สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก

สามีบ่าวของข้าช่างดุยิ่งนัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-06-06
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
21Bab
1.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขาคือบ่าวผู้ต่ำต้อยที่นางจำต้องแต่งงานด้วยเพราะแผนชั่วของแม่เลี้ยง ภายนอกเขาเหมือนบ่าวผู้อ่อนน้อมและถ่อมตัว แต่เมื่ออยู่ด้วยกันสองต่อสองภายในห้องหอเขากลับ 'ดุ' เสียจนคุณหนูผู้สูงศักดิ์อย่างนางถึงกับต้องร้องขอชีวิต!

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 สามีบ่าว

The night was as black as ink.

A gut-wrenching scream came from the warehouse at the backyard of the Daugherty mansion.

Adina Daugherty’s face was pale, and her cracked lips bloodless.

She suffered a contraction, and blood gushed out of her private parts.

She had just been pregnant for eight months, so why did she feel like she was about to give birth…

Was she going into preterm labor?

It was extremely dangerous to give birth when she was only pregnant for eight months…

The moment that thought entered her mind, she didn’t waste a single second more and crawled to the door on all four, then slammed her fists against it.

“Mr. Granger, I’m about to give birth. Please send me to the hospital. I’m begging you…”

A man in his forties sat outside the door while smoking.

“Miss Adina, you don’t even know who the father of your children is,” he said coldly. “Do you think the master and madam will send you to the hospital so that everyone could see how much of an embarrassment you are? Just stop causing a ruckus and stay quietly inside!”

Adina started weeping uncontrollably.

Eight months ago, reporters caught illicit pictures of her in a hotel, and she became the biggest laughing stock in the city.

Then, she discovered that she was pregnant. Her father found her an embarrassment to him and tried to force her to abort the babies, but before the operation she suddenly jumped off the operating table and fled.

She would rather die than abort her babies.

After that, her father ordered the servants to lock her in the warehouse, where she had to stay all by herself.

She was locked up for eight months and didn’t get to step out even once during that time.

“Mr. Granger, I’m begging you. Please save my children, or they’ll die… Please, help me…”

Searing pain surged through Adina’s abdomen, and her pleas grew weaker.

But the man in front of the door acted as if he did not hear her. He continued to smoke in a relaxed manner.

Blood continued rushing out of Adina’s private area, and her dress became drenched. She was now sitting in a pool of her own blood.

In despair, she grabbed the door handle and started throwing herself at the door.

She could not let her babies die in her womb! She refused to!

“Are you mad?! What are you doing?!”

Mr. Granger opened the door in anger and annoyance. He ignored the blood and grabbed Adina by the hair to drag her deeper into the warehouse and away from the door.

But then…

“What’s going on?” a cool voice asked from nearby.

Mr. Granger’s hand froze in the air. He turned around and greeted the woman respectfully, “Miss Dew.”

Adina looked up and saw the woman walk into the warehouse.

It was Dew Daugherty, her sister!

They had grown up together and were really close to each other.

Adina latched onto her like a drowning man onto a floating log. “Dew, please, help me. Save my babies…”

Dew sneered at her and said coolly, “Mr. Granger, this is the eldest daughter of the Daugherty family. How could you drag her around like a dying dog?”

Mr. Granger immediately understood what she meant and said even more respectfully, “Miss Dew, I didn’t cross any boundaries. Miss Adina just didn’t know what’s good for her and wanted to run to the hospital. If any outsiders learned that she’s pregnant with bastards, it would ruin the Daugherty family’s reputation. I was only doing it for the family.”

“Not bad,” Dew praised him. “I’ll tell my father to increase your wages later.”

She turned around, and her gaze landed on Adina’s stomach. “Your babies sure cling to life like cockroaches. When Father told you to abort them, you insisted on keeping them despite being told that the Daugherty family won’t take care of them. If they survive, we’ll have to consider them having unrivaled tenaciousness. But it’d be so much better if they just died. The Daugherty family would then get to retain its spotless reputation.”

“No, my children cannot die…”

Adina could sense Dew’s hostility, and she crawled back while covering her abdomen.

She was bloody all over, and her dress was drenched as well. Even her hair and face were covered in blood and sweat. Her lips were so dry that they had cracked open, and it looked like she was crying tears of blood. Those who didn’t know the whole story would think that she had crawled out of a garbage dump.

Dew laughed at the sight of the most beautiful woman of Sea City being reduced to this state. “Adina, do you know why you slept with a man eight months ago?”

She bent down and sneered mockingly. “It’s because I made arrangements for that.”

“What?!” Adina was stunned.

At the same time, she experienced another contraction, and more blood gushed out.

Dew smiled in satisfaction. “You were always the princess of the Daugherty family. You had half of the Daugherty Corporation’s shares, and on your eighteenth birthday, you became the heiress of the Daugherty family. Do you have any idea just how jealous I was? If you’re so pure that you stand above everyone else, then I will turn you into a whore who sleeps with everyone!”

“Y-You!”

Adina was in disbelief.

She had considered countless possibilities, but not once did she think that her beloved sister could be the person who had planned that event, which ruined her life.

“In the eight months you’ve been locked here, I became the new heiress of the Daugherty family. Adina, from now on, you’re only the woman with the worst reputation in Sea City. You’re a whore who gave birth to b*stards, who’ll never even know who their father is! Your life is ruined! Hahaha!”

Great pain surged through Adina’s stomach as she listened to her shocking words, and she felt as if her private region had torn apart.

She was in so much pain that she nearly fainted.

“Aaaaahhhh!”

A scream tore through her throat, and she fell on the floor.

Her pale face stared at the ceiling, and she opened her legs instinctively. Waves of blood gushed out from her private region.

Something pushed at the area between her legs, and she felt as if she had been torn into several pieces.

It felt like centuries passed by, but in truth, only some time went by when, suddenly, the cries of babies rang out in the warehouse.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
21 Bab
ตอนที่ 1 สามีบ่าว
สายลมที่พัดโชยหวีดหวิวลอดผ่านรอยปริแตกของหน้าต่างที่ผุพังทำให้ มู่ชิง สะดุ้งตื่นขึ้นมา เธอรู้สึกราวกับว่าศีรษะของตนถูกทุบด้วยค้อนเหล็กอันใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนรู้สึกปวดหนึบไปหมด ความทรงจำสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ในห้วงความคิดก่อนที่เธอจะหมดสติไปก็คือความเจ็บปวดจากแรงกระแทกมหาศาลของกิ่งไม้ที่หล่นลงมาพรากสติสัมปชัญญะของเธอไปสู่ความมืดมิดอันไร้ก้นบึง“คุณหนู ท่านได้ยินบ่าวหรือไม่ขอรับ? ท่านรีบฟื้นขึ้นมาเถิด”เสียงทุ้มแหบพร่าทว่าสั่นเครือเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความกังวลอย่างสุดแสน มู่ชิงค่อยๆฝืนลืมตาที่หนักอึ้งขึ้นมาภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตามิใช่เพดานสีขาวสะอาดหรือกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่คุ้นเคยในโรงพยาบาล แต่กลับเป็นหลังคามุงจากซอมซ่อที่มีรูโหว่จนมองเห็นท้องฟ้าสีเทาหม่น เมื่อเธอกวาดสายตามองไปรอบๆก็พบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเตียงนอนในบ้านไม้เก่าๆหลังหนึ่ง หญิงสาวพยายามจะขยับกายแต่ความเจ็บปวดร้าวกลับแล่นพล่านไปตามเนื้อตัวจนเธอต้องร้องครางออกมาเบาๆ เมื่อมู่ชิงก้มมองสำรวจดูก็พบว่าร่างกายของเธอยามนี้ช่างซูบซีดจนน่าใจหายนี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันนะ?“น้ำ ขอน้ำ”เสียงของมู่ชิงที่เปล่งออกมานั้นแห้งผากราวกับผืนดิ
Baca selengkapnya
บทที่ 2 แม่เลี้ยงใจทราม
นางจางซื่อจ้องมองดูลูกเลี้ยงของตนด้วยสายตาไม่พอใจอย่างไม่ปิดบัง เพราะแต่ไหนแต่ไรนางก็ไม่เคยชอบหน้ามู่ชิงอยู่แล้วตอนแรกนางแต่งเข้ามาพร้อมกับอดีตฮูหยินใหญ่ซึ่งก็คือมารดาของมู่ชิง แต่ตอนนั้นเพราะฐานะของนางต่ำต้อยจึงเป็นได้เพียงภรรยารอง นางมีบุตรสาวคนหนึ่งนามว่ามู่หว่าน ซึ่งเกิดช้ากว่ามู่ชิงเพียงหนึ่งปีเท่านั้น หลังจากอดีตฮูหยินใหญ่ตายจากไป ราชครูเว่ยก็ยกนางขึ้นมาเป็นภรรยาเอก เพราะยุคสมัยนี้ไม่ได้เคร่งครัดมากนัก ทำให้การแต่งตั้งภรรยารองขึ้นมาเป็นภรรยาเอกจึงไม่นับว่าเป็นเรื่องใหญ่อันใดเดิมทีนางอยากจะให้มู่หว่านบุตรสาวของตนได้เป็นคุณหนูเพียงคนเดียวของจวนตระกูลมู่ จึงหาทางกลั่นแกล้งมู่ชิงสารพัดและยังวางแผนทำให้นางได้เสียกับเซียวเหวินบ่าวรับใช้ในจวน สร้างความอับอายให้กับวงศ์ตระกูลจนต้องฆ่าตัวตาย แต่ใครจะรู้ว่านังเด็กนี่นอกจากจะไม่ตายแล้วยังรอดมาได้อีก ราชครูมู่ปากก็แสร้งว่าตัดพ่อตัดลูก แต่นางมีหรือจะดูไม่ออกว่าราชครูมู่อย่างไรก็ยังคงรักและห่วงใยมู่ชิงอยู่เสมอนางกลั่นแกล้งมู่ชิงสารพัด ทั้งเรื่องการใช้ชีวิตและอาหารการกิน แต่ผู้ใดจะรู้ว่าวันนี้จู่ๆ นังเด็กนี่จะใจกล้าขึ้นมาจนถึงขั้นกล้าทำร้ายบ
Baca selengkapnya
บทที่ 3 กินสามี
เมื่อไล่นางจางซื่อไปได้แล้ว มู่ชิงก็รู้สึกอารมณ์ขึ้นดีมาเป็นอย่างมาก นางทิ้งกายลงนั่งบนเก้าอี้ก่อนจะยกถ้วยชาขึ้นมาดื่ม ไม่นานก็รู้สึกได้ถึงสายตาของเซียวเหวินที่มองมา นางจึงหันไปสบตาเขาเช่นเดียวกัน ทว่าชายหนุ่มกลับก้มหน้างุดไม่กล้าเอ่ยวาจาใดออกมาท่าทางเช่นนั้นของเขามันทำให้นางรู้สึกเอ็นดูเขามากขึ้นไปอีกหลายส่วน“ทำไม เจ้ามีสิ่งใดอยากจะถามข้าหรือ หรือว่าสงสัยที่ข้ามีนิสัยเปลี่ยนไปราวกับหน้ามือเป็นหลังมือเช่นนี้ หรือเจ้าก็คิดว่าข้าผีเข้าอย่างที่นางจางซื่อบอกเอาไว้”เซียวเหวินรีบเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะส่ายหน้าไปมาเป็นพัลวัน“ไม่ใช่ขอรับ ต่อให้คุณหนูจะเป็นอย่างไรบ่าวก็จะไม่รังเกียจ ขอเพียงคุณหนูปลอดภัยก็พอ”ท่าทางซื่อๆ ของเขาทำเอานางรู้สึกคันยุบยิบในหัวใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก นางวางถ้วยชาในมือลง ก่อนจะเดินมาคว้าจับแขนของเขาและพาตัวเขาเข้ามาในห้องนอนทันที เซียวเหวินเมื่อได้เห็นเช่นนั้นก็ตื่นตระหนก ก่อนจะรีบเอ่ยถามนาง“คุณหนูพาบ่าวมาทำไมในห้องนอนขอรับ”ที่เขาถามนางเช่นนี้เพราะเกิดความสับสนในใจ แต่ไหนแต่ไรนางไม่เคยยอมให้เขาเข้ามาในห้องนอนของนางเลย แม้จะเป็นสามีภรรยากันอย่างแท้จริงก็ตาม แต่วันนี้น
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ไต้ซือลวงโลก
รสสวาทที่เซียวเหวินปรนเปรอให้นั้นช่างถึงอกถึงใจมู่ชิงยิ่งนักทำให้นางอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก ยามเช้าของวันต่อมาความสุขนี้กลับถูกคนรบกวน เมื่อมีสาวใช้มาแจ้งว่ายามนี้ราชครูมู่บิดาของนางนั้นได้เดินทางกลับมายังจวนตระกูลมู่เรียบร้อยแล้ว ซ้ำยังสั่งให้คนเรียกตัวนางไปพบอีกด้วย เซียวเหวินไม่สบายใจเท่าใดนัก นายท่านจะทุบตีเขาเช่นไรก็ย่อมได้ แต่มู่ชิงเพิ่งจะหายป่วยและร่างกายยังอ่อนแอมาก ย่อมไม่อาจทนรับการลงโทษได้ไหวอย่างแน่นอนมู่ชิงมีหรือจะมองไม่ออกว่าเซียวเหวินห่วงใยนาง นางจึงพูดขึ้นมาว่า“ไม่ต้องกังวลข้าย่อมมีวิธีรับมืออยู่แล้ว”เซียวเหวินเมื่อได้ฟังก็พยักหน้าอย่างเชื่อใจ ก่อนจะเดินตามนางไปทันที เมื่อคนทั้งสองมาถึงเรือนใหญ่ก็พบเข้ากับราชครูมู่ที่นั่งอยู่ในเรือน อีกทั้งยังมีนางจางซื่อและมู่หว่านนั่งอยู่ด้วย มู่ชิงเบ้ปากกรอกตามองบนช่างเป็นครอบครัวที่ดูอบอุ่นเสียจริง พ่อแม่ลูกอยู่กันพร้อมหน้า ส่วนนางกลับถูกมองเป็นเพียงส่วนเกินเสียอย่างนั้น“คารวะท่านพ่อ”มู่ชิงทำความเคารพบิดาของตนอย่างขอไปที ทำเอาราชครูมู่ที่ได้เห็นท่าทีเช่นนั้นถึงกับย่นหว่างคิ้ว แต่ไหนแต่ไรบุตรสาวของเขาหัวอ่อนรู้ความมาโดยตลอด และยัง
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ยืมเงิน
นางจางซื่อกำมือแน่นเมื่อไม่อาจจัดการลูกเลี้ยงได้ ส่วนมู่หว่านก็ปรายตามองพี่สาวต่างมารดาของตนอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าใดนัก เมื่อสองแม่ลูกไม่อาจทำสิ่งใดได้จึงเดินกระฟัดกระเฟียดกลับเรือนของตนไปทันที มู่ชิงคร้านจะสนใจ เพราะอย่างไรสองแม่ลูกคู่นี้ต่อไปก็คงจะมารังแกนางไม่ได้อีกต่อไปแล้วเมื่อนางจางซื่อและมู่หว่านจากไปแล้ว ราชครูมู่ก็ยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วก่อนจะหันมาเอ่ยกับบุตรสาว“ชิงชิง ข้าไม่อยู่เพียงไม่กี่วัน เจ้าก็ก่อเรื่องถึงเพียงนี้ ผู้ใดให้ความกล้าเช่นนี้กับเจ้ากัน”เขาถามบุตรสาวของตนอย่างไม่พอใจ แต่ในน้ำเสียงกลับไม่ได้แสดงความดุดันมากเท่าใดนัก อย่างไรมู่ชิงก็คือบุตรสาวคนโตของเขา นางคือบุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอกโดยชอบธรรม เป็นสายเลือดโดยตรงเพียงคนเดียวของตระกูลมู่ แต่เขาไม่คิดเลยว่านางจะใฝ่ต่ำเอาบ่าวมาทำสามีเช่นนี้ ไม่เพียงเท่านั้นนางยังใจกล้ากำเริบเสิบสานไม่เห็นหัวผู้ใด เช่นนี้เขาจะวางใจได้อย่างไรว่านางจะไม่ก่อเรื่องใหญ่ในภายหน้าแต่ถึงอย่างนั้นเขากลับไม่กล้าทำรุนแรงกับนางมากนัก แม้ภายนอกจะดูลำเอียงรักใคร่นางจางซื่อและมู่หว่าน แต่แท้จริงแล้วในใจของเขาย่อมต้องห่วงใยมู่ชิงมากกว่าใครทั้งสิ้น
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ปรนเปรอ
เมื่อกลับมาถึงจวนสองสามีภรรยาก็ช่วยกันทำอาหารเย็นอย่างมีความสุข ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ที่นางตบตีนางจางซื่อและพรรคพวกของนางในคราวนั้น บ่าวไพร่คนอื่นๆในจวนก็ไม่กล้าหาเรื่องนางอีก อาจเพราะตอนนี้ท่านพ่อกลับมาแล้ว พวกบ่าวไพร่จึงไม่กล้ากำเริบเสิบสานเท่าใดนัก“เจ้าอ้าปากสิ ข้าจะป้อนขนมนี้ให้เจ้ากินเอง”“คุณหนู บ่าวอิ่มแล้วขอรับ”เซียวเหวินบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เขากินนั่นกินนี่เข้าไปจนอิ่มแล้ว แต่เพราะกลัวนางจะน้อยใจเขาจึงยอมกินอีกคำจนรู้สึกแน่นท้องไปหมด มู่ชิงยิ้มตาหยีหลังจากกินอิ่มแล้ว สองสามีภรรยาก็พากันไปอาบน้ำ มู่ชิงกับเซียวเหวินผลัดกันถูหลังให้อีกฝ่ายอย่างมีความสุข ก่อนจะกลับมาที่ห้องนอนของตนเมื่อเข้ามาในห้องนอนแล้ว เซียวเหวินก็ตั้งใจจะเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้สะอาดจากนั้นก็จะได้เข้านอนเสียที แต่อยู่ๆ มู่ชิงกลับเดินเข้ามาโอบรอบลำคอของเขาเอาไว้ก่อนจะผลักเขาให้ลงไปนั่งบนเตียง ก่อนที่นางจะเป็นฝ่ายเดินเข้ามาทิ้งกายนั่งลงบนตัวของเขา แววตาที่หญิงสาวมองมานั้นดูยั่วยวนและเร่าร้อนเสียจนใบหน้าของเขาแดงซ่าน ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกได้ว่าช่วงล่างของตนกำลังแข็งขึงขึ้นมาอีกแล้วมู่ชิงมีหรือจะไม่รู้ว่าชายหนุ่มนั
Baca selengkapnya
บทที่ 7 คู่หมั้นเก่า
เช้าวันต่อมาหลังจากกินอาหารเช้าอิ่มแล้ว มู่ชิงก็คิดจะออกไปเดินเล่นกับสามีเหมือนเช่นเมื่อวานนี้ เพราะอยู่แต่ในจวนนางก็เบื่อไม่มีอันใดทำ อีกทั้งเซียวเหวินยังบอกว่าวันนี้เขาจะนำผักที่ปลูกได้ไปขาย จากนั้นก็จะนำเงินที่ขายผักได้มามอบให้กับนายท่านซึ่งก็คือบิดาของนางนั่นเอง มู่ชิงยิ้มหวานก่อนจะช่วยเขาจัดแจงนำผักใส่กระบุง และพากันไปขายยังตลาด เมื่อได้เงินมาแล้วนางก็รู้ว่าผักพวกนี้ขายได้ถึงสิบตำลึง“เอาเงินมาให้ข้า”“แต่ว่า...”“เอามาเถอะน่า”นางออกคำสั่งกับเขาเสียงเข้ม เซียวเหวินที่กลัวภรรยามากอยู่แล้วจึงไม่กล้าปากมีเสียง ทำได้เพียงส่งเงินสิบตำลึงให้แก่นาง มู่ชิงที่รับเงินมาแล้วก็ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเก็บเงินแปดตำลึงเอาไว้กับตัว ส่วนเงินสองตำลึงนั้นนางก็นำไปมอบให้กับบิดาของตน เซียวเหวินที่เห็นเช่นนั้นก็ทำได้เพียงยกมือขึ้นเกาศีรษะ ไม่กล้าเอ่ยอะไรให้มากความเพราะกลัวภรรยาจะโมโหด้านราชครูมู่วันนี้เพิ่งจะกลับจากการประชุมยามเช้า เพิ่งจะนั่งลงที่ห้องตำราได้ไม่นานก็มีบ่าวรับใช้มาแจ้งว่ามู่ชิงมาขอพบ เขาจึงให้นางเข้ามาด้านในห้องตำรา“มีอะไร?”เขาถามบุตรสาวโดยที่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่งานเอกสารตรงหน้า อย
Baca selengkapnya
บทที่ 8 หิวอีกแล้ว
เมื่อเห็นว่าเถียงสู้มู่ชิงไม่ได้ เว่ยลู่จึงเปลี่ยนเป้าหมายมาที่เซียวเหวิน ไม่รู้เพราะเหตุใด ยามที่ได้มองเห็นใบหน้าของบุรุษผู้นี้มันกลับทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“สามีเจ้านี่ช่างหน้าตาทุเรศสิ้นดี แต่ก็เหมาะสมกับเจ้ามากเลยนะ”วาจาดูแคลนเช่นนั้นทำเอาเซียวเหวินไม่พอใจขึ้นมา ใครจะดูถูกเขาเช่นไรก็ย่อมได้ แต่อย่าได้คิดจะมาดูถูกมู่ชิงเด็ดขาด แม้เขาจะเป็นเพียงบ่าว แต่ถ้าต้องตายเพื่อปกป้องนางเขาก็ยินดี เมื่อคิดได้เช่นนั้นชายหนุ่มจึงตั้งใจจะอ้าปากกล่าววาจาโต้แย้งกลับไป แต่มู่ชิงกลับคว้าจับมือของเขามากุมเอาไว้เพื่อเป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องไปใส่ใจ จากนั้นนางก็หันมามองเว่ยลู่ครู่หนึ่ง “สามีหม่อมฉันหน้าตาหล่อเหลากว่าบุรุษใดทั้งนั้นเพคะ ย่อมเหมาะสมกับหม่อมฉันอยู่แล้ว จะว่าไปคู่ของท่านอ๋องกับมู่หว่านก็ดูเหมาะสมกันดีนะเพคะ เหมือนไม้ผุกับผีเน่า”“มู่ชิง วันนี้ข้าจะลงโทษเจ้าเอง!”“หม่อมฉันไม่ว่างมารอรับโทษหรอกเพคะ อีกอย่างท่านอ๋องจะใส่ใจหม่อมฉันไปทำไมกัน พวกเราน้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง หรือว่าที่ท่านเป็นเช่นนี้เพราะหึงหวงหม่อมฉัน”“เหลวไหล!”“ไม่ใช่ก็ต่างคนต่างเดินไปสิเพคะ จะมาหาเรื่องกันทำไม
Baca selengkapnya
บทที่ 9 สยิว
ภายในห้องนอนยามนี้ร้อนระอุไปด้วยเพลิงราคะ ดูเหมือนว่ากิจกรรมที่แสนเร่าร้อนเมื่อครู่กำลังจะเริ่มอีกแล้ว สองร่างเปลือยเปล่ากำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่บนเตียงยับยู่ยี่ เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของมู่ชิงและเซียวเหวินผสานเป็นเสียงเดียวกันจนแยกไม่ออก ความต้องการที่ถูกจุดติดซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้ชายหนุ่มผู้อ่อนโยนแปรเปลี่ยนเป็นสัตว์ป่าผู้นำทางเกมสวาท ในขณะที่มู่ชิงเองก็พร้อมจะเปิดรับทุกสัมผัสที่แสนรัญจวนใจอย่างไม่หยุดพัก“คุณหนู บ่าวอยากลองท่าใหม่กับท่านเหลือเกินขอรับ”เซียวเหวินกระซิบเสียงพร่า พลางจูบซับเหงื่อที่ข้างขมับของนางอย่างรักใคร่ มู่ชิงยื่นมือมาลูบไล้แผงอกของสามีเงยหน้าขึ้นมาบอกเสียงหวาน“ได้สิ เจ้าอยากทำท่าไหนก็ทำสิสามี ข้าเป็นของเจ้าแล้ว” มู่ชิงเอ่ยเชิญชวนด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่า ดวงตางามหรี่ปรืออย่างยั่วยวน ทำเอาชายหนุ่มคันในหัวใจยิบๆ เซียวเหวินไม่รอช้าขยับลุกขึ้นยืนข้างเตียงนอน ก่อนจะช้อนอุ้มร่างบางของมู่ชิงขึ้นมาในอ้อมแขน มู่ชิงอุทานด้วยความเสียวสะท้าน นางรีบยกเรียวขาเนียนขึ้นไปเกี่ยวกระหวัดรัดเอวสอบของเขาไว้ ในขณะที่สองมือเรียวก็ยื่นไปโอบกอดรอบลำคอแกร่งเพื่อยึดเหนี่ยวเอาไว้เซียว
Baca selengkapnya
บทที่ 10 ถีบยอดหน้า
เช้าวันต่อมาเซียวเหวินก็ออกจากจวนไปส่งผักตามปกติ วันนี้เขาไม่ได้พามู่ชิงมาด้วยเพราะเห็นว่านางเหนื่อยล้าอ่อนแรงจากกิจกรรมอันแสนเร่าร้อนเมื่อคืนนี้ เขาจึงบอกให้นางนอนพักผ่อนให้มากๆ มู่ชิงเองก็พยักหน้าอย่างว่าง่ายก่อนจะล้มตัวลงนอนหลับต่อเพราะนางรู้สึกเหนื่อยล้ามากจริงๆหลังจากจัดแจงทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็แบกกระบุงคู่ใจเดินมุ่งหน้าออกจากจวนตระกูลมู่ ไปยังร้านขายผักเจ้าประจำที่เขามักจะนำผักไปส่งอยู่เสมอ เมื่อมาถึงเถ้าแก่ร้านก็ทักทายเขาด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง"อ้าวอาเหวิน เจ้ามาแล้วหรือ มาๆ รีบเอาผักมาวางไว้เลย""ได้ขอรับ"เจ้าของร้านบอกอย่างเป็นกันเอง หลังจากตรวจนับสินค้าจนพอใจและเห็นว่าไม่มีส่วนไหนชำรุดเสียหายแล้ว เขาก็สั่งให้คนนำผักเข้าไปเก็บเอาไว้ด้านใน ก่อนจะมอบเงินยี่สิบตำลึงส่งให้กับเซียวเหวินอยู่ๆ ชายหนุ่มก็นึกขึ้นมาได้ว่า จากตรงนี้ไปไม่ไกลมีร้านขายขนมร้านหนึ่งตั้งอยู่ในตรอกเล็กๆ ใกล้กับโรงสุรา แม้จะไม่ใช่ร้านใหญ่โตมีชื่อเสียงอะไร แต่ทว่ารสชาติขนมกลับดีเยี่ยมไม่แพ้ร้านหรูหราเลย เขาตั้งใจจะซื้อกลับไปฝากมู่ชิงเสียหน่อย ชายหนุ่มยิ้มเต็มใบหน้าก่อนจะมุ่งหน้าไปยังร้านขายขนมแห่ง
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status