เข้าสู่ระบบตอนพิเศษ(ลูกพยัคฆ์)ในช่วงสองเดือนแรกของการเป็นคุณพ่อและคุณแม่มือใหม่ ทั้งนิดากับน่านพยัคฆ์แทบจะเรียกได้ว่าสิ้นสภาพไปตามๆกัน เมื่อเจ้าหนูน้อยเสือใหญ่นั้นเล่นถอดแบบเอานิสัยเอาแต่ใจตัวเองสุดๆมาจากบิดาทั้งดุ้น ไม่ว่าจะทำอะไรขัดใจนิดขัดใจหน่อยเป็นอันต้องส่งเสียงร้องไห้โยเยอยู่ตลอดเวลา... นิด
(ต่อ)ผ่านไปราวสองชั่วโมงเศษ ร่างอวบอิ่มบนเตียงคนไข้ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา มือน้อยของเธอถูกกอบกุมเข้าไปอยู่ในอุ้งมือใหญ่แสนอบอุ่น นิดาเผยอริมฝีปากขึ้นยิ้ม เมื่อเห็นสามีของตัวเองนอนหลับซบใบหน้าลงข้างๆเธอ “พี่พยัคฆ์คะ...” นิดาเอ่ยเสียงเรียกสามีเสียงแหบแห้ง เมื่อเธอรู้สึกถึงอาการอ่อนเพลียอยู่บ้างเล็กน้อย
(ต่อ)วามวุ่นวายที่คาบเกี่ยวไม่ต่างจากความโกลาหลเกิดขึ้นตั้งแต่ไร่ราชพยัคฆ์ เสียงดังโหวกเหวกปลุกให้คนทั้งไร่รวมทั้งเจ้าของบ้านหลังใหญ่ ต่างสะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ต้องนัดหมาย เมื่อเสียงคนกระจายข่าวตะโกนเสียลั่นไม่เกรงใจใครดังไปทั่วทั้งไร่ขนาดนั้น ... “เฮ้ย!!!พวกเราคุณนิเ
“ขอบคุณนะคะคุณสามีสุดที่รัก...” เมื่อได้ฟังคำพูดของสามีนิดาก็ได้แต่นั่งยิ้มแหยๆ ยิ่งเมื่อนึกตามคำพูดของเขา มันก็ถูก จะเถียงก็ไม่ได้เสียด้วย แต่ก็ยังดีที่เขายังมีกระจิตกระใจยอมช่วยเหลือคนพวกนั้นให้เธอได้สบายใจ เพราะต่อให้ครอบครัววนาสินทธ์จะเลวร้ายกับเธอมาก่อนมากแค่ไหน แต่คนเคยอาศัยร่วมชายคาเดียวกั
ตอนอวสานเช้านี้ข่าวใหญ่แต่ละช่องรวมทั้งหน้าหนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างพาดหัวข่าวเรื่องบุกทำลายคลีนิกทำแท้งเถื่อน นิดาจะไม่ให้ความสนใจเลยสักนิดหากหนึ่งในหญิงสาวที่ปรากฏแผ่หราอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งนั้น จะไม่ใช่หญิงสาวที่เคยวางตัวให้สูงทัดเทียมกับหงส์และเคยเหยียบย่ำเธอให้ต่ำต้อยอยู่ภายใต้พื้นดิ
(ต่อ)พอทั้งสองก้าวเท้าเข้ามายังตัวห้างใหญ่แห่งเดียวในตัวเมืองนี้ นิดาก็ถึงกับทำหน้าไม่ถูก เมื่อเธอบังเอิญพบเข้ากับหญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเคยยื้อแย่งผู้ชายที่กำลังยืนโอบเอวเธอเอาไว้หลวมๆ ผิดจากอีกคนที่ยืนขนาบหรือแทบจะสิงเข้าร่างเธอได้ เมื่อน่านพยัคฆ์มีสีหน้านิ่งเรียบไม่แสดงอาการอะไรออกมาให้เห็น... “
(ต่อ)นิดาใช้เวลาอยู่กับพวกเด็กจนลืมเวลาไปเสียสนิท นี่มันก็ปาเข้าไปเกือบจะหนึ่งทุ่มตรง แต่หญิงสาวกับยังนั่งเล่านิทานให้กับพวกเด็กเล็กๆฟังเพลิดเพลินไป ส่วนคุณหมอหนุ่มรูปหล่อก็มีความรู้สึกไม่ต่างกัน ยิ่งได้มาอยู่ใกล้ชิดกับหญิงสาวที่ตัวเองพึงใจอยู่ด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้เขาไม่อยากจะพานิดากลับไปส่งยังไร่เล
“โฉมไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอกค่ะ ยังไงโฉมก็จะทำ และก็จะทำให้ได้ด้วย...” โฉมฉายยังคงดื้อดึงไม่ยอมแพ้ มั่นใจตอบโต้กลับไปด้วยความถือดี...“ได้...ถ้าเธอต้องการให้ชีวิตครอบครัวของเธอ อยู่กันอย่างไม่ปกติสุขเหมือนเดิม เธอจะท้าทายไม่ยอมทำตามคำพูดของพี่ก็ตามใจเธอก็แล้วกันนะ...แต่พี่รับรองเอาไว้อย่าง คนอย่างพี่ถ้าพู
ร่างสาวสองร่างที่กำลังนัวเนียผลัดกันลุกผลัดกันรับ โดยมีเสียงเชียร์จากแม่ค้าพ่อค้ารอบด้าน มีสภาพสะบักสะบอมไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ เสื้อผ้าผมเผ่าดูยุ่งเหยิงไม่เหลือเค้าโครงเดิมของสาวงามไว้ให้เห็นอีก จนเมื่อมีชายหนุ่มอารมณ์ดีบังเอิญผ่านมาเห็นศึกสองนางเข้าพอดี เขาถึงกับรีบวิ่งปรี่ตรงเข้าไปห้ามปรามด้วยควา
(ต่อ)“ปล่อยพี่ได้แล้วมั้งโฉม แล้วไปนั่งโซฟาดีๆ...” น่านพยัคกฆ์พยายามแกะร่างตุ๊กแกออกห่าง ปากก็เอ่ยบอกเสียงแข็งให้โฉมฉายเดินไปนั่งยังโซฟา เขาไม่อยากให้นิดาออกมาเห็นเข้า เพราะอาจทำให้แม่เมียตัวหอมเข้าใจเขาผิดๆกับเรื่องนี้ก็ได้ และดูเหมือนฟ้าคงจะไม่เข้าข้างเขาเสียแล้ววันนี้ เมื่อโฉมฉายยังดื้อดึงไม่ย







