مشاركة

บทที่ 25 [1/3]

last update تاريخ النشر: 2026-09-20 18:05:42

แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านสีขาวของวิลล่าหรูริมทะเล ละอองแสงสีทองทอดตัวลงบนพื้นภายในห้องนั่งเล่น เส
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 25 [3/3]

    “กูไม่อยากพูดเรื่องนี้”วายุยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเองอย่างหงุดหงิด“…”เฟยมองเขาอย่างเงียบ ๆ คราวนี้เขาไม่ได้แย้งทันที เพราะรู้ว่าบางครั้งการบีบบังคับให้คนคนหนึ่งยอมรับความรู้สึก อาจทำให้อีกฝ่ายยิ่งถอยหนีมากกว่าเดิม เขาจึงเปลี่ยนคำถาม“ถ้าไอ้เหนือไม่ได้คบกับฟ้า มึงจะทำอะไร?”คำพูดนั้นทำให้วายุชะงักไปครู่ใหญ่ เหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงกลางผืนน้ำสงบ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นในใจอย่างรุนแรง เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้อย่างจริงจัง หรืออาจเคยคิดเพียงแต่ไม่เคยยอมให้ตัวเองคิดจนจบถ้าเหนือฟ้าไม่ได้เป็นแฟนของเพียงฟ้า…ถ้าไม่มีคำว่าแฟนมาขวางระหว่างพวกเขา…เขาจะทำอะไร?วายุจะยังคงยืนอยู่ที่เดิม ปล่อยให้เธอเดินผ่านไปโดยไม่เคยรู้เลยว่าเขาคิดอะไรหรือเปล่า“กูไม่รู้”วายุหัวเราะในลำคออย่างขมขื่น นั่นเป็นคำตอบที่ตรงที่สุดเท่าที่เขาจะให้ได้“อย่างน้อยมึงก็เริ่มตอบตามจริงแล้ว” เฟยพยักหน้า“อย่าทำเหมือนมึงรู้จักกูดีนัก”“กูเป็นเพื่อนมึงนี่”“นั่นไม่ได้แปลว่ามึงรู้ทุกอย่าง”“ก็จริง” เฟยยอมรับ “แต่กูรู้ว่ามึงเปลี่ยนไปจริง ๆ ”“กูไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อน” ประโยคนั้นหลุดออกมาแผ่วเบา “คนอื่นที่ว่ามันหมายถึงใคร?”วายุไ

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 25 [2/3]

    ไม่นานนัก เสียงวุ่นวายก็เริ่มดังขึ้นทั่ววิลล่า เพียงฟ้าออกมาพร้อมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีอ่อนกับกางเกงยีนส์ขาสั้น เธอสวมรองเท้าผ้าใบคู่เดิมและสะพายกระเป๋าใบเล็กไว้ข้างตัว โดยมีเหนือฟ้าเดินตามมาติด ๆ พร้อมกุญแจรถในมือ ส่วนฟงก็ถือถุงผ้าหลายใบเตรียมพร้อมราวกับรู้ล่วงหน้าว่าตัวเองจะต้องรับภาระอะไรบ้าง“ฟง นายถือเยอะเกินไปหรือเปล่า?” เพียงฟ้าถามเมื่อเห็นถุงในมือเขา“ไม่เยอะหรอก” ฟงตอบด้วยรอยยิ้ม “ฉันแข็งแรง”“ในนั้นมีอะไร?” เหนือฟ้าหันไปมองถุงเหล่านั้น“ขนม”“กูบอกให้ซื้อของ ไม่ได้ให้มึงเอาขนมบ้าบอของมึงไปขายที่ตลาด”“เออน่า เผื่อฟ้ามันหิวระหว่างทาง”“ไอ้ฟง”“เออ ๆ กูไม่เอาไปแล้ว!”ในขณะที่เพียงฟ้ากำลังจะเดินออกไป แต่จู่ ๆ เหนือฟ้าก็ยื่นมือมาคว้ากระเป๋าของเธอไปถือเองตามใจชอบ“เหนือ เค้าถือเองได้”“กูถือให้”“ไม่ได้หนักขนาดนั้นนะ”“กูรู้ว่าไม่หนัก” น้ำเสียงของเขาอ่อนลงเล็กน้อย “แต่อยากถือให้ ใครจะปล่อยให้เมียลำบากวะ”“ก็…ตามใจแล้วกัน”เพียงฟ้าชะงักไปก่อนจะหลุบตาลงด้วยความเขินอาย ปล่อยให้วายุยืนมองภาพนั้นอยู่เงียบ ๆ พร้อมความรู้สึกบางอย่างแล่นวาบผ่านอก เมื่อเห็นเหนือฟ้ารับกระเป๋าของเพียงฟ้าไปโดยไ

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 25 [1/3]

    แสงแดดยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านสีขาวของวิลล่าหรูริมทะเล ละอองแสงสีทองทอดตัวลงบนพื้นภายในห้องนั่งเล่น เสียงคลื่นยังคงดังแว่วอยู่ไกล ๆ สลับกับเสียงนกทะเลที่บินผ่านหลังคาบ้านพักหลังจากมื้ออาหารเย็นที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ทุกคนต่างนอนหลับกันอย่างเต็มอิ่ม เว้นแต่บางคนที่ยังคงตื่นขึ้นมาพร้อมความคิดวุ่นวาย ที่ไม่ยอมปล่อยให้เขาหลับสนิทตลอดคืนวายุยืนอยู่ริมหน้าต่างตั้งแต่ก่อนที่คนอื่นจะตื่น แก้วกาแฟสีดำในมือยังคงมีไอร้อนลอยขึ้นจาง ๆ ดวงตาคมทอดมองผืนทะเลเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย เขาไม่ได้นึกถึงเรื่องงาน และไม่ได้คิดถึงผู้หญิงคนไหนที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต แม้แต่ฟ้าที่เคยเป็นคู่นอนของเขาแต่เขากลับนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ภาพของเพียงฟ้าที่นั่งอยู่ข้างเหนือฟ้า อีกฝ่ายคอยแกะกุ้ง ป้อนอาหาร และเลื่อนเก้าอี้เข้าใกล้เธอจนแนบชิด ภาพทั้งหมดมันยังคงติดอยู่ในความคิดของเขาจนน่ารำคาญทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องของเขา และเพียงฟ้าก็มีสิทธิ์จะรับความใส่ใจจากคนรักของตัวเอง ทุกอย่างล้วนถูกต้องตั้งแต่แรกแล้วเขาจะหงุดหงิดไปทำไมกัน...“ตื่นเช้าจังนะ”ในขณะที่วายุกำลังขมวดคิ้วเมื่อพบว่ากาแฟในแก้วเริ่มเย็นลงแล้ว เสียงของฟงพ

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 24 [2/2]

    “เห็นฟ้าชอบ” ตอบเพียงสั้น ๆ“ขอบคุณนะวายุ” เพียงฟ้ายิ้มทันทีคำขอบคุณธรรมดา ๆ กลับทำให้ปลายนิ้วของวายุที่วางอยู่บนโต๊ะชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าทำไมแค่ได้ยินเสียงเธอพูดคำว่าขอบคุณ ถึงได้รู้สึกใจเต้นแปลก ๆ มันไม่ใช่ความรู้สึกที่เขาคุ้นเคย และไม่ใช่ความพอใจแบบที่เกิดขึ้นเวลามีผู้หญิงคนหนึ่งยิ้มให้เพราะถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น เขาคงไม่สนใจด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายชอบกินอะไรแต่กับเพียงฟ้าเขากลับจำได้แทบทุกสิ่ง“มึงไม่ป้อนฟ้าด้วยเลยล่ะ?”เสียงของเฟยดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จนมือที่กำลังถือแก้วน้ำของวายุหยุดนิ่ง เขาเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สายตาคมกริบพุ่งตรงไปเพื่อนตัวดีของตนทันที ใบหน้าของเฟยยังคงนิ่งแทบไม่เปลี่ยนไปจากทุกที มีเพียงมุมปากที่ยกขึ้นนิด ๆ ราวกับคนที่รู้ว่าตัวเองกำลังจี้ถูกจุดสำคัญของอีกฝ่าย“อะไรของมึง” วายุเอ่ยขึ้น“ก็เห็นมึงเอาใจฟ้าจัง” เฟยพูดต่ออย่างใจเย็น “เลื่อนจานให้แล้ว ป้อนด้วยเลยดิจะได้ครบสูตร”“เออว่ะ! กูก็ว่าอยู่” ฟงที่กำลังดูดน้ำอัดลมอยู่ถึงกับหลุดหัวเราะ“ป้อนเหี้ยไร เดี๋ยวกูตบเรียงตัว” เหนือฟ้าเงยหน้าทันที“เอาไงดีคุณชายหุ่นยนต์” เฟยเริ่มยั่วยุเบา ๆ“เสือก”“อืม” เฟยพยักหน้าร

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 24 [1/2]

    แสงสุดท้ายของวันค่อย ๆ ลาลับขอบฟ้า บริเวณริมสระน้ำของวิลล่าหรูถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นมื้ออาหารค่ำแบบง่าย ๆ โต๊ะไม้ตัวยาวถูกลากมาตั้งใกล้ขอบสระ บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารทะเลสด ๆ ที่พวกเขาช่วยกันเตรียมตั้งแต่ช่วงเย็น ทั้งกุ้งเผาตัวโต ปลาหมึกย่าง หอยนางรม ปูม้านึ่ง และน้ำจิ้มซีฟู้ดรสจัดที่เพียงฟ้าชอบนักชอบหนากลิ่นหอมของอาหารลอยคลุ้งปะปนกับกลิ่นไอทะเลอ่อน ๆ ชวนสดชื่น เหนือศีรษะมีไฟประดับดวงเล็ก ๆ แขวนอยู่ระยิบระยับราวกับดวงดาวนับล้าน ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูอบอุ่นและสวยงามจนไม่อาจละสายตาได้“โอ๊ย ร้องฉิบหาย!”ฟงร้องขึ้นขณะที่ยกถาดกุ้งเผามาวางบนโต๊ะ เขารีบชักมือกลับเพราะถาดร้อนจนแทบลวกนิ้ว“โง่หรือเปล่าวะ ทำไมไม่ใช้ถุงมือ” เหนือฟ้าถามเสียงเรียบจากอีกฝั่ง“กูก็คิดว่ามันเย็นแล้วนี่หว่า”“โง่”“ไอ้เหี้ยเหนือ”ท่ามกลางสงครามน้ำลายระหว่างชายหนุ่มทั้งสอง เพียงฟ้าหัวเราะจนไหล่สั่นพลางนั่งแกะกุ้งแม่น้ำตัวโตไปด้วย“พวกนายสองคนเนี่ยนะ ทะเลาะกันได้ทุกเรื่องจริง ๆ ”“มันหาเรื่องกูก่อน” ฟงชี้ไปทางเหนือฟ้า“กูแค่บอกให้มึงระวัง”“นั่นไง! น้ำเสียงมึงหาเรื่อง!”“พอเลยทั้งคู่”เพียงฟ้าส่ายหน้า ก่อนจะก้มกลับไปสนใจกุ

  • สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p)   บทที่ 23 [2/2]

    “หืม?” เพียงฟ้ากะพริบตาปริบ ๆ“แค่ไม่อยากต้องพาใครไปโรงพยาบาลระหว่างเที่ยว”วายุเบือนหน้าหนีท่ามกลางความเงียบเล็ก ๆ ที่กำลังก่อขึ้นระหว่างพวกเขา เพียงฟ้ามองมือของตัวเองที่เพิ่งถูกปล่อย เมื่อครู่ฝ่ามือของวายุยังจับเธอไว้แน่น จนเธอรู้สึกได้ถึงแรงกดผ่านผิวบาง แต่ตอนนี้กลับเหลือเพียงความเย็นจากน้ำทะเลที่ไหลผ่านข้อมือ“โอเค ๆ รู้แล้ว” เธอหัวเราะออกมาเบา ๆ หญิงสาวยกมือขึ้นทำท่ายอมแพ้ “ยุไม่ต้องเป็นห่วงเค้าก็ได้”“ยุไม่ได้---” วายุหันกลับมามองเธอ ดวงตาคมไหววูบเล็กน้อย“รู้แล้วน่า” เพียงฟ้าตัดบทด้วยรอยยิ้ม “ยุแค่ไม่อยากพาใครไปโรงพยาบาล”เธอพูดซ้ำคำของเขาอย่างหยอกล้อ ก่อนจะหันไปทางเหนือฟ้าและฟง“เมื่อกี้เค้าเกือบล้มด้วย!”“เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนไหม”เหนือฟ้ารีบเดินเข้ามาหาทันทีที่ตั้งสติได้ เขามองเพียงฟ้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะหันไปมองวายุ“ขอบใจ”“อืม” วายุตอบสั้น ๆ“นี่ยัยลูกหมู มึงเจ็บตรงไหนไหม เลือดออกหรือเปล่า”“ไม่เจ็บ”“แน่ใจ?”“อื้อ เค้าโอเคจริง ๆ ” เพียงฟ้าพยักหน้า“งั้นกลับขึ้นไปนั่งในร่มก่อน”“แต่เค้ายังอยากเล่นน้ำอยู่เลยนี่”“เล่นตรงนี้พอ” เหนือฟ้าชี้ไปยังบริเวณน้ำตื้นใกล้

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status