ตอนที่ 10 พี่น้อง 1

      เวลา 08.30 น.

      สำนักงานใหญ่ของ LC Corporation ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจสำคัญของตัวเมืองชลบุรี บริษัทแห่งนี้ดำเนินธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์เป็นหลัก และถือเป็นหนึ่งในกลุ่มธุรกิจที่มีบทบาทสำคัญในพื้นที่ภาคตะวันออกของประเทศ

      เมื่อดับเครื่องยนต์เรียบร้อย กาญณรรรณก็เปิดประตูรถและก้าวลงมา วันนี้เธอแต่งกายด้วยกระโปรงจีบรอบสีดำ ความยาวเลยเข่าเล็กน้อย จับคู่กับเสื้อคอเต่าแขนกุดสีดำ และสวมทับด้วยเสื้อสูทสีฟ้าคราม รองเท้าคัตชูสีดำช่วยเสริมบุคลิกให้ดูสง่างามและเป็นมืออาชีพมากยิ่งขึ้น

      เส้นผมยาวถูกรวบเป็นหางม้าอย่างเรียบร้อย เหลือเพียงปอยผมบางส่วนที่ตกลงมาข้างกรอบหน้า ใบหน้าคมเฉี่ยว ผิวขาวอมชมพู และรูปร่างสมส่วนจากส่วนสูง 168 เซนติเมตร น้ำหนัก 52 กิโลกรัม ทำให้เธอดูโดดเด่นโดยไม่จำเป็นต้องแต่งเติมอะไรมากนัก

      กาญณรรรณก้าวเดินเข้าอาคารด้วยท่าทางมั่นใจเต็มร้อย ราวกับความวุ่นวายในเช้าวันนี้ที่คอนโดไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เมื่อเข้าไปในลิฟต์ เธอกดหมายเลข 9

     

      ชั้น 9 ชั้น Executive Floor

      เป็นชั้นสูงสุดของอาคารสำนักงานใหญ่และถูกจัดสรรสำหรับผู้บริหารระดับสูงของบริษัทโดยเฉพาะ ด้านหนึ่งเป็นห้องของ ประธานใหญ่ หรือพ่อของกาญณรรรณ ซึ่งปัจจุบันแทบไม่ได้เข้ามาทำงานที่สำนักงานแล้ว หลังจากมอบหมายให้ลูกสาวเข้ามาบริหารงานแทนอย่างเต็มตัว

      ถัดจากห้องนั้นคือห้องทำงานของ ประธานบริษัท ซึ่งเป็นห้องของกาญณรรรณเอง

      ฝั่งตรงข้ามเป็นห้องของ รองประธานฝ่ายพัฒนาธุรกิจ หรือ ทิวา ลิ้มเจริญพงษ์ พี่ชายบุญธรรมของเธอ และถัดไปคือห้องประชุมผู้บริหารสำหรับการประชุมสำคัญของบริษัท

      ส่วนชั้นดาดฟ้าถูกออกแบบเป็นพื้นที่พักผ่อนแบบ Outdoor มีทั้งสวนหย่อมขนาดเล็ก น้ำตกจำลอง โต๊ะและเก้าอี้สำหรับนั่งพักหรือรับประทานอาหารประมาณเก้าชุด รวมถึงซุ้มกาแฟสำหรับพนักงานที่ต้องการพักสมอง พูดคุย หรือแลกเปลี่ยนแนวคิดระหว่างช่วงพัก

      ชั้น 1 ของอาคารก็ได้รับการออกแบบในลักษณะใกล้เคียงกัน เพียงแต่เน้นการรองรับลูกค้าและใช้เป็นพื้นที่สำหรับพบปะเจรจาธุรกิจระหว่างฝ่ายต่างๆ

      แนวคิดทั้งหมดนี้เป็นหนึ่งในผลงานแรกๆ ของกาญณรรรณ

      หลังจากเข้ารับตำแหน่งประธานบริษัทได้เพียงสองสัปดาห์ เธอก็เสนอให้ปรับพื้นที่สำนักงานบางส่วนให้เอื้อต่อการสร้างบรรยากาศในการทำงานและการแลกเปลี่ยนความคิดมากขึ้น

      แม้ในช่วงแรกจะมีกรรมการบางคนตั้งคำถามถึงความจำเป็นของโครงการ แต่หลังจากเธอนำเสนอแนวคิดอย่างเป็นระบบ คณะกรรมการบริหารก็ลงมติเห็นชอบในที่สุด

      และผลลัพธ์ที่ได้ก็ทำให้พื้นที่ทั้งสองกลายเป็นหนึ่งในจุดเด่นของสำนักงานใหญ่ในเวลาต่อมา

      เสียงสัญญาณลิฟต์ดังขึ้น ประตูเปิดออก กาญณรรรณก้าวออกจากลิฟต์ ก่อนเลี้ยวซ้ายไปตามทางเดินจนมาถึงบริเวณหน้าห้องทำงานของตัวเอง

      วีรภาพมาถึงก่อนแล้วตามที่เธอสั่ง เลขาหนุ่มกำลังนั่งตรวจเอกสารอยู่ที่โต๊ะประจำหน้าห้อง เมื่อเห็นเจ้านายเดินมา เขาก็รีบลุกขึ้น “บอสครับ” กาญณรรรณหยุดเดิน “ผมเตรียมห้องประชุมและเอกสารสำหรับการประชุมเรียบร้อยแล้วครับ วันนี้ผู้บริหารเข้าประชุมครบทุกคน”

      “อืม...ดี”

เธอตอบสั้นๆ ก่อนเดินผ่านเข้าไปในห้องทำงาน

      การประชุมในวันนี้เกี่ยวข้องกับโครงการหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของ ทิวา ลิ้มเจริญพงษ์ รองประธานฝ่ายพัฒนาธุรกิจ หรือในอีกสถานะหนึ่ง ... พี่ชายบุญธรรมของกาญณรรรณ

      ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองค่อนข้างซับซ้อนมาตั้งแต่ต้น ก่อนที่ทิวาจะเข้ามาเป็นสมาชิกในครอบครัว เขาเคยเป็นรุ่นพี่มหาวิทยาลัยของกาญณรรรณ และเคยมีความรู้สึกดีๆ ให้เธอมาตั้งแต่ในช่วงนั้น

      ทิวาคอยช่วยเหลือ ดูแล และอยู่ข้างเธอมาเสมอ ส่วนกาญณรรรณเองก็รู้เรื่องนั้นดี แต่สำหรับเธอ ความรู้สึกที่มีต่อทิวาไม่เคยเกินเลยไปจากคำว่า พี่ชาย จนกระทั่งหลังจากทิวาเรียนจบ มารดาของเขาแต่งงานกับบิดาของเธอ ความสัมพันธ์ทุกอย่างจึงเปลี่ยนไป

      กาญณรรรณไม่พอใจกับการแต่งงานครั้งนั้น และด้วยนิสัยที่มักแสดงอารมณ์ออกมาตรงข้ามกับความรู้สึกจริง เธอจึงเผลอพาลโกรธทิวาไปด้วย ทั้งที่รู้ดีว่าเขาไม่ได้มีส่วนผิดกับเรื่องนี้เลย ยิ่งรู้ว่าทิวายังคงมีใจให้เธอ เธอก็ยิ่งพยายามสร้างระยะห่าง บางครั้งถึงขั้นพูดจาถากถางหรือเย็นชาใส่เขาโดยตั้งใจ ไม่ใช่เพราะเกลียด แต่เพราะไม่ต้องการให้เขาหวังในสิ่งที่เธอไม่สามารถตอบกลับได้

      ทิวาเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ สูงถึง 186 เซนติเมตร มีรูปร่างแบบนักกีฬา ใบหน้าคมเข้ม บุคลิกสุขุมและสง่างาม ไม่ว่าจะปรากฏตัวที่ไหน เขามักได้รับความสนใจจากคนรอบข้างเสมอ นอกจากรูปลักษณ์แล้ว ความสามารถในการทำงานของเขาก็โดดเด่นไม่แพ้กัน

      หลังจากบิดาของกาญณรรรณแต่งงานกับมารดาของทิวา เขาได้รับการสนับสนุนให้เดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศออสเตรเลีย ในสาขาบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ เพื่อเตรียมตัวกลับมาช่วยบริหารกิจการของครอบครัว

      อีกเหตุผลหนึ่งที่บิดาของเธอเลือกส่งทิวาออกไปเรียนต่อต่างประเทศ ก็เพราะต้องการให้ทั้งสองคนมีระยะห่างจากกันสักพัก เขารู้ดีว่าลูกสาวยังไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลงภายในครอบครัว และหวังว่าเวลาอาจช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น

      หนึ่งปีหลังจากทิวาเดินทางไปออสเตรเลีย กาญณรรรณเองก็เดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษในสาขาเดียวกัน เพื่อเตรียมรับช่วงกิจการของครอบครัวในอนาคต ทิวาใช้เวลาเพียงประมาณหนึ่งปีครึ่งก็สำเร็จการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา และกลับเข้ามาทำงานที่บริษัท แต่หลังจากกลับมาได้เพียงหนึ่งปี เขาก็ต้องสูญเสียมารดาไปด้วยโรคมะเร็ง

      แม้ภรรยาจะเสียชีวิตไปแล้ว บิดาของกาญณรรรณก็ยังคงรับทิวาไว้ในฐานะบุตรบุญธรรมอย่างเป็นทางการ และมอบตำแหน่ง รองประธานฝ่ายพัฒนาธุรกิจ ให้เขาดูแล จากวันนั้น ทิวาจึงกลายเป็นกำลังสำคัญอีกคนของ LC Corporation