2 เด็กเอ็น

ด้านทิวา เลขาของดราก้อน

หลังจากรับคำสั่งจากเจ้านาย เขาก็จัดการติดต่อเด็กเอ็นที่เขาเคยติดต่อไปบ่อยๆตอนที่อยากระบายอารมณ์นั้น

ตู๊ด

“สวัสดีค่ะคุณทิวา มีอะไรให้ฉันรับใช้ไหมคะ”

(หาเด็กเอ็นให้คนนึงสิ)

“ทำไมคุณทิวาถึงบอกให้หาเด็กเอ็นคะ คุณทิวาไม่อยากให้นนนี่รับใช้คุณแล้วเหรอคะ หรือที่แล้วมา นนนี่บริการไม่ถูกใจคุณ”

(มันไม่ใช่อย่างนั้น แต่ผมหาให้เจ้านายของผมน่ะ) เขาเคยใช้บริการจากเธอแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่อยากให้เจ้านายต้องใช้ผู้หญิงร่วมกับเขา

“อ๋อค่ะ งั้นเดี๋ยวฉันหาให้นะคะ แล้วจะให้ไปเจอที่ไหนคะ”

(โรงแรมxxx แล้วเดี๋ยวผมจะแจ้งเบอร์ห้องอีกที)

“ได้ค่ะคุณทิวา เดี๋ยวฉันจัดการให้ค่ะ” ว่าแล้วเธอก็กดวางสาย เมื่อหันไปเห็นม่านไหมนั่งสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ตรงหน้า จึงเอ่ยถามขึ้น

“ช่วงนี้เธอดูเครียดๆจังเลยนะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

“เราค้างจ่ายดอกเบี้ยธนาคารมาสามเดือนแล้ว เห็นดอกเบี้ยที่ดีดขึ้นทุกวัน เราก็เลยเครียดน่ะ”

“เธอจะลองทำงานเป็นเด็กเอ็นแบบฉันไหมล่ะ รับงานแค่ครั้งเดียว เธอก็ได้จ่ายดอกเบี้ยธนาคารแล้วนะ”

“ไม่ละ” ม่านไหมปฏิเสธอย่างไม่ลังเล ถึงเธอจะมีชีวิตที่ลำบากและต้องดิ้นรนหาเงิน แต่เธอก็ไม่เคยคิดที่จะไปเป็นเด็กเอ็นแบบนนนี่ ถึงแม้ว่านนนี่จะชวนเธอไปรับงานเอ็นอยู่บ่อยครั้ง แต่เธอก็ปฏิเสธทุกครั้ง

ม่านไหมกับนนนี่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง นนนี่ทำงานเป็นเด็กเอ็นตั้งแต่เรียนอยู่ปีสอง ตอนนั้นทางบ้านขัดสนเรื่องเงินอย่างหนัก พ่อกับแม่ของนนนี่จึงอยากให้เธอลาออกจากมหาวิทยาลัย นนนี่ที่อยากเรียนต่อจึงบอกพ่อกับแม่ว่าจะหาเงินเรียนเอง จึงทำให้เธอเลือกที่จะมาเป็นเด็กเอ็น เพราะได้เงินเยอะดี และไม่เหนื่อยด้วย เธอจึงเลือกทำงานนี้ ถึงตอนนี้จะเรียนจบแล้ว แต่นนนี่ก็ยังทำงานนี้

ส่วนม่านไหมนั้น พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่เธอเรียนอยู่ปอหก หลังจากพ่อแม่เสีย ยายที่เป็นญาติคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ก็รับเธอไปเลี้ยงดู ยายมีรายได้จากการขายของในตลาด

กระทั่งเธอขึ้นมอหก ยายก็จากไปด้วยโรคประจำตัว แล้วเธอก็ไปสมัครเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร หลังจากนั้นไม่กี่เดือน ก็มีใบแจ้งหนี้จากธนาคารที่ยายได้จำนองบ้านไว้เมื่อหลายปีก่อน

เมื่อเป็นอย่างนั้น ม่านไหมจึงรีบไปติดต่อกับธนาคารทันที และเธอก็ผ่อนจ่ายเป็นรายเดือน แต่บางเดือนก็ค้างจ่าย เพราะรายได้บางเดือนก็ไม่พอที่จะจ่ายหนี้ เนื่องจากมีค่าจิปาถะอีกหลายอย่าง

“ลองทำดูสิ แล้วเธอจะติดใจ แค่นอนกับลูกค้าไม่กี่ชั่วโมง ก็ได้เงินหมื่นมาใช้แล้ว ถ้าเธอทำให้ลูกค้าติดใจ อาจจะได้หลายหมื่นก็ได้นะ”

“ไม่ละ เราไม่อยากทำงานนี้”

แล้วโทรศัพท์ของนนนี่ก็มีเสียงข้อความแจ้งเตือนเข้ามาจากทิวา

ทิวา : ติดต่อเด็กได้หรือยัง

นนนี่ : กำลังติดต่ออยู่ค่ะ รออีกไม่นานนะคะคุณทิวา

ทิวา : ถ้าหาเด็กได้แล้ว ก็ให้เขาไปที่โรงแรมxxx ห้อง 3318

นนนี่ : ได้ค่ะคุณทิวา

นนนี่ปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วหันไปมองม่านไหมอย่างใช้ความคิด ก่อนจะตัดสินใจพูดออกไป

“ม่านไหม ฉันขอช่วยอะไรหน่อยสิ”

“นนนี่อยากให้เราช่วยอะไร”

“ที่จริงวันนี้ฉันต้องไปรับงานน่ะ แต่ตอนนี้ฉันปวดท้องมาก น่าจะปวดท้องเมนส์ งั้นเธอช่วยไปบอกลูกค้าให้ฉันหน่อยสิ”

“ทำไมนนนี่ไม่โทรไปบอกเขาล่ะ”

“ฉันลองโทรไปแล้ว แต่ก็โทรไม่ติด เธอช่วยฉันหน่อยนะ ฉันปวดท้องมากเลย” นนนี่พูดด้วยสายตาอ้อนวอน พลางยกมือขึ้นลูบหน้าท้องเพื่อให้ดูสมจริงว่าเธอปวดท้อง

เธอไม่ได้ปวดท้องจริงหรอก แต่เธออยากช่วยม่านไหมให้มีเงินไปจ่ายหนี้

เธอคิดว่าเจ้านายของทิวาต้องรวยแน่นอน ดังนั้นการที่ส่งม่านไหมไป มันอาจจะทำให้ม่านไหมได้เงินเยอะแน่ๆ ที่เธอทำแบบนี้เพราะหวังดีกับม่านไหมล้วนๆ ไม่ได้หวังร้ายกับม่านไหมเลย

“นนนี่จะให้เราไปบอกลูกค้าของนนนี่ว่าปวดท้อง ก็เลยไปไม่ได้เนี่ยนะ”

“ใช่ เธอแค่ไปบอกเขา เดี๋ยวฉันจ่ายค่าแท็กซี่ทั้งขาไปขากลับให้ ฉันให้เธอพันนึง”

“…” ม่านไหมเม้มปากครุ่นคิด พลางมองนนนี่ที่ยู่หน้าเพราะปวดท้องก็รู้สึกเห็นใจ ก่อนจะตัดสินใจแล้วพูด

“ก็ได้ เราจะไปบอกเขาให้”

นนนี่ยิ้มกว้างพร้อมกับพูด

“ขอบใจมากนะม่านไหม เดี๋ยวฉันโอนเงินค่ารถให้เธอพันนึงนะ” นนนี่จัดการโอนเงินให้ม่านไหม พร้อมกับพิมพ์ชื่อโรงแรมและเลขห้องส่งไปทางไลน์ให้ม่านไหม

“ฉันส่งสถานที่ที่เธอจะต้องไปให้แล้วนะ รีบไปเถอะม่านไหม ฉันไม่อยากให้ลูกค้าต้องคอยนาน”

“อื้อ” เจ้าของใบหน้าสวยพยักหน้ารับคำแล้วลุกจากเก้าอี้ ร่างบางออกไปเรียกแท็กซี่หน้าร้านคาเฟ่และเดินทางไปยังโรงแรมที่นนนี่ส่งมาทางไลน์