สลักรักเคียงใจ

สลักรักเคียงใจ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-05-02
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
97Bab
1.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เป็นเพราะเรื่องราวร้าย ๆ ทำให้ไอรีสเสียความทรงจำ ไม่อาจจำได้แม้กระทั้งพี่ชายข้างบ้านที่เคยขี่หลังและให้สัญญาว่าจะดูแลเธอตลอดชีวิต แต่สำหรับผืนป่าเขาจำเธอได้เสมอ ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

ARIA

I was only five, innocent and clueless.

I was made to stand on a platform in the center of the a dark room. I didn’t understand why I was there or why I wasn’t wearing clothes on my body.

All I knew was that there were men, lots of them in black suits and their eyes were locked on me like vicious predators.

Thick cigars sat between their fingers, and each one had a scary man behind him, also dressed in black suits and shades.

Those men standing occasionally whispered things to the ones sitting.

"Four hundred thousand dollars!" a deep voice shouted.

"Eight hundred thousand!" another voice countered.

Emily was the only woman in the room,she stood beside me and whisper instructions to me. She was the closest thing I had to a mother.

She taught me everything I knew at that age.

I only got to know that she wasn't my mother when her son Daniel,who was two years older than me told me.

Emily was a care taker employed to look after me and this place was the only home I’d known, for as long as I could remember.

I wasn't allowed to leave my room or interact with anyone else except Emily and her son, Daniel.

I didn’t even know where I came from, or how I got here.

However, Every night I kept having this scary dream of two cold bodies in a pool of blood. A blonde woman,naked, her thighs looking like they’d been broken with force and the second body, was that of. A headless man, lying beside her.

I had no idea who they were, or why I kept dreaming of them.

Emily touched my shoulder gently, then she leaned in, and whispered, “Turn around, sweetie.”

I obeyed and turned slowly.

“Five million!”

A man suddenly called from the back.

The room went quiet for a moment, no one could challenge that amount.

A man in a gray suit approached us and whispered something in Emily's ear. She nodded quickly, then turned to me with a smile that didn’t reach her eyes.

“Come on, sweetie, let’s get back to your room.”

It was finally over, I stepped off the platform and gazed up at her.

She smiled back weakly, held my hand and walked me down the narrow hallway, back to my room.

I could still hear the men talking and laughing behind us.

“She’ll make a nice doll for my boss” one voice said with a chuckle.

I didn’t know what that meant but somehow, I knew it wasn't good.

Daniel, Emily's son was inside my room, reading when the door opened.

My eyes lit up when I saw him but as soon as he stood up , he walked to his mother and asked the question I hate to hear.

“Can we go home now, Mom?”

“Just a minute, honey. I need to get Aria ready,” she said,and brought out a new dress from a fancy bag.

She got me all dressed up after which she knelt down, looked me in the eyes, and touched my cheek.

“You did great out there, sweetie,” she said softly. “So brave. I’m proud of you.”

I looked up at her.

“Am I going somewhere?"

She paused, then sighed and brushed my long hair behind my ear.

“Yes.”

“With you and Daniel?”

I asked again.

She smiled — the kind of smile that meant “no.”

Then she shook her head, her eyes were sad.

“No, sweetheart. But you’ll be taken good care of. It’s… it’s…”

She paused, as if the words were too heavy to say.

“It’s a .....a...good family. They will adopt you. You have to do whatever they say so they’ll take good care of you. Understand?”

She had tears in her eyes.

Seeing her like that, summoned tears in my own eyes and I allowed them to roll freely down my cheeks.

“Hey, honey, you don’t have to cry. I promise to visit,” she said gently and cleaned my face.

“I don’t want to go anywhere. I’m scared,” I sobbed and hugged her tightly.

She wrapped her arms around me and kissed my forehead.

"It's okay honey, it's okay".

She whispered and consoled me.

Daniel came over and joined the hug.

Just then, the door opened.

Daniel immediately stepped back in fear as two scray looking tall men in black suits walked into the room.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
97 Bab
บทที่ 1
บทที่ 1เวลาบ่ายโมง...‘เรียนท่านผู้โดยสาร...'เสียงพนักงานประชาสัมพันธ์ของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิประกาศแจ้งผู้โดยสารที่เดินกันขวักไขว่ดังขึ้นเป็นระยะณ ทางออกสำหรับผู้โดยสารร่างของหญิงสาวคนหนึ่งในชุดเสื้อโค้ทกับกางเกงขายาวก้าวอย่างมาดมั่นตรงไปเบื้องหน้า ซึ่งการแต่งกายของเธอช่างท้าทายกับอากาศร้อนของประเทศไทยเหลือเกินแม้แต่ตอนนี้ใบหน้าหวานก็แดงระเรื่อขึ้นด้วยความไม่คุ้นชินกับสภาพอากาศธารทีราเดินลากกระเป๋ามาถึงด้านหน้าพลางมองหาคนที่จะมารอรับเธอ ระหว่างนั้นหญิงสาวรีบถอดเสื้อโค้ทออกจากตัวทันที เพราะกลัวว่าตนเองจะเป็นลมไปก่อนจะกลับถึงบ้าน“คุณหนู”พอมีเสียงเรียกดังขึ้น เธอก็รีบหันไปตามหาที่มาของเสียงหญิงสาวมองเห็นชายหนุ่มชุดดำยืนไม่ไกลจึงยิ้มให้พลางโบกมือเรียกชายคนนั้น“พี่ซัน?”“ครับ” ซัน บอดี้การ์ดที่ได้รับหน้าที่ให้มารอรับธารทีราตอบรับพร้อมกับรีบเดินเข้าไปเอากระเป๋าของหญิงสาวมาถือไว้เอง“ไอซ์ไม่เจอพี่ซันนานมากเลย พี่ซันสบายดีนะคะ”หญิงสาวพูดขึ้นพลางมองสำรวจชายตรงหน้าด้วยความคิดถึง“สบายดีครับ คุณหนูเชิญที่รถดีกว่านะครับ” ซันยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะรีบเชิญคุณหนูของเขาไปขึ้นรถ เนื่องจากไม่
Baca selengkapnya
บทที่ 2
บทที่ 2ทว่าในระหว่างที่เขากำลังพุ่งความสนใจไปยังรถยนต์คันหนึ่งอยู่กลับมีรถมอเตอร์ไซด์อีกคันเร่งเครื่อง แล้วพุ่งขึ้นมาจากเลนด้านข้างด้วยความเร็ว“พี่ซันระวังค่ะ” ธารทีราร้องเตือน เมื่อมีรถมอเตอร์ไซค์ขับขึ้นมาด้วยความเร็วแล้วขับแซงหน้าขึ้นไป“เชี่ยเอ๊ย!” ซันสบถด่าไอ้คนที่ขับรถมอเตอรไซค์ตัดหน้ารถของเขา ซึ่งซันก็หักพวงลัยหลบไปทางซ้ายอย่างรวดเร็ว จนเกือบจะชนเข้ากับรถอีกคัน“ทำไมขับรถไม่ระวังแบบนี้นะ”เธอบ่นออกมา แต่มอเตอร์ไซค์คันนั้นกลับขับหนีไปไกลแล้ว“เดี๋ยวผมโทรหาคุณซีลก่อนนะครับคุณหนู”เพื่อความปลอดภัยของหญิงสาว ซันจึงรีบต่อสายหาเจ้านายอีกคนของตนทันที“ค่ะ” ด้านธารทีราพยักหน้ารับเมื่อได้สบตาของซัน จากนั้นเธอก็คอยหันไปมองด้านหลังเป็นระยะด้วยความเป็นกังวลซันต่อสายถึงเจ้านาย และรอไม่นาน คนปลายสายก็ตอบกลับมาด้วยเสียงหนาทุ้มที่ฟังแล้วดูน่ากลัว“อื้ม ว่ายังไง”“นายครับ มีคนตามรถของผมมาครับ” ซันรีบบอกนายน้อยของตนซึ่งนายน้อยของเขานั้นก็คือพี่ชายของธารทีรานั่นเอง“ว่ายังไงนะ”ผู้เป็นพี่ชายถามย้ำด้วยความห่วงใยน้องสาว“มีรถคันหนึ่งตามผมมาตั้งแต่อยู่ที่สนามบินแล้วครับ”“แล้วน้องสาวฉันล่ะ”คำถามของ
Baca selengkapnya
บทที่ 3
บทที่ 3ซันอธิบายพลางเลื่อนสายตาไปมองข้างหน้า ก่อนจะค่อยๆ ชะลอรถให้รถคันอื่นของทีมบอดี้การ์ดมาขับเทียบด้านข้าง แล้วหาโอกาสเลี้ยวหลบไปอีกทาง โดยใช้รถของทีมสกัดไว้ เพื่อไม่ให้รถคันนั้นสามารถตามขับมาได้ทันหญิงสาวเห็นซันตั้งใจขับรถอยู่จึงไม่ถามอะไรเธอนั่งนิ่งแล้วคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาเงียบๆ‘ธารทีรา บริพัฒน์สกุลเกียรติ’ หรือ ‘ไอซ์’ ลูกสาวเพียงคนเดียวของคุณจอห์นและคุณหญิงโสภา บริพัฒน์สกุลเกียรติ ตัวเธอมีพี่ชายหนึ่งคนอายุมากกว่าเธอห้าปีคือ ‘ซีล’หรือ ‘หนึ่งนที บริพัฒน์สกุลเกียรติ’บ้านบริพัฒน์สกุลเกียรตินั้นทำธุรกิจหลายอย่างทั้งขาวและเทา ซึ่งธุรกิจที่ทุกคนรู้จักดีก็คือโรงพยาบาล ปั๊มน้ำมัน ห้างสรรพสินค้า และกาสิโนที่คุณจอห์นทุ่มทุนสร้างกับเพื่อนสนิทธารทีราถูกส่งไปเรียนต่อที่ต่างประเทศตั้งแต่อายุห้าขวบ โดยมีป้านมและพี่เลี้ยงตามไปดูแลแค่สองคน โดยหญิงสาวเรียนจบคณะแพทย์ศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยชื่อดังในอเมริกาปัจจุบันหญิงสาวมีอายุยี่สิบสี่ปี ซึ่งครั้งนี้คือครั้งแรกที่เธอได้กลับมาที่ประเทศไทยในรอบสิบเก้าปีหญิงสาวตั้งใจไว้ว่าจะกลับมาช่วยพี่ชายบริหารโรงพยาบาลเนื่องจากเรียนจบทางสายนี้มา และทางคุณจอ
Baca selengkapnya
บทที่ 4
บทที่ 4ไม่ถึงสามสิบนาทีรถหรูของธารทีราก็ขับเข้ามาที่ด้านหน้าผับ ซันรีบขับเข้าไปจอดยังที่จอดของVIP ด้วยความคุ้นเคย“ที่นี่เหรอคะ”หญิงสาวเอ่ยถามขึ้น เมื่อมองไปรอบๆ ผ่านกระจกรถด้านข้างด้วยความสนใจ“ครับ” ซันพยักหน้ารับ และก่อนที่เขาจะลงจากรถก็มองสำรวจไปด้วย เพื่อความปลอดภัย“เพื่อนพี่ซีลคือใครเหรอคะ”ธารทีราถามซันด้วยความสงสัย เพราะตอนแรกที่ซันบอกว่าเป็นผับของเพื่อนพี่ชาย เธอไม่ได้ถามอะไร เนื่องจากตอนนั้นซันกำลังวุ่นคุยงานกับลูกน้องของเขาอยู่“ชื่อเขตแดนครับ” ซันตอบแล้วจ้องหน้าอีกฝ่ายนิ่ง ๆ เพื่อจับสังเกต“เขตแดน” ธารทีราพึมพำคนเดียวโดยไม่ให้ซันได้ยิน พลางคิดในใจว่าคงไม่ใช่เขาคนนั้นหรอกนะ“คุณหนู” ซันเอ่ยเรียกอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าคุณหนูของตนไม่ยอมลงจากรถ“คะ” หญิงสาวตื่นจากความคิด แล้วมองหน้าซัน ซึ่งชายหนุ่มยังคงยืนเกาะประตูรถและมองมายังเธอ“ลงมาเถอะครับ” ซันขยับถอยหลังไปยืนบนทางเท้า เพื่อเปิดทางให้คุณหนูก้าวลงจากรถ“ค่ะ” ธารทีรามองตึกหรูนั้นอีกครั้ง สลับกับการมองหน้าซัน พร้อมถอนหายใจเบาๆ และในที่สุดหญิงสาวก็ก้าวออกจากรถไปยืนเคียงข้างซันบอดี้การ์ดหนุ่มผายมือเชิญให้หญิงสาวเดินนำหน้าไปยั
Baca selengkapnya
บทที่ 5
บทที่ 5บริเวณที่ธารทีรายืนอยู่ในเวลานี้คือชั้นห้าของผับ เมื่อมองตรงไปจากช่องทางเดินที่เปิดออกจากลิฟต์แก้วคือทางเดินกว้างที่ระหว่างทางมีห้องหลายห้องทว่าสายตาของหญิงสาวกลับไม่ได้สนใจไปยังที่ใดเลย นอกจากจุดที่ภามผายมือเชิญ“ทางนี้ครับคุณไอซ์” ภามเดินนำทางไปยังห้องที่อยู่ด้านในสุด ทว่ายังไม่ทันได้ก้าวล่วงเข้าสู่ด้านในก็มีเสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมา“เดี๋ยว!”ในขณะกำลังจะเดินตามภามเข้าไปยังห้องวีไอพี ซันได้ตัดสินใจเรียกเพื่อนไว้เสียก่อน เมื่อได้ยินเสียงเอะอะดังอยู่ในห้องที่เพื่อนกำลังจะเปิดประตูเข้าไปอะไรวะ” ภามจับประตูค้างไว้อย่างนั้น แล้วหันมามองพร้อมกับถามขึ้นด้วยความแปลกใจ“ใครอยู่ในห้อง” ซันถามเสียงเรียบ แต่สีหน้าของเขากลับเคร่งเครียดเหมือนคนกำลังครุ่นคิดบางอย่างด้วยความหวาดวิตก“ก็เพื่อนๆ ของเจ้านายไง” ภามตอบกลับมาด้วยท่าทางสบายๆ ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร พลางดันมือของซันออกจากประตู“แล้วทำไมไม่พาไปห้องอื่นวะ” ซันจับบ่าของเพื่อนให้หันมาเผชิญหน้ากัน พร้อมกับเดินไปขวางประตูไว้“ห้องอื่นเต็มแล้ว” ภามตอบพร้อมยิ้มกวนๆ ใส่เพื่อน“แต่คุณหนูกูไม่คุ้นเคยกับพวกเพื่อนๆ เจ้านายนะโว้ย” ซันเอ่ยขึ้นแล้วหั
Baca selengkapnya
บทที่ 6
บทที่ 6“มานั่งข้างพี่สิ” จีน่ากวักมือเรียกธารทีราให้มานั่งข้างๆ“เอ่อ...” หญิงสาวหันมองซันอย่างขอความเห็น“ไปนั่งเถอะครับ นั่นก็เพื่อนคุณซีลครับ” ซันหันมากระซิบบอก ก่อนจะส่งสายตาให้คุณหนูของเขาไปนั่งกับผู้หญิงคนนั้น“ค่ะ” ธารทีราพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะผละจากซันไปนั่งข้างกายของหญิงสาวมาดทอมบอยที่มีใบหน้าสวยเฉี่ยว ซ้ำยังไว้ผมยาวสลวยอีกด้วย“พี่ชื่อจีน่า ส่วนนั่นภู ไอ้ที่หน้านิ่งๆ น่ะชื่อกานต์ ส่วนไอ้ผมทองนั้นชื่อนัท พวกพี่เป็นเพื่อนของพี่ชายเรานั่นแหละ”เมื่อหญิงสาวนั่งลงข้างๆจีน่าก็รีบแนะนำตัวเองและบรรดาเพื่อนๆ ให้เธอได้รู้จัก“ค่ะ สวัสดีอีกครั้งนะคะ” ธารทีราหันไปมอง และยกมือไหว้ทุกคนอีกครั้ง“อื้อๆ หวัดดี” ทุกคนพากันรับไหว้แทบไม่ทัน“แล้วนี่ ทำไมพา…”‘ธนัท’ หรือ ‘นัท’หันไปมองซันอย่างตั้งคำถาม เพราะไม่รู้ว่าที่ซันพาน้องสาวเพื่อนมาที่นี่ เพราะต้องการให้พวกเขารู้จักเฉยๆ หรือว่ามีจุดประสงค์อื่นกันแน่และด้วยท่าทีของธนัทที่มองซันสลับกับธารทีราด้วยความสงสัยก็ทำให้ชายหนุ่มรีบตอบกลับไปโดยไม่ได้ลงรายละเอียดมากนักว่า“พอดีมีปัญหาเกิดขึ้นนิดหน่อยครับ นายกำลังจัดการอยู่ เดี๋ยวเสร็จเรื่องก็คงจะมารั
Baca selengkapnya
บทที่ 7
บทที่ 7ชายหนุ่มตกตะลึงไปในทันทีที่เห็นหญิงสาวตรงหน้าชัดๆเขาพยายามเพ่งมองว่าตนเองไม่ได้ตาฝาดไปและท่าทียืนนิ่งอย่างผิดปกติของเขา ก็ทำให้จีน่าเป็นฝ่ายแนะนำขึ้นมาว่า“นี่น้องไอ้ซีล”“ชื่อน้องไอซ์” กานต์หันไปบอกเขตแดน“…” ด้านเขตแดนไม่พูดอะไร เพราะเขายังตะลึงยืนจ้องมองหญิงสาวไม่วางตา ซึ่งธารทีราก็จ้องหน้าเขากลับไปเช่นกันเมื่อเพื่อนไม่มีทีท่าจะเอ่ยทักหรือพูดอะไร จีน่าก็ละสายตาจากเขตแดน แล้วหันมาเรียกน้องสาวของเพื่อนว่า“ไอซ์”“คะ” ด้านธารทีราสะดุ้งตกใจเมื่อจีน่าสะกิดเรียกก่อนจะหันมาให้ความสนใจจีน่าอีกครั้ง “พี่จีน่ามีอะไรเหรอคะ”“นั่นน่ะดิน เป็นเพื่อนสนิทพี่ชายเรา และเป็นเจ้าของผับนี้ด้วย” จีน่าแนะนำธารทีราให้รู้จักเขตแดน“สะ...สวัสดีค่ะ” เธอสบตาสีเข้ม แล้วยกมือไหว้เขาด้วยความประหม่าเล็กน้อย เนื่องจากตอนนี้เขตแดนก็ยังไม่ละสายตาไปจากเธอเลยด้วยความที่ชายหนุ่มยังคงยืนอึ้ง และไม่ยอมรับไหว้หรือทักทาย น้องสาวของหนึ่งนที ทำให้ภูริทถึงกับต้องเอ่ยกระเซ้าเพื่อนว่า“ไอ้ดิน มึงจะมองน้องเขาให้ละลายเลยใช่ไหม”เสียงของเพื่อนที่ดังขึ้นมานั้น ทำให้เขตแดนถึงกับสะดุ้ง ชายหนุ่มรีบรับไหว้โดยอัตโนมัติจากนั้นก
Baca selengkapnya
บทที่ 8
บทที่ 8หลังจากภามสั่งให้คนจัดโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ก็ได้เข้ามาเชิญทั้งคู่ออกไปรับประทานอาหาร ธารทีราทำตัวไม่ถูก เมื่อภามเชิญให้นั่งลงฝั่งตรงข้ามกับเขตแดน เพราะตอนนี้เธอและเขตแดนได้อยู่กันตามลำพังสองคน ซึ่งชายหนุ่มก็ยังคงไม่ยอมละสายตาจากเธอเลย“เอ่อ...” ธารทีราอึกอัก เมื่อเหลือบตามองเขตแดน“ชื่อธารทีราอย่างนั้นเหรอ” เขตแดนถามเสียงนิ่งๆ ทั้งยังนั่งกอดอกหลังพิงพนักเก้าอี้คนที่ก่อนหน้านี้เอาแต่ก้มหน้าค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเมื่อถูกถาม ก่อนจะตอบรับเบา ๆ“ค่ะ”“ไม่เคยได้ยินไอ้ซีลพูดถึง” เขตแดนเริ่มถามในสิ่งที่เขาสงสัย“พี่ซีลคงไม่อยากเปิดเผยให้คนรู้มั้งคะ คือไอซ์ถูกส่งไปเรียนที่ต่างประเทศตั้งแต่เด็กน่ะค่ะ” ธารทีราบอกออกไปด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ“แต่ฉันรู้จักกับไอ้ซีลมาตั้งแต่เด็ก มันไม่เคยพูดสักคำว่ามีน้องสาวด้วย” เขตแดนยังคงเอ่ยออกมาเช่นนั้น เพราะเขาเป็นเพื่อนรักกับหนึ่งนทีมาตั้งแต่เด็กซ้ำยังสนิทสนมกันมากเหมือนครอบครัว เขาไม่อยากจะเชื่อเรื่องนี้ และคิดหาทางที่จะไล่ต้อนอีกฝ่ายให้พูดอะไรบางอย่างออกมา“ไอซ์ก็ไม่เคยได้ยินชื่อพี่จากปากพี่ซีลเลยนะคะ เพราะงั้นก็คงไม่แปลกหรอกค่ะที่พี่จะไม่รู้เรื่องของไอซ์
Baca selengkapnya
บทที่ 9
บทที่ 9“เป็นยังไงบ้าง” หนึ่งนทีที่กำลังนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีนิ่งๆ หันมาเอ่ยถามน้องสาวที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นระยะเวลานาน ซึ่งแม้ว่าทั้งสอง จะโทรคุยกันตลอดแต่มันก็ไม่เหมือนกับตอนที่ได้เจอหน้ากันอยู่ดี“ไอซ์สบายดีค่ะ แต่น้อยใจพ่อและพี่ชายนิดหน่อย ที่ไม่เคยไปหาเลย”ธารทีราพูดเสียงสั่น และทำท่าจะร้องไห้ด้วยความน้อยใจ ที่พี่ชายและพ่อไม่เคยไปหา มีแค่แม่และคุณป้าที่รู้จักเท่านั้นที่ไปหาบ่อยๆ“ไอซ์ก็รู้ว่าพี่ไปไม่ได้ คุณพ่อก็เหมือนกัน”ชายหนุ่มรีบยกขาลงแล้วขยับตัวไปข้างหน้าเพื่อจะยื่นมือไปปาดซับน้ำตาที่ติดอยู่บนขอบตาของน้องสาวอย่างอ่อนโยน“ค่ะ ไอซ์รู้ ไอซ์เลยกลับมาหาทุกคนนี่ไง”ธารทีราเห็นพี่ชายมีสีหน้ากังวลจึงยิ้มกว้าง แล้วรีบพูดเอาใจเขา เธอไม่ได้โกรธจริงจังเสียหน่อยพี่ชายของเธอคนนี้คิดมากเกินไปจริง ๆ“คราวหลังถ้าจะมาก็บอกพี่ล่วงหน้าบ้างนะ ไม่ใช่หนีมาแบบนี้”หนึ่งนทียิ้มเอ็นดูน้องสาวแล้วพูดขึ้นด้วยเสียงติดกังวลเล็กน้อย เพราะกลัวว่าเธอจะเป็นอันตราย นี่ดีนะที่เขารู้เมื่อวานจากปากของเพื่อนที่อยู่ต่างประเทศว่าธารทีรากำลังจะกลลับมาเมืองไทย เขาจึงได้ติดต่อเธอไปก่อนจะนัดแนะให้ซันไปรับที่สนามบิน“ค่ะ ต
Baca selengkapnya
บทที่ 10
บทที่ 10 หญิงสาวก็เห็นชายหน้าตาดีและสูงเท่าๆ ซัน เดินมาหาและเข้าไปช่วยซันขนกระเป๋าของเธอลงจากรถ“นี่พี่แวนใช่ไหมคะ”“ครับ” แวนคนสนิทอีกคนที่เปรียบเสมือนมือซ้ายของหนึ่งนทีพยักหน้ารับ แล้วมองคุณหนูของตัวเองด้วยความคิดถึงไม่ต่างกัน“สวัสดีค่ะ” ธารทีรายิ้มแล้วรีบยกมือไหว้อีกฝ่ายด้วยความนอบน้อม แม้ตอนที่เธอจากที่นี่ไปจะยังเด็กมาก แต่เธอก็จำพี่ชายตรงหน้าได้ดี“ครับ ยินดีต้อนรับกลับนะครับคุณหนู” แวนยิ้มจนแก้มแตก และรู้สึกดีใจที่คุณหนูยังคงจำเขาได้ด้านหนึ่งนทีเมื่อเห็นน้องสาวทักทายลูกน้องพอหอมปากหอมคอแล้วก็หันไปบอกเธอว่า“พี่ว่าเราเข้าบ้านกันเถอะ คุณพ่อคุณแม่คงรอเราแย่แล้ว”“ค่ะ” ธารทีราละสายตาจากแวน แล้วหันมายิ้มจนตาหยีใส่พี่ชาย“ส่วนพวกนายเอากระเป๋ายัยไอซ์ไปไว้บนห้องของยัยไอซ์ด้วย”หนึ่งนทีบอกลูกน้องทั้งสอง แล้วเดินตามหลังน้องสาวเข้าไปในบ้าน…ธารทีราเดินเข้ามาในบ้านได้เพียงก้าวเดียวก็ต้องชะงักและรีบเปลี่ยนเป็นรองเท้าสลิปเปอร์สำหรับใส่ในบ้านอย่างรวดเร็ว เมื่อหันไปเห็นว่าคนที่เธอคิดถึงมากที่สุดคนหนึ่งกำลังเดินมาหา พร้อมกับรอยยิ้มปลาบปลื้มใจ“ไอซ์ลูกแม่” คุณหญิงโสภาอ้าแขนรอรับลูกสาวสุดที่รัก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status