Masukตอนพิเศษ(ลูกพยัคฆ์)ในช่วงสองเดือนแรกของการเป็นคุณพ่อและคุณแม่มือใหม่ ทั้งนิดากับน่านพยัคฆ์แทบจะเรียกได้ว่าสิ้นสภาพไปตามๆกัน เมื่อเจ้าหนูน้อยเสือใหญ่นั้นเล่นถอดแบบเอานิสัยเอาแต่ใจตัวเองสุดๆมาจากบิดาทั้งดุ้น ไม่ว่าจะทำอะไรขัดใจนิดขัดใจหน่อยเป็นอันต้องส่งเสียงร้องไห้โยเยอยู่ตลอดเวลา... นิด
(ต่อ)ผ่านไปราวสองชั่วโมงเศษ ร่างอวบอิ่มบนเตียงคนไข้ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา มือน้อยของเธอถูกกอบกุมเข้าไปอยู่ในอุ้งมือใหญ่แสนอบอุ่น นิดาเผยอริมฝีปากขึ้นยิ้ม เมื่อเห็นสามีของตัวเองนอนหลับซบใบหน้าลงข้างๆเธอ “พี่พยัคฆ์คะ...” นิดาเอ่ยเสียงเรียกสามีเสียงแหบแห้ง เมื่อเธอรู้สึกถึงอาการอ่อนเพลียอยู่บ้างเล็กน้อย
(ต่อ)วามวุ่นวายที่คาบเกี่ยวไม่ต่างจากความโกลาหลเกิดขึ้นตั้งแต่ไร่ราชพยัคฆ์ เสียงดังโหวกเหวกปลุกให้คนทั้งไร่รวมทั้งเจ้าของบ้านหลังใหญ่ ต่างสะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ต้องนัดหมาย เมื่อเสียงคนกระจายข่าวตะโกนเสียลั่นไม่เกรงใจใครดังไปทั่วทั้งไร่ขนาดนั้น ... “เฮ้ย!!!พวกเราคุณนิเ
“ขอบคุณนะคะคุณสามีสุดที่รัก...” เมื่อได้ฟังคำพูดของสามีนิดาก็ได้แต่นั่งยิ้มแหยๆ ยิ่งเมื่อนึกตามคำพูดของเขา มันก็ถูก จะเถียงก็ไม่ได้เสียด้วย แต่ก็ยังดีที่เขายังมีกระจิตกระใจยอมช่วยเหลือคนพวกนั้นให้เธอได้สบายใจ เพราะต่อให้ครอบครัววนาสินทธ์จะเลวร้ายกับเธอมาก่อนมากแค่ไหน แต่คนเคยอาศัยร่วมชายคาเดียวกั
ตอนอวสานเช้านี้ข่าวใหญ่แต่ละช่องรวมทั้งหน้าหนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างพาดหัวข่าวเรื่องบุกทำลายคลีนิกทำแท้งเถื่อน นิดาจะไม่ให้ความสนใจเลยสักนิดหากหนึ่งในหญิงสาวที่ปรากฏแผ่หราอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งนั้น จะไม่ใช่หญิงสาวที่เคยวางตัวให้สูงทัดเทียมกับหงส์และเคยเหยียบย่ำเธอให้ต่ำต้อยอยู่ภายใต้พื้นดิ
(ต่อ)พอทั้งสองก้าวเท้าเข้ามายังตัวห้างใหญ่แห่งเดียวในตัวเมืองนี้ นิดาก็ถึงกับทำหน้าไม่ถูก เมื่อเธอบังเอิญพบเข้ากับหญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเคยยื้อแย่งผู้ชายที่กำลังยืนโอบเอวเธอเอาไว้หลวมๆ ผิดจากอีกคนที่ยืนขนาบหรือแทบจะสิงเข้าร่างเธอได้ เมื่อน่านพยัคฆ์มีสีหน้านิ่งเรียบไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้เห็น... “
(ต่อ) “เฮ้ย! เดินให้มันตรงๆทางกันหน่อยสิวะไอ้เมือง ไอ้แดง พวกเอ็งเล่นเดินกันอย่างนั้นแล้วเมื่อไหร่มันจะถึงกันสักทีล่ะวะ เดี๋ยวก็เดินหน้าเดี๋ยวก็ถอยหลัง ยึกๆยักๆกันอยู่นั่นแหละ กูจะเอาบันไดมาปีนวันนี้นะโว้ยไอ้พวกนี้ ไม่ได้จะเอามาใช้กันชาติหน้า...เสียงสั่งการจากลุงก่ำดังโหวกเหวกอยู่ตรงลา
ว่าไปแล้วกว่าสองคนนี้มันจะลงเอยและรักใคร่กันจนเขาเองยังนึกอิจฉา ก็เล่นเอาเหงื่อไอ้พีแทบตกไม่ใช่เล่นอยู่เหมือนกัน แต่เขาก็สมน้ำหน้ามัน เพราะความบ้าของมันแท้ๆ ทำให้ต้องตามตื้อตามง้อมาติกาจนเกือบแก่ตายกว่าสาวเจ้าจะยินยอมตกล่องปล่องชิ้นกับมันเช่นนี้ได้..“ท่านเป็นคนสั่งทำขึ้นมาใหม่เชียวนะ และที่สำคัญ ลว
ตอน...พยัคฆ์ผู้แสนงอนใบหน้าอันงอหงิกยิ่งว่าปลาทูโดนหักคอ ทำให้นิดารู้สึกร้อนๆหนาวๆขึ้นมาอย่างไรชอบกล นี่เขาจะโกรธเธอไปถึงชาติหน้าเลยหรือเปล่าก็ไม่รู้ ถึงได้ทำหน้าเง้าหน้างอเหมือนคนถ่ายไม่ออกมาหลายวันแล้วเช่นนี้ แต่ก็รู้ตัวดีอีกนั่นแหละ ครั้งนี้เธอเองก็ผิดจริง จึงพยายามข่มใจงอนง้อเขาต่อไป อาจเป็นเพร
(ต่อ)“คงใช่ล่ะมั้ง...” น่านพยัคฆ์เอ่ยตอบภรรยาอย่างขอไปที น้ำเสียงที่ใช้ฟังดูเรียบเฉยไม่ได้ตื่นเต้นตกใจอะไร ตรงกันข้ามกับอีกคนซึ่งดูจะตื่นตัวขึ้นมาในทันที“ใช่จริงๆด้วยค่ะ เธอยืนอยู่ตรงท้ายรถนั่นไงคะ...”“ช่างเขาเหอะน่า จะไปสนใจเขาทำไมล่ะ...”น่านพยัคฆ์กล่าวเตือนนิดาด้วยน้ำเสียงห้าวห้วน ชายหนุ่มไม่ไ







