เข้าสู่ระบบวันต่อมา ตอนเที่ยง
บ้านม่านไหม ในขณะที่ม่านไหมกำลังนอนหลับสนิทอยู่นั้น โทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างหมอนก็มีเสียงดังขึ้น เธอรู้สึกตัวตื่น ก่อนจะควานหาโทรศัพท์แล้วหยิบขึ้นมากดรับสายด้วยน้ำเสียงงัวเงีย “ฮัลโหล” (เธออยู่ไหนเหรอ) “อยู่บ้าน” (ยังไม่ตื่นเหรอ) “อืม นนนี่มีอะไร” (ฉันจะโทรมาถามว่าผู้ชายที่เธอไปเจอเมื่อคืน เขาหล่อหรือเปล่า) “…” ม่านไหมชะงักเมื่อคิดไปถึงเหตุการณ์ที่โรงแรมเมื่อคืน (ที่นิ่งแบบนี้ แสดงว่าผู้ชายคนนั้นต้องหล่อมากแน่ๆใช่ไหม) “นนนี่หายปวดท้องแล้วเหรอ” ม่านไหมเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะไม่อยากพูดไปถึงเรื่องเมื่อคืนอีก (เธออย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่องคุยสิ ตอบฉันมาก่อนว่าผู้ชายที่เธอไปเจอมาเมื่อคืน เขาหล่อไหม) “อืม” เธอตอบให้จบๆไป เพราะไม่อยากให้นนนี่ถามไปถึงเรื่องผู้ชายคนนั้นอีก ผู้ชายที่ทำให้เธอต้องเสียครั้งแรกอย่างไม่ได้ตั้งใจ (งั้นเธอก็พักผ่อนต่อเถอะ ตอนเย็นฉันจะเข้าไปหาเธอที่บ้าน และจะซื้อของกินไปฝาก) “ได้” ม่านไหมรับคำแล้วนอนต่อ เพราะเธอยังรู้สึกเพลียๆอยู่ ตอนเย็น นนนี่ลงจากแกร็ปคาร์แล้วเดินเข้ามาในบ้านของเพื่อนสาว จึงเห็นว่าม่านไหมนั่งอยู่ในห้องโถงด้วยแววตาเหม่อลอย “เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงนั่งเหม่อแบบนั้น” นนนี่วางของกินลงบนโต๊ะพร้อมกับเอ่ยถามแล้วนั่งข้างม่านไหม “เราไม่น่าไปที่โรงแรมนั้นเลย” “เมื่อคืน…มีเรื่องอะไรที่ไม่ดีเกิดขึ้นกับเธองั้นเหรอ” นนนี่ถามพลางมองไปที่ต้นคอของม่านไหม เมื่อเห็นว่ามีรอยดูดเป็นจ้ำๆหลายจุดก็ถึงกับหน้าเสียเพราะรู้สึกสงสารเพื่อนตัวเล็ก ผู้ชายใบหน้าหล่อคนนั้นคงไม่ค่อยอ่อนโยนในเรื่องบนเตียงสักเท่าไหร่ “ผู้ชายคนนั้นเขาคิดว่าเราเป็นเด็กเอ็น เราบอกเขาแล้วว่าไม่ได้ทำงานแบบนั้น แต่เขาก็ไม่เชื่อ” “ผู้ชายคนนั้นก็เลยทำแบบนั้นกับเธอใช่ไหม” “…” คนตัวเล็กพยักหน้า “ฉันขอโทษนะม่านไหม เพราะฉันที่เธอต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้ ถ้าเมื่อคืนฉันไม่ปวดท้อง เธอก็ไม่ต้องไปเจอกับเขา” “นนนี่อย่าโทษตัวเองเลย เพราะถึงยังไงเราก็ไม่สามารถเอาสิ่งที่เสียไปกลับคืนมาได้แล้ว” เธอถอนหายใจแล้วพูดอย่างปลงๆ “แล้วผู้ชายคนนั้นให้เงินเธอเท่าไหร่” “ห้าหมื่น” “ห้าหมื่นงั้นเหรอ! ผู้ชายคนนั้นใจป้ำจังเลยนะ ฉันทำงานนี้มาสามปีแล้ว แต่ฉันไม่เคยได้เท่านี้เลยนะ ทุกครั้งฉันได้แค่สองหมื่น ครั้งแรกของฉันก็ได้น้อยกว่าเธออีกนะ ได้แค่สามหมื่นเอง” “แต่เราไม่ได้รู้สึกภูมิใจเลยนะนนนี่” “ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงที่เสียครั้งแรกโดยไม่ได้ตั้งใจ เธออย่าคิดอะไรให้มากเลยนะ ถือซะว่าเสียซิงทั้งที แต่ก็ได้เงินมาตั้งครึ่งแสนแน่ะ เธอจะได้เอาไปผ่อนธนาคารไง เธอจะได้ไม่ต้องเครียดอีก” “ถ้าการได้เงินแล้วต้องใช้ตัวเข้าแลก เรายอมเครียดดีกว่า” แล้วนนนี่ก็พูดขึ้น “ฉันว่าเราหยุดพูดเรื่องนี้กันดีกว่านะ เดี๋ยวฉันเอาของกินไปใส่จานก่อน จะได้กินกัน” จากนั้นสองสาวก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินออกไป นนนี่ที่เห็นท่าทางการเดินของม่านไหมเปลี่ยนไปจึงเอ่ยถามอย่างหยอกล้อ “เมื่อคืนเธอโดนไปกี่รอบ” “…” “กี่รอบ บอกหน่อยสิ” “น่าจะสามรอบมั้ง นนนี่ถามทำไมเหรอ” “ก็ขาของเธอน่ะสิ มันถ่างออกน่ะ” “…” “ขนาดของผู้ชายคนนั้นคงใหญ่มากใช่ไหม ถึงทำให้ขาของเธอถ่างได้ขนาดนี้” “หยุดพูดไปถึงเรื่องเมื่อคืนเถอะนนนี่ เราอยากลืมเรื่องเมื่อคืนให้เร็วที่สุด” “แต่ฉันว่า ถ้าผู้ชายคนที่เปิดซิงเธอเมื่อคืนหล่อมาก เธอก็ไม่ควรจะลืมเขานะ มีหลายคนบอกว่า ผู้หญิงมักจะจดจำผู้ชายคนแรกไม่มีวันลืมเลยละ” “พอเถอะนนนี่ ถ้านนนี่อยากให้เราสบายใจขึ้น ก็ไม่ควรพูดไปถึงผู้ชายคนนั้นอีกนะ” “โอเคๆ ฉันจะไม่พูดไปถึงผู้ชายคนแรกของเธออีก เราจะพูดกันแต่เรื่องอื่นก็แล้วกันนะ” ว่าแล้วสองสาวก็ช่วยกันเทของกินใส่จาน จากนั้นจึงรับประทานและพูดคุยกันห้องคอนโดของม่านไหมเป็นเวลาหลายอาทิตย์มาแล้วที่ดราก้อนเข้ามานอนกับม่านไหม เขานอนกับม่านไหมตั้งแต่วันที่ธารามาขอนอนที่ห้องของเขา ตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไม่กลับไปนอนห้องตัวเองอีกเลยเมื่อทั้งคู่เข้ามาในห้องคอนโดก็พากันมานั่งบนโซฟาตัวยาว ก่อนที่ม่านไหมจะเอ่ยถามเกี่ยวกับเรื่องของเขากับแฟนเก่า“คุณดราก้อนคะ ม่านไหมขอถามเรื่องส่วนตัวของคุณได้ไหมคะ”“เธออยากรู้อะไรก็ถามมาสิ”“คุณกับคุณธารา ทำไมถึงต้องเลิกกันคะ”“เธออยากรู้จริงๆเหรอ”“อยากรู้ค่ะ”“ถ้าอยากรู้ก็หอมแก้มพี่ก่อนสิ” เขาระบายยิ้มอ่อนโยนมองใบหน้าพริ้มเพราด้วยความเสน่หาและหลงใหล“…” ม่านไหมชะงักพลางรู้สึกหัวใจพองฟูเมื่อสรรพนามที่เขาใช้แทนตัวเองเปลี่ยนไป“หอมแก้มพี่สิ แล้วพี่จะเล่าเรื่องส่วนตัวให้เธอฟังทุกอย่าง”ว่าแล้วคนตัวเล็กก็ลุกขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง พลางสองแขนเรียวก็ยกกอดรอบลำคอหนาแล้วหันหน้าไปทางเขา ดราก้อนโอบเอวบางไว้ ก่อนม่านไหมจะจุมพิตลงไปบนแก้มขาวเนียนของเขาฟอด“จูบพี่ด้วยสิ” ว่าแล้วหญิงสาวก็แนบริมฝีปากไปบนริมฝีปากหยักได้รูป พลันริมฝีปากหนาก็จูบเธอตอบจนผ่านไปหลายอึดใจ ก่อนม่านไหมจะผละออกมองใบหน้าหล่อเหลาด้วยแววตาอ้อยอิ่งแล้วเสี
หลายวันต่อมาหัวหินร้านซีฟู้ดและแล้วดราก้อนก็พาม่านไหมมาเที่ยวหัวหินตามที่ได้พูดไว้กับเธอเมื่ออาหารถูกนำมาเสิร์ฟ คนตัวเล็กก็ทำท่าจะเอื้อมไปหยิบกุ้งเผา แต่ร่างสูงที่นั่งข้างๆก็เอ่ยขึ้น“เธอไม่ต้องแกะเองหรอก เดี๋ยวฉันแกะให้ เดี๋ยวกุ้งจะตำมือเอา”“ค่ะ” เธอยิ้มปริ่มเมื่อคิดว่าไม่ว่าเธอจะทำอะไร เขาก็จะอาสาช่วยเธอทุกอย่างดราก้อนหยิบกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่มาใส่ในจานของตัวเองแล้วแกะเปลือกออก จากนั้นจึงตักไปใส่ในจานของเมียตัวน้อย“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้มหวานแล้วจัดการกินกุ้งในจานดราก้อนตักปลากะพงนึ่งมะนาวมาใส่ในจานของคนตัวเล็กอย่างเอาอกเอาใจ ก่อนที่เขาจะตักมากินเองบ้าง โดยที่เขาก็สลับกับแกะกุ้งแกะปูให้เธออย่างไม่ขาดตกบกพร่องเมื่อทั้งสองรับประทานเสร็จ ดราก้อนก็หันบอกเจ้าของใบหน้าสวยที่นั่งข้างๆ“เธออยากไปเข้าห้องน้ำไหม”“ไม่ค่ะ”“งั้นฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”“ค่ะ” จากนั้นร่างแกร่งจึงลุกจากเก้าอี้แล้วเดินไปยังห้องน้ำ ก็เจอกับบิ๊กที่ออกมาจากห้องน้ำพอดี“อ้าวไอ้ดราก้อน มึงมากับใคร”“มากับเมีย”“จากแม่ของลูก เดี๋ยวนี้กลายมาเป็นเมียแล้วเหรอ” บิ๊กพูดแซวและยิ้มล้อ“แล้วมึงมากับใคร”“มากับแฟน เขานั่งอยู่ที่โ
วันต่อมาดราก้อนตื่นขึ้นมาก่อนคนตัวเล็กแล้วลุกไปอาบน้ำ และออกมาแต่งตัว เขาเดินมายืนข้างเตียงแล้วหย่อนตัวนั่งข้างร่างบอบบาง ก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มขาวนวลเนียนด้วยความนุ่มนวลที่สุด เพราะกลัวว่าเธอจะตื่น“อื้อ” เธอส่งเสียงในลำคอพลางคิ้วเรียวขมวดอย่างกับรำคาญร่างสูงที่เห็นก็ระบายยิ้มอย่างนึกเอ็นดู ก่อนจะกดปลายจมูกโด่งลงไปบนแก้มนุ่มอีกครั้งพร้อมออกแรงสูดดมเบาๆหลายต่อหลายที“อื้อ จะนอน” เสียงหวานพูดอู้อี้ ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูเล็กด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ฉันไปทำงานก่อนนะ”“อื้อ” เธอพยักหน้าหงึกๆทั้งที่เปลือกตายังปิดอยู่จากนั้นร่างแกร่งก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วลงไปขึ้นรถหรู มุ่งหน้าไปยังบริษัทเขาจะไปเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ที่บริษัท เพราะในรถมีชุดทำงานที่เขามักจะติดรถไว้สองชุดเขาไม่อยากเข้าไปเปลี่ยนในห้อง เพราะคิดว่าธาราคงจะยังอยู่ในห้องคอนโดของเขา เขาไม่อยากตอบคำถามธาราว่าเมื่อคืนเขาไปนอนที่ไหนห้องทำงานของดราก้อนธาราเดินเข้ามาหน้าห้องทำงานของคนรักแล้วเอ่ยถามเลขาหนุ่มที่นั่งทำงานอยู่“พี่ดราก้อนมาทำงานหรือยังคุณทิวา”“มาแล้วครับ คุณณัฏฐิวัชรอยู่ในห้องทำงานครับ”“ฉันจะเข้าไปหาพี
ด้านดราก้อนกับธาราเมื่อเข้ามาในห้องชายหนุ่มก็เดินมาหย่อนตัวนั่งบนโซฟา จากนั้นธาราก็เดินมาหย่อนสะโพกนั่งข้างๆเขา พร้อมกับเอ่ยถาม“เมื่อกี้พี่พาแม่ของลูกไปไหนเหรอคะ”“พาไปกินข้าว” เขาตอบโดยไม่ได้หันมามองเธอ“นี่ก็มืดแล้ว ธาราว่าคืนนี้ธารานอนที่นี่ดีกว่าค่ะ”“…” เขานิ่งเพราะคิดว่าถึงจะบอกให้เธอกลับ เธอก็คงไม่กลับแน่นอน ขนาดเขาใช้ให้เธอกลับบ้านตั้งแต่อยู่ร้านอาหาร แต่เธอก็ยังอุตส่าห์รอเขาตั้งหลายชั่วโมง“งั้นธาราเข้าห้องไปอาบน้ำก่อนนะคะ”“เข้าไปสิ” ว่าแล้วหญิงสาวก็เข้าไปในห้องนอนแล้วถอดเสื้อผ้าออกหมด เธอหยิบผ้าขนหนูของเขามาพันร่างกาย จากนั้นจึงออกไปหาเขาที่นั่งดูโทรศัพท์อยู่บนโซฟาหญิงสาวก้าวเข้ามายืนตรงหน้าคนรักแล้วดึงผ้าขนหนูลงไปกองกับพื้น ดราก้อนที่เห็นผ้าขนหนูตกลงข้างเท้าของเขาจึงชะงัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมอง เขาถึงกับชะงักงันเมื่อเธอมายืนเปลือยกายต่อหน้าเขา“เข้าห้องนอนกันเถอะค่ะพี่ดราก้อน นานแล้วที่ธาราไม่ได้ทำเรื่องนั้น ธาราอยากค่ะ พี่ช่วยธาราหน่อยสิคะ” เธอพูดด้วยสีหน้ายั่วยวน พลางบีบเคล้นสองเต้าเต่งตึงหวังปลุกให้เขามีอารมณ์“…”“เอามือของพี่มาจับนมของธาราสิคะ พี่เคยชอบจับมัน ชอบดู
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ม่านไหมล็อกประตูห้องนอน ไม่ให้คนตัวสูงเข้ามานอน เขาเคาะประตูห้องของเธอกี่ครั้งๆ แต่เธอก็ไม่ยอมเปิดให้หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ พอเธอรับประทานอาหารเย็นเสร็จก็เข้าห้องนอนล็อกประตูและออกมาตอนเช้าทีเดียวกระทั่งวันนี้สี่โมงเย็นวันนี้ดราก้อนกลับมาจากบริษัทเร็วกว่าปกติเพราะต้องการทำบางสิ่งบางอย่างม่านไหมที่กลับมาจากซื้อของที่เซเว่นหน้าคอนโดขึ้นลิฟต์มายังชั้นที่ตัวเองอยู่คนตัวเล็กสาวเท้ามายังห้องของเธอแล้วหยิบคีย์การ์ดออกมาจะสแกน ก็เป็นจังหวะที่ประตูห้องข้างถูกเปิดออกมาจากคนตัวสูงพอดีแกร่กม่านไหมหันไปมองก็มีสีหน้าตกใจเพราะไม่คิดว่าเวลานี้เขาจะอยู่ที่ห้อง เธอจัดการแตะคีย์การ์ด แต่ก็ถูกร่างสูงก้าวออกมาจับข้อมือเรียวแล้วพาเข้าห้องของเขาพร้อมกับปิดประตูปัง!“คุณดราก้อน ปล่อยนะ”ชายหนุ่มรวบร่างบอบบางพาไปนั่งบนโซฟาตัวใหญ่ หญิงสาวจะลุกแต่ถูกมือหนารั้งเอาไว้และยกร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตัก พร้อมกับสวมกอดไว้พลางเอ่ยออกไป“ตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่ เธอยังไม่ได้เข้ามาในห้องของฉันเลยนิ คืนนี้นอนห้องของฉันนะ”“ไม่นอนค่ะ”“ฉันได้ตัวเธอมาแล้ว คิดเหรอว่าฉันจะให
เมื่อทั้งสองนั่งกันที่โต๊ะอาหาร ร่างสูงก็พูดกับร่างบางที่นั่งฝั่งตรงข้าม“เมื่อวานที่ฉันพาเธอไปซื้อเสื้อผ้าไม่ได้ เพราะก่อนหน้านั้นธาราโทรมาชวนฉันออกไปกินข้าว ฉันรับปากเขาไว้แล้ว ฉันก็เลยไม่อยากผิดคำพูด”“ม่านไหมเข้าใจค่ะ ไม่เป็นไร” เธอยิ้มบางๆแล้วก้มหน้าทานข้าว ร่างสูงที่ยังรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองมีความผิด จึงชวนเธอคุย“เดี๋ยวฉันโอนค่าเสื้อผ้าที่เธอซื้อเมื่อวานให้นะ”“ค่ะ” เธอรับคำ แต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเขาดราก้อนที่เห็นว่าบรรยากาศอึมครึมเพราะรู้สึกเหมือนกับว่าเธอยังงอนๆเขาอยู่ จึงเอ่ยออกไป“เอาเป็นว่าครั้งต่อไป ถ้าเกิดธาราโทรมาชวน ฉันก็จะไม่ไป”“…”“เธอจะไม่พูดอะไรกับฉันหน่อยเหรอ” เขารู้สึกรนๆเมื่อเห็นท่าทีที่นิ่งๆของเธอ“เวลากินข้าว ไม่ควรพูดค่ะ เดี๋ยวจะสำลัก”“เธอโกรธฉันใช่ไหม ที่ฉันพาธาราไปกินข้าว”“คุณจะพาเขาไปกินข้าวหรือพาไปซื้อกระเป๋า ม่านไหมจะไปโกรธคุณทำไมล่ะคะ”เขาชะงักเมื่อรู้ว่าเธอไปเห็นเขากับธาราซื้อกระเป๋า ก่อนจะเอ่ยถาม“เมื่อวานเธอเห็นฉันกับธาราอยู่ในร้านกระเป๋าใช่ไหม”“ค่ะ ม่านไหมเห็นคุณกับแฟนเก่าออกมาจากร้านกระเป๋าค่ะ”“คือว่า…เมื่อวานธาราอยากได้กระเป๋า ฉัน…ก็เลย
หนึ่งเดือนต่อมาหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ม่านไหมก็ยังมาทำงานร้านอาหารเป็นปกติ แต่สิ่งที่ไม่ปกติคือ จะมีบ้างบางครั้งที่เธอจะใจลอยคิดไปถึงร่างสูงที่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอเมื่อหนึ่งเดือนก่อนในขณะที่เธอกำลังยกอาหารมาเสิร์ฟให้ลูกค้า จู่ๆเธอก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน เธอพยายามทำใจแข็งเดิน
โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง ห้อง 3318ร่างเล็กสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสก้าวออกจากลิฟต์ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิด เธอสาวเท้าพลางสายตาก็ดูหมายเลขห้อง เมื่อเห็นห้องเป้าหมาย หญิงสาวจึงเดินไปเคาะประตูทันที ในขณะที่หัวใจของเธอเต้นระส่ำด้วยความรู้สึกประหม่า เพราะไม่เคยต้องมาทำอะไรแบบนี้ก๊อกๆไม่ถึงห้าวินาที ประตูบานใหญ่
ด้านทิวา เลขาของดราก้อนหลังจากรับคำสั่งจากเจ้านาย เขาก็จัดการติดต่อเด็กเอ็นที่เขาเคยติดต่อไปบ่อยๆตอนที่อยากระบายอารมณ์นั้นตู๊ด“สวัสดีค่ะคุณทิวา มีอะไรให้ฉันรับใช้ไหมคะ”(หาเด็กเอ็นให้คนนึงสิ)“ทำไมคุณทิวาถึงบอกให้หาเด็กเอ็นคะ คุณทิวาไม่อยากให้นนนี่รับใช้คุณแล้วเหรอคะ หรือที่แล้วมา นนนี่บริการไม่
แนะนำตัวละครดราก้อน (ณัฏฐิวัชร) อายุ27ปี สูง 187 CMหล่อ รวย มีธุรกิจหลายอย่าง เช่น ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ มีโชว์รูมรถหรู อดีตเป็นคนเจ้าชู้ ม่านไหม อายุ23ปี สูง 162 CMอยู่ตัวคนเดียวในบ้านหลังเล็กและทรุดโทรม ต้องทำงานหาเงินใช้หนี้ธนาคาร และส่งตัวเองเรียนตั้งแต่เรียนอยู่ม.6.....ตัวอย่างหลังจ







