LOGINShare
ตอนที่ 6/2 จัดการ
publish date:
2026-04-30 02:56:34ร่างบางถูกประคองเอวเล็กให้เดินเข้าไปข้างใน และถูกปฏิบัติจากเจ้าของราวกับว่าเธอคือเจ้าหญิงหรือแขกคนสำคัญสักคนนึงที่มีความสำคัญกับเจ้าของที่นี่มาก เพราะทุกคนดูเกรงใจดูเกรงกลัว ทั้งที่ตัวเธอก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษขนาดนั้นเลย
"ระหว่างรออาหาร ทานของว่างไปพลางๆ ก่อนนะคะ"
"นี่นายอยู่ที่นี่คนเดียว มีคนดูแลขนาดนี้เลยเหรอ?"
"ปกติมีแม่บ้านนิดหน่อย มาทำความสะอาดตอนที่ผมไม่อยู่ แล้วก็พวกบอดี้การ์ดของผม แต่วันนี้พิเศษหน่อยเพราะพี่มา ผมก็เลยต้องให้คนมาคอยดูแล"
"ทำอย่างกับฉันเป็นเจ้าหญิงนั่นแหละ" เธอบ่นพลางหยิบขนมที่แม่บ้านเอามาวางให้ตรงหน้าก่อนหน้านี้
"ก็ใช่ไงครับ พี่เป็นเจ้าหญิงของผม"
"พะ พูดอะไรน่ะ!"
เธอทำตัวไม่ถูกเขาเดี๋ยวดีเดี๋ยวก็เดี๋ยวทำตัวน่าหมั่นไส้ เหมือนคนที่อารมณ์ไม่คงที่เลยแม้แต่วินาทีเดียว ตามใจไม่ถูกเลยเหมือนกัน
"หึหึ ขนมอร่อยไหมครับ"
"ก็กินได้ อร่อยดี"
"งั้นก็ย้ายมาอยู่ที่นี่ด้วยกันเลยสิครับ ปลอดภัยดีออก มีคนคอยดูแลอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง วันไหนผมไม่อยู่ไปเรียนหรือไปทำงาน ก็จะมีคนคอยดูแลพี่"
"ดูแลทำไมฉันไม่ใช่เด็ก อีกอย่างฉันก็ต้องออกไปทำงานด้วย"
"ผมไม่อยากให้พี่ทำงาน"
"อย่ามาบังคับฉัน"
"ผมไม่ได้บังคับ ผมแค่กำลังขอร้อง"
"ฉันไม่ได้เกิดมารวยเหมือนนายนี่ อยากมีเงินก็ต้องทำงาน เลือกได้ที่ไหนล่ะ"
"เลือกได้สิครับ อยากได้เท่าไหร่ก็เขียนมา เดี๋ยวผมโอนให้เดี๋ยวนี้เลย"
"ล้านนึงแน่จริงก็โอนมาดิ อย่าดีแต่พูด"
"เลขบัญชีครับ"
"เบอร์โทรฉัน พร้อมเพย์"
...ไม่ถึงห้านาที
ติ๊ง ~
บัญชีพร้อมเพย์ xxx26xx00xx 17:45 รับโอนเงินเข้า 1,000,000 บาท ยอดเงินคงเหลือ 1,023,780 บาท
ขนมหวานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความที่เด้งเข้ามา เธอเห็นแจ้งเตือนยอดเงินก็ถึงกับตกใจจนทำอะไรไม่ถูกเลย พอเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าเขาก็กำลังนั่งยิ้มกริ่มอยู่
"นะ นี่นาย..."
"โอนให้แล้วครับ"
"อะ เอาคืนไปเลยนะ ใครให้โอน!"
"อ่าว เมื่อกี้พี่บอกเองนี่นา"
"ฉะ ฉันแค่ล้อเล่น! เอาเลขบัญชีมาฉันจะโอนคืนให้"
"ไม่รับคืนครับ"
"นี่นาย! เงินตั้งล้านนึงเลยนะ"
"แค่นี้จิ๊บๆ ผมให้พี่ได้มากกว่านี้อีก"
"ฉันไม่เอา นี่มันเกินไปนะ"
"ให้แล้วก็ให้เลยสิครับ สามีพี่รวยจะตายไป เงินล้านแค่นี้ขนหน้าแข้งผมไม่ร่วงหรอก"
"......" ขนมหวานถึงกับเหงื่อตกหน้าซีด เพราะเงินที่โอนเข้ามาในบัญชีมันมากเกินไปจริงๆ ถ้าเธอไม่ใช่พนักงานบัญชีและไม่มีความรู้เรื่องรายได้ต่างๆ ป่านนี้เธอก็คงนั่งกลัวเรื่องสรรพากรไปแล้ว
"อยู่ด้วยกันเถอะนะครับ ผมให้พี่ได้หมดเลย อยากได้อะไรขอแค่พี่บอก"
"มะ ไม่เอา นายจะมาบังคับฉันทำไมอยู่ได้"
"ผมไม่ได้บังคับ ผมแค่อยากให้พี่อยู่ด้วย"
"......" ไม่ว่าเขาจะพยายามหว่านล้อมยังไง เธอก็ไม่มีวันยอมที่จะมาอยู่ที่นี่เลย
"บ้านของพี่มันทรุดโทรมหมดแล้ว แล้วอยู่ในหลืบแบบนั้นอันตรายจะตายไป ถ้ามีโจรขึ้นบ้านแล้วมันทำร้ายพี่ขึ้นมา พี่จะทำยังไง"
"ฉันไม่เป็นอะไรหรอก"
"แต่ผมเป็นห่วง"
"......"
"เอาเป็นว่า พี่กลับไปคิดก่อนก็ได้ ยังไม่ต้องให้คำตอบผมตอนนี้ แต่พี่ลองคิดดูดีๆ ตอนนี้พี่ไม่ได้ตัวคนเดียว อยู่ในที่ที่มีคนคอยดูแล 24 ชั่วโมง ต้องอยู่คนเดียวในที่ที่ไม่มีใครเลยแถมบ้านเปลี่ยวอีกต่างหาก พี่จะเลือกแบบไหน ผมให้พี่คิดเอง"
"......"
Latest chapter
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนพิเศษ 5/3 ครอบครัวที่สุดแสนพิเศษ
ด้านนอกระเบียง ขณะที่ลูกๆ กำลังคุยกับคุณปู่ที่อยู่รัสเซียอยู่นั้น ขนมหวานก็ถือโอกาสออกมายืนรับลมอยู่ด้านนอกระเบียงเงียบๆ คนเดียว แต่เธอไม่ได้สังเกตเลยว่าเธอไม่ได้เดินออกมาคนเดียว มีคนเดินตามออกมาด้วยหมับ ~"เดินตามออกมาด้วยเหรอเนี่ย?" ขนมหวานไม่ได้ตกใจมากนัก เหมือนชินไปแล้วมากกว่า เวลาเผลอทีไรชอบถูกเขากอดจากทางด้านหลังทุกที"พี่ออกมาทำไมครับ มีอะไรหรือเปล่า?" ธีร์พูดเสียงแผ่วเบา"ไม่มีอะไร ก็แค่อยากเดินออกมาสูดอากาศน่ะ""วันนี้อากาศดีจังเลยนะครับ""อื้ม...""คืนนี้เรา...เล่นผีผ้าห่มกันหน่อยไหม""อายุก็ไม่น้อยแล้วนะธีร์ ลูกก็โตหมดแล้ว นายยังมีอารมณ์คิดเรื่องแบบนี้อีกหรือไง""มีสิครับ ต่อให้ลูกโตมากกว่านี้ผมก็ยังมี ไม่เห็นจะเกี่ยวกับลูกเลย ลูกโตหรือไม่โตแล้วมันยังไงครับ""ก็ไม่ยังไงหรอก แต่นายมันหื่น!""ก็เพราะผมรักพี่ไง รักมาก รักที่สุดในโลก ต่อให้จะผ่านไปอีก 10 ปี 20 ปี ผมก็ยังรักเหมือนเดิม""เวอร์ละ!""จริงๆ นะครับ"..ขณะนั้นเอง ~"ฮั่นแน่ แอบมาทำอะไรกันคะ ลูกอยู่ตรงนี้นะ พ่อกับแม่ทำอะไรกันเอ่ย"ธีร์และขนมหวานหันกลับไปมองพร้อมกัน และก็เห็นบรรดาลูกๆ ยืนเกาะขอบประตูมองอยู่ด้วยรอยยิ้
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนพิเศษ 5/2 ครอบครัวที่สุดแสนพิเศษ
ขณะเดียวกัน ขนมหวานกำลังจัดโต๊ะอาหารเย็นอยู่ในบ้านพร้อมกับแม่บ้าน ทุกวันหยุดสุดสัปดาห์จะเป็นวันที่ทั้งครอบครัวได้มาอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา ขนมหวานจึงจะรับอาสาเข้าครัวทุกครั้งเลย เพราะเธออยากทำอาหารให้ลูกๆ ได้กิน และก็รู้ได้ว่าลูกแต่ละคนนั้นชอบกินอะไรเป็นพิเศษธีมัวร์ที่ตอนนี้อายุสิบห้าปี เดินเข้ามาอย่างงัวเงีย เหมือนกับคนที่เพิ่งตื่นและไม่อยากจะตื่นสักเท่าไหร่ เป็นเด็กที่ขี้เซาตั้งแต่เริ่มโตขึ้นจนปัจจุบันก็ยังเป็นเหมือนเดิม"แม่ครับ…ผมหิวแล้ว""นี่แอบไปนอนหลับใช่ไหม ไม่ได้อ่านหนังสือใช่ไหมเนี่ย" ขนมหวานพูดพร้อมกับยิ้ม"แม่รู้ได้ไงอ่ะ…" เขาพูดเสียงเบา พร้อมทำหน้าซึนๆ ตามสไตล์คนเท่ที่เพิ่งตื่นนอน"แม่ก็รู้หมดแหละ คนเป็นแม่ดูออกทุกอย่าง""โอเคครับ ผมยอมแพ้แม่ก็ได้ ผมแอบไปนอนหลับมาครับ ก็คนมันง่วงนี่นา อ่านหนังสือได้สามหน้าเอง เผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้""ฮ่ะฮ่ะ ไม่เป็นไรครับ นั่งรอก่อนนะ แม่เตรียมอาหารใกล้เสร็จแล้ว ถ้าหิวทนไม่ไหวก็กินน้ำเต้าหู้ไปก่อนนะ""ครับแม่~" ธีมัวร์ตอบเสียงเอื่อยๆ ก่อนจะยื่นมือไปยกแก้วน้ำเต้าหู้มานั่งจิบตามคำแนะนำของผู้เป็นแม่ เพราะตอนนี้เขารู้สึกหิวมากจริงๆ และอ
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนพิเศษ 5/1 ครอบครัวที่สุดแสนพิเศษ
8 ปีต่อมา ~เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว…จากเสียงหัวเราะของเด็กๆ ที่เคยวิ่งเล่นทั่วบ้าน วันนี้กลับกลายเป็นเสียงพูดคุยของวัยรุ่นที่กำลังเติบโต ไม่มีอีกแล้วความวุ่นวายเหมือนแต่ก่อน เพราะเด็กๆ ทุกคนต่างก็เติบโตจนพอจะรู้เรื่องอะไรต่อมิอะไรบ้างแล้ว และทุกคนต่างก็รู้กันดีว่าไม่ควรจะมาเล่นอะไรเหมือนเด็กอีกแล้วบนโต๊ะอาหารที่ทุกครั้งเวลานั่งกินข้าวด้วยกันก็จะเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของเด็ก แต่ตอนนี้กลับเงียบเหมือนผู้ใหญ่ที่นั่งกินข้าวด้วยกันอยู่ มีบ้างที่จะถามไถ่เกี่ยวกับการเรียน หรืออะไรต่อมิอะไรที่ผู้ใหญ่เขาคุยกันธีโน่ในวัยสิบแปดปี สูงโปร่ง หล่อล่ำสัน ใบหน้าคมเหมือนพ่อไม่มีผิดเพี้ยน เขานั่งคุยกับผู้เป็นพ่ออยู่ในห้องทำงานของบริษัทที่บิดาก่อตั้งไว้"พ่อครับ เรื่องบริษัท ผมจะลองเริ่มเรียนรู้ระบบภายในให้มากขึ้น"ธีร์เงยหน้าขึ้นมองลูกชายของตัวเองที่เพิ่งจะพูดประโยคไม่น่าเชื่อออกมา ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากให้ลูกชายคนโตมารับตำแหน่งต่อจากตัวเองหรอกนะ แต่ด้วยความที่ลูกชายก็มีสิ่งที่รักสิ่งที่ชอบอยู่แล้ว เขาจึงไม่อยากบังคับ"ลูกแน่ใจเหรอธีโน่? แต่เราก็มีสิ่งที่เราชอบอยู่นี่ พ่อไม่ได้อยากบังคับให้เราเลิกทำในสิ่งท
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนพิเศษ 4/2 พร้อมหน้าพร้อมตา
@หน้าบ้านเพ้นท์เฮ้าส์ธีโน่ วัยสิบขวบ จัดของเล่นเรียงต้อนรับคุณปู่ธีร์มัว เดินถือผ้าเช็ดมือเหมือนผู้ใหญ่ คอยตรวจความเรียบร้อยประหนึ่งตัวเองคือเจ้าของบ้านใหญ่ ( พ่อชวนไปรับคุณปู่แล้วแต่ไม่ยอมไป )ส่วนขนมผิงวัยห้าขวบถือดอกไม้ในมือเป็นสีพาสเทล ดอกไม้หลากสีที่จับมารวมๆ กันจนกลายเป็นช่อดอกไม้สีสันสวยสดใสตามสไตล์ของเด็กที่ชอบสีสันแบบนี้ไม่นานนักรถตู้หลาย 10 คันก็ขับเข้ามาในบ้านเพ้นท์เฮ้าส์ ก่อนที่รถตู้คันนึงจะเปิดประตูออก ตามด้วยผู้เป็นพ่อของพี่น้องทั้งสาม จากนั้นก็มีชายมีอายุตามหลังลงมา พร้อมกับไม้เท้าคู่ใจที่เวลาไปไหนมาไหนจะต้องติดมือไปด้วยตลอด"คุณปู่" ธีโน่ร้องเรียกด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหาด้วยความคิดถึง"โอ้โห ไม่ได้เจอกันไม่เท่าไหร่เอง นี่โตเป็นหนุ่มแล้วเหรอเนี่ย หล่อได้พ่อจริงๆ""คุณอาตาถึงนะครับเนี่ย เห็นไหม อันนี้เขาเรียกว่า DNA แรง""สวัสดีค่ะคุณปู่""สวัสดีครับ เด็กคนนี้ชื่ออะไรเอ่ย""เด็กคนนี้ชื่อว่า น้องขนมผิงค่ะ เรียกว่าน้องผิงเฉยๆ ก็ได้ เป็นลูกของพ่อธีร์แม่ขนมหวาน มีพี่ชายชื่อธี่โน่กับธีมัวร์ค่ะ""โอ้โห ชื่อน่ารักจังเลย งั้นเรามาทำความรู้จักกันนะครับ""หนูมีดอกไม้ม
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนพิเศษ 4/1 พร้อมหน้าพร้อมตา
ช่วงสายๆ ของวันหยุดณ เพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูขนมหวานกำลังจัดเตรียมโต๊ะอาหารสำหรับมื้อกลางวันรอต้อนรับคุณปู่จากรัสเซีย คุณปู่โคโรวิน ที่กำลังเดินทางมาที่นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลาย 10 ปีที่ไม่ได้กลับมาเช่นเดียวกับเด็กๆ ที่ตอนนี้ก็กำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมของขวัญรอต้อนรับคุณปู่ที่จะมาถึงในอีกไม่ช้านี้ ทุกคนต่างก็ตื่นเต้น ยกเว้นอยู่คนเดียว นั่งกอดอกไขว่ห้างไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไร หรือเตรียมของขวัญอะไรให้กับคุณปู่เลยนั่นคือเอกลักษณ์ของเขาเลยล่ะ ธีมัวร์แต่ก็ไม่ได้มีใครสนใจอะไร เนื่องจากทุกคนก็วุ่นอยู่กับการเตรียมตัวต่างๆ โดยเฉพาะขนมหวานที่รับหน้าที่เป็นแม่งานในวันนี้ เนื่องจากเธอเปิดร้านเบเกอรี่ขายขนมอยู่แล้ว วันนี้จึงยกร้านมาไว้ที่บ้านวันนึง เพื่อเตรียมทำขนมและเครื่องดื่มรอต้อนรับทุกคนที่จะมา ซึ่งแปลว่าไม่ได้มาแค่คุณปู่โคโรวินเพียงคนเดียว แต่ก็ยังจะมีบอดี้การ์ดอีกไม่รู้กี่สิบชีวิตมาที่นี่"แม่ขา หนูอยากทำช่อดอกไม้" ขนมผิงเอ่ยพูดขึ้น หลังจากที่ออกไปเก็บดอกไม้ที่สวนหลังบ้านที่ตัวเองปลูกเอาไว้พร้อมกับพี่เลี้ยง เป็นดอกไม้หลากหลายชนิด และก็เป็นดอกไม้ที่เป็นสีสันสดใสด้วย"เอาสิคะลูก แต่ไปทำกับพี่จ
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนพิเศษ 3/2 น้องสาวคนเล็ก
@เวลาต่อมา"แม่ขา~ หนูวาดรูปเสร็จแล้วค่ะ""ไหนคะแม่ขอดูหน่อย""ได้เลยค่ะ"ขนมผิงถือกระดาษวาดรูปของตัวเองไปให้ผู้เป็นแม่ได้ดู ภาพวาดในนั้นคือรูปภาพของเหล่าบอดี้การ์ดที่ทุกคนมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง ถึงภาพจะเป็นภาพวาดแบบการ์ตูน ฝีมือของเด็กที่เพิ่งจะอายุ 5 ขวบ แต่ถือว่าสวยเลยทีเดียว และมองรู้เลยว่าคนนี้คือใคร เพราะทุกคนต่างมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง และลูกสาวของขนมหวานก็สามารถถอดแบบเอกลักษณ์ของทุกคนมาใส่ในภาพวาดได้อย่างละเอียดยิบเลย นี่แหละความสามารถของเขา คือสามารถจดจำรายละเอียดและเอกลักษณ์ได้จนเอามาวาดเป็นภาพได้"สวยมากเลยค่ะ พวกลุงๆ ต้องชอบมากแน่ๆ เลย""แต่ว่า...มันมีภาพเดียวเอง หนูจะเอาให้คุณลุงทั้งหมดได้ยังไงคะ""ก็ให้คุณลุงเขาเอาใส่กรอบ แขวนไว้ที่ไหนสักที่ก็ได้ที่เวลาพวกเขามารวมตัวกัน จะได้เห็นภาพนี้""โอเคค่ะแม่"ระหว่างนั้นเด็กน้อยก็นั่งรออยู่ที่ด้านนอก ขณะที่ทุกคนกำลังทำงานกันอยู่ด้านใน จนกระทั่งทุกคนออกมาจากห้อง ขนมผิงก็รีบเดินเอารูปภาพวาดไปให้ในทันที"หนูวาดรูปเสร็จแล้วค่ะคุณลุงคุณอา นี่ค่ะ" ยื่นกระดาษภาพวาดให้"สวยมากเลยครับคุณหนู""นี่วาดเองเหรอครับเนี่ย โอ้โห เหมือนคุณลุงกัน
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนพิเศษ 1/2 พี่ชายธีโน่
#วันถัดมาหลังจากที่ทำแผลให้กับลูกชายเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขนมหวานยังคงนั่งอยู่ที่เดิม นั่งมองดูลูกชายที่เธอเพิ่งจะทำแผลให้เสร็จ"ยังแสบอยู่หรือเปล่าครับ""นิดหน่อยครับ""คงอีกสักพักเลยกว่าแผลจะตกสะเก็ด""ครับแม่ งั้นโน่ขึ้นไปทำการบ้านก่อนนะครับ""ครับ"หลังจากนั้นธีโน่ก็เดินขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเอง ส
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนที่ 58/1 ลูกหลง
@เช้าวันหนึ่งเสียงธีโน่ตะโกนเรียกน้องดังลั่นตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าก่อนไปเรียน เจ้าตัวเล็กหัวเราะคิกคักเพราะโดนพี่ชายหยอกพร้อมกับท่าทางกระดี๊กระด๊าดีใจที่ได้เล่นด้วยกันตั้งแต่ตื่นนอนขณะที่ฉันกำลังนั่งอึมครึมอยู่ที่โต๊ะอาหาร รู้สึกมึนๆ ไม่โปร่งใสเหมือนทุกวัน ได้ยินแต่ก็ไม่ได้ยิ้มเล่นอะไรด้วยเลย เสียงเด
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนที่ 39/1 หึงจนตาเขียว
@เช้าวันหนึ่ง“พี่ขนมครับ พี่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”“ฉันไม่เป็นไร ทำไมนายถามแบบนั้น”เขาสงสัยเธอเองก็งงเหมือนกัน ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงคิดว่าเธอเป็นอะไร ทั้งที่ตอนนี้เธอก็รู้สึกว่าตัวเองปกติดี หรือจะเป็นเพราะการกินของเธอที่มันจะแปลกๆ ไป เขาก็เลยสงสัย“พี่แปลกไปนะครับ”“ยังไง?”“ไม่รู้สิครับ ผมว่าพี่แ
สานสัมพันธ์(รัก)วิศวะร้าย ตอนที่ 36/2 วิธีบอกรัก 20+
กึด...“อึกอ๊ะ...”“ซี๊ดส์ อย่าเกร็งสิครับพี่ เอากันบ่อยแล้วนะครับ พี่ต้องไม่เกร็งสิครับ...”ใช่ มีอะไรกันบ่อยก็จริง แต่จะให้เธอชินกับขนาดเกือบเท่าแขน กับความยาวที่เกินมาตรฐาน ต่อให้จะบ่อยแค่ไหน เธอก็บังคับตัวเองไม่ให้เกร็งตัวไม่ได้จริงๆพั่ก !!“อ๊ะธีร์...จะ จุก บะ เบาก่อน...” ฝ่ามือเรียวเล็กพยายา
You May Also Like
SEX FRIEND เพื่อนไม่สนิท
6RICH 31.0K viewsOnly Day อย่าเล่นกับระบบ
Barbadbie14.6K viewsBad Love คู่หมั้นตัวร้าย กับนายวิศวะเลว
เอวาริณ ชาริณ11.7K viewsสุดทางเสือ
นิยายของเนม13.8K viewsLUV My Beast รักร้ายนายอสูร
Phat_sara294 viewsบำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ
Siratha187 viewsพี่ว๊ากตัวร้ายยัยคู่หมั้นตัวแสบ
เพลงรัก123 viewsโยธาคลั่งรัก
มิลค์เมษา410 views
