บทที่ 6 ปรนเปรอ

เมื่อกลับมาถึงจวนสองสามีภรรยาก็ช่วยกันทำอาหารเย็นอย่างมีความสุข ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ที่นางตบตีนางจางซื่อและพรรคพวกของนางในคราวนั้น บ่าวไพร่คนอื่นๆในจวนก็ไม่กล้าหาเรื่องนางอีก อาจเพราะตอนนี้ท่านพ่อกลับมาแล้ว พวกบ่าวไพร่จึงไม่กล้ากำเริบเสิบสานเท่าใดนัก

“เจ้าอ้าปากสิ ข้าจะป้อนขนมนี้ให้เจ้ากินเอง”

“คุณหนู บ่าวอิ่มแล้วขอรับ”

เซียวเหวินบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เขากินนั่นกินนี่เข้าไปจนอิ่มแล้ว แต่เพราะกลัวนางจะน้อยใจเขาจึงยอมกินอีกคำจนรู้สึกแน่นท้องไปหมด มู่ชิงยิ้มตาหยีหลังจากกินอิ่มแล้ว สองสามีภรรยาก็พากันไปอาบน้ำ มู่ชิงกับเซียวเหวินผลัดกันถูหลังให้อีกฝ่ายอย่างมีความสุข ก่อนจะกลับมาที่ห้องนอนของตน

เมื่อเข้ามาในห้องนอนแล้ว เซียวเหวินก็ตั้งใจจะเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้สะอาดจากนั้นก็จะได้เข้านอนเสียที แต่อยู่ๆ มู่ชิงกลับเดินเข้ามาโอบรอบลำคอของเขาเอาไว้ก่อนจะผลักเขาให้ลงไปนั่งบนเตียง ก่อนที่นางจะเป็นฝ่ายเดินเข้ามาทิ้งกายนั่งลงบนตัวของเขา แววตาที่หญิงสาวมองมานั้นดูยั่วยวนและเร่าร้อนเสียจนใบหน้าของเขาแดงซ่าน ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกได้ว่าช่วงล่างของตนกำลังแข็งขึงขึ้นมาอีกแล้ว

มู่ชิงมีหรือจะไม่รู้ว่าชายหนุ่มนั้นรู้สึกเช่นไร นางยกยิ้มเต็มหน้าพลางกล่าว

 “แข็งเช่นนี้ คงต้องปลดปล่อยออกมาเสียแล้ว”

เอ่ยจบนางก็โน้มใบหน้าเข้าไปกัดที่ใบหูของเขาเบาๆ พร้อมกับขบเม้มมันอย่างเอาแต่ใจ เซียวเหวินส่งเสียงครางออกมาด้วยความเสียวสะท้าน อารมณ์ของชายหนุ่มเริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง เขาจับนางพลิกลงไปนอนบนเตียง ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาจูบนางอย่างดูดดื่ม เขาสอดลิ้นอุ่นร้อนเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นชุ่มชื้นของนางอย่างเอาแต่ใจ เพื่อลิ้มชิมรสชาติความหวานล้ำภายในโพรงปากของหญิงสาว มู่ชิงยื่นมือสองข้างขึ้นมาโอบรอบลำคอของสามีก่อนจะจูบตอบเขาอย่างถึงอกถึงใจ

ยามที่ทั้งสองคนอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า มือหนาใหญ่หยาบกร้านของเซียวเหวินลูบไล้ไปตามเรือนร่างของมู่ชิง ช่างเป็นความความรู้สึกที่เสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก เขาเลื่อนใบหน้าลงมาจูบไซร้ซอกคอขาวของนาง กลิ่นกายสาวที่หอมกรุ่นทำให้ไฟราคะในใจของเขาไม่อาจมอดดับลงได้ เขาเอื้อมมือบีบเค้นทรวงอกงามของนาง พลางคลึงเคล้นยอดอกสีหวานอย่างเอาแต่ใจ

“อ๊า”

มู่ชิงแอ่นอกงามให้เขาเชยชมอย่างไม่เขินอายพลางร้องครวญครางไม่เป็นภาษา เซียวเหวินเลื่อนมือของตนลงมาที่หว่างขาของนางก่อนจะสอดนิ้วใหญ่เข้าไปในร่องรักถึงสามนิ้ว แล้วจึงขยับเข้าออกอย่างช้าๆ และเร่งจังหวะให้ถี่กระชั้นมากยิ่งขึ้น

“อ๊าย ข้าเสียว”

มู่ชิงส่งเสียงหวานร้องออกมาอย่างเป็นสุขยามเมื่อนิ้วมือของชายหนุ่มล่วงล้ำเข้ามาในกายของตน มือของเขาขยับเข้าออกไม่หยุด ส่วนริมฝีปากก็หยอกเย้าอยู่กับปทุมถันสองเต้างามของนางอย่างรุกเร้า

มู่ชิงร้องครางพลางยกเรียวขาทั้งสองข้างขึ้นโอบรัดเอวสอบของสามีให้แนบชิดเข้ามาอีกจนสะโพกมนลอยเด่นขึ้นจากที่นอน

ท่าทีบิดเร่าของภรรยาตัวน้อยเปรียบเสมือนกระแสไฟที่แล่นพล่านไปทั่วร่างของชายหนุ่ม เซียวเหวินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาซี้ดปากด้วยความเสียวก่อนจะบดเบียดท่อนเอ็นร้อนขนาดใหญ่เข้าไปในรูสวาทของนางจนสุดลำ เขารู้สึกเสียวซ่านเมื่อผนังเนื้อนุ่มภายในของมู่ชิงขยับตอดขมิบรูดรั้งแก่นกายของเขาเป็นจังหวะอย่างเอาแต่ใจ ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกช้าๆ ก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วแรงมากยิ่งขึ้น

“อ๊าส์ เสียว เสียวเหลือเกินขอรับคุณหนู”

“อื้อ อาเหวิน เจ้าช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก”

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง ท่วงทำนองรักที่เคยเนิบนาบในตอนแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นดุดันและกระชั้นถี่ขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง เซียวเหวินยึดจับสะโพกมนของมู่ชิงเอาไว้มั่น สองมือหนาใหญ่บีบเค้นลงไปบนเนื้อนุ่มเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของจนเกิดรอยนิ้วมือสีแดงเรื่อ ทว่ามู่ชิงกลับไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย ความเจ็บปวดแผ่วเบานั้นกลับยิ่งกระตุ้นตัณหาในกายของนางให้ลุกโชนมากยิ่งขึ้น

ชายหนุ่มเริ่มโหมแรงกระแทกเข้าใส่ร่องรักที่แฉะชื้นอย่างไม่ลืมหูลืมตา ร่างของมู่ชิงโยกคลอนไปตามแรงขยับของสามี หัวสมองของนางขาวโพลนรับรู้เพียงความซาบซ่านที่แผ่กระจายออกมาจากจุดกึ่งกลางลำตัว ยามที่แท่งเนื้อร้อนครูดผ่านจุดกระสันภายในซ้ำๆ ทำให้นางต้องหวีดร้องออกมาอย่างไม่อาจกักเก็บเสียงได้อีกต่อไป

“อ๊าส์  ตรงนั้น อาเหวิน ข้าเสียวตรงนั้น อื้อ”

เมื่อได้ยินภรรยาร้องครางด้วยความสุขสม เซียวเหวินก็ไม่รอช้า เขากระแทกกายเข้าออกเกือบสุดแล้วกระแทกเน้นย้ำลงไปที่จุดกระสันนั้นอย่างหนักหน่วง ทุกๆ ครั้งที่แท่งเอ็นยักษ์แทงสวนเข้าไป ร่างของนางบิดเร่าแผ่นหลังนวลเนียนแอ่นขึ้นจากเตียง สองมือจิกทึ้งหมอนและผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ น้ำหวานสีใสไหลทะลักออกมาผสมปนเปกับน้ำรักสีขาวขุ่นจนหยาดน้ำกามกระเด็นเปรอะเปื้อนโคนขาแกร่งตามแรงกระแทกกระทั้น

พั่บ พั่บ พั่บ ตับ ตับ

“ซี้ด คุณหนู รูของท่านช่างตอดรัดแน่นเหลือเกิน บ่าวจะทนไม่ไหวแล้ว อ๊าส์”

เซียวเหวินร้องครวญครางอย่างไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ลงไปบนทรวงอกอวบอิ่มที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ เขาอ้าปากงับเม้มยอดอกสีชมพูที่แข็งเป็นไตชูชันก่อนจะดูดดึงอย่างหิวกระหาย มือก็นวดเฟ้นขยำลูกมะพร้าวเต่งตึงจนล้นทะลักเต็มง่ามนิ้ว

“อื้อ ซี้ด สามีจ๋า แรงอีก ข้าจะเสร็จแล้ว อ๊า”

มู่ชิงครางด้วยความเสียวสะท้าน ชายหนุ่มที่เห็นอย่างนั้นจึงพลิกกายเปลี่ยนท่าอย่างรวดเร็วโดยที่แก่นกายยังไม่หลุดออกจากรูรัก เขาอุ้มร่างบางให้พลิกคว่ำลงกับที่นอนในท่าคลานเข่าสะโพกงอนงามลอยเด่นยั่วยวนอยู่เบื้องหน้าก่อนที่เขาจะขยับมาคุกเข่าซ้อนอยู่ด้านหลัง เซียวเหวินไม่รอช้า โน้มตัวลงไปแนบแผ่นหลังนวลเนียน มือหนึ่งเอื้อมไปบีบเค้นเต้านมงามจากทางด้านหลัง ส่วนอีกมือจับเรียวขาข้างหนึ่งของนางยกขึ้นสูงเพื่อเปิดทางให้สะดวกยิ่งขึ้น ก่อนจะกดแท่งรักสวนลึกเข้าไปทีเดียวจนสุดลำโคน

“กรี๊ด อ๊ะ อ๊าส์ ลึกเกินไป มันโดนข้างในลึกมาก”

มู่ชิงซบหน้าลงกับหมอนพลางส่งเสียงกรีดร้องสั่นเครือ ท่านี้ทำให้แก่นกายของเขาเข้าไปได้ลึกกว่าเดิมจนชนเข้ากับผนังมดลูกของนาง ทุกความใหญ่โตแทรกซอนเข้าเติมเต็มจนนางรู้สึกจุกแน่น ทว่ากลับมีความเสียวซ่านมหาศาลแล่นขึ้นมาจนน้ำตาเล็ด

“ซี้ด แน่นมากขอรับคุณหนู บ่าวรักท่านเหลือเกิน”

เซียวเหวินร้องเรียกนางอย่างรักใคร่ สะโพกสอบเริ่มขยับสาวเข้าออกในมุมที่กระชั้นขึ้น จังหวะกระแทกกระทั้นเปลี่ยนเป็นรวดเร็วและรุนแรงเสียงเนื้อกระทบกันในท่านี้ดังชัดเจนยิ่งกว่าเดิม

ตับ ตับ ตับ ตับ

บั้นท้ายกลมกลึงกระเพื่อมไหวรุนแรงตามแรงอัดส่งจากด้านหลัง มู่ชิงโยกคลอนไปตามจังหวะราวกับเรือลำน้อยที่กำลังโต้คลื่นลมพายุยักษ์กลางมหาสมุทร นางทำได้เพียงขยับสะโพกตอบรับสวนกลับไปเพื่อลดทอนความเสียวซ่านที่จวนจะระเบิดออกมา มือเรียวบางเอื้อมไปข้างหลังบีบเค้นต้นขาแกร่งของสามีเพื่อระบายความสยิว

“อาเหวิน อ๊า ข้าไม่ไหวแล้ว จะออกแล้ว อ๊าส์”

“พร้อมกันนะขอรับ ซี้ด”

เซียวเหวินเร่งจังหวะช่วงล่างจนรัวยิบ แผ่นหลังแกร่งเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อไหลซึม เขาบดเบียดแก่นกายเข้าออกถี่รัวราวกับเครื่องจักรที่ไร้ความเหน็ดเหนื่อย ร่องรักของมู่ชิงบีบรัดตัวแน่นถี่รัวจนเขาเสียวกระสัน ชายหนุ่มกระแทกเน้นๆ เข้าไปอีกหลายครั้ง ก่อนที่ร่างบางจะกระตุกเกร็ง ร่องสวาทขมิบรัดแก่นกายยักษ์ไว้แน่นหนาพร้อมกับปล่อยน้ำหวานพุ่งออกมาจนลำแท่งร้อนเปียกชุ่ม

เซียวเหวินคำรามลั่นในลำคอ ดวงตาเบิกกว้างยามที่ความเสียวแล่นปราดสู่ปลายยอด เขาขยับสะโพกอัดกระแทกเข้าไปลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะฉีดพ่นน้ำเชื้ออุ่นร้อนเข้าสู่ภายในกายของนางหยดแล้วหยดเล่า แรงฉีดพ่นที่รุนแรงทำให้มู่ชิงเสียววูบในท้องน้อยจนต้องกระตุกกายตามอีกรอบ

ทว่าพายุสวาทนี้ยังไม่สิ้นสุดลงง่ายๆ ...

หลังจากแช่ค้างกายอยู่เช่นนั้นครู่หนึ่ง เซียวเหวินก็ค่อยๆ ถอนแก่นกายที่ยังคงแข็งสู้มือออกมา หยาดน้ำรักผสมปนเปสีขาวขุ่นไหลย้อนทะลักออกมาตามง่ามขาของหญิงสาว มู่ชิงนอนราบหมดแรงไปกับที่นอน หอบหายใจจนตัวโยน ทว่าดวงตาเรียวคมกลับยังฉายแววยั่วเย้า

ชายหนุ่มมองภาพตรงหน้าด้วยความหลงใหล เนื้อตัวของมู่ชิงยามนี้ช่างเย้ายวนน่ารังแก รอยรักสีแดงจางๆ ที่เขาทำไว้ตามลำคอและเนินอกยิ่งเพิ่มความกำหนัด เขาจับร่างบางพลิกหงายขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะยกเรียวขาเนียนทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่าแกร่งของตนเอง เผยให้เห็นรอยแยกสีหวานที่บวมช้ำตึงเป่งและมีน้ำกามเอ่อล้น

“คุณหนู บ่าวยังไม่อิ่มเลยขอรับ”

เซียวเหวินกระซิบเสียงหวาน แต่สายตากลับดุดันราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ มู่ชิงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า แต่ความต้องการในใจก็ยังไม่เต็มอิ่ม นางจึงยื่นมือไปลูบไล้ใบหน้าของเขาอย่างรักใคร่

“ถ้ายังไม่อิ่ม ก็เข้ามาสิสามีของข้า”

เซียวเหวินที่ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่รอช้าเขาจ่อหัวหยักที่ยังคงแข็งตึงบวมเป่งเข้าไปในรูสวาทของนางทันที ความลื่นไหลจากน้ำรักที่คั่งค้างอยู่ทำให้แก่นกายจมหายเข้าไปในส่วนลึกอย่างง่ายดาย ทว่าความคับแน่นกลับไม่ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย

“อ๊ะ อ๊าส์ อาเหวิน เจ้าช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก”

มู่ชิงร้องคราง สองมือคว้าจับมือหนาเอาไว้มั่นยามที่ชายหนุ่มเริ่มขยับโยกกายอีกหนทำเอานางเสียวเสียจนยอดอกแข็งเป็นไต เซียวเหวินค่อยๆ บดสะโพกเป็นวงกลม คลึงเคล้นแก่นกายยักษ์ให้บดขยี้ไปกับผนังเนื้อนุ่มภายใน สร้างความรัญจวนใจให้แก่มู่ชิงจนนางต้องบิดกายไปมา ขนลุกซู่ทุกครั้งที่หัวหยักครูดผ่านจุดอ่อนไหว

“ซี้ด แบบนี้ชอบหรือไม่ขอรับ”

ชายหนุ่มกระซิบถาม พลางก้มลงจูบซับเหงื่อตามหน้าผากมนอย่างอ่อนโยน

“ชอบ อื้อ แต่ข้าอยากได้แรงกว่านี้ กระแทกข้าแรงๆที อาเหวิน”

มู่ชิงร่ำร้องด้วยน้ำเสียงเว้าวอน ดวงตาปรือฉ่ำไปด้วยแรงอารมณ์ เมื่อเมียรักร้องขอ มีหรือที่บ่าวผู้ซื่อสัตย์จะไม่จัดให้ เซียวเหวินเปลี่ยนจังหวะทันที สะโพกสอบขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อตับๆๆ ดังถี่ระรัวไม่ขาดสาย ร่างของทั้งคู่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวไปตามแรงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำอีกครั้ง นานนับชั่วยามที่ห้องนอนนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวรักและเสียงครวญครางที่สอดประสาน สองกายเกี่ยวกระหวัดพัวพันกันด้วยไฟตัณหาที่ไม่มีทีท่าว่าจะดับมอดลงได้ง่ายๆ จนกระทั่งเกือบรุ่งสางเขาจึงยอมปล่อยนางเป็นอิสระ