8 เช้าที่หนีไม่พ้น

8 เช้าที่หนีไม่พ้น

แสงยามเช้าส่องลอดม่านผ้าม่านหนาหนักเข้ามา ลำแสงสีทองของเช้าวันใหม่

กลิ่นตัว กลิ่นเหงื่อ กลิ่นกายจากคืนเร่าร้อนยังอวลคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ผสมกับกลิ่นผ้าปูเตียงสะอาด และน้ำหอมเขาที่ซึมเข้าไปในทุกเส้นใย

อิงค์ขยับตัวเบา ๆ ทั้งร่างปวดระบมราวกับถูกพายุร้ายโหมกระหน่ำตลอดทั้งคืน

เนื้ออ่อนหว่างขาเจ็บหนึบ ความเปียกชื้นค้างคาระหว่างต้นขาเตือนสติถึงสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกในค่ำคืนที่ผ่านมา

เธอก้มมองร่างเปลือยเปล่าของตัวเองถูกกอดแน่นด้วยอ้อมแขนแข็งแรง เขาอยู่ด้านหลังสอดแขนใต้คอเธอ อีกข้างโอบเอวจนแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไป

กลิ่นกายหอมของเขารุนแรงเสียจนทำให้หัวใจเธอเต้นผิดจังหวะ เธอพยายามขยับตัวเบา ๆ แต่ยังไม่ทันขยับพ้นจากอ้อมแขน มือเขากระชับแน่นขึ้นลากร่างเธอกลับเข้าไปแนบชิด จนแผ่นหลังเธอแนบสนิทกับอกกว้าง

“คิดจะหนีไปไหน หืม...” เขากระซิบแหบพร่า เป่าลมหายใจร้อนรดซอกคอ มือลากไล้จากเอวลงต่ำจนถึงหน้าท้อง

“เมื่อคืนยังไม่พอเหรอ หืม?” เขาลากปลายนิ้วต่ำลงผ่านเนื้ออ่อนกลางลำตัว “รึอยากได้อีก...เด็กดื้อ”

เธอกลั้นหายใจร่างกายร้อนวาบราวกับถูกจุดไฟ  ปล่อยให้นิ้วหยาบลากวนเบาตรงกลีบเนื้ออ่อนชื้นหว่างขา สัมผัสเบาแต่กดจิตใจจนแทบแตกสลาย

“ดูสิ เปียกขนาดนี้...แค่แตะ ยังพร้อมจะโดนเอาอีก หืม?”

เธอเม้มปากแน่น ความอับอายและความเสียวซ่านตีกันจนแทบขาดใจ เขาขยับสะโพกกดแก่นกายแข็งขึงแนบก้นเธอ

“เด็กดี ลืมไปแล้วเหรอว่าใครเป็นเจ้าของสิ่งนี้”

เขาเลื่อนนิ้วลงร่องเนื้อแน่นก่อนจะลากมือออก ช้อนสะโพกยกขาเธอขึ้นเกี่ยวสะโพก

จากนั้น...ดันแก่นกายร้อนจัดแข็งตึงเข้าหาร่องรักชื้นแฉะที่ยังระบมจากเมื่อคืน

อิงค์สะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่ขัดขืน ร่างกายเธอโหยหาเขาเองอย่างไม่รู้ตัว ครามหัวเราะเบา ๆ พึมพำเสียงพร่า

“เด็กดี...พร้อมจะโดนเอาตั้งแต่ยังไม่ทันลืมตาเลย”

ร่างกายเธอร้อนวาบทุกจุดที่เขาแตะต้อง แม้เพิ่งผ่านคืนหนักหน่วงมาแต่แค่นิ้วเขาลากผ่านต้นขาด้านใน น้ำหวานเหนียว ๆ ก็ซึมออกมาเอง

“อืม...ร้อน หิวใช่ไหม อยากใช่ไหม”

เขาสอดนิ้วเข้ามาแหวกกลีบอ่อนนุ่มกลางเรียวขา ความเปียกชื้นเอ่อซึมทันที  มืออีกข้างลากลูบแผ่นหลังเปล่าเปลือยของเธอ ไล้ตามแนวสันหลังเหงื่อชื้น

กลิ่นกายร่องเนื้อของเธอ ผสานกลิ่นตัวเขา ลอยฟุ้งในอากาศหวานฉ่ำ เย้ายวน ร้อนเร่า

เขาจับสะโพกยกขึ้นนิดหน่อย ขยับแก่นกายแข็งขึงแนบเสียดสีกับร่องเปียกแฉะ

เสียงเนื้อ เสียงน้ำเสียดสีกัน เร้าใจจนร่างบางสั่นสะท้าน

“ถ่างขาให้กว้างกว่านี้” เขาคำรามข้างหู “ฉันอยากเห็นว่าร่องเล็ก ๆ ของเธอมันกลืนดุ้นฉันเข้าไปลึกแค่ไหน”

อิงค์ตัวสั่นเทิ้ม ความอยากแทบทะลักออกมาจนหน้าแดงก่ำ สะโพกเธอขยับตามคำสั่งราวกับถูกสะกด

ครามยิ้มอย่างพอใจ แล้วจับแก่นกายใหญ่โตจ่อปากทางรักที่แดงช้ำจากเมื่อคืน กดสะโพกหนัก ๆ ดันตัวเองเข้าไปทีเดียวจนสุด

“อื้อ....”

เธอครางแผ่วทันทีลอดลำคอ มือสั่นจนต้องกำผ้าปูเตียง ดวงตาพร่าเลือน ซ่านไปทั้งร่าง เธอหอบหายใจแหลมพร่า

เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังพั่บ ๆ สะท้อนในห้องที่อวลไปด้วยกลิ่นกามและกลิ่นกายบริสุทธิ์

เธอรู้ว่าความเปียกแฉะของเมื่อคืนยังคงอยู่ ไหลอาบเพิ่มขึ้นจากร่องแน่นหนึบ ผ่านลำแกร่งหยดลงเตียงนอน เธอครางร่างสั่นสะท้าน

ครามขยับสะโพก ช้า ๆ ลึกลากยาวเข้าออกอย่างใจเย็น

เสียงเตียงไม้โอ๊คส่งเสียงเอี๊ยดเบา ๆ ขณะที่เขากระแทกสะโพกเข้าไปด้วยจังหวะหนักแน่นแต่ไม่รีบร้อน

“ซี้ด...รัดแน่นฉิบ” เขาครางต่ำติดไรฟัน “ตอดแรงเหมือนเมื่อคืนไม่มีผิด”

เพียะ!

เขาลากมือลูบสะโพกเนียนละเอียด ตีก้นเธอเบา ๆ หนึ่งทีเสียงแปะดังในห้องแทรกเสียงหอบหายใจและเสียงคราง ผสานไปกับเสียงเตียงไม้โอ๊ค

“เด็กดี เชื่องแบบนี้ ฉันจะเอาให้สะโพกเธอสั่นทั้งวันเลย”

เขาเร่งจังหวะแรงขึ้น ลึกขึ้น

“อ่าร์”

เธอครางหวานแหลม ดังเป็นระยะผสมกับเสียงลมหายใจสั่น ๆ อย่างคนที่กำลังจะถูกกลืนหาย

และเธอก็รู้ดี...ว่าเช้านี้ เธอหนีเขาไม่พ้นจริง ๆ

เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นลูกนก สั่นระริก รอคอยให้เขาทำจนร่างกระสันจะสุขสม

เขากระแทกเข้าไปอีก หนักแน่นช้า ๆ เหมือนไม่เร่งร้อน ทั้ง ๆ ที่แก่นเนื้อในร่องกำลังพองขยาย เขาครางเสียงหนัก สอดตัวเองเข้าไป ดันจนสะโพกสะเทือน

“อืม...”

เขาครางลึกในอก กระทั้นถี่ขึ้นอีกแต่ยังควบคุมจังหวะสม่ำเสมอ กระทั่งคนทั้งคู่ครางกระเส่าแรงขึ้นกับจุดที่ทุกอย่างแตกออก

เตียงไม้หยุดสั่นไหว มีเสียงหอบหายใจหนัก ๆ ในห้อง เขายังคร่อมร่างเธอไว้ เกือบจะดึงออกเพียงรอให้ร่างระริกหยุดสั่น ขบกรามแล้วกดแก่นกายลึกเข้าไปในตัวเธออย่างแนบแน่นในครั้งสุดท้าย

พุ่งสายน้ำรักจนปลายหัวที่สั่นกระตุกข้างในทางรักแน่นหนึบ

กลิ่นกายของทั้งสองคนอวลผสมไปด้วยกลิ่นน้ำกามจากคราม และกลิ่นน้ำกลางลำตัวของอิงค์ กลิ่นของเซ็กส์สด ๆ และกลิ่นแดดอ่อน ยามเช้า

อิงค์ตัวสั่นใต้ร่าง ปิดตาหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้าแต่เปี่ยมไปด้วยความเสพติด

ครามขยับตัวถอนแก่นกายออกช้า ๆ

เสียงเนื้อ เสียงน้ำเกิดขึ้นอย่างน่าอาย ในอากาศมีแต่ไอร้อนผ่าวของการร่วมรัก พร้อมหยดน้ำไหลเยิ้มจากร่องทางแดงก่ำลงบนผ้าปูเตียงสีเทาเข้ม

เขาเลียริมฝีปากแห้งผาก จับขาเธออ้าออกกว้าง จ้องมองร่องรักที่อาบเยิ้มด้วยน้ำสวาทของทั้งคู่ วาดนิ้วไล้น้ำไปมา เขามองอย่างพึงพอใจลึกซึ้ง

“สวย เวลาที่เธอเละแบบนี้"

อิงค์เบือนหน้าหลบสายตาเหมือนรู้ทัน นิ้วชั่วร้ายนั่นกำลังลากวนเอาน้ำที่มีกลิ่นละเลง และเธอกลับสั่นระริก หน้าแดงก่ำ ปากสั่น ตัวอ่อนแรงถูกหลอมละลายจนเหลือแต่ความกระสันที่ห้ามไม่ได้

เขาโน้มตัวลงมาใกล้ เฉียดผ่านแก้มร้อนผ่าว

“วันนี้...ห้ามออกไปไหนทั้งวัน”

เขาใช้ปลายนิ้วหยาบลากหยาดน้ำของเราไล้กรามอ่อนนุ่มเธอเบา ๆ ลากน้ำและกลิ่นด้วยการกดจังหวะลงช้า ๆ

“ห้ามหนี..” เขากดเสียงต่ำ “ห้ามคิดเรื่องอื่น..” ปลายนิ้วลากวนบนต้นคอเธออย่างเร้าอารมณ์

“ห้ามแม้แต่จะลืมกลิ่นฉันจากตัวเธอ”

มือใหญ่ตวัดผ้าห่มคลุมร่างเปลือยเธอไว้ กักเธอไว้ในอ้อมแขนแน่นหนาเหมือนกรงเหล็ก

“เข้าใจไหม แม่ตัวดี” เสียงเขาหยาบกระด้าง แต่แฝงความอ่อนลึกจนน่าใจหาย

อิงค์หลับตาแน่นพยักหน้าช้า ๆ ใต้ผ้าห่มหนาหนัก ให้กลิ่นของเขา กลิ่นคาวน้ำกามอวลอยู่ใต้ผ้าห่ม และเธอสูดดมอย่างกระหายราวสิ่งเสพติด

เขาจูบเธอดุดันทั้งที่ไล้ปลายนิ้วอ่อนโยน

จนเธอไม่มีแรงจะหนี  ไม่มีแม้แต่แรงจะคิดต่อต้าน

เพราะร่างกาย และหัวใจของเธอ...

ถูกเขาขังเอาไว้หมดแล้ว