MasukShare
บทที่ 14
Terakhir Diperbarui:
2025-05-02 11:52:59บทที่ 14
ถึงแม้ว่าข้างในใจจะยังอมทุกข์และไม่หายจากอาการโศกเศร้า มิหนำซ้ำดวงตายังแดงช้ำเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก แต่เธอก็พยายามที่จะปรับสภาพจิตใจให้เป็นปกติ เดินยิ้มเข้าไปหาทุกคน แล้วเอ่ยถามว่า
“ใครจะไปไหนกันเหรอคะ”
ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ รวมถึงพี่ชายอุทานขึ้นพร้อมกัน และต่างหันไปมองคนที่พวกเขาทั้งสามกำลังพูดถึง
“ว่าไงคะ ใครจะไปไหนกันเหรอคะ”ธารทีรายิ้มแฉ่ง แล้วเดินไปยืนเกาะข้างหลังเก้าอี้ตัวที่พี่ชายนั่ง
“ไม่มีใครไปไหนหรอก” คุณจอห์นบอกลูกสาว
“งั้นก็แล้วไป นึกว่าพี่ซีลจะไปไหนเสียอีก”เธอทำหน้าทะเล้นใส่พี่ชายที่กำลังเอียงหน้ามามองเธอ
“พี่จะไปไหนได้ครับ” หนึ่งนทีเอ่ยออกมา พลางเอื้อมมือ ไปกุมมือของน้องที่วางอยู่บนบ่าของเขา
“ทำไมคะ”น้องสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงขี้เล่น
“ก็ตอนนี้พี่เป็นบอดี้การ์ดของเธอไง” ผู้เป็นพี่ชายกระเซ้า
“ชิ!”ธารทีราทำเสียงขึ้นจมูกใส่พี่ชาย เมื่อได้สบดวงตาสีนิลที่ฉายแววขี้เล่น
“อย่ามัวแต่พูดกันเลยลูก มา ๆ มานั่งนี่มา” คุณหญิงโสภาบอกพร้อมกวักมือเรียกลูกสาว
“คุณพ่อคุณแม่ขา ไอซ์ขอโทษนะคะที่มาช้า”
ธารทีรารีบเดินเข้าไปกอดคุณจอห์นจากทางด้านหลัง แล้วก่อนจะนั่งเธอก็ถลันเข้าไปกอดคุณหญิงเพื่อเอาใจพวกท่าน
“ไม่เป็นไรเลยลูกแม่ มานั่งเร็ว ๆ” คุณหญิงโสภากอดตอบ แล้วลูบศีรษะหญิงสาว พร้อมกับบอกให้นั่งลงข้าง ๆ
“ขอบคุณค่ะ” ธารทีรานั่งลง พลางยกมือไหว้ขอบคุณ เมื่อแม่ตักข้าวใส่จานให้
“ทำไมบนโต๊ะมีแต่ของโปรดน้อง ผมชักจะน้อยใจแล้วนะครับ” ด้านหนึ่งนทีพูดขึ้น เพื่อเบี่ยงเบนให้น้องหันมาสนใจ
“ก็น้องไม่ได้กินอาหารฝีมือแม่นานแล้วนี่ ซีลน่ะได้กินตลอดนี่นา” คุณหญิงโสภาบอก แล้วโยนค้อนลูกใหญ่ใส่ลูกชาย
“พี่รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นหมาหัวเน่า และกำลังจะมีกลิ่นเหม็น ๆ แล้วนะ” ผู้เป็นพี่ชายพูดกับธารทีราพร้อมยกแขนของตนขึ้นมาดม
“คิกๆ พี่ซีลก็พูดเวอร์ไปค่ะ” หญิงสาวหัวเราะเสียงเบาๆ ให้กับท่าทางของพี่ชายที่เอาแต่ดมกลิ่นของตัวเอง
ด้านคุณจอห์น เมื่อเห็นลูกสาวยิ้มและหัวเราะ เขาก็ยิ้มตามและเรียกลูกสาว
“ไอซ์”
“ค่ะคุณพ่อ” เจ้าของชื่อขานรับ ทั้งที่ยังยิ้มไม่หุบ
“จะไปทำงานวันไหนเหรอลูก” คุณจอห์นถามลูกสาว
“นั่นสิ นี่แม่กับพ่อและพี่ซีลกำลังคุยเรื่องของหนูอยู่นะ ตกลงจะไปทำงานวันไหน”
“ไอซ์ว่าจะเข้าไปดูโรงพยาบาลพรุ่งนี้ค่ะ”
“เร็วไปหรือเปล่าลูก พักก่อนดีไหม”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น คุณหญิงโสภาก็พูดขัดขึ้น เพราะอยากให้ลูกสาวพักผ่อนให้หายเหนื่อยเสียก่อน
“ไม่เร็วหรอกค่ะคุณแม่ ไอซ์ว่าจะไปสำรวจแผนกที่จะต้องไปประจำด้วยค่ะ”ธารทีราบอกแม่เสียงออดอ้อน แล้วสวมกอดเอวท่านจากทางด้านข้าง
“ดีแล้วลูกพ่อ”คุณจอห์นพูดสนับสนุนลูกสาว
“แม่นึกว่าหนูจะพักผ่อนอีกสักสองสามวันเสียอีก”
คุณหญิงโสภาทำเสียงน้อยใจ เพราะอยากอยู่กับลูกสาวให้นานกว่านี้ และมีกิจกรรมตั้งหลายอย่างที่อยากให้ลูกสาวมาทำด้วย แต่อีกฝ่ายกลับคิดที่จะไปทำงานเสียแล้ว
“ไอซ์พักมานานแล้วค่ะคุณแม่ อีกอย่างหนูอยากทำงานด้วยค่ะ” เธอยังกอดแม่ไว้ ดวงหน้าหวานซบที่หัวไหล่ของแม่ และเวลาที่พูดก็จูบแก้มของแม่ไปด้วย
เมื่อถูกลูกสาวอ้อน คุณหญิงก็ใจอ่อน
“งั้นก็ตามใจ”
หญิงสาวยิ้มและหอมแก้มแม่เมื่ออ้อนสำเร็จ จากนั้นก็หันไปมองพี่ชายที่อยู่ในชุดสูทพลางถามว่า
“พี่ซีลไปไหนคะวันนี้”
“พี่จะไปห้าง ไปด้วยไหม” หนึ่งนทีถือโอกาศชวนน้องสาวไปที่ห้าง ซึ่งเป็นอีกกิจการหนึ่งของครอบครัว
“ขอบายค่ะ ขี้เกียจเดินและเจอคนเยอะ ๆ” ธารทีราส่ายหน้าปฏิเสธ เพราะยังไม่ชินกับอากาศร้อน ๆ และเวลาของเมืองไทยจึงยังรู้สึกเพลีย ๆ อยู่ไม่น้อย
“ถ้าอย่างนั้น วันนี้ก็พักผ่อนอยู่ที่บ้านก็แล้วกันนะครับน้องสาว”
“ค่ะ แต่ถ้าพรุ่งนี้คงต้องรบกวนพี่ซีลพาไอซ์ไปโรงพยาบาลด้วยนะคะ”
“ได้เลยครับ เจ้าหญิงแสนสวยของพี่” หนึ่งนทีล้อเลียนน้องสาว แล้วลุกขึ้นยืน และก่อนที่เขาจะออกไปทำงานก็หันมาบอกกับพ่อแม่ว่า
“ผมไปทำงานก่อนนะครับ”
“อื้อ ๆ” คุณจอห์นพยักหน้าให้ลูกชาย ซึ่งท่านไว้ใจและมอบหน้าที่ทุกอย่างให้ลูกชายจัดการ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญมากแค่ไหน หนึ่งนทีก็ทำมันได้ดีเสมอ
Bab terbaru
สลักรักเคียงใจ บทที่ 97
บทที่ 97สองอาทิตย์แล้วที่นักรบกลับมาอยู่บ้าน และวันนี้เป็นวันแรกที่ธารทีราต้องไปยังบริษัทอีกแห่ง ซึ่งพ่อของเธอและพ่อของเขตแดนหุ้นกันเปิดขึ้นมาตั้งแต่เธอยังเล็ก ๆ“มาหาใครคะ” พนักงานต้อนรับเอ่ยถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“คุณเขตแดนค่ะ” ธารทีราบอกพนักงาน“เอ่อ คุณได้นัดไว้ไหมคะ แล้วคุณ…”ธารทีราไม่รอให้พนักงานถามจนจบ เธอก็บอกไปว่า“ฉันชื่อธารทีราค่ะ เป็นน้องสาวของคุณหนึ่งนที” เธอบอกออกไปก่อนจะส่งบัตรวีไอพีของที่นี่ให้อีกฝ่ายดู“อ๋อค่ะ สวัสดีค่ะ” พนักงานฟังแล้วก็รีบเอ่ยทักทายอย่างรวดเร็วจากนั้นพนักงานก็เชิญเธอไปที่ลิฟต์“ชะ...เชิญทางนี้เลยค่ะ”เมื่อขึ้นลิฟต์มาถึงหน้าห้องทำงานของเขตแดน พนักงานก็ขอตัวทันที ทำให้หญิงสาวเคาะประตูขออนุญาต“เชิญ”เมื่อได้รับอนุญาตจากคนด้านใน ธารทีราก็เปิดประตูเข้าไปทันทีด้านเขตแดนที่นั่งทำงานอยู่เงยหน้าขึ้นมองเล็กน้อย พอเห็นว่าใครเปิดประตูเข้ามาก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินไปหา“น้ำมาได้ยังไงครับ”“ทำอะไรอยู่คะ น้ำมากวนหรือเปล่า” หญิงสาวเอ่ยถาม ก่อนจะยอมให้อีกฝ่ายคว้าร่างของเธอไปกอด“ไม่กวนครับ” เขตแดนเอ่ยอย่างนุ่มนวล พลางฉวยโอกาสหอมแก้มไปหนึ่งที“พี่ดิน” เธอตีที่ท่อนแขนแข็
สลักรักเคียงใจ บทที่ 96
บทที่ 96“ป้านมคือคนที่คอยเลี้ยงเราสองคนไง” ธารทีราหันไปอธิบายให้พี่ชายฟังด้วยรอยยิ้ม“ขอโทษด้วยครับ ผม…” นักรบเอ่ยด้วยเสียงที่ขาดห้วงไป ด้วยรู้สึกผิดที่ตนเองจำคนใกล้ตัวในอดีตไม่ได้เลย ป้านมเห็นอีกฝ่ายมีท่าทีอึดอัดใจจึงเอ่ยแทรกขึ้นว่า“ไม่เป็นไรนะคะ ป้าดีใจที่สุดเลยค่ะที่คุณรบกลับมา”“นี่เป็นเอกสารใหม่ของรบนะ คุณลุงทำไว้ให้จ้ะ” คุณหญิงโสภายื่นซองเอกสารไปให้หลานชายนักรบหยิบเอกสารขึ้นมาเปิดดู ซึ่งมันคือเอกสารการเปลี่ยนชื่อและเอกสารกรรมสิทธิ์ต่าง ๆ ของเขา ทั้งเรื่องบ้านและตัวธุรกิจที่เคยเป็นส่วนแบ่งของหมอคาร์ล“ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นกรรมสิทธิ์ของรบนะ”“แล้วน้ำล่ะครับ บ้านหลังนี้ก็ของพ่อแม่นี่ ทำไมถึง…” นักรบถามไม่ทันจบคำ ธารทีราก็พูดขึ้นว่า“คุณแม่จะยกบ้านหลังโน้นของคุณแม่ให้น้ำค่ะ ส่วนของพี่ซีลคุณแม่จะยกบ้านตากอากาศอีกหลังหนึ่งให้แทน”นักรบมองตามมือน้องสาวที่ชี้ให้เขาดูบ้านที่มีขนาดใหญ่พอ ๆ กับบ้านหลังนี้ ซึ่งอยู่ข้าง ๆ กัน โดยแค่มีรั้วต้นไม้กั้นไว้เท่านั้น“รบคงไม่ว่าป้านะ ถ้าในช่วงนี้ป้าจะให้น้ำไปอยู่กับป้า”"ผมเข้าใจครับ มีน้ำไปอยู่กับคุณป้าก็ดีแล้วล่ะครับ““ขอบใจมากจ้ะ ตอนนี้ซีลไปพักท
สลักรักเคียงใจ บทที่ 95
บทที่ 95พอมาถึงเจดีย์สีขาวสะอาดที่โดยรอบมีการทำความสะอาดและมีดอกไม้พร้อมกระถางธูปจัดวางอย่างเรียบร้อย ชายหนุ่มก็หันมาหาน้องสาว“น้ำมาที่นี่บ่อยใช่ไหม”“คุณพ่อ...เอ่อ...ลุงจอห์นให้คนจัดการให้ตลอดค่ะ มันก็เลยดูดีแล้วก็สะอาดแบบนี้” หญิงสาวเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ เพราะทุกวันนี้เธอก็ยังคงเสียใจอยู่ จนพี่ชายต้องยกมือขึ้นไปจับที่บ่าบางแล้วบีบเบา ๆ“น้ำ ไม่เป็นไรนะ”“ค่ะ น้ำก็แค่คิดถึงอดีตที่ดี ๆ น่ะค่ะ คุณพ่อดีกับน้ำมาก ทั้งที่น้ำเป็นแค่หลานเท่านั้นเอง” เธอหันไปบอกพี่ชาย ก่อนจะยกมือขึ้นสัมผัสที่รูปของพ่อแม่ที่กำลังอุ้มพี่ชายของเธอตอนเล็ก ๆ อยู่ด้วย“เอาไว้น้ำจะให้คนมาเปลี่ยนรูปให้ใหม่นะคะ คุณพ่อคุณแม่”ธารทีราเอ่ยกับพ่อแม่ ทำเหมือนกับว่าท่านทั้งสองได้ยินสิ่งที่พูดไป จากนั้นก็หันมายิ้มให้พี่ชายสลับกับการมองเจดีย์ตรงหน้า“พ่อคะ แม่คะ น้ำพาพี่รบมาหาค่ะ”“พ่อครับ แม่ครับ ผมมาหาแล้วนะครับ” นักรบยกมือไหว้พ่อแม่ แม้หมอจะบอกว่าเขาคงไม่อาจจดจำอะไรได้แล้ว แต่เขาก็รู้ว่าพ่อกับแม่จะต้องรักเขามากอย่างแน่นอน จึงรู้สึกดีใจระคนเศร้าที่ได้มาหาพวกท่านจากนั้นสองพี่น้องต่างก็จมอยู่ในห้วงคิดส่วนตัว แต่แววตาของค
สลักรักเคียงใจ บทที่ 94
บทที่ 94หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...เมื่อรถจอดตรงลานจอด เขตแดนก็ลงจากรถเดินอ้อมไปฝั่งข้างคนขับเพื่อเปิดประตูให้ธารทีรา“นี่ถ้าคุณแม่ไม่บอกให้มา น้ำก็ไม่อยากมาหรอกนะคะ”“พี่เข้าใจ ยังไงเขาก็ตายแล้ว น้ำก็อโหสิกรรมให้เขาเถอะ”“ก็เพราะว่าอโหสิกรรมให้ไงคะน้ำถึงมา” ธารทีราย่นหน้าใส่เขตแดน เอาจริงๆ ถึงจะโกรธและแค้นดาเนียลมากแค่ไหนพ่อแม่เธอก็คงไม่ฟื้นขึ้นมาอยู่ดี“งั้นเข้าไปกันเถอะ” เขตแดนบอก พร้อมจับมือหญิงสาวมากุม แล้วพาเดินเข้าไปในวัดช่วงเวลาที่เดินเข้าไปในวัดนั้น ธารทีราก็ถามเพราะสงสัยมากที่ดาเนียลซึ่งเป็นลูกครึ่งนั้นนับถือศาสนาพุทธ“ตอนแรกนึกว่าเขาจะจัดงานศพแบบคริสต์นะคะเนี่ย”“เห็นว่าเขานับถือศาสนาตามภรรยาน่ะ”“อ้อ...” ธารทีราตอบรับ ก่อนจะถามถึงเรื่องอื่น “พี่ดิน พี่รู้ไหมว่าพี่ซีลไปไหน ตั้งแต่เสร็จงานศพคุณพ่อก็ไม่ยอมกลับบ้านเลยค่ะ โทรไปหาก็บอกแต่ว่าขอไปพักผ่อนเงียบ ๆ สักพัก พอถามก็ไม่ยอมบอกว่าอยู่ที่ไหน”“ไม่รู้สิ พี่ก็ไม่เห็นมันไปที่ผับนานแล้วนะ ปกติมันจะเข้าผับทุกคืน นี่มันยังทิ้งงานที่บริษัทให้พี่ทำเลย บอกแค่ว่าอยากไปทำใจสักพัก”“ความจริงงานศพของดาเนียลคุณแม่จะให้พี่ซีลมานะ แต่พี่ซีลเล่น
สลักรักเคียงใจ บทที่ 93
บทที่ 93นักรบเองก็อึ้งไปเช่นกัน แต่แล้วชายหนุ่มก็ดึงสติกลับมาเมื่อมีมือของนาเดียร์ยื่นมาจับมืออีกข้างของเขาไว้ โดยที่มีอีกข้างตอนนี้มีธารทีราจับไว้เช่นกัน“แล้วแม่ล่ะ” นักรบถามเสียงเรียบ ทั้งที่ในใจกำลังห่วงใยมาดามอันนาอย่างที่สุด“คุณแม่ความดันกำเริบหมดสติ ตอนนี้นอนพักอยู่ที่ห้องพักฟื้นค่ะ” หญิงสาวร้องไห้ออกมาอีก ตอนนี้เธอเอาแต่ก้มหน้า เพราะไม่กล้าจะสู้หน้าใคร ทั้งที่เมื่อก่อนเป็นผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองมาตลอด“แม่...” นักรบเอ่ยเสียงสั่น ครั้งนี้เขายอมปล่อยมือน้องสาวแท้ ๆ เพื่ออ้าแขนโอบกอดน้องสาวอีกคนไว้ ถึงจะไม่ใช่น้องแท้ ๆ แต่เขาก็รักเธอเหมือนน้องสาว“ไม่ต้องร้องไห้นะ เงียบซะ” นักรบกอดนาเดียร์ไว้แน่น และพูดปลอบขวัญอย่างอ่อนโยน“พี่ไทด์อยู่เป็นเพื่อนเดียก่อนได้ไหม เดียไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี ป๋ายังนอนอยู่ในนั้น คุณแม่ก็…” นาเดียร์ไม่ทันได้พูดจบประโยค เสียงทุ้มต่ำที่เธอไม่อยากได้ยินก็ดังขึ้น“ไอ้รบ ถ้ามึงช่วยเป็นธุระจัดงานศพให้ไอ้ฆาตกรที่มันฆ่าพ่อแม่มึงและฆ่าพ่อกู กูจะขอเป็นศัตรูกับมึงตลอดไป” หนึ่งนทีปล่อยแม่ให้ยืนอยู่กับธารทีรา แล้วเดินเข้าไปยืนใกล้นักรบที่กำลังยืนกอดนาเดียร์อยู่“ซี
สลักรักเคียงใจ บทที่ 92
บทที่ 92ณ โรงพยาบาลคุณหญิงโสภรีบเดินทางมายังโรงพยาบาลทันทีหลังทราบว่าสามีของตนถูกยิงได้รับบาดเจ็บ“ซีล น้ำ พ่อเป็นยังไงบ้าง” เสียงสั่นเครือของคุณหญิงดังมาก่อนตัว โดยตอนนี้ที่หน้าห้องฉุกเฉินมีทั้งธารทีรา นักรบ หนึ่งนที รวมถึงเขตแดนยืนออกันอยู่“หมอยังไม่ออกมาบอกเลยค่ะ”“เกิดอะไรขึ้น ใครยิงพ่อ” คุณหญิงโสภามองลูกสาวและลูกชายที่ยังยืนหันหลังให้ เพราะหนึ่งนทีเอาแต่ยืนมองประตูห้องฉุกเฉินอย่างไม่ยอมละสายตาคำถามของแม่ ทำให้หญิงสาวหันไปมองนักรบ เมื่อพี่ชายพยักหน้าจึงเล่าให้แม่ฟัง“น้ำไม่แน่ใจค่ะว่าใครยิงคุณพ่อ เหตุการณืตอนนั้นวุ่นวายไปหมด แต่ที่แน่ ๆ ดาเนียลสั่งลูกน้องให้ยิงพวกเราค่ะ”“ไอ้ดาเนียล มึงทำร้ายพ่อกู ถ้าพ่อกูเป็นอะไรขึ้นมา กูจะฆ่าล้างโคตรมึง” หนึ่งนทีมองนักรบด้วยแววตาไม่พอใจ แม้เขาจะไม่โทษอีกฝ่ายออกมาตรง ๆ แต่ลึก ๆ ธารทีรารู้ดีว่าหนึ่งนทีคงไม่พอใจนักรบอย่างมากที่เอาตัวเข้าไปเสี่ยง จนทำให้พ่อของเขาต้องตามไปช่วย“คุณหมอ คุณลุงเป็นยังไงบ้างครับ” เขตแดนเอ่ยถามเมื่อเห็นว่ามีหมอคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินด้านคุณหมอมีสีหน้าเคร่งเครียด เขามองหน้าทุกคน โดยเฉพาะคุณหญิงโสภา ก่อนจะพูดอ
Anda juga akan menyukai
รักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม51.2K Dibacaเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.6K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่559.2K Dibacaรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด311.9K Dibacaหมาเด็กคนนี้พี่คนสวยจองแล้ว (คลั่งรัก)
Chacheese.211 Dibacaหลุมพรางร้าย มาเฟีนเถื่อน ( ตระกูลมัส 2 )
พริ้มพราว257 Dibacaทัณฑ์สวาทมาเฟียเถื่อน
มงกุฎดอกหญ้า497 Dibacaกลับบ้านเรา..รักรออยู่
สิบห้ากันยา ราศีสิงห์371 Dibaca
