LOGINตอนที่ 54: สามเส้าเร่าร้อนในยามวิกาล
ค่ำค
ตอนที่ 125: มนต์ตราแห่งราตรี และอ้อมกอดริมสระน้ำแสงสุดท้ายของวันลาลับขอบฟ้า ทอดเงาสีส้มอมแดงสะท้อนผิวน้ำเจ้าพระยา ขณะที่รถยนต์คันหรูของ ‘ภูวดล’ เคลื่อนตัวเลี้ยวเข้ามาจอดสนิทบริเวณลานจอดรถของบ้านเรือนไทยโบราณอันร่มรื่นในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา การเดินทางกลับมาถึงบ้านหลังใหญ่ในยามพลบค่ำอบอวลไปด้วยความเงียบสงบและกลิ่นอายความคลาสสิกที่คุ้นเคยหลังจากช่วยกันขนถุงช็อปปิ้งพะรุงพะรังลงจากรถ ภูวดลก็ทรุดกายลงนั่งบนเก้าอี้ไม้สักแกะสลักพลางยกมือขึ้นนวดคลึงหัวไหล่และต้นขาเบาๆ ด้วยความอ่อนล้าจากการขับรถทางไกล"โอ้ย... นั่งขับรถยาวๆ แบบนี้ เล่นเอาเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไปหมดเลยแฮะ" ภูวดลบ่นพึมพำด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลียปนเอ็นดู‘นิชา’ ลูกสะใภ้สาวคนสวยที่ยืนมองอยู่ใกล้ๆ ส่งยิ้มพราวเสน่ห์ด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ หญิงสาวก้าวเข้าไปใกล้แล้วโน้มตัวลงกระซิบข้างหูชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อม"ถ้าพี่ดลเมื่อยนัก... งั้นเปลี่ยนบรรยากาศไปผ่อนคลายริมสระว่ายน้ำดีไหมคะ? เดี๋ยวพวกเราสามคนช่วยดูแลรับรองว่าหายปวดเมื่อยเป็นปลิดทิ้งเลยค่ะ"ภูวดลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะในลำคอด้วยความชอบใจ "ชักน่าสนใจแล้วสิครับ... งั้นก็ตา
ตอนที่ 124: ของขวัญจากหัวใจ และความอบอุ่นที่เติมเต็มบรรยากาศภายในศูนย์การค้าขนาดใหญ่ย่านรังสิตคึกคักและเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาด้านใน นิชา ก็พา ภูวดล พร้อมด้วย เนย’ และ น้อย เดินตรงไปยังโซนสินค้าแบรนด์เนมชั้นนำทันที ความจริงแล้วหญิงสาวไม่ได้ตั้งใจจะมาเลือกซื้อข้าวของส่วนตัวให้กับตัวเองแต่อย่างใด ทว่าความตั้งใจหลักของเธอในวันนี้คือการเลือกหาเสื้อผ้าดีๆ ที่สวยงามและมีคุณภาพให้แก่เนยและน้อยได้สวมใส่ ซึ่งความตั้งใจอันแสนอบอุ่นนี้ก็ตรงกับความคิดของพ่อผัวสายเปย์อย่างภูวดลพอดิบพอดีทันทีที่เดินเข้าไปในร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดังและเห็นป้ายราคาที่ติดอยู่ เนยและน้อยต่างก็เบิกตาโตด้วยความตกใจ สองสาวรีบหันมามองหน้ากันด้วยความเกรงใจสองนายจ้างอย่างเห็นได้ชัด"อุ๊ย... ตัวละตั้งหลายพันเลยเจ้าค่ะพี่นิชา พวกหนูไม่กล้าใส่หรอกเจ้าค่ะ แพงเกินไปแล้ว" เนยเอ่ยเสียงอ่อยพลางวางไม้แขวนเสื้อลงอย่างเบามือ"แม่นแล้วเจ้าค่ะพี่นิชา ซื้อตามตลา
ตอนที่ 123: รอยยิ้มหลังสายน้ำอุ่นสายน้ำอุ่นจากฝักบัวพร่างพรมลงมากระทบเรือนร่างของคนทั้งสี่ ช่วยชะล้างคราบเหงื่อไคลและความเหนื่อยล้าจากบทรักอันเร่าร้อนที่เพิ่งดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุด บรรยากาศภายในห้องน้ำหรูหรายามนี้เปลี่ยนจากความเร่าร้อนดุดันมาเป็นความอบอุ่น ละมุนละไม และเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ที่สะท้อนถึงความผูกพันอันลึกซึ้งนิชา ดูจะเอ็นดู น้อย สมาชิกใหม่ของกลุ่มเป็นพิเศษ หญิงสาวคอยช่วยลูบฟองสบู่ตามแผ่นหลังเนียนนุ่มและหัวไหล่มนของเด็กเสิร์ฟสาวชาวลาวอย่างทะนุถนอม พลางหยอกเย้าคลอเคลียไม่ยอมห่างจนน้อยหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขินอายปนซาบซึ้งใจ"ผิวเนียนนุ่มน่าทะนุถนอมขนาดนี้ พี่ชักจะหวงน้องน้อยขึ้นมาจริงๆ แล้วสิคะ" นิชาเอ่ยหยอกเย้าพร้อมกับหอมแก้มนุ่มของสาวรุ่นน้องเบาๆ"พี่นิชาก็ชมเกินไปเจ้าค่ะ... น้อยเขินหมดแล้วนะเจ้าคะ" น้อยยิ้มอายๆ พลางซบหน้าลงกับไหล่ของนายสาวคนสวยอย่างออดอ้อนทางด้าน เนย สาวใช้คนสนิทผู้รู้ใจก็ทำหน้าที่ดูแล ภูวดล อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง สองมือเรียวบรรจงขัดถูแผ่นหลังกว้างและแผงอกแกร่งให้ชายหนุ่มอย่างตั
ตอนที่ 122: บทเพลงแห่งปรารถนา และเกลียวคลื่นแห่งการหลอมรวมไอน้ำอุ่นยังคงพวยพุ่งลอยกรุ่นไปทั่วห้องน้ำหรูหรา ผิวน้ำในอ่างจากุซซี่กว้างขวางกระฉอกเป็นระลอกคลื่นตามแรงเคลื่อนไหวที่เพิ่งผ่านพ้นไป ทว่าไฟปรารถนายังคงคุโชนไม่มีทีท่าว่าจะมอดดับ เมื่อความเร่าร้อนสงบลงชั่วขณะ ‘ภูวดล’ ก็หันกลับมามอง ‘น้อย’ สาวน้อยหน้าหวานที่ยังคงนั่งกะพริบตาปริบๆ ด้วยความเขินอาย และซ่อนแววตาปรารถนาที่ยังไม่ได้รับการเติมเต็มเอาไว้ชายหนุ่มส่งยิ้มพราวเสน่ห์แสนอบอุ่นให้ ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าเอวบางของเธอเข้ามาใกล้ แล้วประทับริมฝีปากจูบลงไปอย่างอ่อนโยนและดูดดื่ม ลิ้นร้อนเกี่ยวพันหยอกล้อจนน้อยเคลิบเคลิ้มหลับตาพริ้มรับสัมผัสอันแสนหวาน"มานี่สิครับน้อย... ตาหนูแล้วนะ" ภูวดลเอ่ยกระซิบเสียงทุ้มพร่าชิดริมฝีปากบางชายหนุ่มไม่รอช้า เขาประคองร่างบางของน้อยให้ขยับขึ้นมาเป็นฝ่ายนั่งคร่อมอยู่บนตักแกร่งของเขาในอ่างน้ำอุ่น ท่ามกลางความเงอะง่ะและใบหน้าที่แดงซ่านจนลามไปถึงใบหู น้อยกะพริบตาปริบๆ ด้วยความประหม่าเพรา
ตอนที่ 121: เกลียวคลื่นอุ่นละมุน และบทเพลงรักกลางสายน้ำไอน้ำอุ่นยังคงลอยกรุ่นไปทั่วห้องน้ำหรูหรา แสงแดดยามสายที่ส่องลอดผ่านกระจกฝ้าลงมากระทบผิวน้ำในอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่จนเป็นประกายระยิบระยับ หลังจากที่เพิ่งเดินทางผ่านพ้นห้วงอารมณ์แห่งความสุขสมมาอย่างเต็มเปี่ยม ‘นิชา’ ก็ค่อยๆ ถอนตัวออกจากร่างแกร่งของ ‘ภูวดล’ อย่างอ้อยอิ่ง ลมหายใจของเธอยังคงหอบกระชั้นเบาๆ ดวงตากลมโตคู่สวยฉ่ำเยิ้มไปด้วยไอรักและความอิ่มเอมใจ"ขอนิชาพักหายใจแป๊บนะคะพี่ดล... เมื่อกี้เล่นเอาหมดแรงเลยค่ะ" นิชาเอ่ยกระซิบเสียงพร่า พลางส่งยิ้มหวานเย้ายวนให้พ่อผัวหนุ่มใหญ่ ก่อนจะขยับกายพิงขอบอ่างเพื่อผ่อนคลายทว่าไฟปรารถนาในกายของภูวดลยังคงลุกโชนอย่างต่อเนื่อง และในวินาทีนั้นเอง ‘เนย’ สาวใช้คนสนิทผู้รู้ใจก็ขยับกายแหวกสายน้ำอุ่นเข้ามาหาชายหนุ่มทันที สองแขนเรียวโอบคล้องลำคอแกร่งไว้แนบแน่น ก่อนจะโน้มใบหน้าลงประทับริมฝีปากจูบกับภูวดลอย่างเร่าร้อนและดูดดื่ม"ตาเนยปรนนิบัติพี่ดลบ้างนะคะ..." เนยเอ่ยชิดริมฝีปากหนาด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อมและสายตาพราวระยับ"เอาสิครับคนเก่ง... พี่กำลังรออยู่เลย" ภูวดลตอบรับด้วยเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง สองมือหนาเอ
ตอนที่ 120: เกลียวคลื่นปรารถนาในอ่างน้ำวนแสงแดดยามสายสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาภายในห้องพักวีไอพีสุดหรู ทอดผ่านความอบอุ่นของรุ่งอรุณที่ยังคงหลงเหลือไออุ่นจากค่ำคืนอันเร่าร้อน ‘ภูวดล’ ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นและเปี่ยมสุข ชายหนุ่มนอนนิ่งอยู่ในอ้อมกอดแห่งความเงียบสงบ กวาดสายตามองคนสำคัญที่นอนหลับใหลอยู่เคียงข้าง กายขวาของเขามี ‘นิชา’ ลูกสะใภ้สาวคนสวยนอนซบแนบชิด ถัดไปคือ ‘น้อย’ ที่นอนหลับพริ้มด้วยความเหนื่อยอ่อน ส่วนทางด้านซ้ายคือ ‘เนย’ สาวใช้คนสนิทที่ซุกกายเข้าหาแผงอกอุ่นอย่างคุ้นเคยในขณะที่ภูวดลกำลังนอนยิ้มมองภาพความงดงามตรงหน้า แพขนตางอนของนิชาก็ขยับไหว หญิงสาวค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาปรับรับแสงสว่าง ก่อนจะส่งยิ้มหวานยามเช้าให้ชายหนุ่ม"พี่ดล... เช้าแล้วเหรอคะ..." นิชาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียเล็กน้อย พลางขยับกายเข้าหาความอบอุ่น"เช้าแล้วครับ... น้องนิชาคนสวยของพี่" ภูวดลตอบเสียงนุ่ม"ป







