนตักของอีกฝ่ายอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับเป็นการกระทำอันแสนเคยชิน
“กินน้ำด้วย”
เขายกแก้วน้ำเปล่าที่เสียบหลอดแล้วส่งให้ เพียงฟ้ารับมาดูดไปสองอึก ก่อนจะยื่นคืนอีกฝ่าย
“พอแล้ว ขอบคุณนะ”
“อีกนิด”
“ไม่เอา”
“เดี๋ยวคอแห้ง”
“เค้าไม่ได้เป็นเด็กนะ”
“รู้” เหนือฟ้ายกยิ้ม “แต่กูอยากดูแลอยู่ดี”
เพียงฟ้ากรอกตาใส่อย่างเอือม ๆ กับพฤติกรรมคลั่งรักของอีกฝ่าย ตั้งแต่คบกันเธอก็ตอบไม่ต้องขยับตัวเลย เหนือฟ้าล้วนหาทุกอย่างมาประเคนให้เธอถึงปาก
“เชี่ย...มึงโดนผีเข้าเหรอ” ฟงทำท่าขนลุก
“เสือก”
เหนือฟ้าตอบกลับโดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง จากนั้นก็หันกลับมาเล่นแก้มเพียงฟ้าต่อ
“แก้มมึงนิ่มขึ้นหรือเปล่าวะ”
“อย่าบีบแรงสิ มันเจ็บนะ” เพียงฟ้าปัดมือออก
“โอ๋ ๆ นะคะ เหนือขอโทษ”
“เชี่ย! ไอ้เหนือผีเข้าแน่ ๆ มันพูดนะคะ แล้วแทนตัวเองว่าเหนือเนี่ยนะ”
เฟยที่มักปกติจะนิ่ง ยามนี้กลับเอ่ยด้วยน้ำเสียงตกตะลึง แล้วถอดแว่นออกมาเช็ดราวกับต้องการตรวจสอบว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด
“กูคิดว่ากูตื่นมาแล้วอยู่ในโลกคู่ขนาน รีบพามันไปหาหมอเถอะ”
“ตรวจอะไรเหรอ” เพียงฟ้าเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ตรวจสมองมันไงยัยลูกหมู”
“กูได้ยินนะ” เหนือฟ้าหันขวับทันที
“ก็ตั้งใจให้ได้ยิน” ฟงว่าพลางยักไหล่
เพียงฟ้าหลุดหัวเราะออกมาไม่หยุด จนเหนือฟ้าก้มลงมองคนบนตักอย่างหมั่นเขี้ยว แทนที่จะโกธรชายหนุ่มยิ้มตามอย่างอารมณ์ดี เขากระชับวงแขนแน่นขึ้นเมื่อสายตาของวายุกำลังมองมาที่คนรักของเขา
“หัวเราะอะไรนักหนา แก้มแดงหมดแล้วเนี่ย มึงชอบให้ผัวโดนด่าเหรอ” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูขาว
“ก็มันตลกนี่”
“ดื้อฉิบหาย แต่กูชอบเวลามึงหัวเราะนะ”
“...”
เพียงเท่านั้นก็ทำให้เพียงฟ้าหน้าแดงทันที โดยไม่มีใครสังเกตุเลยว่าวายุที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงียบลงผิดปกติ สายตาของเขาเลื่อนไปยังมือหนาของเหนือฟ้าที่กำลังโอบเอวเธออยู่ ชายหนุ่มพลันกำมือแน่นทันที
เขาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังหงุดหงิดอะไร
ทั้งที่เมื่อก่อนเหนือฟ้ามันติดสกินชิพกับเธอแบบนี้อยู่แล้ว แม้ว่าช่วงหลัง ๆ จะมากกว่าปกติ แต่เพียงฟ้าก็ไม่ได้ปฏิเสธแล้วทำไมเขาต้องไปหงุดหงิดแทน
วายุพยายามบอกตัวเอง แต่ยิ่งมองกลับยิ่งหงุดหงิดมากกว่าเดิม...
“ไอ้เหนือ เกินไปแล้วมั้ง นี่มันที่สาธารณะ”
ในที่สุดวายุก็เอ่ยขึ้น เขาพยักหน้าไปทางเพียงฟ้าที่นั่งอยู่บนตัก
“แล้ว?”
“มึงจะทำอะไรก็คิดถึงคนอื่นบ้าง”
“คนอื่นนี่ใคร มึงเหรอ” ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มกวน ๆ
“เออกูรำคาญ ฟ้ามันก็รำคาญมึงเหมือนกัน”
“มันจะรำคาญอะไร นี่เมียกู”
เขาว่าพลางกระชับแขนรอบเอวเพียงฟ้าแน่นขึ้น แล้วตอบอย่างหน้าตาเฉย โดยไม่รู้ว่าคำพูดนั้นทำให้ชายหนุ่มทั้งสามเงียบสนิท ฟงอ้าปากค้างพลางชี้ไปที่เหนือฟ้าและเพียงฟ้าด้วยความตกตะลึง ส่วนเฟยเองก็มองคู่รักข้าวใหม่ปลามันอย่างอึ้ง ๆ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป
และวายุชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าคุณชายหน้านิ่ง ยามนี้กลับแทบจะเก็บสีหน้าไม่อยู่ เขาเผลอกำรอบแก้วแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“เมื่อกี้มึงว่าอะไรนะ” ฟงถามช้า ๆ
“เมียกู” เหนือฟ้าตอบอย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะกอดเอวเพียงฟ้าแน่นขึ้นอีกนิด “กูกับฟ้าคบกันแล้ว”
“เชี่ย!”
“ตั้งแต่เมื่อไหร่” เฟยเป็นฝ่ายถาม ก่อนยกมือขึ้นดันแว่น
“เมื่อวาน กูขอเองแล้วฟ้ามันก็ตกลง”
เหนือฟ้าตอบด้วยสีหน้าขิงจัด เขาเกยคางบนไหล่ของเพียงฟ้า พลางสูดดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแป้งเด็กประจำตัวเธอ สายตายังคงจับจ้องไปยังชายหนุ่มทั้งสามไม่วางตา ส่วนมือขวาก็สอดใต้กระโปรงรัดรูปบีบเคล้นขาอ่อนคนบนตักอย่างเมามัน จนเพียงฟ้าหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย
“ไม่ต้องพูดละเอียดขนาดนั้นก็ได้...”
“ทำไม ก็กูอยากอวด” เหนือฟ้าหันไปมองเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“เหนือฟ้า!”
เสียงดุที่เหมือนลูกแมวขู่ของเพียงฟ้าทำให้ชายหนุ่มหัวเราะอย่างอารมณ์ดี จนพี่น้องแฝดอย่างฟงกับเฟยมองหน้ากันพลางกรอกตาด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะเอ่ยแซวเพื่อนตามปกติ
“เอ้า ไอ้เหี้ย คนแรกของกลุ่มไปแล้วหนึ่ง ยินดีด้วยครับคุณเหนือ กูคิดว่าเสืออย่างมึงจะเป็นเอดส์ตายก่อนมีเมียซะอีก” ฟงเอ่ยแซวอย่างขบขัน
“มึงนี่ขิงเก่งฉิบหาย” เฟยเอ่ยพลางส่ายหัว
“อิจฉาก็พูดไอ้แฝดนรก” เหนือฟ้ายักคิ้ว
“ใครอิจฉามึง”
ฟงสวนกลับทันที แต่รอยยิ้มขี้เล่นของเขาตอนนี้กลับดูฝืนกว่าปกติเล็กน้อย เช่นเดียวกับเฟยที่ไม่ได้ปฏิเสธหรือพูดอะไรต่อ เขาเพียงหยิบแก้วกาแฟขึ้นดื่ม ทั้งที่รสชาติเดิม ๆ กลับขมขึ้นมาอย่างประหลาด
ส่วนวายุยังคงเงียบอยู่เช่นเดิม แต่เป็นการเงียบที่ผิดปกติเสียจนเหนือฟ้าจับได้ เขามองนัยน์ตาคมของเพื่อนสนิทที่เอาแต่จับจ้องใบหน้าสวยของเพียงฟ้าไม่วางตา
“มึงเป็นอะไรไอ้ยุ เลิกจ้องเมียกูสักที”
“เปล่า”
“วันนี้มึงหน้าตึงจังนะไอ้คุณชาย”
“ปกติกูก็หน้าตึงแบบนี้” วายุเอ่ยเสียงเรียบ หากแต่ดูร้อนรนกว่าปกติ
“ไม่ดิ” เหนือฟ้ายิ้มเจ้าเล่ห์ “วันนี้ตึงกว่าปกติ”
“มึงจะกินข้าวก็กิน อย่ามาทำเหมือนจ้องจะจับผิดกู” วายุปรายตามองเพื่อนสนิท
“หึงเหรอ”
คำถามสั้น ๆ ของเหนือฟ้าทำให้วายุชะงักทันที เขาเงยหน้าสบเข้ากับดวงตาคู่คมของเพื่อนรักอย่างสับสน ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายถึงเอาแต่ยัดเหยียดความรู้สึกที่ไม่ควรให้เขา
“กูจะหึงทำไม”
“ไม่รู้ดิ แต่ถ้ามึงไม่หึง แล้วทำไมต้องทำหน้าเหมือนอยากฆ่ากูขนาดนั้น” เหนือฟ้าหัวเราะ
“ไร้สาระ”
“งั้นดี เพราะกูยังต้องใช้ชีวิตกับเมียกูอีกนาน”
เหนือฟ้าตักขนมเข้าปากเพียงฟ้าอีกครั้งอย่างตั้งใจ โดยมีสายตาของวายุเหลือบมองมือหนาที่กำลังโอบเอวหญิงสาวเป็นระยะ สายตาของเขานิ่งสนิท แต่ภายในอกกลับร้อนขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
เขาไม่ชอบที่เหนือฟ้าโอบเอวเธอ
ไม่ชอบที่เธอนั่งอยู่บนตักมัน
ไม่ชอบแม้กระทั่งตอนที่เพียงฟ้าหัวเราะแล้วเอามือทุบไหล่เหนือฟ้าเบา ๆ ทั้งที่ทุกอย่างมันควรจะเป็นเรื่องปกติ
เพราะเหนือฟ้ากับเพียงฟ้าเป็นแฟนกัน...
แล้วเพื่อนอย่างเขาจะหงุดหงิดทำไม?
Latest chapter
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 15
ครึ่งวันของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากเลิกคลาสเรียน นักศึกษาแต่ละคณะต่างพากันหลั่งไหลออกจากอาคารเรียน เพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ ไม่ใช่เพราะอาหารอร่อยเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมีอาหารตามากมายให้สาว ๆ จับจ้องและอาหารตาที่ว่าก็คงหนีไม่พ้นโต๊ะประจำของแก๊งระดับ Godวันนี้เพียงฟ้าเป็นคนมาถึงก่อน หญิงสาวนั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะพร้อมกองชีทกองโต ใบหน้าอวบอิ่มก้มลงอ่านเนื้อหาตรงหน้าอย่างตั้งใจ ข้างมือมีปากกาหลายสีวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ“ตรงนี้ทำไมไม่เข้าใจนะ...”เพียงฟ้าเธอขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหาคำอธิบายเพิ่มเติม แต่ไม่นานนักเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามก็ถูกลากออกด้วยฝีมือของวายุ ชายหนุ่มวางกระเป๋าลงข้างตัว ก่อนจะเหลือบมองกองชีทของเธอ“ยังไม่เสร็จอีกเหรอ?” “ยังเลย แค่ไม่เข้าใจตรงนี้นิดหน่อย” เพียงฟ้าเงยหน้า“ตรงไหน”“อันนี้”“ฟ้าคำนวณผิดตรงนี้” วายุรับมาอ่านอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น“ตรงไหน?”วายุไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงหยิบปากกาของเธอขึ้นมา วงตัวเลขสองสามจุด ก่อนจะอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ หากแต่อ่อนลงอย่างน่าประหลาด จนเพียงฟ
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 14
เช้าวันถัดมา โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ยังคงคึกคักเหมือนเช่นทุกวัน เสียงพูดคุยของกลุ่มนักศึกษาดังระงมไปทั่วบริเวณ โต๊ะอาหารหลายสิบตัวถูกจับจองจนแทบไม่มีที่ว่าง กลิ่นอาหารจากร้านตามสั่งลอยปะปนกับกลิ่นหอม ๆ ของกาแฟคั่วสด ยังคงชวนน้ำลายสอเหมือนทุกครั้งและบริเวณมุมด้านในสุดของโรงอาหาร ยังคงเป็นพื้นที่ประจำของกลุ่มที่ใคร ๆ ต่างรู้จักกันดีแก๊งระดับGodสี่หนุ่มแห่งวิศวะโยธา ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อ ความเถื่อน และความเจ้าชู้ทุกอย่างล้วนยังเหมือนเดิม ยกเว้นบรรยากาศภายในโต๊ะที่เงียบและเย็นเยียบผิดปกติ....“เมื่อเช้าเอาหัวไปโหม่งเสามาเหรอวะไอ้เหนือ ยิ้มหน้าบานจนกูขนลุกฉิบหาย”ฟงเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก ดวงตาคมมองเพื่อนสนิทที่กำลังนั่งยิ้มอย่างอารมณ์ดีผิดปกติ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังหญิงสาวตัวอวบที่นั่งอยู่บนตักของมัน“กินเยอะ ๆ จะได้มีแก้มให้กูหอม”เหนือฟ้าไม่ตอบ เขาหันไปคุยกับเพียงฟ้าแทน พลางยกมือขึ้นจัดผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากเนียนอย่างสบายใจ“เค้าอิ่มแล้ว”“กินไปนิดเดียวเอาอะไรมาอิ่มวะ ยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง” เสียงทุ้มแกล้งดุเบา ๆ“ก็เหนือนั่นแหละ ให้เค้ากินขนมปังก่อนทำไมไม่รู้”“ก็กูอยากให้มึงกินตอนร้อน ๆ
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 13 [2/2]
“ห๊ะ?!” ดวงตากลมเบิกกว้างทันที“กูถามว่าหึงกูเหรอ”“เค้าไม่ได้หึง!”“มึงแน่ใจเหรอยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง”เหนือฟ้าก้มลงมองใบหน้าที่เริ่มแดงขึ้นเรื่อย ๆ ของเธอ ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากแกล้ง“นะ แน่ใจสิ!”“งั้นทำไมตอนแพรวมาควงแขนกู มึงทำหน้าเหมือนจะกัดคน”“เค้าไม่ได้ทำ!”“ทำ”“เหนือฟ้า!”เสียงหวานดังขึ้นอย่างหงุดหงิด จนชายหนุ่มหัวเราะลั่น“โอเค ๆ ไม่ทำก็ไม่ทำ”เพียงฟ้าหันหน้าหนีด้วยความเขิน แต่หัวใจกลับเต้นแรงจนตัวเองยังไม่เข้าใจ ส่วนเหนือฟ้ามองใบหูแดง ๆ ของคนข้างตัวแล้วก็ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าการได้เห็นเพียงฟ้าหึงเขา รู้สึกดีกว่าการที่ผู้หญิงมากมายมาหลงเขาเสียอีก และนั่นทำให้เหนือฟ้ายิ่งแน่ใจว่าเขาไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อนของเธออีกแล้ว!หลังจากเดินออกจากห้างมาได้พักใหญ่ เหนือฟ้าก็กลับไปประจำที่คนขับ ส่วนเพียงฟ้านั่งอยู่ข้าง ๆ เช่นทุกครั้ง บรรยากาศภายในรถไม่ได้อึดอัดเหมือนก่อนหน้านี้ แต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ต่างฝ่ายต่างไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นพูดจากตรงไหนสุดท้ายแล้ว เหนือฟ้าก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบลง เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงจริงจังกว่าทุกครั้ง“เพียงฟ้า”“หืม?” หญิงสาวหัน
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 13 [1/2]
บรรยากาศยามบ่าย ณ ห้างสรรพสินค้ากลางเมืองแห่งหนึ่ง เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่ออกมาใช้เวลาพักผ่อน เสียงเพลงเบา ๆ คลอไปกับเสียงพนักงานกำลังแนะนำสินค้า ภายในโซนเครื่องสำอางที่เต็มไปด้วยสีสันจากเคาน์เตอร์แบรนด์ท่ามกลางผู้คนเหล่านั้น มีชายหนุ่มร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ยืนอยู่ในร้านเครื่องสำอางด้วยสีหน้าเรียบเฉย เหนือฟ้าคนที่ใจร้อนและดูความอดทนต่ำ ตอนนี้กลับยืนซ้อนหลังเฝ้าเพียงฟ้าเลือกลิปสติกอย่างใจเย็น“เหนือ...”เหนือฟ้าก้มมองทันทีที่เสียงหวานเรียก นัยน์ตาคมจับจ้องเพียงฟ้าที่กำลังถือลิปสติกสองแท่งในมือ สลับกับมองสีบนหลังมือขาวของตัวเองไปมาอย่างตัดสินใจไม่ได้“เค้าเลือกสีไหนดี”“ไหน”แต่แทนที่เหนือฟ้าจะตอบแบบส่ง ๆ ว่าเลือกสีไหนก็เหมือนกันนั่นแหละ เขากลับตั้งใจก้มมองสีลิปสติกที่ถูกสวอชบนหลังมือเธอ“สีนี้ก็สวย แต่สีนี้เหมาะกับมึงมากกว่า”“ใช่ไหม มันเทียบยากมากเลย”เธอทำหน้าครุ่นคิดจนคิ้วแทบจะผูกกันเป็นปม เหนือฟ้ามองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจยื่นแขนออกไปตรงหน้า“ลองสวอชบนแขนกู”“หืม?”“ลองดู เผื่อมึงจะมองออกง่ายขึ้น”“เหนือไม่อายเหรอ” เพียงฟ้ากะพริบตาปริบ ๆ“จะอายทำไม”“ส่วนมากปกติผู
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 12 [2/2]
“พูดมากว่ะ กินไปเลยยัยลูกหมูมุ้งมิ้ง”ในขณะที่เสียงหัวเราะของเพียงฟ้าดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนอบอุ่น เสียงแจ้งเตือนรัว ๆ ก็ดังขึ้นจากโทรศัพท์ของเหนือฟ้า ชายหนุ่มยื่นมันไปให้เธออย่างไม่ลังเล“ช่วยดูให้หน่อย กูขับรถอยู่”เพียงฟ้ารับโทรศัพท์เครื่องหรูมา ก่อนจะเห็นข้อความจากผู้หญิงหลายคนที่เคยคุยกับเหนือฟ้า เคยออกไปเที่ยวด้วยกัน และเคยเป็นคู่นอนของเขา พวกเธอกำลังส่งข้อความมาหาเขาเป็นระยะ ๆ เพียงฟ้าเม้มริมฝีปากแน่นรู้สึกเจ็บแปลบภายในอก เธอยื่นโทรศัพท์คืนให้เขาทันที“เค้าไม่รู้ว่าควรตอบยังไง...”“งั้นมึงบล็อกไปเลย”“ห๊ะ?” เพียงฟ้าตาโตทันที“บล็อกไปทุกคนเลย”“ทำไมต้องบล็อกล่ะ”“เพราะกูไม่อยากคุยกับพวกมันแล้ว”“แน่ใจนะ…”“เออ มึงเลือกเลยว่าจะบล็อกใคร”เพียงฟ้าลังเล็กน้อย แต่เห็นสีเรียบเฉยของเหนือฟ้า เธอก็ค่อย ๆ กดบล็อกทีละรายชื่อพร้อมหัวใจที่เต้นระรัว เมื่อหน้าจอขึ้นข้อความว่า บล็อกสำเร็จ ชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจ เพราะสายตาของเขากำลังจับจ้องอยู่ที่หญิงสาวตรงหน้าเพียงคนเดียว“หมดแล้ว...”“ดี เพราะต่อจากนี้กูไม่คุยกับใครอีกแล้ว”“เพราะเค้าเหรอ”“เออ” เหนือฟ้านิ่งไป ก่อนยกมือขึ้นบีบแก้มเธอเบา ๆ
สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p) บทที่ 12 [1/2]
หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเหนือฟ้ากับเพียงฟ้าก็ไม่ได้เปลี่ยนไปอย่างหวือหวา ไม่มีการโพสต์รูปคู่ ไม่มีแม้กระทั่งคำหวานเลี่ยน ๆ อย่างที่คู่รักทั่วไปชอบทำ แต่สำหรับคนรอบข้างทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้วโดยเฉพาะสำหรับแก๊งระดับGod….เพราะตั้งแต่เช้าวันจันทร์ พฤติกรรมของเพื่อนตัวเองก็เริ่มผิดปกติจนเห็นได้ชัด“เป็นเหี้ยอะไรแต่เช้าวะไอ้เหนือ เอาแต่มองโทรศัพท์”ฟงเอ่ยถามอย่างรำคาญ เมื่อเห็นเหนือฟ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กทุกวินาที ราวกับกำลังรอคอยข้อความของใครบางคน “เสือก”คำตอบสั้น ๆ จากชายหนุ่มทำให้ฟงเลิกคิ้ว เพราะช่วงนี้เพื่อนตัวยักษ์เหมือนกำลังปิดบังบางอย่างอยู่“กูก็แค่ถาม”“ส่วนกูขี้เกียจตอบว่ะ”เหนือฟ้าเอ่ยพลางไม่ละสายตาจากโทรศัพท์ จนวายุที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าจากแก้วกาแฟขึ้นมองเพื่อนเงียบ ๆ เฟยเองก็ละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมาเช่นกันพวกเขารู้สึกได้ถึงความผิดปกติของเหนือฟ้า แต่ยังไม่มีใครได้พูดอะไร จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นติ๊ง!เหนือฟ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแทบจะทันที นัยน์ตาคมจับจ้องไปยังข้อความเพียงสั้น ๆ ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ จากใครบางคนที่เขาเฝ้ารอมาตลอดช่วงเช้ายัยลูกห
You May Also Like
พี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง79.0K viewsท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง73.3K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.8K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.2K viewsคนนี้ของหวงนายหัวมาวิน
NUIRIN32 viewsตอนจบของสตรีตัวแทน
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว289 viewsเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเปลี่ยนชะตาเป็นพระชายาท่านอ๋อง
ญาดาวดี ณ รัตติกาล59 viewsเมียลับป๋าธันวา
Fortune_28970 views
