ANMELDENTeilen
โจนาธาน 1-2
Veröffentlichungsdatum:
06.11.2026 17:32:16ตอนที่ 4
โจนาธาน 1-2
จอห์นพยักหน้าแล้วลุกขึ้นจากเตียงผ้าใบสีขาว ทิ้งความวุ่นวายไว้เบื้องหลังอย่างไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น
ร่างสูงสง่าของชายหนุ่มลูกผสมหลายเชื้อชาติ เดินเข้าไปยังบริเวณพูลวิลล่ากว่าร้อยล้าน เขาขึ้นลิฟท์ส่วนตัวมาเพียงครึ่งนาทีก็ถึงห้องน้ำสไตล์อาหรับพร้อมอ่างน้ำวนจากุชชี่ ซึ่งเปิดระบบรอไว้อยู่แล้ว
จอห์นเดินเข้าไปในห้องนอนซึ่งเชื่อมต่อกับห้องน้ำ พลางถอดชุดสูทสีเทาเงินออกด้วยความที่รำคาญเสื้อผ้าหลายๆชิ้น ทั้งสูททั้งเน็กไทด์ถูกเหวี่ยงไปกองอยู่ในตระกร้า แต่เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของพระสหายแห่งองค์รัชทายาทแห่งดินแดนตะวันออกไกล เขาเลยจำเป็นต้องใส่ให้ดูดีสักหน่อย..
ร่างเปลือยเปล่าของจอห์นก้าวลงในอ่าง ปล่อยให้ระบบน้ำวนของอ่างน้ำราคาแพงลิบลิ่วผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่เคร่งเครียดจากการเดินทาง ความสุขสบายเหล่านี้ ทำเขาให้นึกถึงวันที่กินนอนกลางสมรภูมิ ท่ามกลางเสียงปืนและควันไฟจากการโจมตีของฝ่ายศัตรู ..เศรษฐีหนุ่มยิ้มมุมปากอย่างไม่อยากจะเชื่อตัวเองว่า เขาเคยไม่ได้อาบน้ำนานถึงหนึ่งเดือนเต็มๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับร่างของโรเบิร์ตที่ตามเข้ามาในห้องน้ำ คงเป็นเพราะความกังวลใจจากท่าทางเบื่อหน่ายของจอห์น จึงทำให้เขารีบตามมาอย่างนั้น..
“จัดการเรียบร้อยดีไหมเบิร์ต” จอห์นถามทั้งๆที่หลับตาพริ้ม
“ผมให้รถไปส่งที่สนามบินแล้วครับ..”
“กลับไปทุกคนแล้วใช่ไหม..”
“อ เอ่อ..”
โรเบิร์ตมีท่าทีกระอึกกระอักแบบนั้น ทำให้จอห์นลืมตาขึ้นมองพร้อมเครื่องหมายคำถามบนใบหน้า
“คุณเดมี่ เธอขอค้างที่นี่สักคืนครับ บอกว่าเดินทางมาเหนื่อยมาก ผมไม่รู้จะขัดอย่างไรดี เลยให้พักที่เรือนรับรอง..แต่แค่คืนเดียวเองครับจอห์น..”
“เหนื่อยสิ ร้องกรี๊ดๆดังอย่างนั้น จะไม่เหนื่อยได้ไง”
“ทำไม..จู่ๆ ก็เบื่อเธอขึ้นมาล่ะครับ”
“คงไม่เบื่อหรอก ถ้าหล่อนไม่อุตริแสดงความเป็นเจ้าของออกหน้าออกตาอย่างนั้น..”
“หมายถึงข่าวเมื่อเดือนก่อนงั้นหรือครับ..”
โรเบิร์ตถามพลางหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นมาพันเอวให้เจ้านายหนุ่มใหญ่ที่เดินขึ้นมาจากอ่างแล้วมัดเป็นปมให้ตรงเอวอย่างชำนิชำนาญ
“ใช่..มันทำให้ฉันเบื่อผู้หญิงไปเลย โดยเฉพาะสาวๆจากปารีส”
กล้ามท้องซิกแพคที่เห็นชัดเป็นลอนของจอห์น ทำให้ผู้ชายแท้ๆอย่างโรเบิร์ต ยังอดที่จะมองด้วยสายตาชื่นชมไม่ได้ แม้ว่าจะย่างสู่วัยกลางคนแล้ว เจ้านายของเขายังรักษารูปร่างไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม เส้นผมสีดำสนิทถูกผ้าผืนเล็กซับน้ำออกให้จนหมาด ตอนนี้จอห์นเพียงยืนเฉยๆให้โรเบิร์ตไดร์ผม
“เครื่องเพชรที่คุณซื้อให้ ทำให้คุณเดมี่เธอเข้าใจผิด คิดว่าคุณจะขอแต่งงานน่ะซีครับ..เลยปล่อยข่าวแบบนั้น ..แหม นึกถึงตอนนั้นคุณทำสาวๆย่านนี้อกหักเป็นแถวเลยนะครับ” โรเบิร์ตพูดขำๆ
“อย่างนั้นฉันคงต้องแต่งงานกับผู้หญิงทุกคนที่ซื้อเครื่องเพชรให้งั้นสิ โธ่..มันก็แค่ต่างหู”
จอห์นค่อนข้างจะโมโหที่นึกถึงข่าวดังบนหนังสือพิมพ์แทบลอยด์ปักษ์เมื่อเดือนพฤศจิกาปีกลาย เขาเกือบจะต้องแต่งงานกับเดมี่จริงๆเสียแล้ว ถ้าหากต้านกระแสสังคมไม่ไหว เพราะดูเหมือนสื่อท้องถิ่นจะพยายามจับคู่ให้เขากับเดมี่ ชาริฟ ยังไงก็ไม่รู้
“แต่คุณเดมี่ เธอดูไม่เลวไม่ใช่เหรอครับ ผมว่าเธอน่ารักดีนะ ทำไมคุณไม่ลองคบดูล่ะ..”
“ฉันไม่ชอบให้ผู้หญิงคนไหนมาวุ่นวาย..จะไปไหนต้องคอยรายงาน แกว่ามันน่ารำคาญมั้ยล่ะ”
จอห์นย้อนถาม แล้วแย่งไดร์เป่าผมมาจากมือของโรเบิร์ต เขาไม่ชอบให้ใครทำอะไรชักช้าอืดอาด พอๆกับคนที่ชอบพูดอะไรวนไปวนมาแบบโรเบิร์ตในตอนนี้
“ครับผม..” โรเบิร์ตถอยหลังออกไปอย่างรู้ทันอารมณ์ของนาย
“ให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะ เดมี่ ชารีฟ ควรออกไปจากสารบบของฉันได้แล้ว..เพราะหูฉันเบื่อเสียงกรี๊ดของหล่อนเต็มประดา”
“ครับจอห์น..ผมขอโทษครับ”
โรเบิร์ตเดินไปหยิบชุดนอนจากตู้บิวด์อิน แล้วเดินมาสวมใส่ให้เจ้านายร่างสูง
“อย่าคิดมาก ฉันไม่ได้โกรธแกสักหน่อย..”
โรเบิร์ตพยักหน้าอย่างเข้าใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเหตุใดจอห์นถึงไม่อยากมีความสัมพันธ์ล้ำลึกกับผู้หญิงคนไหน ถึงแม้เซ็กส์ของหล่อนจะถูกใจเขาสักเท่าไรก็ตาม
เจ้านายของเขา บางครั้งก็เหมือนคนที่ถูกฝันร้ายตามหลอนอยู่ตลอดเวลา แม้ว่าเวลาจะผ่านมาเนิ่นนานแล้วก็ตาม
“นี่เบิร์ต นายรู้ไหม คริสมาสต์นี้ฉันอยากทำอะไร..”
“จะไปรู้ได้ยังไงล่ะครับ ผมไม่ใช่หมอดูสักหน่อย” โรเบิร์ตแกล้งย้อนถามเจ้านายขี้เบื่อของเขา
“ฉันอยากไปนอนโง่ๆริมทะเล อาบแดดจัดๆ แถวภาคใต้ของประเทศไทย เค้าว่าทะเลอันดามันสวยนัก นายจัดการให้หน่อยได้ไหม..” จู่ๆเจ้านายหนุ่มใหญ่ก็พูดขึ้น
โรเบิร์ตทำสีหน้าประหลาดใจ แต่ยังคงนิ่งฟังว่าจอห์นจะพูดอะไรต่อ เขาไม่ค่อยได้เห็นนายเดินทางไปแถบเซาท์อีสต์เอเชียนานแล้ว ชะรอยว่าประเทศไทย ประเทศเล็กๆบนแผนที่โลก คงจะมีอะไรพิเศษเป็นแน่
“จะไปเงียบๆอย่างนักท่องเที่ยวนะ อย่าให้ใครรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน อยากไปนอนอาบแดดพักผ่อนริมหาด..เอ่อ..แบบฝรั่งแก่วัยเกษียณอะไรทำนองนั้นน่ะ แกว่าดีไหม ” จอห์นหัวเราะหึๆ เหมือนเขากำลังเล่นเกมอะไรสักอย่าง
“บ้านพักริมชายหาด กับ ผู้หญิงไทยที่ไม่เรื่องมากสักคนนึง ..อ้อ..ขอที่พักใกล้ๆกับร้านอาหารไทยด้วยนะ เขาว่า อาหารไทยอร่อย..อะไรนะ ต้มยำกุ้งน้ำข้น กับ ห่อหมกทะเลใช่ไหม ”
“เอ่อ ผู้หญิงไทย..ไม่เอา..ดารา ไม่..นางแบบ แบบนั้นใช่ไหมครับจอห์น?”
“ขืนแกพาแบบนั้นมาฉันจะเตะก้นให้”
“แล้วผมจะจัดการให้ทุกอย่างครับจอห์น ไม่ต้องห่วง”
“ดีมาก..” จอห์นหมุนตัวอยู่หน้ากระจก เพื่อดูรูปร่างที่ยังหนุ่มแน่นของเขา
“ฉันดูดีพอที่จะมี ‘น้อง’สักคนไหมวะโรเบิร์ต”จอห์นถามพลางหัวเราะอยู่กลางห้อง
“สิบคนยังไหวเลยครับ..อยู่ที่คุณจะเอาหรือเปล่า”
“แกก็พูดเกินไป..ปีนี้ฉันสี่สิบห้าแล้วนะเว้ย”
“คุณดูเหมือนไม่เกิน 36 มากกว่าครับ”
“นี่ พูดซะเขินเลยรู้ไหม..” จอห์นมองโรเบิร์ตขำๆ
ก่อนนอน จอห์นมักจะเสียเวลาราวๆห้านาที เพื่อหยิบครีมบำรุงผิวมาทาบำรุงหน้า ถึงมันจะราคาแพงแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอมากกว่าที่ช่วยทำให้จอห์นดูอ่อนกว่าวัยแบบนี้
“มันเป็นความจริงครับจอห์น”
“นี่อย่าปากหวานมาก เดี๋ยวเกิดฉันมีอารมณ์กับแกขึ้นมา จะทำไงฮึ” จอห์นมักหยอกโรเบิร์ตเล่นเสมอ เพื่อไม่ให้ลูกน้องเครียด
“ไม่หรอกครับ คุณไม่มีทางชอบไม้ป่าเดียวกันหรอก และคุณชอบสาวสไตล์ไหน ผมก็ดันรู้ดีซะด้วย..”
“ดีแล้ว..เอาเป็นว่า ฉันให้โอกาสแกแก้ตัวจากเรื่องเดมี่ งานนี้อย่าให้หงุดหงิดอีกล่ะ..”
“ฉันจะนอนแล้วล่ะเบิร์ต ฝันดีว่ะ..”
พูดจบ จอห์นก็เดินไปที่หัวเตียงแล้วปิดไฟกลางห้อง ขณะที่โรเบิร์ตเดินไปเปิดไฟดาวน์ไลน์ที่ส่องสว่างเป็นบางจุดที่พื้นห้องนอน เขารู้ว่าเจ้านายคงยังไม่นอนหลับสนิทในทันทีหรอก เพราะมีหลายเรื่องที่คนอย่างเจ้านายของเขายังต้องครุ่นคิด
“รอฟังข่าวดี พรุ่งนี้ครับเจ้านาย..” โรเบิร์ตพูดเบาๆก่อนจะปิดประตูลง
Aktuellstes Kapitel
สัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love กอดแม่ผ่านหน้าจอ
กรุงเทพมหานครฯ สายฝนที่เทกระหน่ำอย่างไม่ลืมหูลืมตามาตั้งแต่ตอนบ่ายสาม ทำให้มีน้ำขังรอการระบายอีกตามเคย กานดาวดี ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาก็พอรู้ว่า วันนี้คงต้องกลับถึงที่พักช้ากว่าปกติ เพราะป่านนี้เธอยังไม่ได้ออกไปรอรถเมล์ที่นอกห้าง ทั้งๆที่เลยเวลากลับบ้านมานานแล้ว แคนดี้ได้งานที่บัวแก้วได้แนะนำให้ นายใหม่ค่อนข้างใจดี จึงทำให้หล่อนไม่มีปัญหาในการเริ่มต้นใหม่มากนัก หล่อนสมัครเป็น พี.ซี.เครื่องครัวสแตนเลส ที่นี่เป็นบริษัทของชาวจีนไต้หวัน ได้ค่าแรงเป็นรายวันคำนวนดูแล้วเดือนหนึ่งจะได้ไม่เกินหมื่นห้า แต่ได้ค่าคอมมิชชั่นนับว่าจ่ายให้อย่างสมน้ำสมเนื้อถึง 30% ของยอดขาย กานดาวดีคิดว่าตอนนี้ได้อะไรก็ต้องคว้าไว้ก่อน แต่ถึงแม้จะขยันขาย ขยันเรียกลูกค้ามากแค่ไหน รายได้ก็ยังไม่เพียงพอกับรายจ่ายอยู่ดี ตอนนี้เธอใช้แบบเดือนชนเดือน และบางทีเงินก็หมดตั้งแต่กลางเดือนเสียด้วยซ้ำไป เรียกว่าหล่อนอยู่สภาวะฝืดเคือง โดยเฉพาะในช่วงนี้ ลูกตาล หรือ เด็กหญิง ลภัสสรณ์ ลูกสาวเพียงคนเดียวต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น ด้วยอาการของโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะตั้งแ
สัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love โจนาธาน 1-2
ตอนที่ 4 โจนาธาน 1-2จอห์นพยักหน้าแล้วลุกขึ้นจากเตียงผ้าใบสีขาว ทิ้งความวุ่นวายไว้เบื้องหลังอย่างไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น ร่างสูงสง่าของชายหนุ่มลูกผสมหลายเชื้อชาติ เดินเข้าไปยังบริเวณพูลวิลล่ากว่าร้อยล้าน เขาขึ้นลิฟท์ส่วนตัวมาเพียงครึ่งนาทีก็ถึงห้องน้ำสไตล์อาหรับพร้อมอ่างน้ำวนจากุชชี่ ซึ่งเปิดระบบรอไว้อยู่แล้ว จอห์นเดินเข้าไปในห้องนอนซึ่งเชื่อมต่อกับห้องน้ำ พลางถอดชุดสูทสีเทาเงินออกด้วยความที่รำคาญเสื้อผ้าหลายๆชิ้น ทั้งสูททั้งเน็กไทด์ถูกเหวี่ยงไปกองอยู่ในตระกร้า แต่เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของพระสหายแห่งองค์รัชทายาทแห่งดินแดนตะวันออกไกล เขาเลยจำเป็นต้องใส่ให้ดูดีสักหน่อย.. ร่างเปลือยเปล่าของจอห์นก้าวลงในอ่าง ปล่อยให้ระบบน้ำวนของอ่างน้ำราคาแพงลิบลิ่วผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่เคร่งเครียดจากการเดินทาง ความสุขสบายเหล่านี้ ทำเขาให้นึกถึงวันที่กินนอนกลางสมรภูมิ ท่ามกลางเสียงปืนและควันไฟจากการโจมตีของฝ่ายศัตรู ..เศรษฐีหนุ่มยิ้มมุมปากอย่างไม่อยากจะเชื่อตัวเองว่า เขาเคยไม่ได้อาบน้ำนานถึงหนึ่งเดือนเต็มๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมกับร่างของโรเบิร์ตที่ตามเข้ามา
สัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love โจนาธาน 1-1
ตอนที่ 3โจนาธาน 1-1แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา แอสตันมาร์ตินสีตะกั่ว แล่นปราดเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์สีครีมทรงโมเดิร์นที่ปลูกสร้างอย่างพิถีพิถันบนเนินหญ้าเขียวสด มองออกไปสามารถเห็นท้องทะเลสีครามสดใส ทุกๆห้องในบ้านสามารถมองเห็นชายทะเลที่ทอดตัวยาว มีทรายสีขาวสะอาดตา มาลิบู เป็นย่านที่มีบ้านราคาแพงลิบของเหล่าบรรดาเซเลบริตี้และผู้มีอันจะกินที่ใครๆก็ใฝ่ฝันอยากจะเป็นเจ้าของสักหลังหนึ่งในชีวิต แต่สำหรับหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบห้าอย่าง โจนาธาน มิลตัน คฤหาสน์กว่าหลายสิบล้านหลังนี้เป็นเพียงแค่ที่พักในวันหยุดสุดสัปดาห์เท่านั้น ปกติเขาจะอาศัยอยู่ที่แมนชั่นสุดหรูที่ซานฟรานซิสโก ซึ่งเป็นทั้งที่กบดานและสำนักงานเล็กๆของเขา “เฮ้ๆๆ พรรคพวก! ช่วยลดเสียงเพลงหน่อย ดังไปถึงประตูโน่นแน่ะ..” เสียงจอห์นดังมาแต่ไกล ช่วงขาแข็งแรงของร่างสูงหกฟุตแปดนิ้วกำลังก้าวลงมาจากแอสตันมาติน สีหน้าเขาหงุดหงิดเล็กน้อยที่เห็นแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มใหญ่ในชุดบิกินี่ ที่พากันมาส่งเสียงวี๊ดว๊ายอยู่รอบๆสระว่ายน้ำ “ครับจอห์น..ลดเสียงให้แล้วครับ..” หนุ่มผิวสีรีบทำตามที่จอห์นสั่ง
สัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love กานดาวดี 1-2
ตอนที่ 2 กานดาวดี 1-2 สิบโมงเช้า กานดาวดีไปถึงบริษัทตามนัดหมายไว้กับบัวแก้ว หัวหน้างานของเธอ มองผ่านกระจกเข้าไปก็เห็นหญิงสาวร่างเล็กที่กำลังวุ่นกับงาน หล่อนเห็นกานดาวดีเดินเข้ามาแล้วก็โบกมือทักทายด้วยความที่เป็นคนเคยคุ้นกัน แต่ก็คงยังสาละวนอยู่กับการจ่ายงานให้บรรดาพริตตี้น้องใหม่ที่เพิ่งรับเข้ามาทำงานเมื่อวานนี้ “แคนดี้ ไปนั่งรอพี่ในห้องประชุมเล็กก่อน พี่จ่ายงานให้น้องๆแป๊บเดียว สักพักตามไปจ้ะ..” บัวแก้วร้องบอกกานดาวดี.. “ได้จ้ะ พี่แก้ว..” หญิงสาวเดินเลี่ยงออกมาจากบริเวณนั้น อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองดูน้องๆ แต่ละคน ซึ่งมีรูปร่างสูงโปร่งและค่อนข้างสูงกว่าเธอแทบทั้งสิ้น บางคนดูเหมือนนางแบบอินเตอร์ หุ่นดีราวกับหลุดออกมาจากแมกกาซีนต่างประเทศ ผิดกับนางแบบในรุ่นของเธอซึ่งตัวเล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะกานดาวดี ซึ่งไม่ได้ทำศัลยกรรมส่วนใดของร่างกายเลย จมูกที่โด่งเรียวแบบนี้ก็ไม่ได้เสริมแต่ง ทั้งๆที่เป็นลูกหลานชาวอิสานของแท้ ผิวสีแทนก็ไม่ได้ไปอาบแดดที่ไหนมา เธอผิวคล้ำมาตั้งแต่เกิดพอแตกเนื้อสาวก็เริ่มหาครีมบำรุงบ้าง หน้าอกหน้า
สัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love กานดาวดี 1-1
หน้าลิขสิทธิ์ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอก ดัดแปลง แก้ไข ลอกเลียน เนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ ด้วยวิธีใดๆเว้นแต่ได้รับอนุญาต จากเจ้าของหนังสือเป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้น หากฝ่าฝืนจะดำเนินคดีตามกฎหมายถึงที่สุด สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.2537นิยายเรื่องนี้ เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด หากชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่องบังเอิญพ้องกับบุคคล หรือสถานที่ใด ผู้เขียนไม่มีเจตนาอ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ จึงขออภัยมา ณ ที่นี่.ตอนที่ 1 กานดาวดี 1-1 กรุงเทพมหานครฯ วันอาทิตย์ต้นเดือน ผู้คนพากันมาจับจ่ายใช้สอยในโอกาสที่เงินเดือนออก ส่งผลให้ห้างสรรพสินค้าที่มักจะเงียบเหงากลับมาคึกคัก และ มีชีวิตชีวาอีกหน ในส่วนชั้น G ลานแสดงสินค้าที่เปิดโล่งนั้นมีงานแสดงสินค้าโปรโมทรถยนต์ไฟฟ้าแบรนด์ดังจากประเทศจีน รถยนต์สีสันสดใสถูกนำมาร่วมจัดรายการด้วยกันหลายคัน ผู้คนพากันมามุงดูรถยนต์รูปร่างโฉบเฉี่ยวทันสมัย โดยเฉพาะพวกหนุ่มๆที่ชอบถ่ายรูป ทั้งรถทั้งคนไปพร้อมๆกัน ก็เพราะเหตุที่บรรดาสาวๆพ
Das könnte dir auch gefallen
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย73.2K Aufrufeให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.8K Aufrufeรอยร้าวรัก
Sitha77.1K Aufrufeพ่อสามีและเพื่อนๆของเขา
กาสะลอง152.4K Aufrufeพันธะรักแม่อุ้มบุญ
พิมธารา189 Aufrufeบัญชีรัก ฉบับ นายช่าง
เหนือ กว่าความคาดหมาย79 Aufrufeเมื่อฉันตื่นขึ้นมาเป็นตัวประกอบในซีรีส์คุณธรรม
อาภาลดา210 Aufrufeวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่157 Aufrufe
