LOGINตอนที่ 46: บทเรียนบทใหม่ในห้องประชุม
ในขณ
ตอนที่ 109: เงาพันธะในห้องทำงาน และห้วงภวังค์แห่งความจำยอมแสงแดดยามบ่ายที่เคยสาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ดูราวกับมืดดับลงในพริบตา เมื่อร่างระหงของนิชาถูกรุกไล่จนแผ่นหลังบางแนบชิดติดอยู่กับขอบโต๊ะทำงานไม้หรู จักกฤษณ์ก้าวเข้ามาประชิดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกระหายและอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุด ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะคว้าตัวเธอเข้ามาประทับจูบอย่างเร่าร้อนและรุนแรง ริมฝีปากหนาบดขยี้กลีบปากอิ่มด้วยความเอาแต่ใจ นิชาพยายามใช้เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดผลักไสและดิ้นรนขัดขืน ทว่าพิษร้ายที่แฝงมากับแก้วกาแฟกลับแผ่ซ่านกัดกินเรี่ยวแรงในกายจนแทบไม่เหลือแม้แต่แรงจะยืนหยัด"อื้อ... ปล่อยนะ..." เสียงร้องท้วงประท้วงในลำคอเล็ดลอดออกมาได้เพียงแผ่วเบา เมื่อจักกฤษณ์ละจากริมฝีปากแล้วซุกไซ้ใบหน้าร้อนผ่าวลงตามซอกคอขาวเนียน สูดดมความหอมกรุ่นพร้อมกระซิบคำหวานข้างใบหูด้วยน้ำเสียงพร่าสั่น "คนสวย... ดื้อกับพี่ทำไม หืม? ยอมพี่เถอะนะ... ยังไงร่างกายเธอก็โหยหาพี่เหมือนกัน..."
ตอนที่ 108: กับดักเสน่หาในแก้วกาแฟบ่ายวันศุกร์อันแสนเคร่งเครียด แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านกระจกบานโตของอาคารสำนักงาน ทาบทับลงบนร่างระหงของ ‘นิชา’ ในชุดทำงานที่ดูเรียบหรูและทรงพลัง เสื้อเชิ้ตแขนยาวผ้าไหมสีขาวนวลแนบเรือนร่างพอดีตัว สวมทับเข้าคู่กับกางเกงขายาวสีดำทรงสแล็กสไตล์เวิร์กกิ้งวูแมน แม้ท่วงท่าการก้าวเดินจะดูมั่นคง ทว่าในลึกๆ หัวใจของเธอกลับเต้นระทึกด้วยความระแวดระวัง หญิงสาวจำต้องก้าวเท้าตาม ‘กระแต’ เลขาสาวส่วนตัวของรองประธาน มุ่งตรงไปยังห้องทำงานใหญ่ชั้นบนสุดเพื่อหารือเรื่องสำคัญประตูไม้สักบานโตถูกเปิดออกเบาๆ จักกฤษณ์ รองประธานหนุ่มทรงเสน่ห์แต่นัยน์ตาแฝงความเจ้าเล่ห์ นั่งรออยู่หลังโต๊ะทำงานหรูหรา บรรยากาศภายในห้องเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ แต่กลับอบอวลไปด้วยความอึดอัดอย่างประหลาดจักกฤษณ์เริ่มต้นพูดคุยถึงรายละเอียดงานเลี้ยงรับรอง
ตอนที่ 107: รุ่งอรุณแห่งความสุข และเงาปริศนาที่หวนกลับมาแสงแดดอุ่นยามเช้าทาบทับทั่วผืนเรือนไทยโบราณริมน้ำ นิชาในชุดทำงานสุภาพเรียบร้อยแต่ใบหน้ายังคงเปล่งประกายด้วยร่องรอยแห่งความสุขและความอิ่มเอมใจ ก้าวเดินลงมาจากชั้นบนเพื่อร่วมโต๊ะอาหารเช้ากับภูวดล บรรยากาศบนโต๊ะอาหารอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและเป็นกันเอง เมื่อภูวดลเอ่ยปากชวนให้เนยและน้อย สองสาวผู้ร่วมแบ่งปันค่ำคืนอันล้ำลึก นั่งลงร่วมโต๊ะรับประทานอาหารด้วยกันอย่างไม่ถือเนื้อถือตัว ความเรียบง่ายและความใส่ใจของหนุ่มใหญ่ทำให้สามสาวสบตากันด้วยรอยยิ้มเขินอาย ทว่าเต็มไปด้วยความอบอุ่นในหัวใจเช้าวันนี้ นิชาเดินทางไปทำงานด้วยความรู้สึกที่สดชื่นและโปร่งเบาอย่างที่ไม่ได้สัมผัสมาตั้งแต่กลับจากบ้านแสน รอยแผลเป็นจากฝันร้ายในอดีตถูกชะล้างด้วยความรักและความเข้าใจอันแน่นแฟ้น ตารางงานตลอดสัปดาห์นี้ของเธอจึงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น โดยมีภารกิจสำคัญรออยู่เบื้องหน้า นั่นคือการเตรียมตัวต้อนรับและรับรอง ‘คุณวิกตอเรีย’ แขกคนสำคัญระดับอินเตอร์ที่จะเดินทางมาเยือนประเทศไทยในสัปดาห์หน้าตลอดทั้งสัปดาห์ นิชาพยายามบริหารจัดการงานอย่างรอบคอบ พร้อมทั้งหลีกเลี่ยงการพบปะ
ตอนที่ 106: แสงแดดรุ่งอรุณและบทเพลงทิ้งท้ายแสงแดดอ่อนๆ ในยามรุ่งอรุณสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวางของบ้านเรือนไทยอยุธยา บรรยากาศยามเช้าเคล้าคลอไปด้วยกลิ่นอายความอบอุ่นและร่องรอยของบทเพลงรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป ทว่าความเร่าร้อนและไฟสวาทที่คุกรุ่นอยู่ภายในกลับไม่ได้มอดดับลงตามกาลเวลาที่เคลื่อนผ่าน บนเตียงนอนหนานุ่มหลังใหญ่ ความสัมพันธ์อันซับซ้อนและลึกซึ้งระหว่างพวกเธอยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่รู้เบื่อหลังจากบทรักอันนุ่มนวลและเยียวยาหัวใจของนิชาจบลง เปลวไฟแห่งความปรารถนากลับทำท่าจะโหมกระพรือขึ้นมาใหม่อีกระลอกอย่างรวดเร็ว ด้วยอารมณ์ที่ยังคงไม่มอดดับและพลังเสน่หาที่ล้นปรี่ นิชา ลูกสะไภ้สาวผู้เพิ่งได้รับการเติมเต็มจนหัวใจพองโต พลิกกายกลับมาเป็นฝ่ายรุกด้วยความรักใคร่ หญิงสาวเอื้อมมือไปดึงร่างบางของน้อย สาวเสิร์ฟชาวลาววัยแรกแย้มให้นอนราบลงกับเตียงนอน“น้อยจ๋า… พี่นิชากับเนยจะรุมรังแกน้อยละน
ตอนที่ 105: แสงตะวันยามรุ่งอรุณและบทเพลงแห่งความสุขสมแสงแดดอ่อน ๆ ยามรุ่งอรุณสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาคลอเคลียภายในห้องนอนกว้าง บรรยากาศอบอุ่นและความเงียบสงบยามเช้าชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย ต่างจากค่ำคืนอันยาวนานเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไป บนเตียงนอนหนานุ่มหลังใหญ่ ‘นิชา’ ตระกองกอดและแลกจูบกับ ‘เนย’ สาวใช้คนสนิทอย่างหวานซึ้งดูดดื่ม ก่อนที่เนยจะเอ่ยปากส่งเสียงหวานเรียกให้ ‘น้อย’ เด็กเสิร์ฟสาวเข้าร่วมวงความเสน่หาด้วยกันในเวลานั้นเอง ไฟแห่งความปรารถนาก็ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้งอย่างอ่อนโยน ‘น้อย’ สาวชาวลาววัยแรกแย้มผู้ยังคงหลงเหลือความขวยเขิน ขยับกายเข้าไปใกล้นิชาตามคำชวนด้วยแววตาเชื่อมฉ่ำเปี่ยมไปด้วยความรักและความปรารถนา"พี่นิชาขา... มองหน้าน้อยสิคะ" น้อยเอ่ยกระซิบเสียงแผ่วหวาน ก่อนจะบรรจงประทับจูบอันแสนหวานนุ่มนวลลงบนเรียวปากสวยของนิชาอย่างตั้งใจขณะเดียวกัน ‘เนย’ สาวใช้คนสนิทผู้รู้ใจ ก็ขยับกายลงไปด้านล่างอย่างรู้หน้าที่"พี่นิชานะคะ... ตัวหอมจัง ทำไมหอมหวานขนาดนี้..." เนยกระซิบแผ่วเบาข้างเรียวขาพร้อมส่งสายตากรุ้มกริ่มออดอ้อน"อื้อ... เนย... บ้าจริง ซนนักนะเรา..." นิชาพยายามเอ่ยปรามด
ตอนที่ 104: ไออุ่นยามเช้าและบทเพลงแห่งรักความเงียบสงบของช่วงเช้ามืดปกคลุมไปทั่วบ้านหลังใหญ่ แสงสลัวสีเทาจาง ๆ เริ่มลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาขับเน้นบรรยากาศภายในห้องนอนให้ดูนุ่มนวลและเป็นส่วนตัว บนเตียงนอนกว้าง ภูวดลลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปลอดโปร่ง ร่างกายของเขายังคงจดจำสัมผัสและอุณหภูมิความอุ่นร้อนจากค่ำคืนอันเร่าร้อนที่ผ่านมาได้เป็นอย่างดีเขานอนตะแคงมองภาพเบื้องหน้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความชื่นชมและเสน่หา ตรงกลางเตียงนั้นคือนิชา ลูกสะไภ้สาวสุดสวยที่เรือนร่างเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิด ผิวเนียนละเอียดสะท้อนแสงสลัวยามเช้า ด้านขวาของเขามีเนยนอนหลับพริ้มด้วยความอ่อนเพลีย ขณะที่ด้านซ้ายคือน้อยที่ซุกตัวนอนหลับสบายไม่แพ้กัน ทั้งสี่คนนอนแนบชิดกันบนฟูกหนานุ่ม สร้างภาพความงามที่ทำให้หัวใจของหนุ่มใหญ่เต้นระรัวด้วยความพึงพอใจภูวดลสูดลมหายใจเข้าลึกสุดเพื่อซึมซับบรรยากาศ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้รบกวนการนอนหลับของพวกเธอ เขาหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ จัดระเบียบร่างกายให้เรียบร้อย แล้วเดินออกจากห้องนอนตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัว เพื่อเตรียมตัวประชุมออนไลน์กับลู







