Partager

บทที่ 4 – คุณนายจอห์นสัน

Auteur: Marghie
last update Date de publication: 2026-09-23 11:53:27

แนนซี่

ฉันพยายามกลั้นน้ำตาลูกผู้ชาย... เอ้ย น้ำตาของฉันเอาไว้สุดฤทธิ์ พรางภาวนาขอให้ลิฟต์เปิดออกเสียทีเพื่อจะได้หลุดพ้นจากความทรมานนี้ ฉันรู้ดีว่าท่านดเวย์นแอบไปมีเซ็กส์กับผู้หญิงคนอื่นอยู่บ่อย ๆ แต่กับจาเนลล่ามันต่างออกไป เพราะเขาทั้งรักและเกือบจะขอเธอแต่งงานอยู่แล้ว

เมื่อประตูกลิ่นหอมฟุ้งของลิฟต์เปิดออก ฉันเป็นคนแรกที่ก้าวเท้าออกมาก่อนจะตรงไปเปิดประตูห้องทำงานให้ท่านดเวย์น เขาอุ้มจาเนลล่าเดินหัวคิกคักเข้ามาข้างใน โดยที่ฉันเองนี่แหละที่เป็นคนปิดประตูให้หลังจากที่พวกเขาก้าวเข้าไปแล้ว

ฉันทรุดตัวลงนั่งแปะอยู่กับพื้นหน้าห้อง พร้อมกับเสียงครางระงมของคนทั้งคู่ที่เล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน เจ็บจี๊ด... เจ็บหัวใจเหลือเกิน นี่สินะความรู้สึกของภรรยาที่ถูกสามีนอกใจ

แต่สถานการณ์ของฉันมันบีบคั้นยิ่งกว่า เพราะต่อให้เราจะเป็นสามีภรรยากัน แต่มันก็เป็นแค่เพียงนามธรรมในกระดาษแผ่นเดียวเท่านั้น

ฉันมีแค่ชื่อสกุลของเขา แต่ไม่ได้ครอบครองหัวใจของเขาเลยแม้แต่น้อย ฉันวิ่งโร่เข้าไปในห้องน้ำแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างหนักหน่วง ทำตัวเป็นนางเอกละครน้ำเน่าไปได้ ฉันด่าทอตัวเองในใจ

ทำไมฉันจะต้องมาเจ็บปวดกับเรื่องบ้า ๆ นี้ด้วยในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกันจริง ๆ สักหน่อย?

ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อยู่หลายครั้งเพื่อปรับอารมณ์ก่อนจะเดินออกไปเผชิญหน้ากับโลกภายนอก เมื่อก้าวขาพ้นประตูห้องน้ำ สีหน้าและออร่ารอบตัวก็ถูกปรับเปลี่ยนให้กลับมาเป็นโหมดจริงจังและเป็นมืออาชีพทันที

ฉันชงกาแฟมาเสิร์ฟให้พวกเขาทั้งสองคน โดยแอบยืนฟังเสียงอยู่ครู่หนึ่งเพื่อเช็กให้มั่นใจว่าภารกิจกุ๊กกิ๊กของพวกเขาจบลงแล้วหรือยัง ก่อนจะเคาะประตูเบา ๆ

จาเนลล่ายังคงนั่งเกยอยู่บนตักของดเวย์น สภาพเสื้อสูทแขนยาวของเขากระดุมหลุดลุ่ย ฉันวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะแล้วทำท่าจะหมุนตัวเดินกลับออกไป แต่จู่ ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็เอ่ยปากขึ้นมา

"สรุปว่าเป็นเรื่องจริงสินะ ดเวย์น? คุณกับแนนซี่แต่งงานกันเพื่อให้ได้มรดกเนี่ยนะ? แล้วทำไมถึงไม่ใช่ฉันล่ะ?" จาเนลล่าถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

ฉันกับท่านดเวย์นหันมาสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย ไหนบอกว่าจะไม่มีใครรู้เรื่องนี้ไงเล่า?

"ฉันต้องขอโทษด้วยนะ พอดีคุณอาของฉันเป็นคนบอกน่ะสิคะ" เธอยังคงพูดต่อ

"คุณอาใครเหรอ?" ดเวย์นถามด้วยความแปลกใจ

"ก็... คุณก็รู้จักเขานี่นา ทนายเบอร์นาร์ด ซันโดวาล (Bernard Sandoval) ไงคะ เขาเป็นคุณอาฝ่ายแม่ของฉันเองค่ะ เขาเพิ่งเล่าให้ฟังแล้วก็บอกว่าจะแนะนำให้ฉันรู้จักกับคุณพอดี ฉันนี่ขำแทบตายเลยเพราะเขาไม่รู้มาก่อนเลยว่าพวกเรากำลังคบหาดูใจกันอยู่" จาเนลล่าหัวคิกคักชอบใจ แต่สายตาที่เธอมองมาที่ฉันกลับเต็มไปด้วยความรังเกียจและหมั่นไส้

ยัยนี่!

ที่แท้ก็ตอแหลเก่งนี่หว่า! เมื่อกี้ทำเป็นพูดจาดีมีมารยาทต่อหน้าคนอื่นแท้ ๆ

"จริงเหรอ? ทนายซันโดวาลเป็นอาของเธอหรืองั้นเหรอ?" ดเวย์นขมวดคิ้ว "แล้วทำไมทนายถึงเอาเรื่องแต่งงานระหว่างฉันกับแนนซี่ไปเที่ยวบอกคนอื่นล่ะเนี่ย"

นั่นสิคะ บอสคะ ทนายความของคุณนี่ปากสว่างชะมัดแถมชอบเผือกอีกต่างหาก แถมยังมองฉันด้วยสายตาเหยียดหยามพอกับนังจาเนลล่าไม่มีผิด

"ดเวย์นคะ สัญญากับฉันนะว่าพอคุณลีโอเสียชีวิตลงเมื่อไหร่ คุณจะรีบหยުރกับผู้หญิงคนนี้แล้วแต่งงานกับฉัน" จาเนลล่าทำเสียงออดอ้อนออเซาะอีกรอบ

"พ่อฉันยังไม่ตายสักหน่อย! เลิกพูดจาแช่งให้พ่อฉันตายสักทีจะได้ไหม!" ท่านดเวย์นตวาดกลับด้วยความหงุดหงิด

สมน้ำหน้า! ก็เธอเป็นพวกหน้าเงิน (Gold Digger) นี่นา! อนัญมณีตัวแม่เลยยัยบิช!

จาเนลล่าทำหน้าเหมือนตกใจสุดขีดก่อนจะรีบโผเข้ากอดร่างสูงแล้วแกล้งบีบน้ำตา "เปล่านะคะ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อย แน่นอนว่าฉันไม่อยากให้คุณพ่อของคุณเป็นอะไรไปหรอก ฉันอยากให้ท่านอยู่ดูหน้าหลาน ๆ ของเราในอนาคตด้วยซ้ำไป"

เหอะ!

อยากจะดึงผมยัยนี่ให้หลุดติดมือจริง ๆ แกล้งทำเป็นบีบน้ำตาเก่งเหลือเกินนะยะ!

"ขอตัวก่อนนะคะท่าน" ฉันเอ่ยขึ้นแล้วเดินจ้วงอ้าวออกจากห้องไปทันที

ดูท่าทางแล้วคุณนายเอเลน่าจะพูดถูกจริง ๆ สินะ แม่ย่อมรู้ดีที่สุด (Mother knows best) จาเนลล่าไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีพอจะมาเป็นคู่ชีวิตของท่านดเวย์นเลยจริง ๆ

บางทีฉันอาจจะเริ่มเอ็นดูไคลีย์ขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ ถึงแม้เธอจะดูเยอะและเรื่องมากไปหน่อย แต่เธอก็ยังรู้จักส่งยิ้มให้และกล่าวขอบคุณทุกครั้งที่ฉันโอนเงินค่าใช้จ่ายประจำเดือนที่ท่านดเวย์นให้ไป

ฉันเดินกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานแล้วจัดการเคลียร์เอกสารตรงหน้า ทันใดนั้นจาเนลล่าก็เปิดประตูห้องทำงานของท่านดเวย์นกระแทกปังใหญ่ออกมาด้วยความหัวเสีย

เธอเท้าสะเอวแล้วส่งสายตาอาฆาตมาที่ฉัน "ถ้าคิดว่าการที่ดเวย์นยอมจดทะเบียนแต่งงานด้วยแล้วจะทำให้เธอแย่งเขาไปจากฉันได้ละก็ ฝันไปเถอะ! เขาแต่งงานกับเธอแค่เพราะต้องการสมบัติมรดกต่างหากล่ะ! ไม่ได้รักเธอสักนิด! ลองหันไปส่องกระจกดูเบ้าหน้าตัวเองซะบ้างนะยะ!"

ต่อมความอดทนของฉันเริ่มกระตุกยิก ๆ ยัยแม่มดเอ๊ย! ถ้ารู้ว่าแม่ของท่านดเวย์นเกลียดแกเข้าไส้ขนาดไหน ป่านนี้คงลงไปดิ้นพาดกับพื้นแล้วมั้งเนี่ย

ฉันฝืนยิ้มหวานหยดแล้วพยักหน้ารับ "คุณจาเนลล่าพูดอะไรเหรอคะ? ฉันไม่ได้คิดจะพิศวาสท่านดเวย์นสักหน่อยค่ะ พูดตามตรงเลยนะ ฉันยอมแต่งก็เพราะเงินค่าจ้างล้วน ๆ เลยค่ะ หนึ่งร้อยล้านดอลลาร์แถมสิทธิประโยชน์อีกเพียบ ใครจะบ้าปฏิเสธลงล่ะคะจริงไหม? แต่ไม่ได้แปลว่าฉันมีใจให้เขาหรอกนะคะ คุณไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกค่ะ ทันทีที่ครบกำหนดหย่า ฉันจะเป็นคนรีบเซ็นใบหย่าให้ทันทีโดยไม่รีรอเลยล่ะค่ะ เพราะฉันไม่เคยมีความรู้สึกแบบนั้นให้กับเขาเลยแม้แต่น้อย เนื่องจากว่า... ตอนนี้ฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้วค่ะ"

พวกเราสองคนต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อหันไปเห็นท่านดเวย์นยืนกอดอกทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ตรงกรอบประตู สีหน้าของเขาดูตกใจไม่น้อยกับสิ่งที่ฉันเพิ่งพูดออกไป เขาขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะหันไปมองจาเนลล่าด้วยแววตาเย็นชา

"กลับไปซะ" เขาออกคำสั่งเสียงเข้มแล้วกระแทกประตูปิดใส่หน้าเธอทันที

น่าเสียดายจัง ทำไมเขาไม่พูดประโยคคลาสสิกอย่าง "เราจบกันแค่นี้" ออกมานะ แสดงว่าพวกเขาก็ยังคบกันอยู่สินะเนี่ย น่าหงุดหงิดชะมัด

ว่าแต่... ทำไมสีหน้าของท่านดเวย์นถึงดูบึ้งตึงขนาดนั้นนะ เหมือนคนอารมณ์เสียขั้นสุด สงสัยจะรำคาญยัยจาเนลล่าเข้าไส้จริง ๆ นั่นแหละ

จาเนลล่าเดินกระแทกส้นเท้าสะบัดตูดออกไปจากบริษัทด้วยความอับอายขายขี้หน้า

แต่นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา จาเนลล่าก็ยังคงแวะเวียนมาหาท่านดเวย์นที่บริษัทอยู่เป็นประจำแถมยังตามไปถึงคฤหาสน์อีกด้วย

แต่คุณนายเอเลน่าไม่ยอมออกมาต้อนรับเธอเลยสักครั้ง ฉันเลยรู้ดีว่านี่คือการตบหน้าฉาดใหญ่ใส่นางมารร้ายจาเนลล่าแบบจัง ๆ

คืนหนึ่ง ทนายความเบอร์นาร์ด ซันโดวาลเดินทางมาที่คฤหาสน์ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมกับประกาศข่าวดีว่า เขาจัดการเรื่องพินัยกรรมและโอนถ่ายทรัพย์สิน 100% ของคุณลีโอมาเป็นชื่อของท่านดเวย์นเรียบร้อยหมดแล้ว

"ท่านดเวย์นครับ ในเมื่อตอนนี้ทรัพย์สินทั้งหมดตกเป็นของคุณแล้ว คุณก็สามารถหย่ากับคนรับใช้คนนี้ได้เสียทีนะครับ" เขาพูดจาเหน็บแนมด้วยรอยยิ้มเยาะ

ฉันชะงักมือที่กำลังตักอาหารเข้าปากแล้วก้มหน้ามองต่ำ คนรับใช้อย่างนั้นเหรอ? สมแล้วที่เป็นอาหลานกับยัยจาเนลล่า นิสัยดูถูกคนอื่นนี่ถอดแบบกันมาเป๊ะ ๆ

ฉันรู้อยู่แล้วว่าทนายซันโดวาลรีบเร่งรัดจัดการเรื่องโอนมรดกให้ท่านดเวย์นก็เพื่อเปิดทางให้หลานสาวของตัวเองได้แต่งงานเข้ามาแทนที่ต่างหากล่ะ

"ท่านคะ งั้นรบกวนช่วยเตรียมเอกสารหย่าให้ฉันด้วยนะคะ" ฉันเอ่ยปากบอกเองเลยดีกว่า ไม่อยากให้ใครมาคิดว่าฉันอยากเกาะบอสกินไปจนวันตายหรอกนะ

"ยังไม่ต้องหย่า" คุณนายเอเลน่าเอ่ยแทรกขึ้นมาทันที

"แต่คุณนายคะ ในเมื่อท่านดเวย์นทำตามเงื่อนไขในพินัยกรรมเรียบร้อยแล้ว เขาก็น่าจะหย่ากับคนรับใช—"

ทนายซันโดวาลยังพูดไม่ทันจบประโยคดีก็โดนท่านดเวย์นสวนกลับเข้าให้หน้าหงาย

"ช่วยระวังคำพูดของคุณด้วยนะทนาย เธอไม่ใช่คนรับใช้ แนนซี่เป็นเลขาฯ ของผม เป็นผู้ช่วยมือขวาที่เก่งกาจและภักดีที่สุดที่ผมขาดไม่ได้ต่างหากล่ะ"

หัวใจของฉันเต้นแรงโครมคราม นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ท่านดเวย์นยอมออกตัวปกป้องฉัน... เอ่อ จริง ๆ นี่ก็เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้ามาดูถูกฉันต่อหน้าเขาด้วยเหมือนกันแหละนะ

ว่าแต่... ฉันโดนดูถูกว่าเป็นคนรับใช้จริง ๆ เหรอเนี่ย?

อยากจะเอาส้นสูงฟาดหน้าอีตาหัวล้านที่เป็นอาของยัยจาเนลล่าคนนี้ชะมัด!

"ตามเงื่อนไขในพินัยกรรมระบุไว้ชัดเจนว่าดเวย์นจะต้องมีภรรยาก่อนที่คุณลีโอจะเสียชีวิต ถ้าหากเขาหย่ากับแนนซี่ตอนนี้ มีหวังโดนทางศาลฟ้องร้องและเพิกถอนสิทธิ์การถือครองสินทรัพย์ทั้งหมดแน่" คุณนายเอเลน่าอธิบายเสริมด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ทนายเบอร์นาร์ด ซันโดวาลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างจำยอม

หน้าหงายไปเลยสิไอ้หัวล้านเอ๊ย! สมน้ำหน้า!

"แล้วตกลงท่านยังต้องการจาเนลล่าอยู่ไหมครับ?" ทนายซันโดวาลยังไม่ยอมแพ้ "หลานสาวผมรักคุณมากนะ เธอแทบจะเป็นจะตายตอนรู้ข่าวว่าคุณแต่งงานมีภรรยาแล้วเนี่ย"

แหวะ! สำออยเก่งจริง ๆ ยัยดาราสลัมแบดเดอร์คนนี้

ถึงกับจะตายเลยเหรอ? เวอร์วังอลังการดาวล้านดวงชะมัด!

หมอนี่คงไม่รู้สินะว่ามีผู้หญิงอีกเป็นร้อยคนที่ต่อแถวแย่งชิงความยาว ความใหญ่ ความหนา และความแซ่บของจัมโบ้ฮอทดอกไซส์ยักษ์ของท่านดเวย์นอยู่เนี่ย

และบางทีเธออาจจะกลืนมันลงไปไม่หมดเหมือนกับไคลีย์ก็ได้ใครจะไปรู้

จัมโบ้ฮอทดอกของท่านดเวย์นเนี่ย เธอจะไหวเหรอแม่คุณ?

เชี่ยเอ๊ย! ฉันเริ่มคิดอะไรเรท ๆ อีกแล้วนะเนี่ย

"ทนาย ถ้าไม่มีอะไรแล้ว วันหลังถ้ามีเรื่องอะไรค่อยโทรมาคุยก็แล้วกัน และช่วยกรุณาเก็บเรื่องที่เราคุยกันวันนี้ไว้เป็นความลับด้วย อย่าเที่ยวไปพูดพล่อย ๆ ให้ใครฟังอีก" ท่านดเวย์นเอ่ยไล่ด้วยความหงุดหงิด

ไอ้ทนายหัวล้านหน้าแตกหมเยเย็บรีบเอ่ยขอตัวและแก้เก้อทันที "ขออภัยด้วยครับ" แล้วรีบเดินจ้ำอ้าวออกไปจากห้องทันที

มาขอโทษฉันนี่ไอ้หัวล้าน!

"แนนซี่ ฉันอยากจะขอเปลี่ยนเงื่อนไขในสัญญาหน่อยจะได้ไหมจ๊ะ" คุณนายเอเลน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เปลี่ยนสัญญาเหรอคะ? หมายความว่ายังไงคะคุณนาย?" ฉันถามด้วยความสงสัย

"สัญญาหนึ่งปี ลูกชายของฉันกับเธอจะต้องแต่งงานใช้ชีวิตคู่ร่วมกันเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม ต่อให้คุณลีโอจะเสียชีวิตลงก่อนครบกำหนดหนึ่งปี พวกเธอก็ยังคงต้องสถานะสามีภรรยาไว้ตามเดิม"

ฉันอึ้งไปเลย

สัญญาตั้งหนึ่งปีงั้นเหรอ?

"ท-ทำไมล่ะคะ?" ฉันถามออกไปเสียงสั่นด้วยความตกใจ

"ฉันไม่อยากให้ใครมาบังคับให้ดเวย์นต้องแต่งงานกับคนที่ฉันไม่ต้องการ อย่างที่บอกไปแล้วว่าฉันเกลียดจาเนลล่าเข้าไส้ และตอนนี้ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะปลดทนายเบอร์นาร์ด ซันโดวาลออกจากตำแหน่งทนายประจำตระกูลเราด้วย" คุณนายเอเลน่าตอบเสียงเฉียบขาด

ฉันหันขวับไปมองหน้าท่านดเวย์นทันที

"ผมตกลงตามนั้นครับ" เขาตอบรับสั้น ๆ

ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรออกไป เสียงโทรศัพท์มือถือของคุณนายเอเลน่าก็ดังขึ้น เธอรับสายแล้วจู่ ๆ ก็หน้าถอดสีจนเป็นลมหมดสติล้มพับลงไปกับพื้น ท่านดเวย์นและฉันต่างพากันพุ่งเข้าไปประคองร่างเธอเอาไว้ด้วยความตกใจ

"แม่ครับ!"

"คุณนายคะ!"

ดเวย์นคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแนบหูเมื่อได้ยินเสียงปลายสายส่งเสียงทักทายเข้ามา

"ใครนั่น?" เขาตะโกนถามเสียงดังลั่น

"เรียนสายท่านดเวย์นครับ จากโรงพยาบาลมิลตันอินเตอร์เนชันแนล ตอนนี้... คุณลีโอเสียชีวิตแล้วครับ" เสียงปลายสายของนายแพทย์เอ่ยแจ้งข่าวร้าย

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • สัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน   บทที่ 8 – มาเป็นแม่ของหนูนะ

    แนนซี่ฉันเหลือบมองคุณลินคอล์นอย่างรวดเร็ว ลูกของเขาพูดเรื่องอะไรกันนะ? ทำไมเขาถึงอยากให้ฉันเป็นแม่ของเขา? ฉันเห็นชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะดึงตัวบีเจขึ้นมานั่งบนตัก“ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ แม่ของบีเจเสียชีวิตหลังจากคลอดเขาได้ไม่นาน ลูกชายของผมเลยโตมาโดยไม่มีแม่” คุณลินคอล์นพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังฉันพยักหน้า อ๋อ... เหตุผลเป็นแบบนี้นี่เอง น่าสงสารบีเจจัง เขาคงโหยหาความรักความอบอุ่นจากแม่ แต่ทำไมพ่อของเขาถึงไม่หาคู่ชีวิตใหม่ล่ะ? ดูเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะไม่มี "กิ๊ก" หรือผู้หญิงอื่นเลย ต่างจากลูกพี่ลูกน้องของเขาแล้วเชนล่ะ เขามีกิ๊กเป็นร้อยคนหรือเปล่า? หรือมากกว่านั้น?แล้ว "ของลับ" ของเขาจะใหญ่โตด้วยไหมนะ?มันจะยาว ใหญ่ และทำให้รู้สึกดีเหมือนกับ "ฮอตดอกยักษ์" ของเซอร์ดเวย์นหรือเปล่านะ?หึ! ฉันนี่มันลามกจริงๆ เลย!“หลังจากนั้นผมก็ไม่เคยคิดจะหาใครมาแทนที่แม่ของบีเจเลย เธอเป็นรักแรกของผม เราไม่ได้แต่งงานกันเพราะเธอจากไปเร็วเกินไป ตอนนั้นเธอตั้งครรภ์ได้แค่หกเดือน แต่จู่ๆ ก็เจ็บท้องคลอดกะทันหันหลังจากมีอาการหัวใจวาย หมอช่วยชีวิตลูกไว้ได้แต่ช่วยแม่ไว้ไม่ได้ ลูกชายของผมต้องนอนโรงพยาบาลอยู่

  • สัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน   บทที่ 7 – การเริ่มต้นใหม่

    แนนซี่ฉันก้าวลงจากเครื่องบินด้วยดวงตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา ตอนนี้ฉันมาอยู่ในดินแดนที่ไม่คุ้นเคย และรู้ดีว่าฉันกับเซอร์ดเวย์นคงไม่มีวันได้พบกันอีก เงินหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ที่เขามอบให้นั้นเป็นจำนวนมหาศาล ฉันสามารถใช้ชีวิตอย่างหรูหราสุขสบายไปจนแก่เฒ่าโดยไม่ต้องทำงานอีกเลยก็ได้ทว่าฉันอยากหาอะไรทำเพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่าน จึงคิดว่าจะเริ่มทำธุรกิจเล็กๆ สักอย่าง อะไรก็ได้ที่จะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจไม่ให้ฉันเอาแต่คิดถึงเขาตลอดเวลาขณะที่กำลังเดินออกจากสนามบิน ฉันเห็นเด็กชายตัวน้อยวัยไม่เกินสามขวบวิ่งไล่ตามสุนัขตัวเล็กๆ ออกไปขวางหน้ารถที่กำลังแล่นเข้ามาพอดีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ฉันรีบพุ่งตัวเข้าไปขวางและโอบกอดเด็กน้อยไว้เพื่อช่วยชีวิตทั้งเขาและลูกสุนัข ฉันรู้สึกได้ถึงแรงกระแทกที่ด้านหลังแม้จะไม่รุนแรงนัก โชคดีที่คนขับเบรกได้ทันท่วงทีเกิดความโกลาหลขึ้นที่สนามบิน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรีบวิ่งเข้ามาหาเรา แต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจยิ่งกว่าคือกลุ่มชายชุดดำเกือบสิบคนกรูเข้ามาล้อมรอบตัวเราไว้"คุณหนู BJ ครับ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" พวกเขาถามBJ งั้นเหรอ? พวกเขาคงหมายถึงเด็กคนนั้นสินะ เด็กชายพยัก

  • สัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน   บทที่ 6 – การหย่าร้าง

    ดเวย์นผมเดินวนไปวนมาอยู่ในห้องหลังจากยื่นเอกสารหย่าให้แนนซี่ ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงได้รู้สึกโกรธขนาดนั้น ทั้งที่จริงๆ แล้วความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแนนซี่มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไรกับผมสักหน่อยมันก็แค่เรื่องเซ็กส์เท่านั้นแหละในทางกฎหมายเราแต่งงานกัน เรื่องแบบนั้นมันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือไง? ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เป็นคู่รักกันจริงๆ ก็เถอะผมรู้สึกผิดขึ้นมาวูบหนึ่งที่เคยว่าเธอว่า "ขี้เหร่" ความจริงแล้วเธอไม่ได้ขี้เหร่หรอก เธอแค่เป็นพวกเด็กเรียนที่แต่งตัวเชยระเบิด แต่เมื่อคืนก่อน ผมได้เห็นและสัมผัสแล้วว่าผิวพรรณของเธอสวยและเนียนนุ่มแค่ไหนพอได้ยินเสียงเคาะประตู ผมก็มั่นใจว่าเป็นแนนซี่ที่อยู่หน้าห้อง บางทีเธออาจจะมาขอโทษก็ได้ ในเมื่อเธอเป็นห่วงแม่ของผม ผมก็เลยกะว่าจะไม่ถือสาหาความอะไรผมแค่จะบอกให้ชัดเจนว่าผมมองเธอเป็นแค่เลขานุการเท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยไปกว่านั้น ผมเริ่มจะยิ้มออกมา แต่รอยยิ้มนั้นก็หายวับไปทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นแม่บ้านกลอเรียที่ยืนอยู่ข้างนอก"คุณคะ คุณผู้หญิงเอเลน่ากำลังร้องไห้ค่ะ ท่านไม่ยอมกินยาและไม่ยอมกินข้าวเลย" เธอพูดด้วยน้ำเสียงกังวล"ทำไมไม่โทรห

  • สัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน   บทที่ 5 – วันไนท์สแตนด์ (One-Night Stand)

    แนนซี่คุณลีโอเสียชีวิตแล้วงั้นเหรอ?ฉันยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจสุดขีด แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวฟูมฟายกับความเสียใจ ฉันรีบเรียกบรรดาคนรับใช้และคนขับรถให้ช่วยกันหามร่างของคุณนายเอเลน่าขึ้นรถทันทีส่วนฉันรีบเข้าไปประคองท่านดเวย์นที่ยังคงยืนช็อกทำอะไรไม่ถูก"ท่านคะ..."ฉันพาร่างของเขานั่งลงบนรถทั้งน้ำตาแล้วสั่งให้คนขับรถรีบเหยียบคันเร่งพุ่งตรงไปยังโรงพยาบาลทันที เมื่อไปถึง ร่างของคุณลีโอก็ถูกคลุมด้วยผ้าขาวเรียบร้อยแล้ว"พวกเราพยายามทำอย่างเต็มที่ที่สุดแล้วครับ แต่ร่างกายของท่านไม่ไหวแล้วจริง ๆ" แพทย์ใหญ่ประจำโรงพยาบาลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือคุณนายเอเลน่าโผเข้ากอดร่างไร้ลมหายใจของสามีพร้อมกับปล่อยโฮออกมาอย่างน่าเวทนา ในขณะที่ท่านดเวย์นสติหลุดระเบิดอารมณ์อาละวาดพังข้าวของและเครื่องมือแพทย์กระจัดกระจาย"พวกแกมันไร้ประโยชน์กันหมด!" เขาแผดเสียงตะโกนลั่นน้ำตาของฉันร่วงเผาะลงมาโดยไม่รู้ตัว ฉันตัดสินใจวิ่งเข้าไปสวมกอดท่านดเวย์นจากด้านหลังแล้วรวบตัวเขาไว้แน่นเพื่อไม่ให้เขาอาละวาดไปมากกว่านี้ เขาสวมกอดฉันกลับแน่นเช่นกันแล้วซบหน้าลงกับไหล่ของฉันร้องไห้สะอื้นออกมาสามวันต่อมา พิธีฝังศพข

  • สัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน   บทที่ 4 – คุณนายจอห์นสัน

    แนนซี่ฉันพยายามกลั้นน้ำตาลูกผู้ชาย... เอ้ย น้ำตาของฉันเอาไว้สุดฤทธิ์ พรางภาวนาขอให้ลิฟต์เปิดออกเสียทีเพื่อจะได้หลุดพ้นจากความทรมานนี้ ฉันรู้ดีว่าท่านดเวย์นแอบไปมีเซ็กส์กับผู้หญิงคนอื่นอยู่บ่อย ๆ แต่กับจาเนลล่ามันต่างออกไป เพราะเขาทั้งรักและเกือบจะขอเธอแต่งงานอยู่แล้วเมื่อประตูกลิ่นหอมฟุ้งของลิฟต์เปิดออก ฉันเป็นคนแรกที่ก้าวเท้าออกมาก่อนจะตรงไปเปิดประตูห้องทำงานให้ท่านดเวย์น เขาอุ้มจาเนลล่าเดินหัวคิกคักเข้ามาข้างใน โดยที่ฉันเองนี่แหละที่เป็นคนปิดประตูให้หลังจากที่พวกเขาก้าวเข้าไปแล้วฉันทรุดตัวลงนั่งแปะอยู่กับพื้นหน้าห้อง พร้อมกับเสียงครางระงมของคนทั้งคู่ที่เล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน เจ็บจี๊ด... เจ็บหัวใจเหลือเกิน นี่สินะความรู้สึกของภรรยาที่ถูกสามีนอกใจแต่สถานการณ์ของฉันมันบีบคั้นยิ่งกว่า เพราะต่อให้เราจะเป็นสามีภรรยากัน แต่มันก็เป็นแค่เพียงนามธรรมในกระดาษแผ่นเดียวเท่านั้นฉันมีแค่ชื่อสกุลของเขา แต่ไม่ได้ครอบครองหัวใจของเขาเลยแม้แต่น้อย ฉันวิ่งโร่เข้าไปในห้องน้ำแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างหนักหน่วง ทำตัวเป็นนางเอกละครน้ำเน่าไปได้ ฉันด่าทอตัวเองในใจทำไมฉันจะต้องมาเจ็บปวดกับเรื่องบ้า ๆ นี้ด้วยใน

  • สัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน   บทที่ 3 – ข้อเสนอ

    แนนซี่"คุณแม่คะ? ทำไมถึงไม่ชอบเธอล่ะ? จาเนลล่าเป็นดาราชื่อดังนะ เธอมียอดสปอนเซอร์และงานโชว์ตัวตั้งมากมาย คุณแม่น่าจะชอบเธอนะ ผมมั่นใจว่าผมคุยกับเธอให้มาเป็นภรรยาชั่วคราวได้ สิ่งที่พินัยกรรมระบุไว้ก็แค่ต้องมีภรรยาก่อนคุณพ่อเสียชีวิตก็แค่นั้นเองไม่ใช่เหรอครับ" ท่านดเวย์นเอ่ยแย้งขึ้น"แม่ไม่ชอบเธอ ลูกคิดว่าแม่ไม่เคยเช็คประวัติผู้หญิงของลูกเลยหรือไง? จาเนลล่าเป็นหนึ่งในคนที่ชอบแอบนัดพบกับนักการเมืองและพวกผู้ชายรวย ๆ ลับหลัง และแม่มั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นคือพวกหน้าเงิน เธอไม่มีทางยอมเป็นแค่ภรรยาตามสัญญาเฉย ๆ แน่ และยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลยที่เธอจะยอมเซ็นสัญญาก่อนสมรสกับลูก" คุณนายเอเลน่าตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังฉันเผลอพยักหน้ารับโดยไม่รู้ตัว ทำให้คุณนายเอเลน่าหันมามองฉันด้วยแววตาเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่"ดเวย์น ทำไมไม่เลือกแนนซี่ล่ะ?" เธอเอ่ยถามขึ้นฉันอึ้งไปเลยแล้วชี้มาที่ตัวเอง "ฉ-ฉันเหรอคะ?""ทำไมจะไม่ลองถามแนนซี่ดูล่ะ? เธอภักดีกับลูกขนาดนี้ สำหรับเธอแล้ว เรื่องนี้ก็คงเป็นแค่หน้าที่การงานอีกอย่างหนึ่งเท่านั้นแหละ" คุณนายเอเลน่าพูดพลางนวดคางตัวเองฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วหันไปมองท่

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status