LOGINภรรยาไร้ใจ Chapter 12 เป็นความคิดถึงที่ไม่หมดไปจากความรู้สึกนาราลักษณ์ นับวันจะยิ่งมากขึ้น เธออยากเห็นหน้า อยากพูดคุย อยากถามสารทุกข์สุกดิบพีระพล ทว่าก็เป็นเพียงแค่ความคิด เธอไม่อาจทำตามใจตัวเองได้ หญิงสาวหยิบสร้อยมาสวมใส่ลำคอ มือเล็กลูบเบาๆ ตรงจี้รูปหัวใจ คิดถึงคนให้จับใจ หลังจากแต่งตัวเสร็จอันโตรเนียลเล่เดินลงมาชั้นล่าง เขายิ้มบางเมื่อเห็นนาราลักษณ์นั่งรออยู่บนโซฟา เธอหันมองร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาใกล้ สายตายังคงเช่นเดิม ว่างเปล่าไร้ความรู้สึก สร้อยคอที่นาราลักษณ์สวมใส่ ทำให้รอยยิ้มเขาหุบลงทันใด อันโตรเนียลเล่ขยับสายตามองหญิงสาวที่รักสุดหัวใจ นัยน์ตาเขาดูเศร้าเสียใจมีความน้อยใจปะปน เธอไม่สวมสร้อยเพชรที่เตรียมไว้ให้ แต่กลับสวมสร้อยที่อดีตคนรักเธอซื้อให้ ไม่เจ็บปวดได้อย่างไร ราวกับมีมีดกรีดหัวใจอย่างไรอย่างนั้น นาราลักษณ์ไม่เคยลืมพีระพล ความรักที่มีต่อพีระพลฝังรากลึก เขาไม่อาจโค่นต้นไม้แห่งรักนั้นลงได้ โอ้...หัวใจเหมือนถูกบีบ บีบจนแหลกลาน เจ็บปวดเหลือเกิน แต่เขาก็ทน...เพราะรักเธอ ไม่มีคำพูดใดเอ่ยจากปากใคร ทั
ภรรยาไร้ใจ Chapter 11“เธอเรียกว่าการทำอย่างนี้คือรักงั้นเหรอ ใช้อิทธิพลบังคับให้ฉันมาอยู่ด้วย นี่หรือความรักใช่ไหม แต่สำหรับฉันไม่ใช่ มันคือการอยากได้ อยากเอาชนะมากกว่า” เธอรู้ดีว่าอันโตรเนียลเล่รู้สึกเช่นไรกับตน เพราะนอกจากคำบอกรักที่มักบอกตนเสมอ การกระทำก็เป็นอีกเรื่องที่อันโตรเนียลเล่ทำมาตลอดหนึ่งปี อีกทั้งบิดามารดา เครือญาติและเพื่อนของเขายังพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ถ้าอันโตรเนียลเล่ไม่รักตน คงไม่พามาอยู่บ้านหลังนี้และใช้ชีวิตเยี่ยงสามีภรรยา ซึ่งคำพูดตรงกับทีน่าเมื่อครู่ “เธอเป็นลูกน้องเขา ก็ต้องเข้าข้างกันเป็นเรื่องธรรมดา”“ฉันไม่ได้พูดเข้าข้าง ฉันพูดตามจริงที่เห็นค่ะ แล้วเชื่อว่าคุณก็คงเห็นเช่นกัน แต่ทำเป็นมองไม่เห็น ไม่ใส่ใจเพราะหัวใจคุณไม่มีคุณอันโตร” ทีน่าพูดเหมือนรู้ว่า หัวใจนาราลักษณ์มีใครอยู่ คนที่บอกเรื่องนี้ให้ทีน่ารู้คือ แอนดี้ลูกน้องคนสนิทของอันโตรเนียลเล่ “คนบางคนรู้ทั้งรู้ว่าคนที่ตัวเองอยู่ด้วยไม่รัก แต่ก็ยอมเจ็บเพื่อให้อีกคนอยู่ เพราะอะไรถ้าไม่ใช่เพราะรัก ทรมานใจมากขึ้นเมื่อคนที่ตัวเองรักมีอีกคนในใจ คนที่แค่อยากได้ อยากเอาชนะต้องทนยอมเจ็บปวดใจมากขนาดนี้เลยหรือคะ แถม
ภรรยาไร้ใจ Chapter 10“มันต่างหากที่ได้กินของเหลือเดนจากผม” เขาเอ่ยเสียงเข้ม ใบหน้าเรียบตึงเปิดเผยความไม่พอใจเต็มที่ “แต่ขอโทษ แม้แต่ปลายเล็บของคุณ ผมก็ไม่มีวันให้มันแตะต้อง ให้มันรอของเหลือเดนจากคุณไปจนตายนั่นแหละ ส่วนเธอก็ต้องเป็นผู้หญิงของผมไปตลอดชีวิต ผมไม่สนใจด้วยว่าคุณจะเต็มใจหรือไม่ ผมสนแค่ว่าคุณต้องอยู่กับผม...ไปจนตาย”ไม่มีเสียงใดเล็ดรอดจากปากนาราลักษณ์ เพราะเขากระแทกปากประกบปากสาวจนเกิดความปวดร้าว ราวกับว่าอันโตรเนียลเล่กำลังโทษสาวปากดีที่ทำให้อารมณ์เปลี่ยนไปเช่นเดียวกับบทรักบทต่อมาที่ไร้การทะนุถนอมเช่นครั้งแรก อันโตรเนียลเล่สาดใส่ความโกรธ ความไม่พอใจบนกายสาวอย่างดุดัน นาราลักษณ์พยายามดิ้นรนหนี ผลักไสร่างเขา ทว่าก็ต้องเปลี่ยนเป็นยินยอมให้เขาหาความสุขบนร่างกายตนตามอำเภอใจ เยี่ยงคนถูกเหยียบอยู่ใต้เท้า“ถ้าคุณขัดใจผม ป๊ะป๋าคุณหมดตัวแน่” เป็นประโยคเดียวที่ทำให้นาราลักษณ์กล่ำกลืนฝืนทน ฝืนความรู้สึกตัวเองเต็มที่ เพื่อคนที่เธอรักหนึ่งปีต่อมา หญิงสาวเกือบครึ่งเมืองต่างพากันอิจฉานกน้อยในกรงทองของอันโตรเนียลเล่ มาเฟียชื่อดังที่เวลานี้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่บนเกาะซิซิลี ตั้งแต
ภรรยาไร้ใจ Chapter 9“งั้นผมจะเริ่มเต็มรูปแบบแล้วนะ” นาราลักษณ์ขนลุกกับประโยคนี้ ยังมีความตื่นเต้นเข้ามาร่วมด้วย อันโตรเนียลเล่ขยับตัวตามแบบฉบับของตน ความหนักหน่วงในการกระชั้นกายแม้ยังไม่มาก เพราะต้องการให้เธอคุ้นเคยมากกว่านี้ แต่ก็ทำให้สาวใต้ร่างถึงครางไม่หยุด“คุณอันโตร...อา...อา”นาราลักษณ์ครางกระเส่า เมื่อร่างหนาเริ่มรุกเร้ามากขึ้นเรื่อยๆ ฝ่าความคับแน่นกระชากใจเขาทุกครั้งที่ออกแรงขับเคลื่อน มือแกร่งกอบกุมทรวงเต็มกำมือออกแรงบีบเคล้นหนักบ้างเบาบ้าง โน้มใบหน้าดูดกลืนยอดถันกระเพื่อมไหวตามแรงส่งของเขา“นารา...ที่รัก...อูวว์”ชายหนุ่มครางเหมือนเสือร้ายที่ถูกกับดักนายพราน จนร่างหล่นไปอยู่ในหลุมพรางที่คับแคบ กว่าจะกระโจนออกมาได้แทบขาดใจ ฝ่ายพรานสาวร่างของเธอแทบฉีกขาดเมื่อเสือร้ายได้กลายร่างเป็นอสูร ขับกล่อมบทเพลงรักเคล้าคลอกับเสียงครางของทั้งคู่“คุณอันโตร...อา...คุณอันโตร” ตอนนี้นาราลักษณ์ไม่ได้นึกถึงพีระพล ในห้วงคำนึงเธอมีเพียงอันโตรเนียลเล่ ชายหนุ่มที่โยกตัวอยู่บนร่างตน เขาทำให้เธอลืมทุกอย่าง ลืมความรักที่มีต่อพีระพล ให้เธอจมอยู่กับห้วงอารมณ์ที่ไม่เคยพบพานดวงตาหวานของนาราลักษณ์เริ่มมอ
ภรรยาไร้ใจ Chapter 8ไม่มีอะไรหยุดยั้งอันโตรเนียลเล่ได้ แม้แต่เสียงห้ามของเธอ ใบหน้าอันหล่อเหลาฝังตรงบุปผาสวรรค์ที่ส่งกลิ่นเย้ายั่วใจ ปลุกเร้าอารมณ์สวาทได้อย่างเยี่ยมยอด นิ้วมือที่ยังคงป้วนเปี้ยนอยู่ตรงจุดกระสันก็ยังทำหน้าที่เล่นเดิม เร่งเร้าอารมณ์สาว ตอนนี้มีปากและลิ้นเขาทำงานร่วมด้วย ใจจะขาดอยู่แล้ว...ใจจะขาด “คะ...คุณอันโตร...อา” นาราลักษณ์ครางสั่น ร่างกายสั่นสะท้านตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า สาเหตุมาจากนิ้วมือบดเกสรน้อย ปากจูบซับไปทั่วกลีบดอก ตบท้ายด้วยลิ้นไล้เลียไปตามรูปทรงขึ้นลง ก่อนเขาใช้มือทั้งซ้ายขวาวางลงตรงกลีบดอกไม้ทั้งสองข้าง แยกมันออกเผยให้เห็นความสวยงามของมณฑาดอกสวย ที่ใหม่สดเป็นสีชมพู เพื่อที่เขาจะได้ลงลิ้นได้อย่างสะดวก “ว้าว...สวยจัง สวยที่สุด” อันโตรเนียลเล่ชื่นชมจากใจ มองความงดงามตรงหน้าตาพราว วินาทีต่อมาเขารีบส่งลิ้นนำทางความเสียวกระสันให้นาราลักษณ์ทันที“อา...คุณอันโตร...อา...อืม” นาราลักษณ์เหมือนคนจมอยู่ในน้ำ ตะเกียกตะกายหนีความทุกข์ทรมานแทบขาดใจ เมื่อเขากำลังสร้างความปั่นป่วนทางอารมณ์เต็มรูปแบบอย่างเจนจัด อันโตรเนียลเล่รุกเร้าลิ้นอยู่ในร่อ
ภรรยาไร้ใจ Chapter 7อันโตรเนียลเล่ยอมถอนจุมพิต เพื่อไปยังจุดอื่นที่คิดว่า น่าค้นหาไม่แพ้กัน เขาเลื่อนปากไปยังลำคอระหง ซุกไซ้สูดดมความหอมกรุ่นจากกลิ่นกายสาวที่ปลุกเร้าความต้องการได้อย่างมากมาย มือแกร่งที่สำรวจไปทั่วกายสาวด้วยการลูบไล้ ตอนนี้กำลังสอดเข้าในเสื้อพอดีตัวของนาราลักษณ์ สูงขึ้นจนถึงทรวงอกอวบเต็มไม้เต็มมือ ชายหนุ่มไม่รอช้าเคล้นเบาๆ ทักทายเพียงครู่เดียว ก็ไปจัดการกับตะขอเสื้อในที่อยู่ด้านหลัง ไม่กี่อึดใจต่อมาตะขอก็คลายออกจากกัน สิ่งที่เขาทำเป็นลำดับต่อไปคือ ถอดเสื้อเธอออกทางศีรษะ โยนมันไปลงบนพื้น จัดการชุดชั้นในลายลูกไม้ให้หลุดออกจากตัวเธอเป็นลำดับต่อไปวินาทีนี้นัยน์ตาสีฟ้าพราวระยับ มองร่างกึ่งเปลือยด้วยความปรารถนาเต็มเปี่ยม โดยเฉพาะดอกอุบลสองดอกที่ทำให้เลือดลมในกายเดือดพล่าน“แค่ท่อนบนคุณยังสวยขนาดนี้ ผมชักอยากเห็นร่างเปลือยของคุณซะแล้ว”เมื่ออยากเห็นต้องได้เห็น หัวใจนาราลักษณ์ทำงานหนักอีกครั้ง ผิวกายเธอเห่อร้อนแต่งแต้มด้วยเลือดฝาดกระจายทั่วตัว เขินอายที่ตกอยู่ในสายตาเปี่ยมเสน่หาของเขา ยิ่งตอนนี้อันโตรเนียลเล่กำลังถอดกางเกงที่รูดลงไปพร้อมกับกางเกงชั้นใน เธอยิ่งใจสั่นและเต้นร






![คลั่งรักยัยรุ่นพี่ [Crazy in love] (มี E-book)](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
