ตอนที่ 6

“อ้าขากว้าง ๆ แล้วอย่าเกร็ง ผมรับรองว่าถ้าผ่านเข้าไปได้ คุณจะลืมความเจ็บปวดทั้งหมด แล้วมีความสุขไปด้วยกัน”

น้ำเสียงทุ้มพลันทำให้เธออ่อนระทวยราวกับต้องมนต์สะกด มายูอ้าขาทั้งสองข้างออกกว้าง มือเล็กกำผ้าปูที่นอนจนเกิดรอยยับยู่ยี่ ขบเม้มริมฝีปากอย่างลืมตัว และไม่นานลำกายใหญ่ก็แทรกเข้าไปในช่องคับแคบจนสุดลำ

โปรดโน้มตัวไปด้านหน้า มือทั้งสองข้างวางบนที่นอนดันแขนขึ้น เริ่มขยับท่อนเอ็นเข้าออกอย่างเชื่องช้า รอให้น้ำสีใสชโลมถุงป้องกันจนเคลื่อนตัวได้คล่อง เขาก็ออกแรงเร่งจังหวะถี่รัว

“อึก” มายูกัดกรามแน่น พยายามข่มกลั้นไม่ให้เปล่งเสียงน่าอายออกมา แม้ว่าจะหักห้ามใจไม่ไหวแล้วก็ตาม

เธอกำลังสัมผัสกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้รับมาก่อน แม้แต่แฟนคนแรกก็ไม่เคยทำเรื่องแบบนี้ด้วยกัน เพราะคิดว่ายังไม่ถึงเวลา

แต่ตอนนี้เธอกำลังรับบทผู้หญิงใจง่าย และกำลังมีความสัมพันธ์อันเร่าร้อนไปกับคนแปลกหน้า

“อ่า… บอกชื่อผมหน่อยได้ไหมครับ” เขาถามเสียงพร่า

“ไม่จำเป็นต้องรู้ อึก อ๊ะ”

มือเล็กรีบยกขึ้นปิดปากเมื่อเผลอหลุดเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ มายูรู้สึกเขินอายจนใบหน้าแดงก่ำ

โปรดกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ แกล้งซอยสะโพกแรงขึ้น ทำให้เกิดเสียงร่างกายของคนทั้งสองกระทบกันอย่างหนักหน่วง

มายูรู้สึกจุกและเสียดเสียวท้องน้อยเป็นอย่างมาก จนอดใจไม่ไหวเปล่งเสียงครางกระเส่าเพื่อระบายความรู้สึกที่ได้รับ

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อื้อ… จะ จุก ซี้ด…”

“แน่ใจเหรอว่าจะไม่บอกชื่อ”

“อึก ไม่ ยังไงก็ไม่ได้ จะ เจอกันอีก อ๊ะ อ๊ะ อืม…”

“ถ้างั้นครางชื่อผมสิครับ ผมจะทำให้คุณพอใจ จนลืมไม่ลง”

ลำท่อนใหญ่รายล้อมด้วยเส้นเลือดปูดโปนผลุบเข้าผลุบออกในช่องทางคับแคบ ไม่ว่าจะเร่งจังหวะ หรือพูดหว่านล้อมอย่างไร คนตัวเล็กก็ไม่หลุดครางชื่อของเขาแม้แต่คำเดียว

และกว่ากิจกรรมอันเร่าร้อนจะจบลง ก็กินเวลานานเกือบสองชั่วโมง ความรู้สึกของคนหนึ่งก็คือถูกใจตั้งแต่แรกเห็น ทว่าอีกคนก็แค่ทำเพื่อประชดชีวิตที่ล้มเหลวในความรัก

ด้วยความเมา บวกกับความเหน็ดเหนื่อย ทั้งสองจึงเผลอหลับอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน

.

โปรดคิดว่าจะคุยกับเธอตอนที่ยังมีสติมากกว่าเมื่อคืน ทว่าพอลืมตาขึ้นมา คนที่นอนอยู่ข้างกาย แถมยังเผลอพลิกตัวมากอด คงนึกว่านอนกอดหมอนข้างหลับไปอย่างสบายตัว ก็ได้หายออกไปจากห้องนี้แล้ว

เขาดันตัวลุกนั่งพิงพนักหัวเตียง ตวัดดวงตาคมมองไปรอบห้องที่มีแต่ความว่างเปล่า เหลือไว้เพียงร่องรอยของความสุขสมที่เป็นคราบสีแดงจาง ๆ ติดอยู่บนผ้าปูที่นอน และถุงยางสามชิ้นที่ถูกโยนทิ้งบนพื้นหลังจากใช้งานเสร็จ

แต่แล้วสายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับธนบัตรสีเทา ซึ่งถูกโคมไฟวางทับไว้บนโต๊ะไม้ข้างหัวเตียง มือหนาเลื่อนไปหยิบธนบัตรใบนั้น พลางแค่นหัวเราะในลำคอ

ไม่คิดว่าเขาจะมีค่าตัวเพียงแค่หนึ่งพันบาท

.

มายูสะดุ้งตื่นในห้องนอนแปลกตา เนื้อตัวของเธอเปลือยเปล่า ชุดที่ใส่มาถูกถอดทิ้งบนพื้น ร่างเล็กนอนอยู่บนเตียงขนาดคิงส์ไซซ์ ข้างกายมีหนุ่มหล่อเจ้าของลำกายใหญ่โต ที่กระหน่ำจ้วงแทงใจกลางความเป็นสาวจนเธอจุกเสียดท้องน้อย ดวงตาเหลือกลอย กำลังนอนหลับสนิทอย่างคนหมดแรง

พอเริ่มสร่างเมาก็ทำให้เธอรู้ตัวว่า ได้เผลอทำเรื่องผิดพลาดมากที่สุดในชีวิตไปแล้ว

ในเมื่อเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะความเมาจนขาดสติ เธอจึงขยับตัวออกจากอ้อมกอดของโปรดอย่างช้า ๆ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเสียก่อน หยิบชุดขึ้นมาสวมใส่อย่างเร่งรีบ ก่อนจะมอบน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง แล้วออกมาจากที่นั่นทันที

กลับมาถึงเพนต์เฮาสต์สุดหรูที่อยู่บนตึกสูงระฟ้าในตัวเมือง มายูหงายหลังทิ้งตัวลงบนเตียงที่คุ้นเคย ด้วยความเหนื่อยล้าและแสบขัดช่วงล่าง

ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะมีวันไนต์สแตนกับหนุ่มโฮสต์สุดหล่อที่เพิ่งเจอกันไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง คุยกันได้ไม่กี่คำก็ถูกอีกฝ่ายจู่โจมโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

เขาเป็นเพียงผู้ชายหิวเงิน หิวความสาวของผู้หญิง

ทว่าเธอก็ดันใจง่าย ปล่อยตัวให้อีกฝ่ายกระทำได้ตามใจชอบ แบบนี้จะโทษใครได้ล่ะ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ มายูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเครื่อง เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นรัว ๆ ซึ่งไม่ต้องคาดเดาก็รู้ว่าต้องเป็นยัยสามคนนั้น ที่ส่งข้อความเข้ามา

มายูกดเข้าไปในแชทกลุ่ม ไล่สายตาอ่านข้อความที่ได้รับ

ไอวี่คนสวย: อีชะนี กลับถึงเพนต์เฮาส์รึยัง

Snow: อย่าบอกนะว่าอยู่กับหนุ่มโฮสต์ทั้งคืน

Cherreen: สารภาพมาว่าไปถึงขั้นไหนกันแล้ว

หญิงสาวนั่งลงบนโซฟาพลันถอนหายใจออกมา เธอไม่รู้จะอธิบายกับความผิดพลาดที่เกิดขึ้นอย่างไร