LOGINแปดโมงสี่สิบห้านาที เสียงกระดิ่งแจ้งเตือนเปิดระบบซื้อขายล่วงหน้าของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยยังไม่ทันดัง แต่บรรยากาศบนชั้นสี่สิบสองของอาคารสำนักงานใหญ่ตระกูลวรโชติเมธีก็แทบจะลุกเป็นไฟ
บนจอวอลล์ขนาดมหึมาที่กินพื้นที่ผนังเกือบทั้งแถบ กราฟแท่งเทียนสีแดงดิ่งวูบลงอย่างน่าสะพรึงกลัว ดัชนีหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีและการเงินกระตุกวูบลงไปกว่าเจ็ดเปอร์เซ็นต์ตั้งแต่ก่อนเคาะระฆังเปิดตลาดจริง ข่าวลือสะพัดว่อนสำนักข่าวการเงินนอกประเทศตั้งแต่ตีห้าว่า ระบบเคลียริ่งเฮาส์ของธนาคารพาณิชย์สามแห่งที่เชื่อมต่อกับระบบชำระเงินของวรโชติเมธีกำลังเป็นอัมพาต และกำลังเกิดช่องโหว่เงินรั่วไหลระดับหมื่นล้าน
“คุณเมลครับ! บัญชีมาร์จิ้นของกลุ่มทุนยุโรปทิ้งออร์เดอร์ขาย ATO ลงมาหมวดพลังงานและโทรคมนาคมพร้อมกันเกือบสามพันล้านบาท!”
“สายจากผู้ว่าการแบงก์ชาติต่อเข้ามาที่โต๊ะประธานครับ บอกว่าระบบโอนเงินข้ามธนาคารเริ่มค้างที่เกตเวย์แปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!”
เสียงตะโกนข้ามโต๊ะเทรดเดอร์ดังระงม แผ่นกระดาษ บันทึกคำสั่งซื้อขาย และแฟ้มข้อมูลกระจัดกระจาย เหล่านักวิเคราะห์การเงินที่ถูกเรียกตัวด่วนตั้งแต่ไก่โห่นั่งหน้าซีด เหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ
เมลยืนอยู่ตรงกลางห้องฟลอร์เทรดดิ้งส่วนตัวของตระกูล เธอกอดอกแน่น แผ่นหลังเหยียดตรงอย่างสง่างามในชุดเบลเซอร์สูทกระดุมสองแถวสีขาวคัตติ้งคมกริบ กางเกงสแล็กเข้ารูปสีเดียวกันขับให้ท่วงท่ายืนดูสงบนิ่งราวกับรูปปั้นหินอ่อนกลางพายุ ผมดัดลอนสีน้ำตาลคาราเมลถูกรวบตึงเป็นหางม้าต่ำ เผยเสี้ยวหน้าสวยเฉี่ยวที่ไร้รอยประหม่า
แม้ที่ซอกคอใต้ปกเสื้อจะยังมีรอยจ้ำแดงจางๆ จากอ้อมกอดของสามีเมื่อค่ำวาน และขอบตาจะมีความล้าจากการไม่ได้นอนมาเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่นัยน์ตากลมโตสุกใสคู่นั้นกลับนิ่งสนิทและคมปลาบดุจเหยี่ยวล่าเหยื่อ
ที่นิ้วนางข้างซ้าย แหวนทองคำขาวเคียงข้างแหวนเพชรสิบกะรัตยังคงแนบสนิทกับผิวเนื้อ ความเย็นของมันคือเครื่องเตือนใจว่า เธอไม่ได้กำลังสู้เพียงลำพัง
“ตั้งสติให้หมดทุกคน”
เสียงหวานกังวานทว่าเฉียบขาดของเมลดังสะกดความโกลาหลทั่วทั้งห้องให้ชะงักลงในเสี้ยววินาที
“ยกเลิกคำสั่งขายฝั่งเราทุกตัว ห้ามปล่อยให้ราคาเปิดถูกทุบลงไปแตะฟลอร์เด็ดขาด” เมลก้าวไปหยุดหน้าจอเทอร์มินัลบลูมเบิร์ก ปลายนิ้วเรียวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะหนักแน่น “พวกมันจงใจใช้ข่าวลวงประสานกับการยิงไวรัสป่วนเกตเวย์ เพื่อบีบให้รายย่อยและกองทุนตื่นตูมเทขายหุ้นวรโชติเมธีกับ AEGIS ในราคาขยะ จากนั้น Vanguard Nexus จะใช้บัญชีนอมินีเข้าช้อนซื้อในราคาต่ำเตี้ยเพื่อยึดอำนาจบริหารในที่ประชุมผู้ถือหุ้นบ่ายนี้”
เมลหันไปสบตากับหัวหน้าทีมพอร์ตโฟลิโอ “ดึงวงเงินสำรองฉุกเฉินห้าพันล้านที่เราเตรียมไว้เมื่อคืนออกมา ตั้งแนวรับที่ระดับราคาปิดของเมื่อวานซืนไว้ถี่ยิบ ถือว่านี่คือสงครามจิตวิทยา ถ้าพวกมันกล้าสาดหุ้นออกมาเท่าไหร่... ให้ฝั่งเรากวาดซื้อกลับคืนมาให้หมดทุกหุ้น”
“แต่คุณเมลครับ ถ้าสภาพคล่องของฝั่งธนาคารยังติดขัด เงินหมุนเวียนของเราอาจจะสะดุดภายในบ่ายโมงนะครับ”
“สภาพคล่องทางระบบจะไม่สะดุดเกินเก้าโมงครึ่งแน่นอนค่ะ” เมลตอบกลับทันควัน แววตามั่นคงไร้ความลังเล “เพราะหน้าที่ทลายกำแพงดิจิทัล... สามีของดิฉันกำลังจัดการมันอยู่”
ในเวลาเดียวกัน ห่างออกไปห้ากิโลเมตร ณ ชั้นใต้ดินลับใต้ตึกศูนย์ข้อมูลใหญ่ของ AEGIS CyberSecurity
อุณหภูมิภายในห้องถูกควบคุมไว้ที่สิบหกองศาเซลเซียสเพื่อระบายความร้อนให้กลุ่มซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่กำลังคำนวณข้อมูลระดับเพตาฟลอปส์ เสียงพัดลมเซิร์ฟเวอร์หวีดร้องแหลมสูงราวกับเครื่องยนต์เจ็ต แสงไฟนีออนสลัวสีฟ้าครามส่องสะท้อนใบหน้าคมสันของเหล่ายอดฝีมือแฮกเกอร์ระดับหัวกะทิเกือบยี่สิบชีวิตที่กำลังรัวคีย์บอร์ดจนแทบไม่เป็นจังหวะ
ตรงกลางโต๊ะบัญชาการรูปเกือกม้า ภาม ยืนค้ำสองมือลงบนขอบโต๊ะไม้หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดแปดสิบนิ้วหกจอที่ประกบติดกันเป็นรูปพัด
เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทของเขาถูกปลดกระดุมคอออกสามเม็ด พับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ จนเห็นรอยสักไบนารีที่ข้อมือซ้ายและผ้าพันแผลสีขาวที่ต้นแขนขวาที่มีคราบเลือดซึมออกมาเล็กน้อยจากการขยับตัวต่อเนื่อง นัยน์ตาสีนิลคมกริบดุดันจับจ้องเส้นสายข้อมูลสีแดงเพลิงที่กำลังไหลทะลักเข้าท่วมพอร์ตไฟร์วอลล์ของธนาคารกลาง
บนใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติ เขาสวมแว่นตากรอบเงินบางที่ติดตั้งจอแสดงผลเสมือน แสงสีเขียวสะท้อนในแววตาของเขาอย่างบ้าคลั่ง
“รายงานสถานการณ์ เดี๋ยวนี้!” ภามสั่งเสียงต่ำ ทรงอำนาจและเยือกเย็น
“มัลแวร์ตัวนี้มีชื่อรหัสว่า 'Hydra-9' ครับหัวหน้า!” เรียว ตะโกนรายงานขณะที่นิ้วดีดแป้นพิมพ์เป็นระวิง “มันไม่ได้เข้ามาเพื่อขโมยเงินตรงๆ แต่มันใช้อัลกอริทึมเข้ารหัสชั้นสูงแบบ Quantum-Resistant เข้าล็อก Transaction Ledger ของระบบบาทเน็ต (BAHTNET) ทำให้ทุกธุรกรรมโอนเงินหยุดชะงัก ถ้าเราไม่ถอดรหัสภายในสี่สิบนาที ระบบเคลียริ่งจะตัดขาด และธนาคารพาณิชย์จะต้องปิดทำการฉุกเฉิน”
“ไอ้ไซเฟอร์...” คิน สบถลั่นจากหน้าจอด้านข้าง “มันใช้เซิร์ฟเวอร์บอตเน็ตเถื่อนกว่าห้าแสนเครื่องในยุโรปตะวันออกยิง DDoS ถล่มเกตเวย์ของเราเป็นระลอก เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจไม่ให้เราเจาะเข้าไปแก้โค้ดหลัก”
ภามไม่ตื่นตระหนก เขายกมือซ้ายขึ้นแตะกรอบแว่น ปรับโฟกัสการแสดงผลโค้ด
สมองระดับอัจฉริยะที่เคยคุมเกมติวสถิติและโลดแล่นในโลกมืดประมวลผลรูปแบบโค้ดที่ไหลผ่านหน้าจอด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ปลายนิ้วของเขากระตุกเล็กน้อยเมื่อจำโครงสร้างคำสั่งบรรทัดที่ 4096 ได้
CAN_BUS_OVERRIDE_V4... โครงสร้างตัวแปรเดียวกับที่ตัดสายเบรกรถของพ่อแม่เขาเมื่อสิบปีก่อน!
กลิ่นอายความแค้นที่เคยคุกรุ่นผุดขึ้นมาในอก ทว่าคำพูดและหยาดน้ำตาของเมลที่ห้องใต้ดินเมื่อคืนวานก็แล่นเข้ามาดับเปลวเพลิงโทสะนั้นให้กลายเป็นความนิ่งสนิทประดุจน้ำแข็ง
‘เราจะใช้สมอง ใช้ความจริง และใช้พลังทั้งหมด ขยี้มันให้พังทลายอย่างขาวสะอาด...’
“เรียว คิน สลับไปคุมระบบป้องกันแบบ Decoy ปล่อยให้มันถล่มเกตเวย์หน้าด่านไป” ภามสั่งการเสียงเรียบ ก้าวเข้าไปนั่งประจำตำแหน่งหน้าคีย์บอร์ดหลัก “ผมจะเปิดทางเชื่อมลับเข้าไปที่หัวใจของ Hydra-9 เอง”
“หัวหน้าครับ นั่นมันอันตรายเกินไป!” เรียวหันมาร้องเตือน “ถ้าเราเปิดช่องรับแพ็กเก็ตดิบเข้ามาตรงๆ มันจะย้อนศรแฮกกลับมาทำลายเซิร์ฟเวอร์ฟาร์มของ AEGIS ทั้งหมดนะ!”
“มันจะไม่มีทางย้อนศรมาได้...” ภามยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีนิลวาวโรจน์ด้วยความถือดีอันเป็นเอกลักษณ์ของ DARK_NEURON “เพราะกุญแจที่ผมจะใช้ปลดล็อก มันไม่ใช่โค้ดแก้ทาง แต่เป็น ‘ซอร์สโค้ดเจเนซิสส่วนที่สอง’ ที่มันตามหามาสิบปี!”
ภามหยิบแฟลชไดรฟ์เหล็กโบราณของพ่อที่เพิ่งดึงข้อมูลออกมา เสียบเข้ากับพอร์ตไอโซเลชันพิเศษ ปลายนิ้วยาวจรดลงบนแป้นพิมพ์กลไก รัวนิ้วด้วยความเร็วที่เหนือขีดจำกัดมนุษย์ เสียงเคาะแป้นพิมพ์ คลิก คลิก คลิก คลิก ดังก้องประสานกับเสียงหัวใจที่เต้นระทึก
เก้าโมงสิบห้านาที ณ ฟลอร์เทรดดิ้ง วรโชติเมธีทาวเวอร์
“คุณเมลครับ! ตลาดเปิดแล้ว!”
ทันทีที่ระฆังตลาดหลักทรัพย์เคาะสัญญาณเปิดการซื้อขาย กระดานอิเล็กทรอนิกส์ก็กลายเป็นสีแดงเถือก หุ้นกลุ่มวรโชติเมธี ถูกเทขายทิ้งลงมาในไม้แรกกว่าสองร้อยล้านหุ้น ราคาดิ่งวูบลงไปติดลบสิบสองเปอร์เซ็นต์ในเวลาเพียงสองนาที
โทรศัพท์บนโต๊ะเมลดังขึ้นแทบระเบิด ประวิทย์ที่กำลังนั่งคุมเกมอยู่อีกฝั่งมองดูลูกสาวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“คุณคาร์เตอร์ จาก Vanguard Nexus ส่งตัวแทนโทรเข้ามาครับคุณเมล” เลขานุการตะโกนแจ้ง “พวกมันแจ้งว่า ถ้าเรายอมเปิดทางให้วานการ์ดเข้าถือหุ้นสี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์ในโครงการสมาร์ทซิตี้ตอนนี้ พวกมันจะอัดฉีดเงินห้าหมื่นล้านเข้ามาพยุงราคาหุ้นให้กลับมาเป็นบวกทันที”
เมลหยิบหูฟังไร้สายที่เชื่อมต่อกับภามขึ้นแนบหู เธอไม่แม้แต่จะมองโทรศัพท์สายของแดเนียล
“ภาม...” เมลกระซิบผ่านไมค์ส่วนตัว น้ำเสียงของเธอยังคงนิ่ง ทว่าแฝงความตึงเครียด “แนวรบฝั่งฉันเริ่มแล้วนะ พวกมันเทขายหุ้นไม่อั้นเพื่อบีบให้เรายอมจำนน ตลาดกำลังจะแพนิก... ฝั่งนายพร้อมหรือยัง”
เสียงลมหายใจสม่ำเสมอเจือเสียงเคาะคีย์บอร์ดที่ดังรัวเป็นพายุตอบกลับมาทางหูฟัง:
(“อดทนอีกสามนาทีครับ... คุณรองประธาน”) เสียงทุ้มต่ำของภามดังแทรกผ่านสัญญาณรบกวน นุ่มนวลทว่าทรงพลังจนความกลัวในใจของเมลละลายหายไป (“หลอกล่อให้มันทุ่มขายหุ้นออกมาให้หมดหน้าตัก ให้มันคิดว่ามันกำลังจะชนะ... แล้วผมจะดึงปลั๊กของมันทิ้งพร้อมกัน”)
เมลสูดหายใจเข้าลึก รอยยิ้มเฉี่ยวคมปรากฏขึ้นบนดวงหน้างาม เธอหันกลับไปสั่งการเทรดเดอร์ทุกคนด้วยเสียงทรงอำนาจ
“ส่งคำสั่งซื้อกลับเข้าไปทีละนิด แกล้งทำเป็นว่าเงินหน้าตักเรากำลังจะหมด ให้ราคาแกว่งอยู่ที่ลบสิบสี่เปอร์เซ็นต์ ล่อให้ฝั่งวานการ์ดปล่อยหุ้นล็อตสุดท้ายที่มันขโมยไปจากพอร์ตคุณพิชัยออกมาให้หมด”
“รับทราบครับ!”
ฝั่งตรงข้ามในเงามืด... แดเนียล คาร์เตอร์ ที่นั่งบัญชาการอยู่ในห้องสูทหรูใจกลางเมือง มองเห็นแนวรับของวรโชติเมธีที่ดูเหมือนกำลังจะพังทลาย นึกกระหยิ่มยิ้มย่องว่าแผนการบีบให้เมลยอมจำนนกำลังสำเร็จ ชายหนุ่มลูกครึ่งสั่งการให้โบรกเกอร์ต่างชาติทุ่มเทขายชอร์ตเซลล์ ออกมาอีกหมื่นล้านบาทเพื่อตอกฝาโลง
ทว่า... นั่นคือหลุมพรางที่ดาวคณะบริหารและแฮกเกอร์พันล้านขุดล่อไว้ล่วงหน้า
เก้าโมงยี่สิบหกนาที ณ ศูนย์ข้อมูล AEGIS
เหงื่อหยดหนึ่งไหลผ่านสันกรามคมกริบของภาม หยดลงบนหลังมือที่มีรอยสักไบนารี นัยน์ตาสีนิลจับจ้องหน้าจอที่กำลังแสดงผลการต่อสู้ในระดับไบนารี
บนหน้าจอเสมือนจริง โค้ดของ Hydra-9 ที่สร้างโดยไซเฟอร์กำลังกลืนกินบล็อกเกตเวย์สุดท้ายของธนาคาร มันส่งข้อความเย้ยหยันขึ้นมาบนคอนโซลของภาม:
[CIPHER_CONSOLE] : "ยอมแพ้ซะเถอะไอ้หนู มัลแวร์ตัวนี้ไม่มีวันแก้ได้ ถ้าไม่มี Genesis Master Key!"
“มึงพูดถูก... มันแก้ไม่ได้ถ้าไม่มีกุญแจ”
ภามพึมพำเสียงเย็น มุมปากหยักยกยิ้มเหี้ยมเกรียม
“แต่สิ่งที่มึงลืมไปก็คือ... กุญแจดอกนี้ พ่อของกูไม่ได้สร้างมันมาเพื่อไขประตู... แต่สร้างมาเพื่อ ‘ระเบิด’ ประตูทิ้งต่างหาก”
ภามกดแป้น Enter ด้วยนิ้วชี้ข้างซ้ายเต็มแรง
ตึ้ง!
ซอร์สโค้ดเจเนซิสส่วนที่สองถูกฉีดเข้าสู่แกนกลางของ Hydra-9 ทันที ทันทีที่มัลแวร์ของไซเฟอร์กลืนกินโค้ดชุดนี้เข้าไปตามความละโมบ คำสั่งแฝง (Trojan Payload) ที่ภามเขียนครอบไว้ก็แตกตัวออกประดุจระเบิดคลัสเตอร์ในโลกดิจิทัล
มันไม่ได้แค่ล้างโค้ดไวรัสในระบบธนาคาร... แต่มันใช้เส้นทางการเชื่อมต่อที่ไซเฟอร์เปิดค้างไว้ ย้อนศรพุ่งตรงกลับไปยังเซิร์ฟเวอร์หลักของ Vanguard Nexus และคอมพิวเตอร์ส่วนตัวของแดเนียล คาร์เตอร์ ในทันที
ฟิ้ว...!
หน้าจอของภามเปลี่ยนจากสีแดงเดือดกลายเป็นสีเขียวสว่างไสวทั่วทั้งห้อง
[CORE SYSTEM RECOVERED : BAHTNET & INTERBANK ONLINE]
REVERSE EXPLOIT DEPLOYED: VANGUARD_NEXUS_MAIN_NODE COMPROMISED.
ASSETS CONFISCATION: INTERPOL NOTIFIED.
“ระบบธนาคารกลับมาออนไลน์ร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วครับหัวหน้า” เรียวตะโกนลั่นห้องด้วยความดีใจจนกระโดดตัวลอย “โค้ดไวรัสถูกทำลายหมด ธุรกรรมทุกอย่างกลับมาทำงานได้ตามปกติแล้ว”
ภามไม่เสียเวลาฉลอง เขากดสวิตช์ไมค์ส่วนตัวทันที สองตาสบมองรายงานสถานะที่ถูกกู้คืน
“เมล... ปลดล็อกเกตเวย์การเงินแล้ว จัดการปิดฉากพวกมันได้เลยครับ!”
เก้าโมงสามสิบนาที ณ ฟลอร์เทรดดิ้ง วรโชติเมธีทาวเวอร์
“คุณเมลครับ! เงินโอนจากสถาบันการเงินระหว่างประเทศและสภาพคล่องหมื่นห้าพันล้านปลดล็อกแล้วครับ”
หัวหน้าเทรดเดอร์ตะโกนลั่นห้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือไปด้วยความตื่นเต้น เมื่อหน้าจอบลูมเบิร์กแสดงยอดเงินทุนมหาศาลที่ถูกปล่อยออกมาอย่างราบรื่น
เมลยกยิ้มอย่างงดงาม นัยน์ตากลมโตเป็นประกายเจิดจ้าประดุจดวงดาวที่ไร้เมฆหมอกบดบัง
“ทุ่มซื้อกลับคืนมาให้หมด!” เมลออกคำสั่งประหารด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “กวาดซื้อทุกราคาจนถึงเพดานสูงสุด บีบให้พวกที่ชอร์ตเซลล์ไม่มีหุ้นส่งมอบ บังคับให้พวกมันต้องซื้อคืนในราคาแพงที่สุด”
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงเคาะคำสั่งซื้อด้วยวงเงินหมื่นล้านระดมยิงเข้าสู่ระบบตลาดหลักทรัพย์ดั่งห่ากระสุน
ในชั่วพริบตาเดียว! กราฟราคาหุ้น WCM และ AEGIS ที่เคยดิ่งเหว พลันดีดตัวกลับขึ้นมาอย่างรุนแรงเป็นแท่งเขียวยาวทะลุฟ้า ราคาพุ่งขึ้นจากลบสิบสี่เปอร์เซ็นต์ แตะศูนย์ และทะยานขึ้นไปแตะระดับบวกยี่สิบเก้าจุดห้าเปอร์เซ็นต์ (ชนเพดาน) ภายในเวลาไม่ถึงสิบห้านาที
ฝั่งกองทุน Vanguard Nexus ของแดเนียล คาร์เตอร์ ที่เทขายชอร์ตเซลล์ลงมาอย่างบ้าคลั่งโดยไม่มีหุ้นจริงในมือ ถูกบีบให้ติดกับดัก ‘Short Squeeze’ อย่างสมบูรณ์ พวกมันต้องยอมขาดทุนย่อยยับเพื่อไล่ซื้อหุ้นคืนในราคาสูงสุดของวัน ส่งผลให้พอร์ตการเงินของวานการ์ดในเอเชียพังพินาศ สูญเงินไปกว่า สองหมื่นล้านบาท ภายในเช้าวันเดียว
เสียงเฮลั่นห้องฟลอร์เทรดดิ้งดังสนั่นหวั่นไหว พนักงานและนักวิเคราะห์ต่างกอดกันกลม น้ำตาไหลด้วยความโล่งอกและตื้นตันใจ ประวิทย์เดินเข้ามาตบไหล่ลูกสาวเบาๆ ด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจอันหาที่สุดมิได้
เมลถอนหายใจยาว ยกมือขึ้นลูบหน้าอกเบาๆ ความตึงเครียดที่แบกรับมาตลอดหลายชั่วโมงมลายหายไปจนหมดสิ้น เธอแตะหูฟังไร้สายที่ยังคงเชื่อมต่ออยู่กับชายหนุ่มผู้เป็นดั่งลมใต้ปีกของเธอ
“เรียบร้อยแล้วค่ะ... ภาม” เมลกระซิบเสียงหวานพร่า “ฝั่งตลาดหุ้น... เราชนะขาดลอย”
เสียงหัวเราะทุ้มต่ำ นุ่มนวล และเปี่ยมไปด้วยความรักของภามดังตอบกลับมาในหูฟัง ชัดเจนและอบอุ่นราวกับเขากำลังยืนอยู่ข้างกาย
(“เก่งมากครับ... คุณรองประธานของผม”) ภามเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ (“แต่สงครามยังไม่จบสมบูรณ์นะครับ... ตอนนี้โค้ดย้อนศรของผม เจาะดึงไฟล์ลับทั้งหมดในเครื่องของแดเนียลออกมาได้หมดแล้ว”)
เมลเลิกคิ้วขึ้น นัยน์ตาวาวโรจน์ “ได้หลักฐานโยงถึงไซเฟอร์แล้วเหรอ”
(“ยิ่งกว่านั้นอีกครับ...”) ภามเว้นจังหวะ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นและเฉียบคม (“...มันมีทั้งหลักฐานการฟอกเงิน การติดสินบนบอร์ดบริหาร และรายชื่อของ ‘หนอนบ่อนไส้’ ทุกคนที่แอบถือหุ้นวานการ์ดในบริษัทคุณ”)
ภามสูดหายใจลึก ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาหัวใจของเมลเต้นระรัวด้วยความสะใจ
(“บ่ายโมงตรงนี้... จะมีการประชุมผู้ถือหุ้นนัดพิเศษใช่ไหมครับ? เตรียมตัวให้พร้อมนะเมล เพราะผมจะไปร่วมประชุมด้วยตัวเอง... และเราจะ ‘รุกฆาต’ ประหารพวกมันทุกคนกลางที่ประชุมให้สิ้นซาก”)
แปดโมงสี่สิบห้านาที เสียงกระดิ่งแจ้งเตือนเปิดระบบซื้อขายล่วงหน้าของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยยังไม่ทันดัง แต่บรรยากาศบนชั้นสี่สิบสองของอาคารสำนักงานใหญ่ตระกูลวรโชติเมธีก็แทบจะลุกเป็นไฟบนจอวอลล์ขนาดมหึมาที่กินพื้นที่ผนังเกือบทั้งแถบ กราฟแท่งเทียนสีแดงดิ่งวูบลงอย่างน่าสะพรึงกลัว ดัชนีหุ้นกลุ่มเทคโนโลยีและการเงินกระตุกวูบลงไปกว่าเจ็ดเปอร์เซ็นต์ตั้งแต่ก่อนเคาะระฆังเปิดตลาดจริง ข่าวลือสะพัดว่อนสำนักข่าวการเงินนอกประเทศตั้งแต่ตีห้าว่า ระบบเคลียริ่งเฮาส์ของธนาคารพาณิชย์สามแห่งที่เชื่อมต่อกับระบบชำระเงินของวรโชติเมธีกำลังเป็นอัมพาต และกำลังเกิดช่องโหว่เงินรั่วไหลระดับหมื่นล้าน“คุณเมลครับ! บัญชีมาร์จิ้นของกลุ่มทุนยุโรปทิ้งออร์เดอร์ขาย ATO ลงมาหมวดพลังงานและโทรคมนาคมพร้อมกันเกือบสามพันล้านบาท!”“สายจากผู้ว่าการแบงก์ชาติต่อเข้ามาที่โต๊ะประธานครับ บอกว่าระบบโอนเงินข้ามธนาคารเริ่มค้างที่เกตเวย์แปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!”เสียงตะโกนข้ามโต๊ะเทรดเดอ
สายลมหนาวพัดกรูผ่านช่องไม้สนยอดสูงจนกิ่งก้านเสียดสีดังครืดคราดยามเช้าตรู่ ละอองหมอกสีเทาจางยังคงลอยเรี่ยผืนหญ้าชื้นน้ำค้างรอบเซฟเฮาส์กลางป่าเขาใหญ่ แสงตะวันสีส้มซีดเพิ่งจะแตะขอบฟ้า ทอดเงายาวพาดผ่านห้องโถงชั้นล่างเมลตื่นขึ้นมาบนโซฟาตัวยาวโดยมีผ้าห่มผืนหนาคลุมทับอยู่ถึงอก เธอขยับตัวลุกขึ้นช้าๆ ความปวดร้าวแล่นริ้วไปตามสะโพกและต้นขา บ่งบอกถึงบทรักอันหนักหน่วงและยาวนานเมื่อกลางดึก แต่สิ่งที่ทำให้เธอต้องสะดุ้งสุดตัวและรีบกวาดตามองรอบห้อง ไม่ใช่ความเจ็บแปลบบนเรือนร่างทว่าคือพื้นที่ว่างเปล่าข้างกาย"ภาม..."ไร้เสียงขานรับ มีเพียงเสียงใบพัดดูดอากาศของห้องครัวที่ส่งเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา เมลรีบดึงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำตัวโคร่งของภามที่วางพาดอยู่บนพนักมาสวม กลัดกระดุมจนถึงคอหอย ปล่อยชายเสื้อยาวลงมาคลุมเลยหัวเข่า ก่อนจะก้าวลงจากโซฟาด้วยเท้าเปล่ารอยเท้าจางๆ บนพื้นไม้ปาร์เกต์นำเธอเดินเลี้ยวลึกเข้าไปยังปีกตะวันตกของบ้านพัก จุดที่ดูภายนอกเหมือนตู้เก็บอุป
เสียงใบสนลู่ลมหวีดหวิวสลับกับเสียงล้อยางบดหินกรวดดังขึ้นเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนที่รถเอสยูวีหุ้มเกราะสีดำด้านคันโตจะดับเครื่องยนต์ลงอย่างนิ่มนวลเบื้องหน้าคือบ้านพักตากอากาศสองชั้นทรงโมเดิร์นนอร์ดิกที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เงื้อมผาและดงสนทึบ แถบชานป่าเขาใหญ่ ที่แห่งนี้ไม่ปรากฏบนแผนที่ดาวเทียมทั่วไป ไม่มีสายเคเบิลอินเทอร์เน็ตโยงถึง และทำงานด้วยระบบพลังงานแสงอาทิตย์ร่วมกับแบตเตอรี่สำรองใต้ดิน มันคือหนึ่งใน 'เซฟเฮาส์ลับระดับศูนย์' ที่ตระกูลอัครเดโชชาญสร้างทิ้งไว้ตั้งแต่สิบปีก่อน และถูกภามดัดแปลงใหม่ให้กลายเป็นป้อมปราการไร้สัญญาณวิทยุที่ปลอดภัยที่สุดในประเทศประตูรถถูกเปิดออก อากาศหนาวเหน็บชื้นไอหมอกของป่าเขายามตีสามปะทะผิวเนื้อจนเมลสะดุ้งตัวสั่นเล็กน้อยเมลยังคงสวมชุดราตรียาวสีมิดไนท์บลูที่เปียกชื้น ชายกระโปรงไหมขาดวิ่นและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำและเศษเขม่าดินปืน ทับไว้ด้วยเสื้อแจ็กเก็ตกันหนาวตัวหนาของทีมรักษาความปลอดภัย“เมล... ค่อยๆ ก้าวลงมาครับ&rdquo
แสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพนับสิบตัวสาดประกายวาบวับสะท้อนกระจกแกะสลักของห้องแกรนด์บอลรูม ณ โรงแรมหรูระดับหกดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เสียงเพลงวอลต์ซจากวงเครื่องสายออร์เคสตราบรรเลงแผ่วเบา เคล้าคลอไปกับเสียงกระทบของแก้วแชมเปญคริสตัลและเสียงสนทนาพึมพำของผู้คนในแวดวงสังคมชั้นสูงค่ำคืนนี้คืองานกาล่าดินเนอร์เปิดตัวโครงการ ‘Bangkok Smart Grid & Cyber Infrastructure’ อย่างเป็นทางการ แขกเหรื่อระดับรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต และประธานกลุ่มทุนข้ามชาติมารวมตัวกันอย่างคับคั่ง ท่ามกลางกระแสข่าวลือหนาหูเรื่องความพยายามแทรกแซงสัมปทานจากกลุ่มทุนต่างชาติเมื่อหลายวันก่อน แต่การปรากฏตัวอย่างผ่าเผยและทรงอิทธิพลของสองตระกูลใหญ่ในค่ำคืนนี้ ได้สยบทุกความแคลงใจลงชั่วคราวเมลยืนตระหง่านอยู่ข้างบิดาตรงจุดต้อนรับหน้าซุ้มดอกกล้วยไม้สีขาวบริสุทธิ์วันนี้ดาวคณะบริหารธุรกิจผู้กุมบังเหียนโปรเจกต์หมื่นล้านงดงามสะกดสายตาทุกคู่ในงาน เธอสวมชุดราตรียาวผ้าไหมเครปสีมิดไนท์บลูเข้ารูป ตัวเสื้อเก
เข็มนาฬิกาบนผนังห้องทำงานของเพนท์เฮาส์หรูเดินผ่านตัวเลขตีสองครึ่ง เสียงฝนที่โปรยปรายตั้งแต่หัวค่ำซาลงจนเหลือเพียงเสียงหยดน้ำกระทบขอบระเบียง กระจกบานยักษ์ที่เคยสะท้อนแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวงบัดนี้ถูกคลุมทับด้วยม่านม้วนทึบแสงสีดำสนิท ตัดขาดพื้นที่ชั้นหกสิบเอ็ดออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิงภายในห้องปราศจากแสงไฟสีสลัวหรือไฟแชนเดอเลียร์คริสตัล มีเพียงแสงสว่างเยือกเย็นโทนสีเขียวและน้ำเงินจากหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดสามสิบสองนิ้วสามจอที่วางเรียงตัวเป็นแนวโค้งบนโต๊ะทำงานไม้เนื้อหนา พัดลมระบายความร้อนของเครื่องเซิร์ฟเวอร์แบบพกพาขนาดกระทัดรัดใต้โต๊ะส่งเสียงหึ่งๆ แผ่วเบา เป็นจังหวะสม่ำเสมอดั่งเสียงหายใจของอสูรกายกลไกที่กำลังจำศีลเมลนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานเพื่อสุขภาพตัวใหญ่ เธอสวมเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีขาวตัวโคร่งของภามที่ยาวลงมาคลุมต้นขา กระดุมเสื้อปลดออกสองเม็ดบนเผยให้เห็นร่องไหปลาร้าและผิวเนียนละเอียดที่มีรอยสีกุหลาบจางๆ แต่งแต้มอยู่ เส้นผมดัดลอนสีน้ำตาลคาราเมลถูกรวบมัดเป็นมวยลวกๆ ไว้กลางศีรษะ ปักด้วยดินสอไม้แท่งหนึ่งเ
แสงแดดจัดยามสิบเอ็ดโมงเช้าส่องสะท้อนกระจกฉนวนความร้อนของอาคารวรโชติเมธีทาวเวอร์ ทว่าบรรยากาศภายในห้องประชุมบอร์ดบริหารชั้นสี่สิบกลับเย็นเยียบยิ่งกว่าตู้แช่แข็ง อากาศหนักอึ้งบีบคั้นจนแทบไม่มีใครกล้าหายใจแรง เสียงพลิกเอกสารดัง พรึ่บ พรึ่บ จากมือของบรรดากรรมการอาวุโสกลายเป็นเสียงเดียวที่ทำลายความเงียบงันเมลนั่งหลังตรงอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ฝั่งขวาของหัวโต๊ะ วันนี้เธอสวมเบลเซอร์สีดำสนิททับเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีงาช้าง ปกเสื้อติดกระดุมชิดลำคอระหงเพื่อพรางรอยจ้ำแดงจางๆ จากบทลงโทษเมื่อคืนวาน ใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่งแต้มด้วยโทนสีนู้ดเรียบหรู ทว่าดวงตากลมโตคู่คมกลับนิ่งสนิทและเย็นเยียบที่นิ้วนางข้างซ้าย แหวนทองคำขาวสลักรหัสไบนารีและแหวนเพชรสิบกะรัตยังคงสวมติดตัว ความเย็นของเนื้อโลหะเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยยึดสติของเธอไว้ในยามนี้ตรงหน้าของเมลคือสำเนาเอกสารหลุดจำนวนสามสิบสองแผ่น ซึ่งพาดหัวข่าวตัวหนาบนหน้าเว็บไซต์ข่าวเศรษฐกิจระดับแนวหน้าเมื่อสองชั่วโมงที่ผ่านมา:[EXCLUSIVE LEAK]







