Home / โรแมนติก / สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด / ตอนที่ 32: แขกไม่ได้รับเชิญ

Share

ตอนที่ 32: แขกไม่ได้รับเชิญ

Author: Poinsettia
last update publish date: 2026-11-07 19:30:57

 

กลิ่นกาแฟเอสเพรสโซ่คั่วเข้มผสมกับกลิ่นกระดาษเอกสารและแอร์เย็นฉ่ำในห้องประชุมชั้นบนสุดของวรโชติเมธีทาวเวอร์ เป็นกลิ่นที่คุ้นเคยเสียจนเมลรู้สึกเหมือนภาพหาดทรายสีขาวกับเสียงคลื่นซัดที่มัลดีฟส์เป็นเพียงความฝันตื่นหนึ่ง

สองสัปดาห์แห่งการฮันนีมูนผ่านพ้นไปรวดเร็วราวกับกระพริบตา และเช้าวันจันทร์นี้คือการกลับเข้าสู่สมรภูมิของชีวิตจริงอย่างเต็มรูปแบบ

เมลนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะยาวฝั่งซ้ายของห้องประชุมบอร์ดบริหาร วันนี้เธอไม่ได้อยู่ในเดรสผ้าซาตินบางเบาหรือเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของสามีอีกต่อไปแล้ว แต่สวมสูทเข้ารูปสีเทาควันบุหรี่สั่งตัดประณีต ด้านในเป็นเสื้อคอเต่าผ้าไหมสีงาช้าง ขับเน้นช่วงคอระหงและใบหน้าสวยเฉี่ยวที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสุภาพ ผมดัดลอนสีน้ำตาลคาราเมลถูกรวบตึงเป็นหางม้าสูง เผยต่างหูมุกเม็ดเล็กที่ดูทะมัดทะแมง

ที่นิ้วนางข้างซ้าย แหวนทองคำขาวสลักรหัสไบนารียังคงสวมคู่กับแหวนเพชรสิบกะรัต ส่องประกายกระทบแสงไฟนีออนในห้องประชุม

“จากรายงานความคืบหน้าเฟสแรกของโครงการ ‘Bangkok Smart Grid & Cyber Infrastructure’ มูลค่าหนึ่งหมื่นห้าพันล้านบาท”

เสียงหวานกังวานทว่าหนักแน่นของเมลดังขึ้น สะกดสายตาของบอร์ดบริหารวัยเก๋าและหัวหน้าฝ่ายทุกคนในห้องให้หยุดอยู่ที่เธอ

“ทางกลุ่มวรโชติเมธีของเราได้จัดสรรงบประมาณสามสิบเปอร์เซ็นต์แรกเข้าสู่การวางโครงข่ายเซนเซอร์อัจฉริยะและระบบคลาวด์กลางร่วมกับกระทรวงพลังงานเรียบร้อยแล้วค่ะ และในส่วนของระบบไฟร์วอลล์รวมถึงศูนย์เฝ้าระวังภัยคุกคามทางไซเบอร์ เราได้บรรลุข้อตกลงในการใช้งานระบบความปลอดภัยระดับสูงจาก AEGIS CyberSecurity ซึ่งจะเข้ามาดูแลความปลอดภัยของข้อมูลประชาชนทั้งหมดร้อยเปอร์เซ็นต์”

เมลเคาะปลายนิ้วลงบนหน้าจอแท็บเล็ต กราฟและโมเดลจำลองสามมิติของเมืองอัจฉริยะหมุนวนขึ้นบนจอภาพโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่เบื้องหลัง

กรรมการบริหารอาวุโสหลายคนพยักหน้ายอมรับอย่างไม่อาจโต้แย้ง แม้ในตอนแรกจะมีเสียงครหาว่าการดึงเด็กสาววัยเพิ่งเรียนจบมารับตำแหน่งรองประธานและคุมโปรเจกต์ระดับชาติเช่นนี้เป็นเพียงการอาศัยบารมีของตระกูลและการแต่งงานการเมือง แต่ตลอดสองสัปดาห์ที่เตรียมตัวก่อนและหลังฮันนีมูน เมลได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าสมองเกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทองของเธอไม่ใช่ของปลอม เธอจำตัวเลขงบประมาณได้ทุกบรรทัด แก้ไขจุดอ่อนของสัญญาการร่วมทุนได้อย่างแม่นยำ และประสานงานข้ามหน่วยงานได้อย่างไร้รอยต่อ

ประวิทย์ซึ่งนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะประธานมองดูลูกสาวคนเดียวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิด ชายวัยกลางคนเคาะนิ้วลงบนโต๊ะไม้เบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น

“ทำได้ดีมาก เมทินี แผนงานรอบคอบและปิดช่องโหว่ทางภาษีได้ดีกว่าที่พ่อคิดไว้เสียอีก” ประวิทย์หันไปสบตากับบอร์ดบริหาร “แล้วเรื่องการเปิดรับพันธมิตรร่วมทุนจากต่างประเทศในเฟสที่สองล่ะ มีความคืบหน้าอย่างไรบ้าง”

“เรื่องนั้น...” เมลกำลังจะเปิดสไลด์ถัดไป

ทว่าเสียงเคาะประตูกระจกหนาหน้าห้องประชุมกลับดังขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เลขานุการหน้าห้องเปิดประตูผลักเข้ามาอย่างเร่งรีบ สีหน้ามีความเกรงใจแต่แฝงความตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด เธอเดินเข้ามากระซิบข้างหูประวิทย์สองสามประโยค ทำเอาคิ้วเข้มของประธานใหญ่ขมวดมุ่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่แววตาจะเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจ

“ให้เขาเข้ามาสิ” ประวิทย์สั่งเสียงเรียบ

ทุกคนในห้องประชุมต่างหันไปมองบานประตูพร้อมกัน

และเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาในห้องประชุมอย่างสง่างาม

เขาเป็นชายหนุ่มลูกครึ่งไทย-อังกฤษ รูปร่างสูงเกือบหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร สวมชุดสูทสามชิ้นสีน้ำเงินเข้มมิดไนท์บลูจากห้องเสื้อชื่อดังในลอนดอนที่ตัดเย็บอย่างไร้ที่ติ ผมหยักศกสีน้ำตาลเข้มถูกจัดแต่งไว้อย่างมีสไตล์ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายตามแบบฉบับหนุ่มตะวันตก ผสมผสานกับดวงตาสีเฮเซลนัทที่แฝงประกายลึกล้ำและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่ยากจะคาดเดา

รอยยิ้มบางเบาแต่มั่นใจปรากฏบนริมฝีปากหยักของเขาขณะกวาดสายตามองไปรอบห้องประชุม ก่อนที่สายตาคู่นั้นจะหยุดลงตรงร่างของเมล นานกว่าคนอื่นเพียงเสี้ยววินาที

“ขออภัยที่เข้ามาขัดจังหวะการประชุมสำคัญครับ คุณประวิทย์ คุณเมทินี และท่านคณะกรรมการทุกท่าน”

ชายหนุ่มเอ่ยทักทายด้วยภาษาไทยสำเนียงนุ่มนวล ทว่าชัดถ้อยชัดคำอย่างน่าทึ่ง น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาฟังดูสุภาพแต่เปี่ยมไปด้วยอำนาจต่อรอง

“ผม แดเนียล คาร์เตอร์ ตัวแทนจาก Vanguard Nexus Capital กองทุนเพื่อการลงทุนข้ามชาติจากสิงคโปร์และลอนดอนครับ”

เสียงฮือฮาดังขึ้นเบาๆ ในหมู่กรรมการบริหาร วานการ์ด เน็กซัส คือกลุ่มทุนระดับโลกที่กว้านซื้อกิจการเทคโนโลยีและโครงสร้างพื้นฐานทั่วเอเชีย พวกเขาเป็นฉลามขาวตัวจริงในตลาดการเงิน และไม่เคยเสียเวลาชำเลืองมองโปรเจกต์ที่มีมูลค่าต่ำกว่าหมื่นล้าน

ประวิทย์ลุกขึ้นยืน ยื่นมือไปสัมผัสทักทายตามมารยาททางธุรกิจ “ยินดีต้อนรับครับคุณคาร์เตอร์ ผมได้ยินว่าคุณเพิ่งเดินทางมาถึงกรุงเทพฯ เมื่อคืนนี้ ไม่คิดว่าจะให้เกียรติแวะมาหาเราเร็วขนาดนี้”

“งานใหญ่ระดับปฏิวัติระบบสาธารณูปโภคของประเทศแบบนี้ ปล่อยให้ช้าไปแค่วันเดียวก็อาจจะเสียโอกาสทองได้ครับ” แดเนียลยิ้มกว้างอย่างมีเสน่ห์ ก่อนจะเบนสายตากลับมาที่เมล ซึ่งกำลังยืนมองเขาด้วยสายตาสงบนิ่ง

“และที่สำคัญ... ผมไม่อยากพลาดโอกาสที่จะได้พบกับ ‘คุณเมทินี’ ผู้กุมบังเหียนคนสำคัญของโปรเจกต์นี้ด้วยตัวเองครับ”

แดเนียลขยับก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าโต๊ะของเมล เขายื่นมือหนาออกมาข้างหน้าอย่างสง่างาม นัยน์ตาสีเฮเซลนัทจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของเธออย่างเปิดเผย เป็นสายตาของนักล่าที่มองเห็นเหยื่อชิ้นงาม... หรือไม่ก็นักสะสมที่กำลังชื่นชมงานศิลปะชิ้นเอก

เมลรักษาสีหน้าให้เรียบเฉยตามแบบฉบับดาวคณะ เธอไม่ได้แสดงท่าทีหวั่นไหวหรือประหม่าแม้แต่น้อย เมลยื่นมือเรียวสวยออกไปสัมผัสทักทายเพียงชั่วครู่ตามมารยาท

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณคาร์เตอร์ ดิฉันเมทินีค่ะ”

วินาทีที่ฝ่ามือสัมผัสกัน แดเนียลไม่ได้บีบมือเธอแน่นเกินไป แต่ปลายนิ้วของเขากลับแตะสัมผัสลงบนหลังมือเนียนอย่างนุ่มนวลเป็นพิเศษ สายตาของเขาเหลือบมองแหวนแต่งงานสองวงบนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอเพียงแวบเดียว ก่อนจะเลื่อนกลับมาสบตากับเธอพร้อมรอยยิ้มที่กว้างขึ้น

“ตัวจริงของคุณเมล... น่าประทับใจกว่าในบทความสัมภาษณ์บนนิตยสารฟอร์บส์เสียอีกนะครับ ทั้งสวย ทั้งสุขุม สมกับที่เป็นผู้นำหญิงรุ่นใหม่ที่น่าจับตามองที่สุดในเวลานี้”

คำชมที่โจ่งแจ้งและแฝงความหยอดท่ามกลางที่ประชุมบอร์ดบริหาร ทำให้เมลต้องแอบขมวดคิ้วเล็กน้อยในใจ ทว่าบนใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มตามมารยาท

“ขอบคุณค่ะ แต่ความสำเร็จของโปรเจกต์นี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับดิฉันคนเดียวค่ะ ทีมงานทุกคนและพาร์ตเนอร์ของเราต่างทุ่มเท” เมลชักมือกลับอย่างนุ่มนวล ผายมือไปยังเก้าอี้ว่าง “เชิญคุณคาร์เตอร์นั่งก่อนค่ะ หากทางวานการ์ดมีความสนใจในเฟสการร่วมทุนต่างประเทศ เรายินดีรับฟังข้อเสนอเบื้องต้น”

แดเนียลทอดตัวลงนั่งอย่างผ่อนคลาย ปลดกระดุมเสื้อสูทออกเม็ดหนึ่ง ท่วงท่าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจในระดับที่ทำให้ห้องประชุมรู้สึกเล็กลงไปถนัดตา

“ทางวานการ์ดของเราพร้อมที่จะอัดฉีดเม็ดเงินลงทุนในเฟสที่สองเป็นจำนวนเงิน ห้าหมื่นล้านบาท ทันทีครับ”

ตัวเลขที่หลุดออกจากปากของแดเนียลทำเอาบรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบไปชั่วอึดใจ! กรรมการบางคนถึงกับตาโต อ้าปากค้าง ห้าหมื่นล้านบาทคือตัวเลขที่มากกว่ามูลค่าประเมินเดิมของโครงการถึงสามเท่าตัว!

ประวิทย์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของนักธุรกิจเฒ่าฉายความระแวดระวัง “ข้อเสนอใจป้ำมากครับคุณคาร์เตอร์ แล้วเงื่อนไขของทางคุณคืออะไร?”

แดเนียลประสานมือไว้บนโต๊ะ นัยน์ตาสีเฮเซลนัทมองสลับระหว่างประวิทย์กับเมล แต่สุดท้ายก็ตรึงสายตาไว้ที่ใบหน้าสวยของเมล

“เงื่อนไขข้อแรก ทางวานการ์ดต้องได้สิทธิ์ในการตรวจสอบระบบคลาวด์และโค้ดความปลอดภัยทั้งหมดของโครงการ” แดเนียลเอ่ยช้าๆ น้ำเสียงฟังดูสมเหตุสมผลในเชิงธุรกิจ “และเงื่อนไขข้อที่สอง... เราต้องการให้ ‘คุณเมทินี’ นั่งเป็นประธานคณะกรรมการบริหารร่วม โดยตรง เพื่อทำงานร่วมกับทีมผู้เชี่ยวชาญของผมอย่างใกล้ชิด ตลอดระยะเวลาสัญญาห้าปีครับ”

เมลนิ่งงันไปทันที

สัญชาตญาณความระแวงที่เธอได้รับการบ่มเพาะมาจากภาม สามีผู้เป็นแฮกเกอร์สายมืด เริ่มส่งสัญญาณเตือนในหัวอย่างรุนแรง

การขอตรวจสอบระบบและซอร์สโค้ดความปลอดภัย นั่นคือหัวใจสำคัญที่ AEGIS ของภามเป็นคนวางรากฐานไว้ และภามเคยย้ำกับเธอเสมอว่าระบบความปลอดภัยของสมาร์ทซิตี้เปรียบเสมือนกุญแจเข้าออกของบ้าน หากมีใครเข้าถึงแกนกลางของมันได้ ก็เท่ากับเปิดประตูให้ผู้บุกรุกเข้าควบคุมโครงข่ายไฟฟ้า ประปา และข้อมูลพลเมืองทั้งหมดได้ในพริบตา

และข้อเรียกร้องที่ต้องการให้เธอไปทำงานใกล้ชิดกับเขา... แววตาของแดเนียล คาร์เตอร์ ที่มองเธอในยามนี้ มันไม่ใช่สายตาของนักลงทุนที่มองผู้ร่วมงานธรรมดาเลยสักนิด

“ข้อเสนอเรื่องเม็ดเงินของคุณคาร์เตอร์นับว่าน่าสนใจมากค่ะ” เมลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด แววตาของดาวคณะสุดมั่นกลับมาเปล่งประกายคมกริบ “แต่เรื่องสิทธิ์การเข้าถึงโครงสร้างความปลอดภัยไซเบอร์ ทางเรามีข้อตกลงผูกขาดกับบริษัท AEGIS CyberSecurity อยู่แล้ว ซึ่งตามมาตรฐานความมั่นคงระดับชาติ ระบบเซิร์ฟเวอร์หลักและโค้ดแกนกลางจะไม่มีการเปิดเผยให้ผู้ถือหุ้นภายนอกตรวจสอบได้ค่ะ”

แดเนียลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากยังไม่จางหาย “AEGIS... ของคุณภควัต อัครเดโชชาญ สามีของคุณเมลสินะครับ”

คำว่า ‘สามี’ ที่เน้นย้ำเบาๆ ในประโยค ทำเอาเมลรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านแผ่นหลัง

“ผมยอมรับในชื่อเสียงของ AEGIS ครับ” แดเนียลพูดต่อ น้ำเสียงแฝงความท้าทายจางๆ “แต่ในโลกการเงินสากล การเอาไข่ทั้งหมดใส่ไว้ในตะกร้าใบเดียว โดยเฉพาะตะกร้าของคนในครอบครัว... มันอาจจะไม่ใช่วิธีการบริหารความเสี่ยงที่ดีที่สุด หรือคุณเมลคิดว่าอย่างไรครับ”

“ดิฉันมองที่ผลงานและเสถียรภาพของระบบเป็นหลักค่ะ ไม่ใช่ความสัมพันธ์ส่วนตัว” เมลสบตากับเขาตรงๆ โดยไม่หลบ “และตลอดเวลาที่ผ่านมา AEGIS ก็พิสูจน์แล้วว่าเป็นกำแพงเมืองจีนที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคนี้”

แดเนียลหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูรื่นหูทว่าชวนให้ขนลุก เขายกมือขึ้นยอมจำนนชั่วคราว “โอเคครับ ผมเคารพความเห็นของคุณเมล เอาเป็นว่าเรื่องรายละเอียดสัญญา เรายังมีเวลาคุยกันอีกเยอะ”

แดเนียลลุกขึ้นยืน จัดเสื้อสูทให้เข้าที่อย่างสง่างาม ก่อนจะก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อบอกลาเมลในระยะที่ใกล้กว่าปกติ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นโอ๊คมอสผสมแอมเบอร์หรูหราลอยมาปะทะจมูกของเธอ

“หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันเร็วๆ นี้นะครับ... คุณเมทินี”

เขาส่งสายตาลึกซึ้งให้เธออีกครั้งก่อนจะหันไปจับมืออำลาประวิทย์ แล้วเดินก้าวออกจากห้องประชุมไป ท่ามกลางสายตาของบอร์ดบริหารที่ยังคงตกตะลึงกับตัวเลขห้าหมื่นล้านบาท

เมลถอนหายใจออกมาแผ่วเบา เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าที่จู่ๆ ก็โถมเข้าใส่ เธอรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มสุภาพของแดเนียล คาร์เตอร์ มันเป็นลางสังหรณ์ที่ไม่น่าไว้วางใจเอาเสียเลย

ช่วงบ่ายแก่ๆ วันเดียวกัน

เสียงคลัตช์และเสียงคำรามต่ำทรงพลังของเครื่องยนต์รถสปอร์ตซีดานสีดำสนิทดังแว่วเข้ามาในลานจอดรถชั้นใต้ดินโซน VIP ของวรโชติเมธีทาวเวอร์ รถคันหรูเคลื่อนตัวเข้าจอดในช่องจอดประจำอย่างนิ่มนวล

ประตูฝั่งคนขับเปิดออก ร่างสูงใหญ่ของ ภาม ก้าวลงมาจากรถ

วันนี้เขาอยู่ในชุดกึ่งทางการที่ดูแปลกตากว่าวันอื่นๆ เล็กน้อย เสื้อเชิ้ตสีดำเข้ารูปพับแขนขึ้นถึงข้อศอก สวมทับด้วยเบลเซอร์สีเทาเข้มเนื้อดี กางเกงสแล็กเข้ารูปทรงสวย และที่สำคัญ... บนใบหน้าคมสันมี แว่นสายตากรอบบางสีเงิน สวมอยู่

ไม่ใช่แว่นตากรอบหนาเตอะเฉกเช่นสมัยเด็กเนิร์ดในห้องสมุด แต่เป็นแว่นตาทรงสมาร์ทที่เสริมให้ใบหน้าหล่อเหลาคมกริบของเขาดูสุขุม เยือกเย็น และอันตรายในแบบของผู้ทรงอิทธิพลทางเทคโนโลยี

ภามเดินเข้าสู่ลิฟต์ส่วนตัว กดรหัสผ่านไปยังชั้น 40 ซึ่งเป็นชั้นทำงานของเมล

ประตูลิฟต์เปิดออกสู่โถงรับรองส่วนตัวหน้าห้องรองประธาน ภามกำลังจะเดินตรงไปยังประตูห้องทำงานของภรรยา ทว่าสายตาคมกริบหลังเลนส์แว่นกลับสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างที่วางเด่นอยู่บนโต๊ะทำงานของเลขานุการหน้าห้อง

มันคือ ช่อดอกกุหลาบสีพีชพันธุ์อังกฤษ ช่อใหญ่โตหรูหรา กลิ่นหอมหวานละมุนฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ กลีบดอกถูกจัดเรียงอย่างประณีตบรรจงในกระดาษห่อสีแชมเปญผูกด้วยริบบิ้นผ้าไหมสีทอง

และบนช่อดอกไม้นั้น... มีการ์ดสีครีมใบเล็กเสียบอยู่

ภามหยุดฝีเท้าลงทันที รังสีความเยือกเย็นแผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่จนเลขานุการสาวที่นั่งอยู่ถึงกับสะดุ้งตัวลอย รีบลุกขึ้นยืนไหว้ด้วยความเกรงกลัว

“สะ... สวัสดีค่ะ คุณภควัต”

“สวัสดีครับ” ภามตอบรับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ นัยน์ตาสีนิลจับจ้องไปที่ช่อดอกไม้ช่อนั้นไม่วางตา “ดอกไม้ช่อนี้... มีใครส่งมาให้คุณเหรอครับ?”

“เอ่อ... เปล่าค่ะ” เลขาสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สัมผัสได้ถึงไอสังหารบางเบาที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอากาศ “มีคนนำมาส่งให้คุณเมลค่ะ เพิ่งมาถึงเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วนี่เอง ดิฉันกำลังจะเอาเข้าไปให้ข้างในพอดีค่ะ”

“ไม่ต้องครับ เดี๋ยวผมเอาเข้าไปให้เอง”

ภามเอ่ยเสียงเรียบ ยื่นมือหนาที่มีรอยสักตรงข้อมือไปหยิบการ์ดสีครีมใบนั้นขึ้นมาเปิดอ่านด้วยตัวเอง

ข้อความบนการ์ดถูกเขียนด้วยลายมือภาษาอังกฤษที่ตวัดปลายอย่างประณีต:

“To the brilliant mind and the most captivating lady in the boardroom.

Looking forward to our five-year journey together.

— Daniel Carter (Vanguard Nexus)”

(แด่สมองอันชาญฉลาด และสุภาพสตรีที่น่าหลงใหลที่สุดในห้องประชุม

หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้ร่วมเดินทางห้าปีไปด้วยกัน

— แดเนียล คาร์เตอร์)

กร็อบ...

มุมการ์ดกระดาษแข็งยับย่นลงคามือของภามในทันที

นัยน์ตาสีนิลหลังเลนส์แว่นหรี่ลงจนเป็นเส้นตรง แววตาที่เคยสงบนิ่งสว่างวาบขึ้นด้วยเปลวเพลิงแห่งความหึงหวงและความดุดันขั้นสุด กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน

‘สุภาพสตรีที่น่าหลงใหลที่สุด’ ‘ร่วมเดินทางห้าปีไปด้วยกัน’

และชื่อ ‘Daniel Carter’...

ชื่อนี้กระตุกประสาทส่วนลึกของภามเข้าอย่างจัง ความทรงจำเกี่ยวกับสัญญาณ Ping ปริศนาและข้อความจาก 'CIPHER' ที่มัลดีฟส์เมื่อสัปดาห์ก่อนแล่นวาบกลับเข้ามาในสมองทันที!

ภามโยนการ์ดใบนั้นลงบนช่อดอกไม้ตามเดิม คว้าก้านช่อดอกกุหลาบขึ้นมาถือไว้ด้วยมือเดียว ก่อนจะเดินตรงไปผลักประตูห้องทำงานของเมลเข้าไปโดยไม่คิดจะเคาะ

ปัง!

เมลที่กำลังนั่งก้มหน้าตรวจเอกสารงบประมาณอยู่ตรงโต๊ะทำงานตัวใหญ่ สะดุ้งตกใจจนปากกาแทบหลุดจากมือ เธอเงยหน้าขึ้นมองผู้บุกรุกทันที

“ภาม!” เมลอุทานด้วยความแปลกใจ ก่อนที่รอยยิ้มหวานจะผุดขึ้นบนใบหน้าเมื่อเห็นว่าเป็นสามี “มาได้ยังไงคะเนี่ย ไม่เห็นโทรบอกก่อนเลยว่าจะเข้ามารับ”

ทว่าคำพูดของเธอต้องชะงักลง เมื่อสายตาปะทะเข้ากับช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ในมือของเขา และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น... คือสีหน้าและแววตาของภามในยามนี้

ภามปิดประตูด้านหลังลงอย่างช้าๆ กริ๊ก... เสียงกลอนประตูล็อกอัตโนมัติทำงาน

เขาก้าวเดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยท่วงท่าที่เงียบเชียบทว่าเปี่ยมไปด้วยแรงกดดันมหาศาล แว่นตากรอบเงินบนใบหน้าไม่ได้ช่วยลดทอนความดุร้ายในดวงตาของเขาลงเลยแม้แต่น้อย ร่างสูงหยุดลงตรงหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ก่อนจะวางช่อดอกกุหลาบสีพีชลงบนแฟ้มเอกสารของเธออย่างไม่เบามือนัก

“มีคนส่งมาให้ครับ” ภามเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เรียบนิ่งเสียจนชวนให้ขนลุก “ดอกไม้สวยดีนะครับ... ดูแพงสมราคา ‘ห้าหมื่นล้าน’ ที่มันเสนอในห้องประชุมบ่ายนี้เลย”

เมลตาโตทันที “นาย... นายรู้เรื่องข้อเสนอห้าหมื่นล้านได้ยังไง”

“ไม่มีอะไรในบริษัทนี้ที่ผมไม่รู้หรอกครับ เมทินี” ภามเลื่อนตัวอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาหาเธอ นัยน์ตาสีนิลจ้องมองใบหน้าสวยของภรรยาไม่วางตา “และที่ผมอยากรู้มากกว่านั้น... คือไอ้ฝรั่งหน้าใหม่ที่ชื่อ ‘แดเนียล คาร์เตอร์’ มันเป็นใคร ถึงกล้าส่งดอกไม้มาจีบ ‘ภรรยาของผม’ ถึงหน้าห้องทำงานแบบนี้”

คำว่า ‘ภรรยาของผม’ ถูกเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและเผด็จการอย่างเปิดเผย

ภามหยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลังเก้าอี้ทำงานของเมล สองมือหนาวางทาบลงบนที่วางแขนทั้งสองข้าง กักขังร่างบางของเธอไว้ในอาณัติ ลมหายใจอุ่นจัดเจือกลิ่นมินต์และบุหรี่บางเบาเป่ารดลงบนซอกคอระหงของเธอ

เมลหัวใจเต้นรัวระสับ เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความหึงหวงระดับรุนแรงที่แผ่ออกมาจากตัวเขา แต่แทนที่จะกลัว... ลึกๆ ในใจของดาวคณะสาวกลับรู้สึกอบอุ่นและซาบซ่านอย่างประหลาด

เธอยกมือขึ้นแตะท่อนแขนแกร่งของเขา หมุนเก้าอี้กลับมาสบตากับคนขี้หวงตรงๆ

“มันเป็นแค่เรื่องงานค่ะภาม” เมลอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “เขาเป็นตัวแทนจากวานการ์ด เน็กซัส เข้ามายื่นข้อเสนอร่วมทุนในเฟสสอง แต่ฉันยังไม่ได้ตกลงอะไรเลยนะ และฉันก็ปฏิเสธเงื่อนไขการเข้าถึงระบบความปลอดภัยของเขาไปแล้วด้วย”

“แล้วการเดินทางห้าปีร่วมกันในการ์ดนี่ล่ะครับ” ภามโน้มใบหน้าลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน นัยน์ตาสีนิลหลังเลนส์แว่นวาวโรจน์ “มันคิดจะดึงคุณไปทำงานกับมันห้าปี... คุณคิดว่าผมจะยอมให้มันเกิดขึ้นเหรอ”

“ฉันไม่ได้ตอบรับข้อเสนอของเขาสักหน่อย...” เมลเอ่ยเสียงแผ่ว พวงแก้มเริ่มขึ้นสีระเรื่อเมื่อใบหน้าหล่อเหลาของสามีขยับเข้ามาใกล้จนริมฝีปากแทบจะแตะกัน “นายก็รู้ว่าฉันรักใคร และไม่มีทางยอมให้ใครหน้าไหนมาแทนที่นายได้หรอก”

คำตอบที่แสนหวานและแววตาที่จริงใจของเธอ ทำให้ความเกรี้ยวกราดในอกของภามทุเลาลงเล็กน้อย ทว่าสัญชาตญาณความระแวงและสัญชาตญาณนักล่าในตัวเขากลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

ภามยื่นมือไปเชยคางมนของเธอขึ้น กดจูบหนักๆ ลงบนริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อหนึ่งทีเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนจะผละออกช้าๆ

“เรื่องไอ้แดเนียลนั่น... มันไม่ได้มาดีแน่ๆ เมล” ภามเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นจริงจังและเคร่งขรึมในทันที “ผมให้เรียวเช็กประวัติบริษัท Vanguard Nexus เมื่อบ่ายนี้... เงินทุนเบื้องหลังของมันเชื่อมโยงกับบัญชีฟอกเงินในดาร์กเว็บหลายแห่ง”

เมลชะงัก แววตาเปลี่ยนเป็นความตระหนก “นายหมายความว่า...”

ภามสบตาเธอนิ่ง นัยน์ตาสีนิลฉายแววดุดันและเยือกเย็น

“มันไม่ได้แค่อยากได้โครงการสมาร์ทซิตี้ หรืออยากจีบคุณหรอกครับ...” ภามกระซิบเสียงต่ำข้างหูเธอ

“แต่มันคือก้าวแรกของ ‘CIPHER’ ที่ส่งคนเข้ามาประชิดตัวคุณต่างหาก”

คำว่า ‘CIPHER’ ทำให้ห้องทำงานทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันและเย็นเยียบในพริบตา

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 40: ศึกสองด้าน

    แปดโมงสี่สิบห้านาที เสียงกระดิ่งแจ้งเตือนเปิดระบบซื้อขายล่วงหน้าของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยยังไม่ทันดัง แต่บรรยากาศบนชั้นสี่สิบสองของอาคารสำนักงานใหญ่ตระกูลวรโชติเมธีก็แทบจะลุกเป็นไฟบนจอวอลล์ขนาดมหึมาที่กินพื้นที่ผนังเกือบทั้งแถบ กราฟแท่งเทียนสีแดงดิ่งวูบลงอย่างน่าสะพรึงกลัว ดัชนีหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีและการเงินกระตุกวูบลงไปกว่าเจ็ดเปอร์เซ็นต์ตั้งแต่ก่อนเคาะระฆังเปิดตลาดจริง ข่าวลือสะพัดว่อนสำนักข่าวการเงินนอกประเทศตั้งแต่ตีห้าว่า ระบบเคลียริ่งเฮาส์ของธนาคารพาณิชย์สามแห่งที่เชื่อมต่อกับระบบชำระเงินของวรโชติเมธีกำลังเป็นอัมพาต และกำลังเกิดช่องโหว่เงินรั่วไหลระดับหมื่นล้าน“คุณเมลครับ! บัญชีมาร์จิ้นของกลุ่มทุนยุโรปทิ้งออร์เดอร์ขาย ATO ลงมาหมวดพลังงานและโทรคมนาคมพร้อมกันเกือบสามพันล้านบาท!”“สายจากผู้ว่าการแบงก์ชาติต่อเข้ามาที่โต๊ะประธานครับ บอกว่าระบบโอนเงินข้ามธนาคารเริ่มค้างที่เกตเวย์แปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!”เสียงตะโกนข้ามโต๊ะเทรดเดอ

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 39: ความลับของตระกูลอัครเดโชชาญ

    สายลมหนาวพัดกรูผ่านช่องไม้สนยอดสูงจนกิ่งก้านเสียดสีดังครืดคราดยามเช้าตรู่ ละอองหมอกสีเทาจางยังคงลอยเรี่ยผืนหญ้าชื้นน้ำค้างรอบเซฟเฮาส์กลางป่าเขาใหญ่ แสงตะวันสีส้มซีดเพิ่งจะแตะขอบฟ้า ทอดเงายาวพาดผ่านห้องโถงชั้นล่างเมลตื่นขึ้นมาบนโซฟาตัวยาวโดยมีผ้าห่มผืนหนาคลุมทับอยู่ถึงอก เธอขยับตัวลุกขึ้นช้าๆ ความปวดร้าวแล่นริ้วไปตามสะโพกและต้นขา บ่งบอกถึงบทรักอันหนักหน่วงและยาวนานเมื่อกลางดึก แต่สิ่งที่ทำให้เธอต้องสะดุ้งสุดตัวและรีบกวาดตามองรอบห้อง ไม่ใช่ความเจ็บแปลบบนเรือนร่างทว่าคือพื้นที่ว่างเปล่าข้างกาย"ภาม..."ไร้เสียงขานรับ มีเพียงเสียงใบพัดดูดอากาศของห้องครัวที่ส่งเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา เมลรีบดึงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำตัวโคร่งของภามที่วางพาดอยู่บนพนักมาสวม กลัดกระดุมจนถึงคอหอย ปล่อยชายเสื้อยาวลงมาคลุมเลยหัวเข่า ก่อนจะก้าวลงจากโซฟาด้วยเท้าเปล่ารอยเท้าจางๆ บนพื้นไม้ปาร์เกต์นำเธอเดินเลี้ยวลึกเข้าไปยังปีกตะวันตกของบ้านพัก จุดที่ดูภายนอกเหมือนตู้เก็บอุป

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 38: ปลอบประโลมหลังคมกระสุน

    เสียงใบสนลู่ลมหวีดหวิวสลับกับเสียงล้อยางบดหินกรวดดังขึ้นเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนที่รถเอสยูวีหุ้มเกราะสีดำด้านคันโตจะดับเครื่องยนต์ลงอย่างนิ่มนวลเบื้องหน้าคือบ้านพักตากอากาศสองชั้นทรงโมเดิร์นนอร์ดิกที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เงื้อมผาและดงสนทึบ แถบชานป่าเขาใหญ่ ที่แห่งนี้ไม่ปรากฏบนแผนที่ดาวเทียมทั่วไป ไม่มีสายเคเบิลอินเทอร์เน็ตโยงถึง และทำงานด้วยระบบพลังงานแสงอาทิตย์ร่วมกับแบตเตอรี่สำรองใต้ดิน มันคือหนึ่งใน 'เซฟเฮาส์ลับระดับศูนย์' ที่ตระกูลอัครเดโชชาญสร้างทิ้งไว้ตั้งแต่สิบปีก่อน และถูกภามดัดแปลงใหม่ให้กลายเป็นป้อมปราการไร้สัญญาณวิทยุที่ปลอดภัยที่สุดในประเทศประตูรถถูกเปิดออก อากาศหนาวเหน็บชื้นไอหมอกของป่าเขายามตีสามปะทะผิวเนื้อจนเมลสะดุ้งตัวสั่นเล็กน้อยเมลยังคงสวมชุดราตรียาวสีมิดไนท์บลูที่เปียกชื้น ชายกระโปรงไหมขาดวิ่นและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำและเศษเขม่าดินปืน ทับไว้ด้วยเสื้อแจ็กเก็ตกันหนาวตัวหนาของทีมรักษาความปลอดภัย“เมล... ค่อยๆ ก้าวลงมาครับ&rdquo

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 37: กับดักในงานกาล่า

    แสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพนับสิบตัวสาดประกายวาบวับสะท้อนกระจกแกะสลักของห้องแกรนด์บอลรูม ณ โรงแรมหรูระดับหกดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เสียงเพลงวอลต์ซจากวงเครื่องสายออร์เคสตราบรรเลงแผ่วเบา เคล้าคลอไปกับเสียงกระทบของแก้วแชมเปญคริสตัลและเสียงสนทนาพึมพำของผู้คนในแวดวงสังคมชั้นสูงค่ำคืนนี้คืองานกาล่าดินเนอร์เปิดตัวโครงการ ‘Bangkok Smart Grid & Cyber Infrastructure’ อย่างเป็นทางการ แขกเหรื่อระดับรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต และประธานกลุ่มทุนข้ามชาติมารวมตัวกันอย่างคับคั่ง ท่ามกลางกระแสข่าวลือหนาหูเรื่องความพยายามแทรกแซงสัมปทานจากกลุ่มทุนต่างชาติเมื่อหลายวันก่อน แต่การปรากฏตัวอย่างผ่าเผยและทรงอิทธิพลของสองตระกูลใหญ่ในค่ำคืนนี้ ได้สยบทุกความแคลงใจลงชั่วคราวเมลยืนตระหง่านอยู่ข้างบิดาตรงจุดต้อนรับหน้าซุ้มดอกกล้วยไม้สีขาวบริสุทธิ์วันนี้ดาวคณะบริหารธุรกิจผู้กุมบังเหียนโปรเจกต์หมื่นล้านงดงามสะกดสายตาทุกคู่ในงาน เธอสวมชุดราตรียาวผ้าไหมเครปสีมิดไนท์บลูเข้ารูป ตัวเสื้อเก

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 36: ดึงดาวลงสู่โลกใต้ดิน

    เข็มนาฬิกาบนผนังห้องทำงานของเพนท์เฮาส์หรูเดินผ่านตัวเลขตีสองครึ่ง เสียงฝนที่โปรยปรายตั้งแต่หัวค่ำซาลงจนเหลือเพียงเสียงหยดน้ำกระทบขอบระเบียง กระจกบานยักษ์ที่เคยสะท้อนแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวงบัดนี้ถูกคลุมทับด้วยม่านม้วนทึบแสงสีดำสนิท ตัดขาดพื้นที่ชั้นหกสิบเอ็ดออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิงภายในห้องปราศจากแสงไฟสีสลัวหรือไฟแชนเดอเลียร์คริสตัล มีเพียงแสงสว่างเยือกเย็นโทนสีเขียวและน้ำเงินจากหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดสามสิบสองนิ้วสามจอที่วางเรียงตัวเป็นแนวโค้งบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อหนา พัดลมระบายความร้อนของเครื่องเซิร์ฟเวอร์แบบพกพาขนาดกระทัดรัดใต้โต๊ะส่งเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา เป็นจังหวะสม่ำเสมอดั่งเสียงหายใจของอสูรกายกลไกที่กำลังจำศีลเมลนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานเพื่อสุขภาพตัวใหญ่ เธอสวมเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีขาวตัวโคร่งของภามที่ยาวลงมาคลุมต้นขา กระดุมเสื้อปลดออกสองเม็ดบนเผยให้เห็นร่องไหปลาร้าและผิวเนียนละเอียดที่มีรอยสีกุหลาบจางๆ แต่งแต้มอยู่ เส้นผมดัดลอนสีน้ำตาลคาราเมลถูกรวบมัดเป็นมวยลวกๆ ไว้กลางศีรษะ ปักด้วยดินสอไม้แท่งหนึ่งเ

  • สะกดใจ นายฮอตเนิร์ด   ตอนที่ 35: หนอนบ่อนไส้ในวรโชติเมธี

    แสงแดดจัดยามสิบเอ็ดโมงเช้าส่องสะท้อนกระจกฉนวนความร้อนของอาคารวรโชติเมธีทาวเวอร์ ทว่าบรรยากาศภายในห้องประชุมบอร์ดบริหารชั้นสี่สิบกลับเย็นเยียบยิ่งกว่าตู้แช่แข็ง อากาศหนักอึ้งบีบคั้นจนแทบไม่มีใครกล้าหายใจแรง เสียงพลิกเอกสารดัง พรึ่บ พรึ่บ จากมือของบรรดากรรมการอาวุโสกลายเป็นเสียงเดียวที่ทำลายความเงียบงันเมลนั่งหลังตรงอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ฝั่งขวาของหัวโต๊ะ วันนี้เธอสวมเบลเซอร์สีดำสนิททับเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีงาช้าง ปกเสื้อติดกระดุมชิดลำคอระหงเพื่อพรางรอยจ้ำแดงจางๆ จากบทลงโทษเมื่อคืนวาน ใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่งแต้มด้วยโทนสีนู้ดเรียบหรู ทว่าดวงตากลมโตคู่คมกลับนิ่งสนิทและเย็นเยียบที่นิ้วนางข้างซ้าย แหวนทองคำขาวสลักรหัสไบนารีและแหวนเพชรสิบกะรัตยังคงสวมติดตัว ความเย็นของเนื้อโลหะเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยยึดสติของเธอไว้ในยามนี้ตรงหน้าของเมลคือสำเนาเอกสารหลุดจำนวนสามสิบสองแผ่น ซึ่งพาดหัวข่าวตัวหนาบนหน้าเว็บไซต์ข่าวเศรษฐกิจระดับแนวหน้าเมื่อสองชั่วโมงที่ผ่านมา:[EXCLUSIVE LEAK]

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status