LOGIN1 อาทิตย์ต่อมาจางจี้เหยาและโจวเสี่ยวเจี๋ยทำงานที่ร้านกาแฟได้ 1 อาทิตย์ แล้วพวกเธอไม่สงสัยเลยว่าทำไม สวีลี่ฟ่านถึงต้องการพวกเธอ เพราะลูกค้าเข้าร้านอยู่เรื่อย ๆ จะมีช่วงที่ร้านวุ่น ๆ ก็ช่วงเช้าและเที่ยงที่ลูกค้าเข้าร้านพร้อม ๆ กัน“ครัวซองต์หมดแล้วค่ะ ต้องขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะคะ ที่ร้านจำกัดแค่ 200 ชิ้น ต่อวันค่ะ”“ขอโทษนะคะ ถ้าต้องการจะสั่งครัวซองต์เยอะ ๆ รับไหมคะ พอดีใกล้จะถึงวันเกิดของฉันค่ะ ฉันอยากจะสั่งไปเลี้ยงเด็ก ๆ น่ะค่ะ” ลูกค้า“สักครู่นะคะ ฉันต้องถามเถ้าแก่เนี่ยก่อนค่ะ” จางจี้เหยาโทรไปที่ทำงานของคุณหยางเป่าหาน เพราะสวีลี่ฟ่านไปส่งข้าวเที่ยงให้สามีของเธอจางจี้เหยาคุยกับสวีลี่ฟ่านเรื่องมีคนอย่าจะสั่งครัวซองต์ไปเลี้ยงเด็ก ๆ สวีลี่ฟ่านเองก็รับทำและแจ้งรายละเอียดต่าง ๆ ในการจอง “คุณลูกค้าคะ เถ้าแก่เนี่ยรับทำค่ะ แต่ขั้นต่ำในการสั่งเริ่มต้นที่ 30 ชิ้นค่ะ และจ่ายมัดจำครึ่งหนึ่งค่ะ”“ได้ค่ะ ฉันไม่มีปัญหา ฉันต้องการประมาณ 100 ชิ้น ค่ะ มีแบบไหนบ้างคะ” ลูกค้า“มีแบบออริจินอล จะเป็นแบบธรรมดาค่ะ จะราคาเริ่มต้นประมาณนี้ค่ะ กับอีกแบบมีหน้าให้เลือกถึงห้าหน้าค่ะ จะเอาแบบคละก็ได้นะคะ แต่ราคาจะข
เมืองเทียนจิน13.00 น.สวีลี่ฟ่านและหยางเป่าหานไปรับจางจี้เหยาและโจวเสี่ยวเจี๋ยมาที่พัก วันนี้ยังไม่ได้เริ่มงาน เพราะพึ่งมาถึงกันและจะได้พักผ่อนกันอีกด้วย“ขอบคุณมากนะคะ คุณหยาง เธอด้วยนะลี่ฟ่าน” โจวเสี่ยวเจี๋ยเองดีใจมากที่สวีลี่ฟ่านเจอคนดี ๆ อย่างหยางเป่าหาน เขาดูใส่ใจสวีลี่ฟ่านเอามาก ๆ“ใช่ค่ะ พวกเราไม่คิดว่าจะได้มาอยู่ที่นี่จริง ๆ เหมือนฝันเลยค่ะ” จางจี้เหยาเองชอบบรรยากาศที่เทียนจินมาก แต่ไม่คิดว่าจะได้มาอยู่ที่นี่จริง ๆ“ไม่เป็นไรเลยครับ พวกคุณก็เป็นสหายของลี่ฟ่าน ก็คนกันเองทั้งนั้นครับ ต่อจากนี้ก็ต้องพึ่งพาพวกคุณแล้ว”“นี่ เดี๋ยวพักผ่อนกันก่อนนะ เดี๋ยวเย็น ๆ ฉันจะมารับ จะพาไปเดินเที่ยวแถวนี้”“ได้ ๆ/ได้ ๆ”วันนี้สวีลี่ฟ่านเปิดร้านแค่ครึ่งวัน เธอต้องไปรับสหายทั้งสองคนก่อนที่จะกลับไปเปิดร้านใหม่ วันนี้ยังไงก็ต้องปิดร้านเร็วหน่อย เพราะมีนัดกับสหายทั้งสองคนไว้“สองคนนั้นก็ดูตลกดีนะ พี่หมายถึงพวกเธอดูร่าเริงดี แต่ก็ดูจริงจังในชีวิต”“เห็นเล่น ๆ แบบนี้ ทำงานใช้ได้เลยค่ะ มีเงินเก็บเยอะด้วยค่ะ”“เป็นธรรมดาหนุ่มสาวต้องสร้างตัวกัน สหายของเธอเป็นคนมีหัวคิด”“แต่ติดตรงที่สหายของฉันยังไม่มีคน
สวีลี่ฟ่านเองทำกาแฟแก้วใหม่ขึ้นมา เปรียบเทียบสีและกลิ่นเธอให้ลุงเว่ยและผู้คนที่อยู่ใกล้ ๆ เป็นคนทดลอง สีที่แตกต่างกันและกลิ่นที่ไม่ได้หอมแบบร้านของเธอ“ต่างกันจริง ๆ ด้วย สีและกลิ่นก็ไม่เหมือนกัน เธอซื้อมาจากร้านลี่หานทำไมมันถึงต่างกันล่ะ”“ผู้ใหญ่บ้านฉันซื้อมาจากร้านนี้จริง ๆ นะ”“เธอพูดความจริงออกมา ว่าใครจ้างเธอหรือเธอตั้งใจทำมันเอง ฉันมีอีกข้อพิสูจน์ที่จะเอาเธอเข้าคุกได้เลยนะ”“เธอยังจะยืนยันอยู่ไหมว่าซื้อมาจากร้านลี่หาน ถ้าสารภาพตอนนี้ทางร้านอาจจะไม่เอาความเธอใช่ไหม ลี่ฟ่าน เป่าหาน”“ไม่ครับ ทางร้านเราจะดำเนินการทางกฎหมายทุกอย่างครับ ผมแน่ใจว่ากาแฟแก้วนี้ ไม่ได้ซื้อจากร้านของเราอย่างแน่นอนครับ”“ฉันซื้อมาจริง ๆ นะ ฉันจะเอาชีวิตตัวเองมาใส่ร้ายใครมั่วซั่วแบบนี้ได้ยังไง ชีวิตฉันทั้งชีวิตนะ”“ได้ เดี๋ยวฉันจะบอกให้ว่าเธอโกหกยังไง แก้วที่ร้านก็คล้ายกันจริง ๆ แต่ที่ร้านมีใบเสร็จของลูกค้าทุกคนแก้วกาแฟของเธอไม่มีชื่อแก้ว ซึ่งทุกแก้วของร้านจะมีชื่อเขียนให้หมดทุกออเดอร์ ไม่มีทางที่ร้านเราจะลืมเขียนในช่วงเวลาที่เธอบอกว่ามาซื้อ เดี๋ยวฉันจะให้คนไปตรวจสอบ”“ร้านนายอาจจะลืมเขียนก็ได้”“ได้ ถ้าเธ
งานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างเมืองสวีลี่ฟ่านเองก็เป็นหนึ่งในร้านค้าขายดีในเทียนจินที่ได้รับบัตรเชิญ แต่ร้านที่ไม่ได้รับบัตรเชิญก็สามารถที่จะมาขายได้ แต่จะมีการลงทะเบียนและการจัดโซนแยกชัดเจน หยางเป่าหานเองก็ไม่ได้ทำงาน เพราะต้องมาช่วยกันเปิดร้านที่งาน“พี่เป่าหานคนเยอะจังค่ะ” สวีลี่ฟ่านเห็นคนเยอะ ๆ แบบนี้เธอเองก็ชอบมาก มีคนสนใจกาแฟของเธอมาก ครั้งนี้มีแต่กาแฟเท่านั้น หยางเป่าหานเธอเอง ก็สอนเขาชงและทำมาอย่างดี และวันนี้เธอเองก็ได้เอาสูตรกาแฟใหม่ที่คิดออกมาทดลองขาย คนที่สนใจกาแฟมีมาก ส่วนใหญ่ก็เป็นคนที่เคยลองดื่มกาแฟมาแล้วทั้งนั้น ไม่มีใครติดเรื่องราคา เพราะขายสมเหตุสมผลที่สุดแล้ว“อเมริกาโน 1 แก้วครับ”“สักครู่นะคะ วันนี้คนเยอะรอนานหน่อยนะคะ”“มีหน้าร้านไหมครับ”“มีค่ะ” สวีลี่ฟ่านบอกทางไปร้านของเธอ ป้ายแผนที่นำทางไปร้านของเธอนั้นสั่งทำเเล้ว พวกพี่อี้เทากำลังไปเอาจากร้านที่สั่งทำ“อาซ้อ มาแล้วครับ”“ขอบคุณพี่อี้เทามากนะคะ” แล้วมีพวกพี่ ๆ อี้เทาที่มาช่วยเรื่องคิวต่าง ๆ จะมีพี่จิ่งกั๋วที่รับออเดอร์ต่าง ๆ เพราะพี่จิ่งกั๋วไม่ธรรมดาเลย เขาทำบัญชีเป็นด้วย ส่วนการรับออเดอร์เครื่องที่ใช้ในโลกอนาคตข
วันต่อมาอีกไม่กี่วันจะถึงงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างเมือง สวีลี่ฟ่านเองต้องเตรียมร้านเป็นอย่างดี เธอจะติดป้ายที่หน้าร้านบอกลูกค้าที่มาซื้อ ว่าจะไปเปิดร้านที่งานเชื่อมสัมพันธ์สามารถไปซื้อที่งานได้ “อ้าว คุณลี่ฟ่านจะไปเปิดร้านที่งานเชื่อมสัมพันธ์ด้วยเหรอครับ ผมต้องตามไปซื้อที่นู่นเสียแล้วครับ”“ใช่ค่ะ ฉันได้รับบัตรเชิญน่ะค่ะ”“ดีจังครับ คุณลี่ฟ่านหายไปหลายวันเลยนะคะ ไปเที่ยวกับคุณหยางมาเหรอครับ”“ไม่เชิงไปเที่ยวหรอกค่ะ ไปหาวัตถุดิบเพิ่มค่ะที่ร้านจะมีเมนูเครื่องดื่มมาใหม่ค่ะ”“ผมจะรอนะครับ”“ได้ค่ะ นี่กาแฟสองแก้วค่ะ” สวีลี่ฟ่านเองก็พอที่จะสนิทสามารถที่จะพูดคุยกับคุณหวังได้ เพราะเขาเป็นลูกค้าและมาอุดหนุนกาแฟที่ร้านของเธอทุกวัน วันละสองแก้ว แต่เขาก็มาคนเดียวตลอดสหายอีกคนเธอเองไม่เคยเห็นสถานที่กำลังก่อสร้าง(ไนต์คลับ)หวางซ่านซูมักจะรออยู่ที่ทำงานเสมอ เขาจะปล่อยให้อาหวังไปอุดหนุนกาแฟที่ร้านสวีลี่ฟ่านคนเดียว บางวันก็ไปด้วย แต่ก็รออยู่ที่อื่นไม่ได้ไปให้เธอเห็นหน้า“เอากาแฟครับ คุณชายหวางอยากจะกิน แต่ไม่มีปัญญาไปซื้อ”“พูดมากอาหวัง ฉันก็เลี้ยงนายทุกวัน”“ครับ ผมขอบคุณมากครับ แต่ผมก็มีเงินนะคะคุ
เถ้าแก่เหลียงและภรรยามาส่งหยางเป่าหานและสวีลี่ฟ่านขึ้นรถไฟ พร้อมของที่สั่งซื้อจากไร่รวมไร่ของเถ้าแก่อันด้วย“ขอบคุณที่ดูแลและแนะนำเรื่องการค้าในพวกเราอย่างดีนะคะ เถ้าแก่เหลียง”“ไม่เป็นไร ตอนนี้เป็นคนกันเองแล้ว”“ขอบคุณนะครับเถ้าแก่เหลียง อาซ้อ”“ฮ่า ๆ ปากหวานจริง เป่าหาน ฉันเหมือนย้อนไปสมัย ๆ สาว ๆ เลย”“ไม่มีใครเรียกภรรยาฉันว่าอาซ้อนานแล้ว ปกติก็เรียกเถ้าแก่เนี่ยกันหมด”“เสียดายจัง เรื่องไฟมาเลย ฉันอยากจะคุยต่อ แต่คงจะไม่ได้”“อาซ้อ พวกเราจะหาเวลามาเยี่ยมนะคะ ทั้งคู่รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับสามวันที่ผ่านมาค่ะ”“ขอบคุณมาก ๆ นะครับ”“เดินทางกันปลอดภัยนะ”เทียนจินที่ทำงานหยางเป่าหานหลังกลับมาถึงบ้านหยางเป่าหานก็ไปทำงานทันทีไม่ได้พัก แต่ก็เอาสวีลี่ฟ่านมาด้วย ให้นอนพักผ่อนในห้องทำงาน ตอนเย็นค่อยไปรับหยางปินด้วยกันที่โรงเรียน“อาซ้อ หลับนานขนาดนี้น่าจะเหนื่อยนะครับ ลูกพี่”“อืม สามวันที่ไปก็ไม่ได้พัก เดินทางตลอดเธอน่าจะเพลีย ๆ ด้วย อี้เทานายไปส่งเนื้อแทน จิ่งกั๋วนะ ฉันมีงานให้จิ่งกั๋วทำ”“ครับ ลูกพี่”ก๊อก ก๊อก ก๊อก“ลูกพี่ พี่หลินซินมาครับ ไม่ได้มาคนเดียวด้วยนะครับ น่าจะงานยากแล







