Share

บทที่ 9 สยิว

last update publish date: 2026-06-06 15:01:30

ภายในห้องนอนยามนี้ร้อนระอุไปด้วยเพลิงราคะ ดูเหมือนว่ากิจกรรมที่แสนเร่าร้อนเมื่อครู่กำลังจะเริ่มอีกแล้ว สองร่างเปลือยเปล่ากำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่บนเตียงยับยู่ยี่ เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของมู่ชิงและเซียวเหวินผสานเป็นเสียงเดียวกันจนแยกไม่ออก ความต้องการที่ถูกจุดติดซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้ชายหนุ่มผู้อ่อนโยนแปรเปลี่ยนเป็นสัตว์ป่าผู้นำทางเกมสวาท ในขณะที่มู่ชิงเองก็พร้อมจะเปิดรับทุกสัมผัสที่แสนรัญจวนใจอย่างไม่หยุดพัก

“คุณหนู บ่าวอยากลองท่าใหม่กับท่านเหลือเกินขอรับ”

เซียวเหวินกระซิบเสียงพร่า พลางจูบซับเหงื่อที่ข้างขมับของนางอย่างรักใคร่ มู่ชิงยื่นมือมาลูบไล้แผงอกของสามีเงยหน้าขึ้นมาบอกเสียงหวาน

“ได้สิ เจ้าอยากทำท่าไหนก็ทำสิสามี ข้าเป็นของเจ้าแล้ว”

 มู่ชิงเอ่ยเชิญชวนด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า ดวงตางามหรี่ปรืออย่างยั่วยวน ทำเอาชายหนุ่มคันในหัวใจยิบๆ เซียวเหวินไม่รอช้าขยับลุกขึ้นยืนข้างเตียงนอน ก่อนจะช้อนอุ้มร่างบางของมู่ชิงขึ้นมาในอ้อมแขน มู่ชิงอุทานด้วยความเสียวสะท้าน นางรีบยกเรียวขาเนียนขึ้นไปเกี่ยวกระหวัดรัดเอวสอบของเขาไว้ ในขณะที่สองมือเรียวก็ยื่นไปโอบกอดรอบลำคอแกร่งเพื่อยึดเหนี่ยวเอาไว้

เซียวเหวินจับแก่นกายใหญ่ยักษ์ที่ชูชันจ่อเข้าไปที่ร่องเนื้อสีหวานที่บวมช้ำ ก่อนจะค่อยๆ หย่อนสะโพกของนางลงมา ให้ร่องสวาทกลืนกินความใหญ่โตเข้าไปทีละน้อยจนมิดด้าม ความลึกในท่าอุ้มยืนนี้ทำเอามู่ชิงรู้สึกเสียวเสียจนหน้าท้องหดเกร็ง

“อ๊าส์ อาเหวิน มันลึกมาก อื้อ”

ชายหนุ่มเริ่มขยับย่อเข่าและยกสะโพกขึ้นลง คล้ายกับการโยกคลึงในอากาศ ทุกครั้งที่เขาย่อตัวลง แก่นกายจะแทรกลึกเข้าสู่จุดซ่อนเร้น บดเบียดจุดกระสันด้านในอย่างถี่รัว แรงโน้มถ่วงช่วยส่งให้ความยาวใหญ่ฝังลึกจนมู่ชิงเสียวสะท้านจนเนื้อตัวสั่นระริก เกิดเป็นเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตับตับตับ

ขยับโยกในท่าอุ้มยืนได้ไม่นาน เซียวเหวินที่เริ่มล้าขาก็พาร่างของภรรยาขยับมาที่ขอบเตียง ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงโดยที่ยังไม่ถอดถอนแก่นกายออก และให้มู่ชิงนั่งคร่อมอยู่บนตักหันหน้าเข้าหากัน ท่านี้ทำให้นางกลับมาเป็นผู้ควบคุมจังหวะอีกครั้ง

มู่ชิงยกยิ้มอย่างพึงพอใจนางเด้งสะโพกมนขึ้นลงบนตักแกร่งอย่างเอาแต่ใจ สองมือหนาของเซียวเหวินยึดจับเอวบางของนางไว้ คอยช่วยพยุงและสวนสะโพกอัดรับจังหวะกดทับของภรรยาอย่างรู้ใจ ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ซอกคอหอมและขบเม้มยอดอกอวบอิ่มชูชันอย่างหิวกระหาย

“ซี้ด เมียจ๋า บดร่อนแบบนั้นแหละขอรับ ช่างเสียวหัวเหลือเกิน”

ชายหนุ่มร้องครางออกมาอย่างเสียวสะท้าน

“อาเหวิน อ๊า ตรงนั้น มันโดนตรงนั้น อื้อ”

มู่ชิงร่อนเอวเป็นวงกลม บดคลึงผนังเนื้อนุ่มเข้ากับลำแท่งยักษ์จนเซียวเหวินเสียวซ่านจนตาพร่า เมื่อความเสียดเสียวพุ่งสูงจนทนไม่ไหว มู่ชิงจึงขยับกายเปลี่ยนท่าทีทันที นางผละออกจากกายของเขาและก้าวลงจากเตียงไปยืนอยู่ที่ริมหน้าต่างห้อง พลางกระดิกนิ้วเรียกเขาให้เข้าไปหา

เซียวเหวินยกยิ้มมุมปากก่อนจะตรงเข้ามาจับสะโพกงอนงามของนางเอาไว้มั่น จากนั้นก็กดอัดแก่นกายร้อนผ่าวให้แทรกตัวเข้าสู่อุโมงค์รักจากทางด้านหลังรวดเดียวจนสุดทางรัก

พั่บ!

“กรี๊ด อ๊าส์ อาเหวิน แรงๆ เลย อื้อ”

จังหวะรักจากทางด้านหลังทวีความดุดันและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ สะโพกหนาอัดส่งเข้าใส่ร่องเนื้ออย่างรวดเร็ว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนก้องห้องนอน สองมือของเซียวเหวินเลื่อนมาบีบเค้นสะโพกมนจนเนื้อนุ่มล้นง่ามนิ้ว ยามที่เขาโหมกระหน่ำแท่งรักเข้าออกอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ร่างบางโยกไหวจนหัวสั่นหัวคลอนตามแรงกระแทกอันหนักหน่วง ทว่ากลับสร้างความรัญจวนใจจนน้ำหวานไหลเยิ้มย้อยชโลมโคนขา

เพราะกลัวว่าภรรยายอดรักจะเมื่อยขา ชายหนุ่มจึงอุ้มตัวนางให้กลับมานอนตะแคงบนเตียงนอนนุ่ม โดยที่ขาข้างหนึ่งของมู่ชิงถูกยกขึ้นสูงพาดไว้กับเอวสอบของเขา จากนั้นเซียวเหวินก็แทรกตัวเข้าประชิดจากทางด้านข้าง และบดเบียดลำมังกรยักษ์เข้าไปในร่องสวาทที่แฉะชื้นอีกครา

ท่าตะแคงข้างนี้แม้จะไม่ลึกเท่าท่าด้านหลัง แต่กลับให้ความรู้สึกแนบชิดและนุ่มนวล ทว่าเซียวเหวินกลับเปลี่ยนมันให้ร้อนแรงได้ไม่ยาก ชายหนุ่มซอยสะโพกถี่รัวเข้าออกในมุมเฉียง บดเบียดแก่นกายเน้นย้ำไปที่ผนังเนื้อนุ่มด้านข้าง สร้างความเสียวซ่านแปลกใหม่จนมู่ชิงต้องบิดกายไปมา ส่งเสียงครางหวานหูระงมไม่ขาดสาย

“ซี้ด แบบนี้เสียวหรือไม่ขอรับ เมียจ๋า”

ชายหนุ่มกระซิบถาม พลางก้มลงจูบซับเหงื่อตามไหล่มน

“เสียว อื้อ อาเหวิน เจ้าช่างเก่งกาจยิ่งนัก อ๊า”

เพลิงราคะยังคงลุกโชนอย่างต่อเนื่อง เซียวเหวินจับมู่ชิงพลิกนอนหงายอีกครั้ง ทว่าคราวนี้เขาไม่เพียงแค่แยกขาของนางออก แต่กลับดันหัวเข่าทั้งสองข้างของนางให้พับขึ้นไปจนชิดติดกับอกอวบอิ่ม ท่านี้ทำให้ทางรักเปิดกว้างและหดสั้นลงกว่าเดิมหลายเท่า ยามที่แก่นกายยักษ์กดแทรกเข้าไป มันจึงกระแทกชนเข้ากับส่วนลึกที่สุดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“โอ๊ย อ๊าส์ อาเหวิน มันจุก อื้อ”

 มู่ชิงหวีดร้องจนดวงตาเบิกกว้าง ความใหญ่โตอัดแน่นจนนางแทบหายใจไม่ทัน ทว่าความเสียวมหาศาลกลับแล่นริ้วขึ้นสู่สมองจนน้ำตาเล็ด

เซียวเหวินสูดลมหายใจเข้าลึกๆพลางซี้ดปากด้วยความสยิวซ่านเมื่อร่องรักตอดรัดลำแท่งของเขาแน่นหนาราวกับจะรีดเค้นน้ำรักออกมาเสียให้ได้ ชายหนุ่มเริ่มกดสะโพกโยกเข้าออกเป็นจังหวะหนักๆ เน้นๆ ทุกครั้งที่อัดส่งเข้าไป ร่างบางจะกระตุกเกร็งด้วยความเสียวซ่านจนถึงขีดสุด

ตับ ตับ ตับ ตับ

บั้นท้ายงอนงามรับแรงกระแทกจนขึ้นสีแดงก่ำ สองร่างหลอมรวมพัวพันกันท่ามกลางเสียงสั่นพร่าของลมหายใจ จนกระทั่งความเสียวแล่นปราดสู่ปลายยอด เซียวเหวินจึงเร่งจังหวะช่วงล่างถี่รัวเป็นชุด สองมือจับเรียวขาของนางเอาไว้มั่น ก่อนจะกดอัดแก่นกายเข้าไปให้ลึกที่สุดพร้อมกับคำรามลั่น ปลดปล่อยน้ำเชื้ออุ่นร้อนระลอกใหม่พุ่งฉีดอัดเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของกายภรรยาหยดแล้วหยดเล่า มู่ชิงกระตุกเกร็งรับน้ำรักทุกหยาดหยดเอาไว้ สองร่างทิ้งตัวลงกอดก่ายกันบนเตียงนุ่มด้วยความเหนื่อยอ่อนและอิ่มเอมในรสสวาทอันยาวนาน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   ตอนจบ

    สองปีต่อมา เว่ยฮ่องเต้ทรงสละราชบัลลังก์และมอบอำนาจทั้งหมดให้แก่เว่ยฉีเหวินบุตรชายของตน ส่วนพระองค์ก็เสด็จไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขโดยพักอยู่ที่ตำหนักใหญ่ท้ายวังหลวงกับหวังไทเฮาและไทฮองไทเฮาอย่างสุขสำราญใจท่ามกลางแสงอรุณแรกของวันใหม่ที่สาดส่องลงมายังวังหลวง วันนี้คือวันแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ เมื่อรัชทายาทผู้ผ่านพ้นมรสุมชีวิตและบททดสอบแห่งอำนาจมาได้อย่างองอาจ กำลังจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดนั่นก็คือบัลลังก์มังกรเว่ยฉีเหวิน ในชุดฉลองพระองค์สีทองอร่าม ปักลวดลายมังกรห้าเล็บด้วยดิ้นทองที่ประณีตบรรจงสะท้อนแสงอาทิตย์จนเจิดจ้า ใบหน้าคมเข้มของเขาสงบนิ่ง ทว่าแววตากลับเปล่งประกายความมุ่งมั่นและเปี่ยมไปด้วยเมตตาธรรม เขายืนตระหง่านอยู่หน้าบัลลังก์มังกรในตำหนักใหญ่ เบื้องหลังคือเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ที่ต่างก้มหัวยอมรับเขาอย่างไร้ข้อกังขา ส่วนมู่ชิงก็อยู่ในชุดอาภรณ์หงส์สีแดงชาด ปักดิ้นทองรูปหงส์เคียงคู่มังกร นางดูสง่างามราวกับเทพธิดาที่จุติลงมาเพื่อเคียงคู่กับมังกรหนุ่มผู้นี้ ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่สื่อถึงความสุขและความภาคภูมิใจ นางเคียงข้างเขามาตั้งแต่วันที่เขาไม่มีสิ่งใด จนถ

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 19 จุดจบมู่หว่าน

    สามวันต่อมา ก็เป็นวันที่มู่ชิงและเว่ยฉีเหวินจะต้องเดินทางไปไหว้พระบนเขาตามที่เว่ยฮ่องเต้มีหมายกำหนดการเอาไว้ การเดินทางครั้งนี้เว่ยลู่และมู่หว่านก็ร่วมเดินทางไปด้วยเช่นเดียวกันก่อนจะออกเดินทางเพียงหนึ่งวัน มู่หว่านได้วางแผนการหนึ่งเอาไว้ นางได้สั่งให้คนแอบเล่นไม่ซื่อกับรถม้าของมู่ชิงและเว่ยฉีเหวิน คาดว่าหลังออกจากเมืองหลวงราวครึ่งชั่วยามยาที่ม้ากินเข้าไปก็จะเริ่มออกฤทธิ์ จากนั้นม้าก็จะคุ้มคลั่งวิ่งพุ่งไปข้างหน้าไม่หยุด ได้ยินว่าก่อนจะถึงวัดบนเขาต้องผ่านหน้าผาแห่งหนึ่งเสียก่อน หากม้าตัวนั้นคุ้มคลั่งจนวิ่งตกหน้าผาไปเช่นนี้แล้ว สองคนนั้นจะต้องไม่รอดอย่างแน่นอนนางต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะส่งคนของตนแทรกซึมเข้าไปในตำหนักบูรพาได้ หญิงสาวยกยิ้มมุมปาก รู้สึกมีความสุขและรอดูหายนะของมู่ชิงและเว่ยฉีเหวินอย่างใจจดใจจ่อในขณะที่รถม้ากำลังจะออกเดินทาง มู่ชิงกลับเอ่ยขึ้นมาเสียก่อน“การเดินทางไกลหากใช้รถม้าหลายคันอาจจะทำให้การเดินทางล่าช้าและไม่สะดวกสบาย ซ้ำยังจะทำให้การสัญจรติดขัดได้ เอาอย่างนี้เถิดชายาชินอ๋อง มิสู้ท่านมานั่งรถม้าคันเดียวกับข้าดีไหมเล่า?”มู่ชิงพูดพร้อมกับยิ้มเต็มใบหน้า มู่หว

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 18 เผยธาตุแท้

    หลังจากที่อภิเษกสมรสกันเรียบร้อยแล้ว มู่ชิงและเว่ยฉีเหวินก็ย้ายมาอาศัยอยู่ในตำหนักบูรพา ทุกๆ วันนางใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มู่ชิงไม่ได้วางตัวสูงส่งหรือกดข่มผู้ใดเลยแม้แต่น้อย แม้กระทั่งกับบ่าวไพร่นางก็ใจดีมีเมตตาอยู่เสมอ ส่วนเว่ยฉีเหวินนั้นหลังจากที่ได้รับตำแหน่งรัชทายาทแล้ว เขาก็ต้องช่วยบิดาจัดการงานราชการในยามเช้าเช่นเดียวกันแม้จะเกิดและเติบโตที่ด้านนอกวังหลวง แต่ถึงอย่างไรเขาก็มีสายเลือดของราชวงศ์ แน่นอนว่าสิ่งใดที่ต้องเรียนรู้เขาก็ล้วนเรียนรู้ได้โดยว่องไว ประจวบเหมาะกับการสั่งสอนอย่างมุ่งมั่นตั้งใจของราชครูมู่ ไม่นานชายหนุ่มผู้อ่อนโยนก็กลับกลายเป็นชายหนุ่มผู้องอาจมีอำนาจอยู่ในมือเช้านี้เว่ยลู่ก็มาร่วมประชุมยามเช้าด้วย เขาปลงตกกับเรื่องของเว่ยฉีเหวินไปนานแล้ว แม้จะไม่ค่อยพบปะสนทนากับหลานชายเท่าใดนัก แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์ดังเช่นแต่ก่อน หลังจากร่วมประชุมยามเช้าเสร็จ เขาก็ขอตัวกลับจวนของตนไปทันทีเมื่อมาถึงจวนชินอ๋องก็มีบ่าวเข้ามารายงานว่าตอนนี้มู่หว่านกำลังลงโทษสาวใช้นางหนึ่งอยู่ที่เรือนใหญ่ เหตุเพราะเมื่อคืนนางเข้ามาส่งชาให้กับเขาในห้องตำรา เว่ยลู่พอได้ฟังก็มีสี

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 17-2 เข้าหอ

    เว่ยฉีเหวินกัดฟันกรอด เร่งความเร็วช่วงล่างจนสะโพกสอบแทบเคล็ด เขากระแทกเน้นย้ำไปยังจุดเร้นลับที่สุดของนางติดต่อกันหลายครั้งอย่างรุนแรง ก่อนที่มู่ชิงจะกรีดร้องลั่น กายบางกระตุกเกร็งระรัว ร่องสวาทบีบขมิบตอดรัดแก่นกายยักษ์เอาไว้แน่นพร้อมกับฉีดปล่อยน้ำหวานสีใสออกมาจนเปียกชุ่ม ชายหนุ่มร้องคำรามลั่นราวกับสัตว์ป่า เขาอัดสะโพกกระแทกเข้าไปให้ลึกที่สุดและค้างเอาไว้ ก่อนจะปลดปล่อยน้ำเชื้ออุ่นร้อนสีขาวขุ่นระลอกใหญ่ พุ่งฉีดอัดเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของกายภรรยาหยดแล้วหยดเล่าสองร่างเหนื่อยหอบหายใจรดกันท่ามกลางม่านมุ้งที่โรยตัวลงมาปิดกั้นโลกภายนอก ลมหายใจอุ่นและหยาดเหงื่อผสานรวมเป็นหนึ่ง สองร่างทิ้งตัวลงกอดก่ายกันบนเตียงนุ่มด้วยความเหนื่อยอ่อนทว่าอิ่มเอมในรสสวาทที่แสนตราตรึงราตรีอันยาวนานยังคงดำเนินต่อไป เพลิงปรารถนาที่เพิ่งมอดดับไปได้เพียงชั่วก้านธูปไหม้กลับถูกจุดประกายขึ้นมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายคาวหวานของน้ำรักที่คละคลุ้งอยู่บนผ้าปูที่นอนและหยาดเหงื่อที่โซมกายมิได้ทำให้คนทั้งสองรู้สึกเหน็ดเหนื่อย ตรงกันข้ามมันกลับเป็นดั่งสุราฤทธิ์แรงที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบให้ตื่นตัวขึ้นมามากกว่าเก่ามู่ชิงนอน

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 17-1 เข้าหอ

    วาจาหวานหูที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนทำเอาหัวใจของมู่ชิงเต้นกระหน่ำรัว ไม่รอให้นางได้เอ่ยปากโต้แย้ง ริมฝีปากหยักลึกของเว่ยฉีเหวินก็ทาบทับลงมาบดจูบอย่างแผ่วเบาในครั้งแรก ทว่าชั่วอึดใจเมื่อลิ้นเรียวเล็กของหญิงสาวเริ่มตอบสนองอย่างขัดเขิน ชายหนุ่มก็แปรเปลี่ยนจังหวะเป็นดุดัน รุกราน ปลายลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกลึกเข้าไปเกี่ยวพันระคนหยอกเย้า แลกเปลี่ยนน้ำหวานอันหอมหวานอย่างตะกรุมตะกราม สองมือเรียวบางของมู่ชิงเลื่อนขึ้นไปโอบรอบลำคอแกร่ง ก่อนจะดึงรั้งให้ร่างหนาแนบชิดลงมาอีกจนหน้าอกอวบอิ่มบดเบียดเข้ากับแผงอกกว้างเว่ยฉีเหวินส่งเสียงครางต่ำในลำคออย่างพอใจ มือหนาข้างหนึ่งเริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้เอวบางคอดกิ่วขึ้นมาจนถึงทรวงอกคัดตึง ชายหนุ่มใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้บดคลึงยอดปทุมถันสีหวานผ่านเนื้อผ้าบางเบาจนมันชูชันแข็งเป็นไตสู้มือ มู่ชิงสะดุ้งเฮือก แอ่นอกรับสัมผัสสยิวกายด้วยความรัญจวนใจ“อื้อ อาเหวิน”เมื่อเห็นว่าภรรยาคนงามเริ่มคล้อยตามเพลิงสวาท เว่ยฉีเหวินจึงกระชากสายรัดเอวผ้าไหมของนางออกรวดเดียว เสื้อตัวในแยกออกจากกัน เผยให้เห็นเต้างามขนาดใหญ่ขาวเนียนผุดผ่องไร้ราคีคาว ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกซุกไซ้ลงมาที่ซอกคอข

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 16 งานอภิเษก

    หลังจากที่จัดการเรื่องราวต่างๆ เสร็จเรียบร้อยแล้ว เว่ยฉีเหวินก็ทูลต่อบิดาของตนว่าเขาจะแต่งงานกับมู่ชิง อีกทั้งยังบอกว่าก่อนหน้านี้เขาและนางได้เป็นสามีภรรยากันเรียบร้อยแล้ว เว่ยฮ่องเต้และหวังฮองเฮานั้นก็ไม่ได้คัดค้านอะไร เพราะอย่างไรเสียชาติกำเนิดของมู่ชิงก็ดียิ่ง บิดาของนางก็ดำรงตำแหน่งท่านราชครู น้องสาวต่างมารดาก็ได้เป็นถึงพระชายาชินอ๋อง เมื่อความคิดเห็นตรงกันแล้ว จึงรับสั่งให้มีกำหนดการจัดงานแต่งงานในทันทียามนี้ทั่วทั้งจวนตระกูลมู่ถูกประดับประดาด้วยผ้าไหมสีแดงชาดและโคมไฟมงคล เสียงดนตรีบรรเลงเพลงมงคลแว่วลอยมาตามสายลมตั้งแต่ยามเช้าตรู่ ในเรือนนอนของมู่ชิงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกำยานดอกกล้วยไม้ หญิงสาวนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ ใบหน้าของนางงดงามหมดจดราวกับสลักจากหยกเนื้อดี ดวงตากลมโตทอประกายความสุขระคนตื่นเต้น ริมฝีปากบางแต่งแต้มด้วยชาดสีแดงสดดุจผลอิงเถาหญิงอาวุโสและแม่สื่อผู้มีดวงชะตาเป็นมงคลกำลังช่วยกันปรนนิบัติแต่งกายให้นาง ชุดแต่งงานของมู่ชิงทำจากผ้าไหมซูโจวสีแดงมงคล ปักลายหงส์เหินคู่มังกรด้วยเส้นไหมทองคำแท้อย่างประณีต ทุกฝีเข็มสะท้อนถึงความตั้งใจและพระเมตตาของหวังฮองเฮาท

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 10 ถีบยอดหน้า

    เช้าวันต่อมาเซียวเหวินก็ออกจากจวนไปส่งผักตามปกติ วันนี้เขาไม่ได้พามู่ชิงมาด้วยเพราะเห็นว่านางเหนื่อยล้าอ่อนแรงจากกิจกรรมอันแสนเร่าร้อนเมื่อคืนนี้ เขาจึงบอกให้นางนอนพักผ่อนให้มากๆ มู่ชิงเองก็พยักหน้าอย่างว่าง่ายก่อนจะล้มตัวลงนอนหลับต่อเพราะนางรู้สึกเหนื่อยล้ามากจริงๆหลังจากจัดแจงทำทุกอย่างเสร็จเรีย

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 8 หิวอีกแล้ว

    เมื่อเห็นว่าเถียงสู้มู่ชิงไม่ได้ เว่ยลู่จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาที่เซียวเหวิน ไม่รู้เพราะเหตุใด ยามที่ได้มองเห็นใบหน้าของบุรุษผู้นี้มันกลับทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“สามีเจ้านี่ช่างหน้าตาทุเรศสิ้นดี แต่ก็เหมาะสมกับเจ้ามากเลยนะ”วาจาดูแคลนเช่นนั้นทำเอาเซียวเหวินไม่พอใจขึ้นมา ใครจะดูถ

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 7 คู่หมั้นเก่า

    เช้าวันต่อมาหลังจากกินอาหารเช้าอิ่มแล้ว มู่ชิงก็คิดจะออกไปเดินเล่นกับสามีเหมือนเช่นเมื่อวานนี้ เพราะอยู่แต่ในจวนนางก็เบื่อไม่มีอันใดทำ อีกทั้งเซียวเหวินยังบอกว่าวันนี้เขาจะนำผักที่ปลูกได้ไปขาย จากนั้นก็จะนำเงินที่ขายผักได้มามอบให้กับนายท่านซึ่งก็คือบิดาของนางนั่นเอง มู่ชิงยิ้มหวานก่อนจะช่วยเขาจัดแจ

  • สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก   บทที่ 6 ปรนเปรอ

    เมื่อกลับมาถึงจวนสองสามีภรรยาก็ช่วยกันทำอาหารเย็นอย่างมีความสุข ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ที่นางตบตีนางจางซื่อและพรรคพวกของนางในคราวนั้น บ่าวไพร่คนอื่นๆในจวนก็ไม่กล้าหาเรื่องนางอีก อาจเพราะตอนนี้ท่านพ่อกลับมาแล้ว พวกบ่าวไพร่จึงไม่กล้ากำเริบเสิบสานเท่าใดนัก“เจ้าอ้าปากสิ ข้าจะป้อนขนมนี้ให้เจ้ากินเอง”“คุณ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status