เข้าสู่ระบบคำว่าสามีสายเปย์ไม่เกินจริง แปดเดือนถัดมา น้ำค้างถูกเขาจับมาเป็นภรรยาที่เขารัก และยังพาเธอและลูกชายแฝดสองคนออกไปเที่ยว หลังจากเสร็จงานแต่งงานอลังการสมฐานะของทายาทสายตรงครอบครัวจรูญเพทายแล้วนั้น บ้านสองชั้นสีขาวหลังใหญ่ซ่อนตัวอยู่หลังแนวต้นไม้ใหญ่บดบัง แต่ด้วยบรรยากาศแสนรื่นร่มและสดชื่นทำให้ครอบครัวสี่คนพ่อแม่ลูกย้ายเข้ามา น้ำค้างเพิ่งรู้ว่าห้าปีนั่น เจมส์แอบสร้างเรือนหอแยกออกมาจากบ้านจรูญเพทาย โดยเขาให้เหตุผลที่เธอขัดแย้งไม่ลง ‘ห้าปีที่ผ่านมาพี่ทุกข์ทรมานใจมากแค่ไหน นับวันรอเวลาที่ไม่อาจรู้ว่าพี่จะเจอหนูกับพวกลูกได้เมื่อไหร่ พี่เคยขอพรอธิษฐาน ถ้าหากว่าเราสองคนเป็นเนื้อคู่แท้จริง ขอให้พรหมลิขิตชักนำพาหนูเจอกับพี่ แล้วพี่สัญญาว่าจะรัก ดูแล ไม่ทำให้คนที่พี่รักต้องเสียใจเพราะการกระทำอันโง่เขลาของพี่’ ‘....’ ถ้าเป็นแต่ก่อนน้ำค้างไม่เชื่อ และหาว่าเขาโกหก เพราะเขาไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนี้เสียเท่าไหร่ แต่ตอนนี้เธอเริ่มเชื่อแล้ว ‘หนูเป็นคนเดียวที่เข้ามาทำให้พี่ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง ขอบคุณนะ น้ำค้าง’ ‘แต่น้ำเห็นว่าพี่เจมส์ไม่ค่อยเปลี่ยนแปลงเลยนะคะ เรื่องความชวนพาน้ำลากขึ้นเตียงเนี่ย!’
งานแต่งงานรอบสองซึ่งเกิดจากความรักและความเข้าใจของคนสองคน เพียงไม่กี่เดือนที่น้ำค้างยอมมอบใจ เชื่อและไว้วางใจพ่อของลูกแฝด ตกปากรับคำตกลงจะเข้าพิธีวิวาห์ด้วยความเต็มใจจากคนที่เธอคิดว่าจะฝากชีวิตไว้ให้กับเขาดูแล ทั้งคืนน้ำค้างตื่นเต้น แทบนอนไม่หลับ ซึ่งแตกต่างจากงานแต่งงานครั้งแรกที่เกิดจากบังคับ จวบจนกระทั่งตีสามกว่าก็ถูกปลุกขึ้นมาแต่งหน้าและทำผม โดยสามีสายเปย์จ้างช่างแต่งหน้าชื่อดังฝีมือดี ราคาแพงแค่ไหน เจมส์จ่ายไหว ขอแค่เมียเขาสวยที่สุดก็พอ “เจ้าสาวสวยมากเลยค่ะ” ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้ากระจก มีรอยยิ้มแย้มกว้าง สีหน้าเต็มเปี่ยมด้วยความสุขล้นอก สายตาคู่สวยไร้แว่นตากรอบหนาเตอะกลับดูสวยมากในสายตาผู้ชายทุกคนที่พบเห็นนั่นใช่น้ำค้างหรือเปล่า... “ขอบคุณมากค่ะ” “หม่ามี้แฮะ!” เสียงเรียกของลูกชายสองแฝดที่น้ำค้างคิดถึงสุดหัวใจดังจากทางด้านหลัง ช่างแต่งหน้าทำผมต่างหันมามองหน้ากันอย่างรู้หน้าที่ดีรีบเดินเลี่ยงออกจากห้องแต่งตัวเจ้าสาว เพราะแต่งตัวให้น้ำค้างกลายเป็นเจ้าสาวสวยงดงามในงานนี้เสร็จแล้ว “เชาว์ ชาวิน” อ้าแขนสองข้างรอรับลูกชายสองคนต่างวิ่งเข้ามาสวมกอดแนบแน่นด้วยความคิดถึง ส
ก่อนที่สองสามีภรรยากำลังจะคืนดีกัน ภายในห้องน้ำ เจมส์ยกบั้นท้ายของน้ำค้างเหนือขึ้นกว่านี้ ก่อนจับท่อนเอ็นอุ่นร้อนผงาดชูชันพร้อมทำศึกรักตลอดเวลา สอดเสยเข้าไปในกายสาวลึก ออกคำสั่งให้หญิงสาวกระแทกก้นลงมาสุดแรงทำให้นิ่วหน้า ทั้งเจ็บทั้งจุกในท้องน้อยคราวเดียวกัน “อ๊ะ พี่เจมส์” น้ำหวานล่อลื่นผสมผสานน้ำสีขาวขุ่นใสของเขาทำให้ลำเอ็นร้อนกดแช่ค้างนิ่งไว้ด้านในโพรงสาวช่างดูดรัดเขาจนแทบแตกคาร่อง “อย่าเพิ่งหนีบขาพี่ อ๊าส์...น้ำค้าง” ท่อนขาเรียวสวยสองข้างแยกกว้างกว่านี้เพื่อรองรับตัวตนของเขาดันผ่านเข้าลึกสุด สัมผัสกลีบเนื้อดังครูดจนเธอเสียวซ่าน โอบรัดดูดกลืนด้านในจนใบหน้าคมคายอดกลั้นไม่ไหว เงยหน้าสูดปากครางร้องเรียกชื่อแต่น้ำค้าง เสียงครางกระเส่าถูกลบกลืนไปด้วยเสียงน้ำไหลจากฝักบัวที่ไหลแรงกว่าปกติ ทุกช่วงจังหวะขยับเขยื้อนเข้าออกอย่างช้าๆ ยังไม่ต้องการให้เมียรักเจ็บตอนนี้ “แรงอีกได้มั้ย ดีขึ้นรึเปล่าครับ” เจอคำถามแบบนั้น น้ำค้างผงกหัวตอบ แก้มแดงนวลร้อนผ่าวด้วยความขวยเขิน จากความเจ็บระบมทีแรกกลับร้อนวูบวาบภายในท้องน้อย “ดูดของผัวมาก” พูดได้แค่นี้ นิ้วกร้านหยาบอีกข้างไล้เลื่อนขึ้นมาหยุด
บ้านจรูญเพทาย ในเวลาสองชั่วโมงต่อมา “เบบี๋จ๋า ฟังผัวก่อนสิ ผัวรู้ว่าหนูโกรธพี่มาก แต่ตอนนั้นผัวไม่ได้ตั้งใจทำร้ายเขาเลยนะ” “ไม่ต้องมายุ่งกับน้ำ พี่เจมส์ไม่เคยรู้หรอกว่าตลอดห้าปีที่น้ำต้องยอมอุ้มท้องลูกของคนสันดานปากหมา ก็มีแต่คุณภรุจคนเดียวที่เสียสละเวลาอันมีค่าของงานเพื่อมาคอยดูแล เลี้ยงดูลูกแฝด ขณะที่น้ำออกไปเปิดร้านขายน้ำชาไต้หวันไข่มุกนะ ถ้ารู้แต่แรก น้ำไม่น่าใจอ่อนให้กับพี่หรอก” “น้ำค้าง” สายตาของเจมส์เงยหน้ายืนมองดูแผ่นหลังของเมียพฤตินัยเดินสะบัดเชิดหน้าขึ้นเข้าไปจัดห้องเหมือนเดิมพร้อมป้าญาวี หลังพาลูกชายแฝดเข้ามาแนะนำตัวให้พ่อตัวเองรู้จัก ซึ่งคนอยากมีหลานมานานอย่างเจต์ ตื่นเต้นดีใจ เห็นหน้าหลานชายสองคนก่อนตาย ก่อนหน้านั้นน้ำค้างหันมาเคลียร์เรื่องที่เธอแอบได้ยินเขาคุยกับภรุจ สุดท้ายหญิงสาวโกรธอดีตสามีอารมณ์ร้อนไปพาลอาละวาด ชกต่อยหมัดภรุจจนมีรอยช้ำตรงมุมปากในวันนั้นที่เธอเห็น น้ำค้างให้อภัยเจมส์ไม่ได้ “สมน้ำหน้า ทำกับเขาไว้เยอะ พอผลกรรมตกมาที่แกก็กลายเป็นหมาหงอยนั่งขอความรัก ฉันไม่รู้จะสงสารหรือสมเพชเวทนาแกจริง ๆ” เจต์ลาออกจากตำแหน่งท่านประธานบริหารสูงสุด ยกบริษัท
“หม่ามี้แฮะ! พวกผมหาชุดของตัวเองไม่เจอ” สองแฝดวิ่งออกจากห้องน้ำในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอย่างไม่อายใคร เพราะคิดว่าตัวเองอยู่กับแม่คนเดียว ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่ชอบทำกัน และน้ำค้างค่อนข้างคุ้นชินกับเจ้าหนอนน้อยสองคนแสบซน ทว่า...มีคนอื่นเข้ามาอยู่ในนี้ด้วยสิ แถมยังเห็นภาพที่พวกเด็กวัยนี้ไม่สมควรดู “เชาว์ ชาวิน!” น้ำค้างผลักอกแกร่งของอดีตสามีออกห่าง รีบลุกจากเตียงแล้วก้มลงจัดแจงเสื้อผ้าให้ดูเรียบร้อย ส่วนคนตีหน้ามึนยังยืนอยู่เฉย เจมส์ไม่สะทกสะท้านหรือมียางอายเสียด้วยซ้ำ ยักคิ้วเจ้าเล่ห์เสมือนเป็นต่อจนพวกสองแฝดรีบถลาดึงตัวแม่ตนเองถอยห่างจากผู้ชายอันตราย น้ำค้างยกมือขึ้นมานวดเคล้นคลึงกุมขมับตัวเอง เกือบลืมไปว่าข้างในห้องนี้มีลูกชายฝาแฝดอยู่ เธอหน้าร้อน ทำตัวไม่ถูกทันท่วงที “อ้าว คิดจะโชว์หนอนน้อยให้แด๊ดดูหรอก ปะ เดี๋ยวแด๊ดจะโชว์ปืนกลใหญ่ให้เชาว์กับชาวินดู แค่นี้เล็กน้อย อนาคตแด๊ดจะได้ลูกสะใภ้มั้ยเนี่ย” ทว่า...สองแฝดยังคงมีทิฐิ อคติในใจของพ่อแท้จริงหลีกเลี่ยง หลบหนีทางอื่น “ผมกับน้องอาบน้ำแล้วครับ” พูดจบทำหน้าบึ้งตึงใส่ แต่คนมองลอบยิ้มขบขัน ไม่โกรธถือสาสักนิดเดียว “อาบแล้วก็อาจจ
แม้ว่าการเจอกันครั้งแรกระหว่างสายสัมพันธ์สามคนสองพ่อลูกแฝดชายจะไม่ค่อยลงตัวดีเสียเท่าไหร่ ทว่าเจมส์หงายไพ่การ์ดสุดท้ายทำเอาเด็กชายเชาว์และน้องชาวินจำนนยอมเปิดรับเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง เข้ามาสู่ครอบครัวจรูญเพทายเหมือนเดิม ‘ตลอดที่ผ่านมา แด๊ดเจ็บปวดและรู้สึกผิดกับแม่ของพวกลูกมาตลอด มันจะเป็นไปได้มั้ยถ้าหากแด๊ดดี้คนนี้ขออยู่ชดใช้ความผิดที่เคยทิ้งพวกหนู แด๊ดรักเชาว์ ชาวินและหม่ามี้มากเลยนะครับ’ น้ำค้างลอบเลียงเคียงถามความสมัครใจของลูกชายฝาแฝดค่อนข้างหัวดื้อรั้นเล็กน้อย ไม่ค่อยเชื่อใจคนแปลกหน้าอะไรง่ายๆ ว่าจะยอมย้ายเข้าไปอยู่บ้านพ่อตัวจริงของพวกแกหรือเปล่า และคำตอบที่ได้รับมาเธอหยุดนิ่ง ทบทวนความรู้สึกตัวเองสักสิบวินาที ‘ถ้าหม่ามี้ยังรักแด๊ดดี้คนนี้อยู่ ไม่รักแด๊ดดี้รุจแล้ว พวกผมแอบสงสารแด๊ดรุจนะครับ’ นี่คือคำตอบของชาวิน แฝดผู้น้อง ‘ถ้าหากหม่ามี้ยอมไป พวกผมจะไปตามติดหม่ามี้ทุกที่เลยครับ’ “ว่ายังไง เธอจะยอมกลับไปอยู่กับพี่ได้มั้ย น้ำค้าง” จากตอนนี้ห้าทุ่มเกือบใกล้เที่ยงคืน หลังน้ำค้างส่งลูกชายฝาแฝดเข้าห้องอีกฝั่งหนึ่ง ซึ่งมีเรเปล ทำหน้าที่พี่เลี้ยงเด็กจำเป็นเกลี้ยกล่อมนอน แน่น







