เมียเช่า..ป้ายแดง

          สี่ทุ่มครึ่ง 

          กานดาวดีกลับถึงที่พักย่านสุขุมวิทด้วยความปลอดภัย พอถึงห้องก็รีบอาบน้ำสระผม ทำตัวเองให้อุ่นเพื่อจะได้ทำงานต่อในวันรุ่งขึ้น  

          ทว่า..หัวสมองยังคงครุ่นคิดเรื่องการผ่าตัดของลูกตาล ตอนนี้เธออยากจะได้เงินสักก้อน เพื่อให้การผ่าตัดของลภัสสรณ์เกิดขึ้นในเร็ววัน ชีวิตของแกเหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้าย หมอบอกว่าหากไม่รักษาอาจจะจากไปวันไหนยังไม่รู้  คิดแล้วกานดาวดีจึงยังไม่สามารถหลับตาลงได้

          หญิงสาวเดินไปเปิดโน้ตบุ๊คบนโต๊ะเขียนหนังสือ เพื่อมองหางานใหม่ที่อาจจะสร้างรายได้มากกว่าเดิม เปิดเว็บไซต์เพื่อหางาน พบว่ามีบางแห่งให้สมัครงานทางอินเตอร์เน็ตได้ บางแห่งก็ต้องเดินทางไปสมัครที่บริษัทเอง        มีที่เธอสนใจอยู่หลายบริษัทเหมือนกัน ถ้าหากว่าไม่เลือกพิจารณาจากวุฒิการศึกษา เธอหวังว่าจะมีคนให้โอกาสเธอบ้าง..กานดาวดีนั้นแม้ว่าจะเรียนจบแค่ มัธยมปลาย แต่ประสบการณ์งานสาธิตสินค้าของเธอนั้นมีเยอะมากทีเดียว  

          ระหว่างที่ส่งใบสมัครงานทางอินเตอร์เน็ตอยู่นั้น ข้างๆจอ ก็กระพริบแบนเนอร์ของเว็บไซต์หนึ่งขึ้นมา มีรูปของชายต่างชาติหน้าตาดีหลายคน  น่าจะเป็นเว็บไซต์หาคู่นั่นแหละ  

          กานดาวดียิ้มขำ ดูสิ..คนเราสมัยนี้ จะหาคู่ยังต้องพึ่งโลกออนไลน์ จะมีคนจริงใจอยู่สักกี่เปอร์เซ็นต์กันเชียว ในชีวิตจริงหากว่าหน้าตาดีขนาดนี้ จะต้องมาลงหาคู่ทำไมกัน หล่อยังกับพระเอกหนังแบบนี้ควรจะมีลูกมีเมียไปแล้วมากกว่า..เธอคิด..

          ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทำให้กานดาวดีคลิกเข้าไปดูเว็บไซต์นั้นสลับไปสลับมากับการหางาน อ่านโพรไฟล์ของผู้ที่ต้องการมีคู่แบบด่วนๆ ไม่รู้ว่าแต่ละคนใช้รูปจริงหรือเปล่า เธอนั่งอ่านโพรไฟล์ของแต่ละคนด้วยความสนใจปนนึกสนุก  

          ไปๆมาๆกานดาวดี ก็เริ่มสมัครแอปหาคู่นั้นดูบ้างหล่อนลงรูปของตัวเองในชุดทำงาน ซึ่งก็คือชุดของพริตตี้ เขียนรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเองและสเปกผู้ชายที่ต้องการ ไปคร่าวๆ ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะคิดว่าแต่ละคนคงไม่ลงข้อมูลจริงกันหรอก   

          โชคดีที่กานดาวดีสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ดีพอสมควรแม้จะไม่ได้จบสูง  เพราะความใฝ่รู้ทำให้เธอชอบฟังบทสนทนาภาษาอังกฤษจากภาพยนต์  หรือไม่ก็เพลงฝรั่ง บ่อยครั้งที่ลูกค้าเป็นชาวต่างชาติ เธอจึงต้องฝึกทักษะของตัวเองให้มีหลายๆด้านเข้าไว้

          ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง มีหนุ่มฝรั่งรูปหล่อมากด หัวใจ(Interested)ให้เธอเต็มไปหมด..เยอะจนเลือกไม่ถูกว่าจะคุยกับใครดี หนึ่งในนั้นมีชายลึกลับที่ไม่ใส่รูปโพรไฟล์ของตนเองส่งข้อความมาทักหล่อนหลังไมค์

          หนุ่มคนนี้ใช้นามแฝงว่า J.M.911 จากแคลิฟอร์เนีย  สหรัฐอเมริกา กานดาวดีจึงกดเข้าไปดูรายละเอียดของโพรไฟล์เขาเช่นกัน..

          Hello..I looking for Temporary relation!

          นี่เป็นประโยคแนะนำตัวของเขา

          ..ไฟเตือนข้อความกระพริบถี่ๆ เรียกร้องความสนใจให้เข้าไปอ่าน..

           “สวัสดีคนสวย ผมกำลังจะไปเที่ยวประเทศไทยในช่วงคริสมาสต์ คุณสนใจจะเป็นพาร์ทเนอร์หรือเปล่า..รายได้งามนะครับ”

          กานดาวดียอมรับว่ารู้สึกอึ้งกับคำถามตรงไปตรงมาของหนุ่มอเมริกันคนนี้ เธอเกือบจะด่ากลับไปซะแล้ว แต่มานึกอีกที..ความ ‘ตรง’ ของคนอเมริกันอาจทำให้ความสัมพันธ์นั้นชัดเจนตั้งแต่เริ่มต้น

          Temporary Relation แปลว่า ความสัมพันธ์ชั่วคราว

          เธอยังไม่ได้คิดว่าจะตอบอะไร ฝ่ายนั้นก็ส่งข้อความตามมาอีก

          “ถ้าคุณตกลง ผมจะมัดจำเอาไว้ครึ่งหนึ่งก่อนดีไหมครับ..”

          อะไรกันเนี่ย?..กานดาวดีนึกฉุน ยังไม่ได้บอกว่าตกลงเลย ทึกทักเองเป็นตุเป็นตะ รูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไรก็ยังไม่เคยเห็นกัน จะมามัดจำกันเสียแล้ว..

          “แล้วฉันจะเชื่อใจคุณได้อย่างไรคะ ว่าไม่ใช่พวกต้มตุ๋น หรือ มิจฉาชีพ” เธอพิมพ์ตอบกลับไป

          “ถ้าคุณไม่ใช่ ผมก็ไม่ใช่นั่นแหละ..เรามาทำความรู้จักกันมากกว่านี้ดีไหม?”ฝ่ายยื่นข้อเสนอ

Candy :  How? (ทำอย่างไรคะ?)

J.M.911 : On Camera (เปิดกล้องคุยกันไงครับ)

          กานดาวดีใจหายวาบ จะให้เปิดกล้อง จะโชว์ของลับหรือเปล่าน๊า..พวกวิตถารหรือเปล่าเนี่ย นึกกลัวแต่ก็อยากรู้จักหนุ่มคนนี้เสียแล้ว ถ้าโชว์จริง ก็แค่ปิดกล้องหนีเท่านั้นเอง..ถ้างั้นก็

          Candy: O.K kha (ตกลงค่ะ)

          J.M.911 ขอไลน์ไอดีของเธอไปเพื่อแอดเข้ามาเป็นเพื่อน สักครู่หนึ่งก็วีดีโอคอลเข้ามา..กานดาวดีชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง จึงตัดสินใจกดรับสาย..

          “สวัสดีครับ!”  ฝั่งนั้นเอ่ยทักทาย

          เธอยิ่งประหลาดใจเข้าไปอีก เพราะแทนที่จะเป็นหนุ่มฝรั่งตาน้ำข้าว ภาพหน้าจอกลับผู้ชายผิวสีคนหนึ่ง ตัดผมทรงสกินเฮดท่าทางสุภาพเรียบร้อย  เขายิ้มจนเห็นฟันขาว

          “สวัสดีค่ะ..” กานดาวดีทักทายตอบ หญิงสาวโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง ที่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เป็นพวกชอบโชว์ของลับแบบที่เคยได้ยินมา

          “คุณสวยกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลยแฮะ  รูปนั่นหลอกตาจริงๆเลยนะครับ ”

          “ขอบคุณที่ชมค่ะ  ว่าแต่คุณชื่ออะไรเหรอ”

           “ผมโรเบิร์ตครับ..แล้วคุณ..?”

           “กานดาวดีค่ะ เรียกว่าแคนดี้ก็ได้..”

           “รสชาติคงจะหวานน่าดูเลยสิ..”หนุ่มผิวสีคนนี้ปากหวานน่าดู แคนดี้ยิ้มเขินอายจนแก้มแดง โดยที่ไม่รู้ตัวว่ามันคือ เสน่ห์ของสาวไทย  

          “เอาละ เข้าเรื่องเลยก็แล้วกันครับ..ความจริงคนที่จะเป็นพาร์ทเนอร์ของคุณไม่ใช่ผมนะ อย่าเข้าใจผิด เป็นอีกคนหนึ่งซึ่งเขาเหนือกว่าผมมากมาย  เขาชื่อ โจนาธาน มิลตัน เรียกว่าจอห์นก็ได้ครับ จอห์นจะมาเมืองไทยก่อนช่วงปีใหม่เล็กน้อย ช่วงนี้อยากให้คุณเตรียมตัวให้พร้อม..เพราะเขาจะแวะรับคุณที่กรุงเทพแล้วบินตรงไปที่ภูเก็ต..ผมจัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้คุณทั้งสองคนแล้ว  เชื่อว่าคุณจะต้องประทับใจในตัวจอห์น และจอห์นจะต้องประทับใจในตัวคุณแน่ๆ ”

          โรเบิร์ตพูดยาว จนหญิงสาวไม่มีจังหวะพูดคั่น ต้องรอให้เขาหยุดพูดก่อน

          “เอ่อ..แล้ว จอห์นที่คุณว่า หน้าตาเขาเป็นอย่างไรคะ แล้วฉันต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้าง แล้ว..สัญญาจ้างงานระหว่างเรา จะไม่ต้องทำขึ้นก่อนเหรอคะ..?” แคนดี้ถามเท่าที่จะนึกออก

          “ผมจะใช้วีดีโอคอลนี้เป็นสัญญาระหว่างเราครับ ในทางกฎหมายอาจจะไม่สมบูรณ์นัก แต่ก็ถือว่าใช้ได้.. แต่คนอย่าง จอห์น  ไม่เคยโกงใครนะ ผมให้คุณผู้หญิงเรียกค่ามัดจำมาได้เลยนะครับ”

          “เดี๋ยวก่อนสิคุณ..จะไม่คิดว่าฉันเป็นผู้หญิงหิวเงินเหรอคะ ?”

          “ไม่เลยครับ พูดกันตรงๆคนทั้งโลกหิวเงินกันทั้งนั้นแหละ อีกอย่าง..มันเป็นความต้องการของจอห์นที่อยากทำให้ผู้หญิงของเขามีความสุขถือว่าวินวินทั้งคู่..คุณผู้หญิงอย่าไปคิดเยอะเลยครับ..”

          ทั้งสองคุยกันเรื่องรายละเอียดกันอีกหลายเรื่อง กานดาวดีไม่อยากจะเชื่อว่า ตนเองได้เดินก้าวสู่ธุรกิจการเป็นเมียเช่าไปครึ่งตัวแล้ว แต่มันเป็นเรื่องจริงสำหรับเธอในตอนนี้..

          ไม่ถึงนาทีหลังจากบอกเลขที่บัญชีธนาคารเสร็จ เงินสดจำนวนห้าแสนบาทก็ไหลเข้าสู่บัญชีธนาคารของกานดาวดี ..ของจริง..เลขห้าหนึ่งตัวกับเลขศูนย์ห้าตัว..มีเศษสตางค์ต่อท้ายอีกห้าสิบเจ็ดสตางค์ ซึ่งเป็นเงินติดบัญชีของหล่อนในตอนแรก !

          “ฉันชักกลัว พวกคุณเป็นใครกันแน่..แล้วทำไมถึงเลือกฉันล่ะคะ..ผู้หญิงก็มีตั้งเยอะแยะ สวยกว่าฉันด้วยซ้ำไป”

          “อาจเป็นเพราะเคมีของคุณกับจอห์น น่าจะเข้ากันดีในสายตาผมละมั้ง..เอาเป็นว่า ตอนนี้คุณไม่มีหน้าที่อื่นใดนอกจากเตรียมใจเตรียมกายให้พร้อมสำหรับเจ้านายผมในอีกไม่กี่วันข้างหน้า..อ่า..น่าจะอยู่ในช่วงคริสมาสต์ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดนะ คุณมีคำถามอีกไหมครับ..”

          “แล้ว ถ้าตอนนี้ฉันอยากเปลี่ยนใจล่ะ..ยกเลิกได้ไหม เดี๋ยวฉันโอนเงินคืนให้”

          “โอ๊ะโอ..ตอนนี้คงไม่ทันแล้วล่ะ แคนดี้” โรเบิร์ตยิ้มเจ้าเล่ห์

          “ผมว่า จอห์นคงอยากลงทุนในตัวคุณแล้วล่ะ”

          “พูดแบบนี้มันข่มขู่กันนี่คะ..”เธอท้วง

          “ไม่เลย  ทุกอย่างอยู่ที่ความสมัครใจของคุณล้วนๆนะยาหยี  เอาเป็นว่า..หากคุณอยากได้เงินอีกครึ่งที่เหลือ ก็ทำตัวน่ารักๆกับจอห์นเท่านั้น ตกลงนะครับ..”

          “แหมคุณ.. นี่ฉันยังไม่เห็นหน้าตาค่าตาอีตาจอห์นที่คุณว่าเลยนะ  เกิดตัวจริงพิการขึ้นมาแล้วฉันจะทำไงล่ะ”

           “ฮ่าๆๆ กลัวแต่ถ้าได้เจอเค้าแล้วคุณจะพูดไม่ออกน่ะสิ..”

           “เชอะ..คุยโม้จริงนะคะ”

          “แล้วเจอกันนะครับ..” โรเบิร์ตยิ้มน้อยๆตามสไตล์ของเขา แล้วก็วางสายไปดื้อๆ

          กานดาวดี เช็คเงินในแอปธนาคารของตนเอง ดูแล้วดูอีกอย่างแทบจะไม่เชื่อสายตา มีเงินโอนห้าแสนเข้ามาจากต่างประเทศจริงตามที่โรเบิร์ตหนุ่มผิวสีคนนั้นบอก

          แต่ ‘บักจอห์น’ คนนี้เป็นใครกันล่ะ  แล้วทำไมต้องหาเมียลับๆแบบนี้ด้วย  หรือเขาจะเป็นบุคคลสำคัญระดับประเทศ..ไม่น่า..อะไรมันจะลึกลับซับซ้อน ซ่อนเงื่อนกันขนาดนี้ !

          คิ้วคู่สวยขมวดมุ่นเข้าหากันด้วยความสงสัย..?

          ทีนี้..เราจะทำอย่างไรต่อไปดีล่ะ..ตั้งใจจะเข้าอินเตอร์เน็ตเพื่อหางานทำ กลับถลำตัวได้ผัวฝรั่งซะงั้น !

          ตกลงว่า..ตอนนี้ฉันเป็นว่าที่ เมียตาจอห์นแล้วเหรอ..หญิงสาวถามตัวเองอย่างงงๆ แต่ก็อดดีใจไม่ได้ว่า การผ่าตัดรักษาโรคหัวใจของลูกตาล ลูกสาวสุดที่รักของตน ใกล้จะเป็นความจริงแล้ว...